"Bu gece günceme yazacağım." "Neyi?" "Ateşten eli yanan çocuğun ateşi sevdiğini." 14.02.2026 21.10`

Bahar, tek bir kişi ile bize gelir mi? Tenimizi ısıran, kalbimizi donduran kışların kalbinde bir ateş yakılabilir ve kalbimiz ısıtılıp aşka inandırırılabilir mi? Maysa Akgün, hayat dolu, hayalleri olan, cıvıl cıvıl bir lise son sınıf öğrencisidir. Bir gün, yine bir hayaline cesaretle adım atar ve metroda gördüğü, dikkatini fazlasıyla okuduğu kitaplarla çeken çocuğa yazmaya karar verir. Arkadaşına, çocuğun gizlice çektiği fotoğrafını gönderir; ardından ise hesap ismini bulması için ondan yardım ister. Fakat bilmedikleri bir şey vardır: Mesaj attığı çocuk, tam bir serseridir ve metrodaki o çocukla uzaktan yakından hiçbir alâkası yoktur. İki çocuk, birbirinden çok ayrı dünyalardadır. ☀︎ 21.12.2025` 16.01.2026`

Şair demiş ya " Der misin ki bir gün inşallah çok bekletmedim seni." Şair demiş ya " Herkesin gidecek yeri vardı. Ben kalktım SANA GELDİM." Herkesin kendinden birşeyler bulacağı bir kasaba. Adı yok, adını sen koy... Beklesem gelir mi diyeceğin kişi, sen sabret nasibinse gelir... Gidecek yerim yok kime gideyim dediğin anda, nasibin seni beklediğini unutma... "Sen çiçek olup etrafa gülücükler saçmaya söz ver. Toprak olup seni başının üstünde taşıyan bulunur..." Mevlana

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

Kuzenim sanıp yazdığım numaranın zırvana bir İtalyan mafyasına ait olduğunu nereden bilebilirdim ki?

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Yine taş atıldı ve yine! Hangi gerizkali atıyor demiyecektim çünkü kapımda bir gerizekalı vardı e oda Yağız gerizekalısıydı. Anlaşılan bir kere ıslanmak yaramamış kıçıma. Sinirle muhteşem düşümden gerçek hayata dönmenin siniriyle camı açtım. Bir de ne göreyim! Bu gerizekalı Yağız ATEŞLERLE AFFET BENİ, SEVİYORUM SENİ YAZMIŞ!! Çılgın bilemem neleri yüksek! Kesinlikle delirmişti. Ben cama çıkınca şarkı başladı. Gülden Karaböcek; senden özür diliyorum Ellerine uzanarak, Dizlerine kapanarak, Ben affını sığınarak, Senden özür diliyorum. Ellerine uzanarak, Dizlerine kapanarak, Ben affına sığınarak, Senden özür diliyorum. Küçük çaplı bir şok geçirirken bütün mahalle inliyordu ayrıca eşlik de ediyordu deli herif! Eğer yanlış görmüyorsam ağlıyordu. Senden özür diliyorum.. Senden özür diliyorum, Senden özür diliyorum... Ve yeni bir şarkı açıldı. Ama sanırım müzik listesi vardı. İbrahim Tatlıses; özür diliyorum senden Açıldı. Bu ne kadar arabesk ve doksanlar biliyormuş ha.. Ne kötülük gördün benden? Ölürüm, vazgeçmem senden, Suçum neydi söyle zalim? Özür diliyorum senden. Ve şarkı devam ederken o da söylemeye devam ediyordu. Babam bu sefer evdeydi ve kesinlikle Yağız`ı vuracaktı. Buna asla izin vermezdim. Katiyyen, asla olmazdı. Kesinlikle olmayacaktı çünkü izin vermiyorum. Babamın hapse girmesi ve benim babasız kalmam için daha erkendi. Ya da çok gençtim. Her halde Yağız tek çizik alsa sülalemizin soyunu sopunu sikerlerdi. Babası her ne kadar bizim yanımızda ponçik olsa da az çok onun nasıl bir adam olduğunu biliyordum. Artık bütün mahalle kalkmış ya camdan sövüyor, birşeyler fırlatıp duruyor, ya da bana şu deliyi alıp gitmem için yalvarıyorlardı. Çiğdem abla ve kızı kuduz ısırmış gibi kıpkırmızı olmuşlardı. Acaba gidip baksa mıydım? Hayır kurumu değildim ama onların kesinlikle salça kıvamına gelmesi iyiye işaret değildi. Bu sırada öldürücü bakışlarıma rağmen, gözlerini gözlerimden ayırmayarak şarkısını söylemeye devam ediyordu. Kimseyi de siklemiyordu. "Deli misin sen!? Kapat su sesi ve söndürün, Yağız söndürün ba-" derken şarkı değişti. Söndürün kalbimi, Gidiyor gönlümün efendisi, Durdurun onsuz yapamam artık Harbi psikolojik sorunları vardı! "Deliyim ama sadece sana! Bu ateş de sönmeyecek; benim kalbim nasıl yanıyorsa ben de bu mahalleyi yakarım ulan!!" Diye bağırdı aklı dengesi yerinde olmayan oksijen israfı. O sözlerini bitirince bir anda kolunda ki saate baktı ve aynı saniyelerde havai fişekler patladı. Birbiri ardına patlayan havai fişekleri yetmezmiş gibi evimizin tam karşısı oldukça geniş boş arazinin tepesinde ise jet geçti yazıyla! AFFET BENİ SEVGİLİM, NEFESLERİM HARAM OLDU yazıyordu. Romantik falan değildi bu düpedüz salaklıktı! O jet havai fişeklerin arasında kalp çizdi ve arkasında ki dumanı ile imzasını bıraktı. Artık gözüm seğiriyordu, babam nerdeydi! Lan yoksa... Bu babama bir şey yapmış olmasın! Sikerdim ecdadını. -Yalan. Slaak, mal, orangutan demek disinda bir bok yapamazdım- "Kapat şunu, gerizekali!!" Diye çığırdım. Zaten herkes uyanmıştı, ben de bağırsam sorun olmazdı herhalde. "Aşağı gelirsen kapatırım. N`olursun sadece bir kere dinle, giderim buradan."

Ofiste patronuna aşık bir elemanın hikayesidir.

Karadeniz`in hırçın dalgalarını ezbere bilen 30 yaşındaki Özel Kuvvetler Askeri Giray Bozkurt, sosyal medyada gezinirken karşısına bir haber çıkar. 28 yaşındaki Avukat Asena Tekin`in hakkında tutuklama kararı çıkarıldığını öğrenen Giray Bozkurt, boy boy fotoğrafları paylaşılarak adı manşetlere kazınan bu Avukat`ın aslında çoktandır hayatında olduğunu öğrenir. Nedenini öğrenmek için ise onun kullandığı taktiği kullanır. Asena için ezelden beridir var olan aşk, Giray için düşmandan aşka başlığını temsil edecektir; ancak kimsenin bundan haberi yoktur. Oylamanız dileğiyle, iyi okumalar. Zehra B.

Okul birincisinden not isteyen Leyla. Ona yanlış not veren Harun... Tarihten 23 aldım. Çünkü bana yanlış not verildi. Uyuzun, arsızın ve ukalanın teki olan biri tarafında… •☆•°•▪︎☆▪︎•°•☆• Sadece derslerine odaklanmış inek bir öğrenci... Ve onu fark etmeyen bir kız. İnek diye dalga geçilen, kaile bile alınmayan insanlarda birini sevebilir. Aşık olabilir. Yaralarını sarabilir. Harun : Ya incitirsem seni severken? Kapak tasarımı @nisauthor 🤎🤎çok teşekkürlerrr 🥹🥹

"Ya seni ne ilgilendiriyor? Bu durum seni alakadar ediyor mu? Sanane ya kimsin sen?" dudaklarında acı ve buruk bir tebessüm oluştu. Başını saniyelik yere eğdi ve alt dudağını sertçe ısırıp derin bir nefes aldı. Gözleri doldu. Ağlıyordu. "Sen kimsin ha?" dedi ve sağa sola bakmaya başladı. "Ben sevdiğin adam değil miyim? Uğruna tüm Dünyayı karşıma alırım dediğin zamanları niye hatırlamıyorsun be zümrüt gözlüm." şimdi acıyla bakma sırası bendeydi. Bizim hayatımızı bitirenler hep uğruna tüm dünyayı karşımıza alacaklarımızdı zaten. "Savaş... sana yıllar önce uğruna dünyayı karşıma alacağım adamın söylediği bir kaç cümleyi söyleyeyim mi ben?" dediğimde `yapma` der gibi baktı yüzüme pişmandı farkındaydım ama yapacaktım. Canım o kadar yanıyordu ki kendimle beraber en masum olanları bile yakmak istiyordum. "Dur dur bekle söyleyeyim neydi? ha hatırladım! `Yapamıyorum. Olmuyor Allah kahretsin ki olmuyor. Senin sevgine karşılık veremiyorum. Deniyorum Savaş diyorum bu kız seni bu kadar seviyor sende dene belki seversin ama kalbimde bir kilit var sanki senin anahtarın açamıyor be kızım. Zorlama başkasıyla dene ama benim kalbimin kapısını zorlama açılmıyor.` " Tek tek bana zamanında söylediği her kelimeyi, her cümleyi eksiksiz hatırlattım. Bu zehirli kelimeleri aklıma değil kalbime kazımıştım. "Evlendin..." dedi. "Başkasıyla denedim." dedim. "Çocuğun var." dedi. "Beni hayata bağlayan son dal." dedim. Sabrının sonuna gelmişti ve kendini tutmadan bağırmaya başladı. "Neden geldin lan o zaman neden? ne hale geldiğimi görmüyor musun Yeşim neden bunu yapıyorsun kurbanın olayım yapma." "Yaptığın şeyleri bedelini başkasını ödetemezsin Savaş Özdemir bu hayatta herkes yaptığı şeyin karşılığını fitil fitil verir. Bu saatten senin adın benim dilime, benim adım senin diline yasaklı. Beni hayata bağlayan tek şey kızım ve bu ömrümün sonuna kadar da böyle olacak. Bu seninle son konuşmamız son hesaplaşmamızdı." Bitmişti. Bitirmiştim ve o da farkındaydı. Hiç başlamayan bir şeyi nasıl bitirebilirsin ki? "Yeşim biliyor musun kalbimin kapısında ki kilit kırıldı." dediğinde cevap vermeden arkamı döndüm ve bir adım attım. Başımı çevirmeden sakince konuştum. "Savaş biliyor musun kilidi kırmaya çalışırken anahtar da kırıldı..." ** Yeşim Vural artık saf duygularla Savaş Özdemir`e aşık olan bir kız değildi. Büyümüştü... Artık bekar bir anneydi ve onu hayatta tutan tek şey küçük kızıydı. Savaş Özdemir ise... Siz onu okuyun daha iyi anlarsınız.

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

​Düşmanının kanını taşımak mı daha zordu, yoksa o kana aşık olmak mı? ​Rüya, hayatı boyunca tek bir gerçeğe inandırıldı: O bir kurtarıcıydı. Ancak sığınağın kapıları açıldığında, karşısında sadece düşmanını değil, aynadaki yansımasını buldu. ​Ivan Volkov. Acımasız, sarsılmaz ve Rüya’nın hayatını mahvetmek için yetiştirilmiş bir canavar. Ya da o, sadece Rüya’nın tahtına giden yoldaki en tehlikeli basamaktı. ​İki düşman soyun birleştiği o lanetli sığınakta, nefret ile arzu arasındaki çizgi kanla siliniyor. Rüya, annesinin bıraktığı o karanlık mirası temizlemeye çalışırken, düşmanının gözlerinden süzülen o tek damla yaşta boğulmak üzere. Güç, kontrol ve kimlik arasında sıkışan bu hikâyede soru nettir: Gerçek tehlike mafya mı, yoksa ondan kaçamayan kalp mi? 𝐾𝑎𝑟𝑎𝑛𝑙ı𝑘 𝑐𝑜𝑘𝑡𝑢𝑔𝑢𝑛𝑑𝑒, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑒𝑛 𝑎𝑐ı𝑚𝑎𝑠ı𝑧 𝑜𝑙𝑎𝑛𝑙𝑎𝑟 ℎ𝑎𝑦𝑎𝑡𝑡𝑎 𝑘𝑎𝑙ı𝑟.

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

Bu bir peri masalı. Kitabı tersten okumalı.

Yüsra, karanlıklarla dolu bir hayatın içinde sıkışıp kalmış genç bir kadın. Babasının otoriter ve acımasız tavırlarıyla geçen yıllar, onu hayallerinden ve özgürlüğünden uzaklaştırmıştır. Ancak bir gün hayatına Abdullah Ali girer. Abdullah, sadece bir imam değil; aynı zamanda kalpleri aydınlatan, güven veren bir ışık gibidir. Fakat Yüsra`nın babası, onu istemediği bir adamla zorla evlendirmek için harekete geçtiğinde, Abdullah cesur bir karar alır. Bu karar, sadece Yusra`nın kaderini değil, kendi hayatlarını da değiştirecek bir dönüm noktasıdır. Yüsra ve Abdullah`ın yolları, inanç, sevgi ve kararlılıkla örülmüş bir hikâyede kesişir. Karanlık bir geçmişin ardından doğan umut dolu bir geleceğe şahitlik etmek ister misiniz? "Karanlıktaki Işık", sevginin, inancın ve cesaretin karanlığı nasıl aydınlatabileceğini gösteren etkileyici bir roman! "İnnâ Lillâhi ve İnnâ İleyhi Râciûn: Biz Allah`tan Geldik, Allah`a Döneceğiz"

Burada herkes yalnız, herkes kimsesiz. Burası İn! Burada adalet yok, acıma yok, güçsüzlüğe yer yok, insanlık yok! Herkes sadece kendi canını düşünür. Herkes hayatta kalmaya çalışır. Kimse dost değildir. Herkes, birbiriyle düşmandır. Burada hiçbir arkadaşlık menfaatten öteye geçemez. Başarısız olamazsın. Başarıya da asla ulaşamazsın. Burası bizim inimiz… Hepimizin İn’i. Özgürlüğe aç, adaleti sadece sözlük anlamıyla bilen çocuklar… Onlar yaşamak zorunda. Yaşatmak gibi bir dertleri yok. Bu, onların özgürlüklerini arama hikayesi. Bu, onların adalet için savaşma hikayesi. “Artık bu çocuklar kimsesiz değil!” diye bağırdım. “Ben varım!” Öfkeyle doldu gözlerim. “Hepinize yeterim!” Anlatılanlar tamamen kurgudur. Gerçek kişi veya kurumlarla ilgisi yoktur. 13.06.2022 TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

"Söylesene Cihangir . Küçük Cihangir ve İnci hatrına bana yardım eder misin? " Gözlerimden yaşlar durmaksızın akmaya devam ediyordu. "Söylesene Cihangir .Bir şey söyle yalvarırım bir şey söyle." "Başka yardım edebilecek kimse yok mu ?" Benim kimsem yoktu ki yardım edebilecek . Bir annem vardı bir Cihangir .Şimdi Cihangir de yoktu . Bir annem kalmıştı benimle . "Yok " dedim titrek sesimle . "Bana yardım edebilecek kimsem yok ki benim ."

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

" Bu hata ikimizi de yakar, Yüzbaşı." dedim. "Hatamızda yanmaya hazırım, Doktor Hanım." Bu hatada yanacaktık; birimiz kurtulacak, diğerimizse küle dönecekti. Askeri , Platonik karışık gel oku pişman olmayacaksın. Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

"Acılarımız hatıralarımızdır Efsun`um. Ve hatıralar içimizde bir yerlerde her daim yanan mum ışıkları." · · ─ ·𖥸· ─ · ·· · ─ ·𖥸· ─ · ·· · ─ ·𖥸· · · · ─ ·𖥸· "Bu bir savaş, bu bir kıyamet ve bu bir ölüm Efsun." dedi cesaret dolu gözleri. Bir seçeneğiniz kalmadığında, bütün yollar mübahtı. Ve bizim tam olarak şu anda önümüzdeki yoldan başka seçeneğimiz yoktu. Ellerimi ellerine daha sıkı kenetledim. Ellerim ellerini sararken bütün dünyaya karşı gelebilirdim, göğsümdeki huzurla. Yaralarına değdi parmaklarım..Tek tek kararmış kışlarına, baharı uzatmaya çalıştı. Kahve gözleri yeşillerimde gezindi. Kar soğuğunun kuruttuğu dudakları, ısırarak kanattığım dudaklarımı örttü. Normalinden uzun kaldı dudakları. Sanki her milimini aklına kazımak istiyor gibiydi, bu öpücükte bir veda saklıydı. Sanki kelebekler içimde son kez kanat çırpıyor, sanki Volkan beni son kez hayatta tutuyordu. Ve bazı sonları bilmek, onların gelmesinden daha çok can yakıyordu. Çünkü insan umutla vedalaşmayı, kaybetmekten daha zor öğreniyordu. Alnını alnıma dayadı. Nefesi titriyordu; bunu saklamaya çalışsa da göğsü ele veriyordu onu. Volkan korkmuyordu, biliyordum. Ama cesaret, korkunun yokluğu değildi; onunla birlikte yürüyebilmekti. Ve biz, korkunun tam ortasında el ele duruyorduk. “Geri dönemeyebiliriz Efsun`um. Biliyorsun değil mi?” dedi fısıltıyla. Bu bir uyarı değildi, bir itiraftı. Başımı salladım. Gözlerimdeki yaşlar dolmuş, taşmak üzereydi. “Zaten hiçbirimiz başladığımız yere dönemiyoruz,” dedim. "Ben sende başladım Volkan, sende bitsin hikayem." Savaş, insanın sadece geleceğini değil, geçmişini de yakıyordu. Masumiyetimizi çoktan geride bırakmıştık; şimdi sıra hatıralardaydı. Hani babalar kızlarının kahramanıydı? Hani anneler kızlarını hep kollar, yalan söylemezdi? Gökyüzü uğuldadı. Uzaklardan gelen fakat yaklaşmakta olan tekerlek sesleri ayrılığımızın sesiydi. Bu bir savaş değildi artık; bu, dünyanın kendine karşı açtığı bir davaydı. Bir kıyamet, sessiz çığlıklarla geliyordu. Volkan ellerimi bıraktı. İlk kez. İşte o an anladım: Asıl ölüm, ruhun bedenden çıkması değil, ait olduğu kalpten uzak kalmasıydı. Ve benim ruhum tamamıyla Volkan`ın kalbine aitti. ☀︎ "Bu ne çiçeği, sevgilim?" "Deva çiçeği..yaralarımıza merhem olacak ve belki de bir gün bizim dünyamıza da açacak olan çiçek. Bir kez olsun, bizim için açacak olan çiçek.. "

Ben ailenin aykırı çocuğu: Karden Saren. Babamın deyimiyle “vasıfsız Karden”… Annemin deyimiyle “daha kadın olamamış Karden”… Ben, Karden Saren… Kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan genç bir kız… Ailesi tarafından öteki görülen değil; adı gibi güçlü, ayağı yere sağlam basan Karden olarak anılacaktım. Ve eğer bu topraklarda bana mutluluğu yasak kılmaya kalkarlarsa, ben onlara kendi sonlarını yaşatırdım.

Bazı sırlar vardır… Taşıyanı hayatta bırakmaz.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.