Koçari ailesinin reisi Adil Koçari`nin kız kardeşi Fadime Koçari`nin, düşmanı ile evlenmesi ve bu süreçte ve ondan önce ki sürecini kurguladım.

Melis Mihra klasik bir okulun gününde aldığı bir telefonla hayatı tamamen değişmiştir. Klasik gerçek ailem kurgusudur. İyi okumalar... Kitabın adı düzenlenmiştir.

Ailesinin baskısından ve istemediği bir evlilikten kaçmak isteyen Boran ile, bir trafik kazasında her şeyini kaybedip hayata sadece dokuz aylık kardeşiyle tutunmaya çalışan Esila... ​Boran’nın bir çıkış yoluna, Esila’nın ise kardeşini güvenle büyütebileceği bir sığınağa ihtiyacı vardı. Ortada basit bir anlaşma vardı: Esila, Boran’ın sahte karısı olacak; minik kardeşi ise tüm dünyaya onların oğlu olarak tanıtılacaktı. Ancak unuttukları bir şey vardı: Sahte bir evlilikte her şeyi planlayabilirdiniz, ama kalbinize söz geçiremezdiniz. ​Gecenin bir yarısı ağlayan bir bebek, paylaşılan uykusuz geceler ve "mış gibi" yapılan bir aşk... Bu yalan ne zaman gerçeğe dönüşecekti?

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi... ✔️ Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır. Gerçek ailem kurgularından farklılıklar vardır

Kuma yoktur aldatma yoktur

Bütün acılarını 17 yıla sığdırmış bir kız. Ve tüm bu acıları kapatmak için var olan bir aile. Birbirlerine alışabilecekler mi? Abileri kızı sevecek mi?

17 yıl sonra hiç beklemediği bir anda gerçek ailesi ile karşılaşan Asel bunu gerçek ailesinin Maraş`a gelmesiyle öğrenir.

Uyandığımda evde değilde bir ormanda uyandım. Karşımda yarı kurt yarı insan olan bir varlık vardı.

Bu benim ilk kitabım o yüzden yazım hataları varsa düzeltmeye çalışıcam. Üvey babası tarafından şiddet gören Alin bir gün babasına gelen telefonla 16 yılının boşa gittiğini öğrenmiştir.

... Ben Adenya Kara. Soyumuz kara değil ama kader kara be abla... ... Kader sandığım şey her geçen gün kedere dönüşüyordu...