Kronik rahatsızlıkların zor olduğunu düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. Zor olan onunla yaşamak değil, onu kabullenmekti. Çölyak, şeker, astım bronşit, kalp yetmezliği gibi rahatsızlıkları ele aldığım ve fazla amatörce olan bu kitabımda; kronik rahatsızlıklara sahip olan bireylerin de aslında normal olduğunu, sadece yaşam tarzlarının farklı olduğunu göstermek istedim... Umarım ki kusur olarak gördüğünüz şeylere bu kitabı okuduktan sonra aynı gözle bakmazsınız...

Beren, gerçeklerin gölgesinde yaşamaya alışkındır. Gündüzün ve gecenin insanları arasında yer alan fakat bu durumdan nefret eden Beren tarafını seçmek zorunda. Ya intikamı için Beren olmaktan vazgeçecektir ya da her şeyi geride bırakarak Kanlı Zambak rolünden vazgeçecektir. Ya gecenin ışığı olacak ya da gündüzün gölgesi. Çünkü biliyor ki bunun ortası yok. İntikamı için girdiği yolda onu gerçeklerin bulmacası bekler. Hatayla bir ekibe katılır ve istemediği bağlar kurar. Fakat bilmez ki bu bağlara ihtiyacı olacaktır. Bu yolda çok acı çekecek, belki sevdiklerini kaybedecek belki gerçeklerin en acı yönlerini keşfedecek, zorlanacak, yorulacak ama pes etmeyecek...

Sistem, yasalar, yaşam… Tarih, her zaman kazananların kalemiyle yazıldı. Krallık tarafından dayatılan bir hayata sessiz kalmak, susturulmak… Sebebini bile bilmeden ailenizden ve toplumunuzdan koparılmak… Ölüme terk edilip yaşamayı başarmak... Ama ya bu kader değiştirilebilseydi? Ya tarih, başkalarının değil de sizin elinizde yazılsaydı? Baskı altında ezilmiş bir halk için bu yalnızca bir hayaldi. Onlar sorgulamayı unutan, korku içinde yaşayan, cesareti olmayan insanlardı. Peki bu sessizliği kim bozacak? Kim susturulmuşların sesi olacak? Kim korkuyu yenip, devrimin kıvılcımını çakacak? Bu bir devrim olacak ve tarih bunu unutmayacak...

"Gecenin insanları gecede, gündüzün insanları ise gündüzde kalır. Peki ben nerede kalacağım?" Gündüzü günün iyi saatleri olarak tanımlayan ve geceye kötülükleri bırakan insanların içinde, Beren hepsini bir arada yaşıyordu. Kendisini hiçbir yere ait hissetmiyordu, gece ve gündüz bile onu kabul etmiyordu. Ait olduğu tek yer ölüm gibi gelmeye başlamıştı... Güvensizlikler, hatalar, yalanlar ve yine sırlar... Hayat acıydı, o da bu acı hayatını köz olarak tanımlardı. Mecazen ama derin bir anlam ile öfke ve acı demekti. Tıpkı kendisi gibi... Bu sefer Beren özünden değişmeyi deneyecekti, artık Kanlı Zambak değil, Köz olacaktı... Özü gibi yanacaktı.