Bizi ya?ayacakken hayal olan bo?az?m?zda kalan ?eyler bitirdi

Ya?am?? gerkelerin kalem ile bulu?mas?

Bir gelinlik... Bir berdel... ?ki dü?man aile...
Asel, hayallerini geride b?rak?p hiç istemedi?i bir evlili?e sürüklenirken, Miran da kaderinin yazd??? yolu yürümek zorunda kal?r. Bu evlilikte ne a?k vard?r ne de güven. Peki ya zaman, en büyük dü?man? bile de?i?tirebilir mi? Yoksa bu hikâye, daha ba?lamadan sonu yaz?lm?? bir sava? m??

ACIKLAMA
Bu kitab? yazmam için sadece berdelin a?ka dönü?ünü anlatmak istedim burada asla do?uyu kötülemek gibi bir niyetim yoktur. Diyarbak?r`da çok sevdi?imiz illerimizden biridir çok de?erli çok güzel olan bir ildir. Amac?m asla asla do?uyu kültürünü ve illerini kötülemek de?ildir.

"Benimle tan??t???n ilk gün... Neden beni seçtin Ruan? Oynan?lmas? daha kolay biri gibi mi görünüyordum?"
?Ruan için her ?ey hayat?n s?radanl???ndan kaçmak, biraz e?lenmek ve sadece vakit geçirmek için ba?lam??t?. Harin ise onun o tehlikeli, karanl?k ve çekici dünyas?ndan tamamen habersiz, kendi halinde bir sanat ö?rencisiydi.
?Ama oyun bitti?inde ve saklanan geçmi? ac?mas?zca ortaya döküldü?ünde, her ?eyin bir yalandan ibaret oldu?unu ö?renen Harin için geriye tek bir ?ey kalm??t?: Sessizce solmak.
??imdi Ruan, o ilk günkü bencil adam? öldürüp Harin`in kap?s?nda s?r?ls?klam bir ?ekilde affedilmeyi beklerken, Harin’in tek bir sorusu vard?:
?A?k, bir yalan?n üzerine yeniden in?a edilebilir miydi?

Çiçek açmasını beklerken, güneşe döndüm yüzümü. Bekledim. Sessizce… Sabırla… Ne bir tomurcuk çatladı içimde, ne de güneş ısıttı bu bekleyişi. Şimdi karanlık bulutlar dolaşıyor üstümde. Yağmur yağıyor; gecikmiş, ağır, usandıran bir yağmur. Yine de bekliyorum. Yağmur diner belki diye. Çünkü insan, en çok da artık inanmadığı bir güneşi beklerken yoruluyor. (Karakter yoktur, sadece hisler ile yazılan bir kitap olacak) Bilginize. Şimdiden iyi okumalar. Sevgilerimle...

Geçmişin hataları yürekte yangın iken, Biri pişmanlıkla, Diğeri ise acıyla yoluna devam etti. Calton beklediklerinin yükünü de sırtlanırken her yerde eşini aradı. Enna ise kayıp bir ruh iken yeniden canlanmayı başardı.

Enna. Kim olduğundan habersiz, hayatının amacını kaybetmiş, acıların yüküyle yaşayan genç bir kız. Calton. "HAYIR" diye bağırıp hırladı. Acıyla kıvranıp dizlerinin üzerine çöktü. Üzerindeki gözleri biliyordu. Kral olmak için her türlü hileye,acımasızlığa ve ahlaksızlığa baş vuracak olan kardeşi Winton. Bir dakika önce Kader eşi, ruh eşi Olivia. Tanrıça Selene sıkıntı ile sert soluk aldı. `Selene` Selene naif ve hoş sesle ismini söyleyenin kim olduğunu biliyordu. Onu görmek veya sesini işitmek nadirdi. Daha önce bir kere duymuştu. Ayağa kalktı ve arkasını döndü. Rüzgâr yine sesini getirdi. "İkinci şans Selene. Enna" dedi. Selene gülümseyerek başını salladı. Doğa çağrısını yapmıştı. Bir elini kaldırdı bir bağ çekti. Diğer elini acıyla inleyen Calton`un göğsünden çekti. Ve iki bağı bir hamlede bağladı. Şimdi oturup tüm sabırla kaderi beklemek vardı.

.Buradaki tüm gözler düsmandı bana,birbirlerine şefkatle bakan ○ gözler beni bulunca koyulaşıp kalbime cam kırığı gibi batıyordu.Alışığım diye yeniden kandırdim kendimi buna inanmak istedim.Oysaki küçük Güz ne kadar uğramıştı insanlar ona böyle bakmasın diye ama yine oluyordu iste onu suçlayıp asla gerçeği sormuyolardi.Sessiz kaldım tüm herşeye rağmen ben buydum işte,ne kadar içimde.yangınlar çıksa da sesimi çıkarıp karşı çıkmadım.Çünkü çok denemişti küçük Güz,inanmadılar ona hiçbir zaman. Zorla öğretti hayat ona,bu dünyaya sadece suçlanmaya gelmişti.Bir gün bu sessizliginde boğulucaktı ve onu kendisi bile kurtaramicakti..

Nar gibi d??ar?dan bak?ld???nda tek ama içinde bin bir hayat, bin bir dünya