Seni sevmek için hiçbir şey yapmadım. Seni sevmek, nefes almak gibiydi; kendiliğinden oldu, hiç çabalamadım. Ama sen beni sevmemek için dağları yerinden oynattın. Her sabah o pencereye bir beyaz gül bırakan adam, yıllar sonra karşıma dikildi ve gözlerinin içine baka baka senden nefret ediyorum dedi. Ben o gülü her sabah buldum, avucumda ısıttım, kokladım, kuruttum, sakladım. Seni hiç görmedim. Sen ise benim sesimi duydun, melodimi ezberledin, gözyaşlarımı hissettin. Ama ben senin adını bile bilmiyordum. Şimdi bana diyorsun ki, sen benim acımı anlamadın. Anlamadım. Çünkü bana hiç göstermedin. Ben sadece piyano çalarken, sen pencerenin dışında nefret büyütüyordun. Ben bir gülü elime alıp koklarken, sen intikamını taşlıyordun. Ben sana güvenirken, sen çoktan beni yok etmeye yemin etmiştin. Ama ben hâlâ buradayım. Hâlâ senin karşındayım. Ve hâlâ soruyorum. Ne yapsaydım? Babamın kızı olmasaydım mı? Seni görseydim mi? O gülleri bırakanın sen olduğunu bilseydim mi? Peki sen söyle, ben ne yapsaydım da beni sevebilseydin? Çünkü ben her şeyi yaptım. Sustum, katlandım, bekledim. Ama hiçbir şey yetmedi. Senin nefretini sevgiye çevirmeye yetmedi. Ve şimdi geriye tek bir şey kaldı: Sana dair hiçbir şey.

Asker/istihbaratçı kurgusu ALYA’NIN YOLU SERİSİ: GÖK TİM VE İSİMSİZLERDEN KILIÇ`A KİTABININ DEVAMIDIR.⚔️⚔️⚔️ SON KİTAP OLUP YOLLAR VE SONLARINI GÖRECEĞİMİZ BİR YOLCULUK! ( Tüm kitaplardan daha uzun olacak😁) HADİ SENDE HİKAYENİ SEÇ! BİR VARMIŞ... BİR YOKMUŞ MU? EVVEL ZAMAN İÇİNDE Mİ? ALYA`NIN HAYATI HİÇ OLMADIĞI KADAR DEĞİŞECEK, KARŞISINA ÇIKAN YOLLARDAN HANGİSİNİ SEÇECEK? HANGİ SONU SEÇİP KADERİNİ ÇİZECEK? PEKİ GEÇMİŞ TEKRAR MI TEKERRÜR EDECEK? BELKİDE ALYA HİÇ UMMADIĞI BİR HAYATI SIRTLANACAK... SONLAR NE OLACAK PEKİ... HADİ BU YOLU BİZ SEÇELİM. SONU DA BİZ YAZALIM.

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

ASKER? KURGU.

Abisinin yemin t�renine gelen beg�m her?eyden habersiz ger�ek a?k?n? bulacakt? asl?nda..

Gizli bir g�rev fakat duyulan sesten sonra operasyon sadece d�?man de?il, ge�mi?i de hedef alm??t?.

�yle ki baz? sesler unutulmazd?, unutulmam??t?.

G�k�e ve Ka?an�?n hikayesi�

"Alacağım kız seni" "Olmaz vermez babam" "Kaçarsı o vakit" "Bilmem...kaçarım sana senden başkasına yar olmam"

karanl??a saklanabilirsin ama ate?ten ka�amazs?n

GEÇMİŞİN ENKAZI: ANKA 1999 Gölcük Depremi`nde ailesini kaybeden bir bebek... Bugün ise kod adıyla anılan bir tim lideri: Yüzbaşı Ayda “Anka” Ertürk. Asker bir babanın emaneti, bir albayın öz kızı gibi büyüttüğü, disiplinli, soğukkanlı ve kararlı bir kadın. Gizli bir geçmişin, yasak bir aşkın ve sarsıcı kayıpların gölgesinde büyüdü. Şimdi, en tehlikeli görevleri üstlenen ANKA Timi`nin başında. “Anka” yeniden doğdu. Bu sefer küllerinden değil, geçmişin enkazından...

Düşmandan aşka asker kurgu

Ülkesine ihanet eden bir adamla nişanlanmak zorunda kalan bir kadın ve her şeye rağmen onu seven bir adam. 2039 yılında işgal altındaki İstanbul’da yaşanan bir aşk hikayesi. Yasaklarla büyümüş Ofelya Zaharyas, onu gerçek kimliğine kavuşturacak Çağlar Kuzgun’la tanışır ve hikaye başlar. Fakat Çağlar hem Konstantinopolis adına çalışan bir asker hem de bir haindir. Ofelya ise babasına rağmen işgal altındaki İstanbul’un kurtuluşunu desteklemektedir.

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

K�LLER?N M�KEMMELL???

Kuzdere'de baz? ?eyler g�r�nd�?� gibi de?ildir.

Mihran'dan gelen karanl?k bir iz, be? askeri ayn? hedefin pe?ine d�?�r�r. K�l Timi kurulur.

Aziz, Tonge, S�leyman, Barboros ve Ayla...

Be? farkl? ge�mi?.

Tek bir g�rev.

Ve kimsenin bilmedi?i bir d�?man.

Fakat bu g�rev, yaln?zca d�?man? bulmakla s?n?rl? de?ildir.

��nk� baz? s?rlar ortaya �?kt???nda, kimlerin dost, kimlerin d�?man oldu?u art?k �nemli de?ildir.

K�ller her ?eyi �rtebilir.

Ama ger�e?i sonsuza kadar saklayamaz.

Şu an yanımdaydı. Yanımdaydı ve güvendeydi. Onun güvende olduğundan emin olduğum tek an benimle olduğu andı. İçimde hiçbir şüphe, hiçbir acaba yoktu çünkü onu benden başka kimse canı pahasına koruyamazdı. "Sen ne yapmaya çalışıyorsun?" "Güvende olduğundan emin olmaya çalışıyorum." "Ben tehlikede değilim!" "Bağırma bana Ahu!" "Bağırtma o zaman beni! Altay biz bu koruma işini konuşmadık mı seninle? Sen neden hâlâ üsteliyorsun!" "Ooo! `Bey` sınırlarından çıktık herhalde? Bu şerefi neye borçluyuz acaba Ahu Hanım?" dedim burnunun dibine kadar girip emniyet binasını işaret ederek. "Sinirime canım!" dedi ve elini göğsüme yasladı. Muhtemelen beni uzaklaştırmak istemişti. Çocukluğumdan beri aklımdan çıkmayan şu güzel, ahu gözlerinin yakınlığından mı, elinin onun başına bir iş geleceğini düşündükçe sıkışan göğüs kafesime değişinden mi, yoksa rüzgâr sağ olsun sarhoş eden kokusunun burnuma doluşundan mı bilmem, hiçbir söz edemedim. Ahu hâlâ benim bildiğim Ahu`ydu. Meraksızdı, kötülük nedir bilmez ve herkesi kendisi gibi sanırdı. Çoğu zaman duygularını uçlarda yaşardı. Özellikle öfkeyi ve korkuyu. Dünya üzerinde kötü ve çirkin olan ne varsa, onun güzelliği karşısında dize gelirdi. Ahu. Ceylan. Karaca. Güzel gözlü kadın. Dünya üzerinde adı kendisine bu denli yakışan başka hiçbir kadının olmadığına yemin edebilirdim. Bu dik duruş, bu özgüven, bu bilgili haller ona ne kadar da yakışmıştı Bir kadın nasıl olmalıydı diye sorarsanız: İşte böyle derdim. Ahu gibi. Sapasağlam ve dimdik. Kendini özenle geliştirmiş ve kimseye muhtaç değil. Hiçbir şey onu yıkamamış. Düştüğü yerden daha sağlam kalkmış. Ahu yaşamış. Ahu başarmış. Peki bu kadar güçlü bir kadın neden.. “Neden Timur’u şikâyet etmiyorsun?” diye sordum gözlerinden ayrılmadan. Ona karşı duyduğu ufacık bir ilgiden bahsetse silinir miydim yer yüzünden? Muhtemel. Boşuna değildi ya gökyüzüne duyduğum sevda? Yıllar önce silinmemiş miydim zaten?

"bir askere göre fazla güzelsin, teğmen." Dişlerimi sıkarak düzelttim "üsteğmen." O iğrenç sırıtışı ile karşılık verdi. Keyif alıyordu benim sinirli halimi izlemekten. "ben lakaplara değil işlevlere bakarım, teğmencik." İşte buydu en büyük duvar. Onun alayları, benim sinirim. Belkide aramızdaki en büyük engel mesleklerimiz değil de birbirimizdik. ----------------------------------------------------------------- "seni dilediğimi biliyorlar yıldızlar.. O günden bugüne hiç kaymıyor bak kansızlar. Yüzün beton gibi görünse de cansızlar. Hikâyenin başrolleri ölü artık cansızlar..

"Sen zaten ben neyi sevmediysem, hepsini sevdin."

"Sen sevmedin mi?"

"Ben sana dair hi�bir ?eyi sevmedim ki."

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

DİKKAT! (Yüksek dozda aksiyon, şiddet, kan ve işkence içermektedir! ) "Adını duyanın ödünü patlatan Kızıl Hilâl diye bir adam var duydun mu hiç? " "Evet, evsane gibi anlatılır düşmanım olmadığı için kendimi şanslı sayıyorum. " "Ha işte o Kızıl Hilâl`in olduğu yerde kimsenin rütbesinin bir önemi yoktur. " Abdullah hafif çatılan kaşlarıyla Fatih`e baktı. Hemen ardından bakışları yine Memduh`u buldu. "Kızıl Hilâl, Fatih Yüzbaşı mı? " Memduh gülümseyerek Fatih`e baktı. "Hemde en delisinden! O evsane gibi anlatılanlar var ya yaptıklarının onda biri bile değil. Lakabı da Deli`dir ha, o deliliğin hakkını da en ince ayrıntısına kadar verir. " "Kızıl Hilâl evsanesi evimize kadar gelmiş kim olduğunu bilmiyoruz. " Memduh gülümseyerek Abdullah`ın omuzunu sıvazladı. "Dostlarından çok düşmanları tanır onu. " Yüzbaşı Fatih Keskin ve ekibinin her bir üyesi bir orduya bedel timi Kızıl Hilâl ile birbirinden zor görevlerin altından kalktıkları nefes kesici mücadelelerine tanık olacağız. Ve tabi aşklarına, kayıplarına, fedakârlıklarına, göze aldıkları imkânsızlıklara gönlümüzü bırakacağız. "Cana can, kana kan hakkımdır intikam! "

"Bazı insanlar ailelerini doğdukları gün kaybeder... Bazıları ise yıllar sonra bulur." Yüzbaşı Eylül Kara, Türk Silahlı Kuvvetleri`nin en başarılı komutanlarından biridir. Disiplini, cesareti ve soğukkanlılığı sayesinde katıldığı her görevi başarıyla tamamlar. Emrindeki tim; Baran, Hakan, Burak ve Selim onun için yalnızca asker değil, yıllar içinde ailesine dönüşmüş insanlardır. Fakat Eylül`ün içinde hiç kapanmayan bir yara vardır... Küçük yaşta yetimhaneye bırakılmış, anne ve babasını hiç tanımadan büyümüştür. Hayatı boyunca kimsesiz olduğuna inanmış, bu yüzden kalbini kimseye kolay kolay açmamıştır. Ta ki sıradan görünen bir operasyon, geçmişin üzeri örtülen sırlarını birer birer ortaya çıkarana kadar... Bir dosya... Bir fotoğraf... Ve yıllardır saklanan büyük bir gerçek... Eylül, aslında sandığından çok daha büyük bir ailenin parçası olduğunu öğrenecektir. Fakat gerçek ailesine ulaşabilmesi için önce onları hedef alan karanlık güçlerle savaşması gerekecektir. Kan bağı mı daha güçlüdür... Yoksa birlikte canını ortaya koyduğun insanlar mı

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** "Çünkü onlara bağlanamam baba , tekrardan bir yıkım için kumar oynayamam " Gözlerimden gelen yaş benden bağamsız haraket ediyordu "Her gece onları görüyorum baba, gülüyorlar ama ben onların yüzündeki hüznü görüyorum. Bu rüyalar ilerledikçe kabusa dönüşüyor, her gece istisnasız her gece o patlama anını görüyorum " Yere çöküp sırtımı dolaplara yaslarken babamda ocağın altını kapatıp benim yanıma oturdu . "Hiçbir şey diyemedim , Alihan `ın annesi oğlumu buraya nasıl sığdırdınız dediğinde ben ona `oğlun patlamada şehit oldu parçalarını bulamadık ağırlık yapsın diye tabutuna kum torbaları koyduk `diyemedim baba ." Hıçkırık "Sercan komutanımın eşi törende kriz geçirirken iki yaşındaki kızına bakmaya utandım " nefesim daralıyordu . "Alinin babasına oğluna sahip çıkamadım demeye utandım. Çaylağımızdı o yeni gelmişti daha askerliğinin güzelliklerini yaşayamadan şehit oldu " Bir hıçkırık daha Babam başımı göğsüne çekerek saçımı okşadı "Aslının kimsesi yoktu biz birbirimizin kimsesi olmuştuk o gitti ben yine kimsesiz kaldım. Abin var ben varım deme baba bu farklı "

Unutmay?n

"Hi�bir kar??la?ma TESAD�F DE??Ldir; baz? yollar birbirini bulmak i�in kesi?ir

�ste?men Asil Y?ld?r?m, kod ad? Anka. 9 ya??nda yanan bir evde ailesini kaybeder ve bir erkek �ocu?u taraf?ndan kurtar?l?r. O �ocuk onu Albay Naz?m Y?ld?r?m ve e?i Hatice'ye emanet eder ve sonra kaybolur. Asil, ac?s?yla b�y�r, T�rkiye'nin en ba?ar?l? askerlerinden biri olur. Tek ba??na g�rev yapan, kimseye ihtiyac? olmayan bir efsaneye d�n�?�r.

Albay Naz?m, art?k tek ba??na �al??amayaca??n? s�yler ve onu �l�m Timi'nin yeni hali olan �l�m�n Ankas? timine atar. Timde 6 yaral? insan daha vard?r: Barut, Manevra, Kobra, Katliam, Deccal ve bir de timin komutan? vard?r. Y�zba?? Ate? Ak?n. Kod ad? K�l.

Ate?, Asil'i o yang?ndan kurtaran �ocuktur. Y?llar sonra ilk defa y�z y�ze gelirler. Biri affedememi?tir, di?eri kalmay? �?renememi?tir.

Asil timle tan???r. Hepsi kafadan �atlak, hepsi yaral?d?r. Ama 1 saat i�inde birbirlerine aile olurlar. Albay evine davet etti?i 7 ki?i y�z�nden "ba??ma bela ald?m" diye s�ylenirken, Hatice anne onlara ilk defa s?cak bir evin ne demek oldu?unu �?retir. ?sim ?ehir oynarlar, ayn? masada kahvalt? yaparlar, ayn? yerde uyuyakal?rlar.

G�revler ba?lar. Basit gibi g�r�nen ama zorlu operasyonlar. Asil, kendine �zg�, kimsenin bilmedi?i yarat?c? s�zleriyle d�?man?n bile akl?n? kar??t?r?r. Tim, �l�me meydan okur ama as?l sava?? kendi i�lerinde verirler. G�venmeyi, kalmay?, sevilmeyi �?renmek zorundad?rlar.

Bu kitap bir operasyon kitab? de?il. Bu kitap, k���kken kaybolmu? 7 askerin ve onlar? evlat edinen bir anne baban?n, fark?nda olmadan birbirinin yaras?n? sard???, kahkahalarla a?lamalar?n kar??t??? bir aile olma hikayesi.

Asil, Ate?'in uzatt??? eli tutacak m?? K�l, Anka ile yanmay? g�ze alacak m?? Ve �l�m�n Ankas? timi ger�ekten k�llerinden do?abilecek mi?

Hepsi bu kitab?n i�inde.

Hayat?n?n her d�neminde ?iddete maruz kalan bir k?z �ocu?u, y?llar sonra sa�?n?n teline zarar gelse ortal??? y?kacak bir time sahip olaca??n? nerden bilebilirdi ki?

Onlar kim mi?

"ECEL T?M?"

-Selam, eceliniz geldi...

Azra bozkurt timindedir k?z karde?i ela da o timdedir ama Azra ve karde?i ayn? adama komtanlar? demire a??kt?r ama demir Azra ya a??kt?r

Hayattaki anlara ... Sırların karmaşıklığına Ve tanıdığımızı sandığımız kişilere Bambaşka bir hikaye

Mine vatan aşkı ile yanıp tutuşan genç bir kızdır. Babası ve ağabeyi gibi asker olmayı istemiş fakat bazı şartlar imkan vermemiştir. Ağabeyinin arkadaşı olan, Yekta Erman ile başı dertte olan Mine Er yıllar sonra Van`a atandığında uzun zamandır görmediği Yekta ile yaralı askeri kurtarmaya çalışırken karşılaşırlar. Aynı yerde görev yapmaları tesadüf mü? Yoksa bu kaderin onlar için hazırladığı sürpriz miydi? Mine ve Yekta`nın hikayesine ortak olmak ister misiniz?