Siz:Merhabaa / Siz:Yüzbaşıııı / YÜZBAŞI GÖKTÜRK:Kimsiniz? / Siz:engellemicen ama / YÜZBAŞI GÖKTÜRK:? / Siz:PİSKOLOG GÜZİDE YALÇIN

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Çatışmanın ortasında duran aptal adama bağırarak geri çekilmesini söylesem de bir şeyin üzerine çökmüş, onu koruyordu. Tüfeğimin dürbünüyle dikkatlice baktığımda bir bebek pusetinin üzerine yattığını görmüştüm.

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Yeni kurulan Kurşun Timi, sınır hattının en tehlikeli görevlerine gönderildiğinde, herkes aynı gerçeği fark etti: Bu ekip ya birbirini kurtaracaktı… ya da birbirinin en büyük sınavı olacaktı.

" Ben size ümit verecek bir şey mi yaptım?" Dedi yiğit. Gözleri hala kapalıydı. Ben bu sözü duyduktan sonra elektirik çarpmış gibi irkildim. Gözlerim dehşet içinde açılmıştı. Ne diyordu ya?! Siz mi? Yanlış mı? Ha?! " Ne?" Dedim fısıldar bir biçimde. Yiğit gözlerini açtı ve baktı. Ama hâlâ aynı soğukluk vardı gözlerinde. Sanki gözlerinden kovulmuş gibi hissettim kendimi. O gözlerindeki sıcaklıktan kovulmuş gibiydim. İçim bir kez daha üşüdü. " Eğer böyle bir şey yaptıysam özür dilerim. Yemek zaten hataydı bu yüzden gelmedim zaten. Siz sadece komutanımın kız kardeşisiniz. Başka bir şey olmaz. Zaten bir şey yoktu. Bundan sonra da asla biz diye bir şey olamaz zaten. Kendiniz kendinizi mi umutlandırdınız?" Dedi. ..... Umay asla ayak basmam dediği şehire gidiyordu. Babası şehit olmuştu o şehirde.Ama görev görevdi. Bakalım o şehirde neler olacak , neler yaşayacaktı? 🇹🇷BU VATAN İÇİN ŞEHİT DÜŞENLERİ UNUTMAYACAĞIZ! UNUTTURMAYACAĞIZ!!!!!🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷 (Her türlü kopyalama işleminde işlem başlatılacağını söylemek isterim. )

Yıllar... yıllar önceydi. Kaderin bir kitap misali yazdığı bir hayat ve yağmurlu bir ilkbahar gecesiydi. Ömrünü bir şükür gibi devletine ve vatana adayan bir hayat. O gece iki bağ kopacaktı. Birbirlerine deli olan iki insanoğlu o gece bir mum gibi sönüp bir daha yakılmamak için , o hayat hiç yaşanmamış gibi kapanıp gidecekti kaderin kitabı. Lakin öyle olmamıştı. Yıllar...yıllar sonra kopan bağ tekrar tutuşmuşken, kapanan kitap açılmıştı. İşte şimdi tüm kozlar dökülecekti. Hiç ummadığın bir anda kader onları öyle bi karşı karşıya getirecek ki bazen ölmeyi bile dileyeceklerdi.

Feride Çakmak yeni mezun bir Pöh`tür ve ilk görevini daha önce tanıştığı Atlas Kara ile yapacaktır. Bu hikaye Atlas ve Feride`nin güzel aşk hikayesini ele almaktadır.

Mühendis okuyan genç bir kız ve maskeli bir askerin hikâyesi

Yüzbaşı Özge ve yüzbaşı cihanın düşmandan aşka hikayesi (küfür içerir)

Akgün ailesinin babası tarafından istenmeyen bir kız çocuğu olarak dünyaya gelen Ayça, hayata bir sıfır geride başladı. Daha doğduğu anda hissettiği yalnızlık, onun kaderi gibiydi. Babasının gözünde değersiz bir yükten ibaretti. Bu acı gerçek, Ayça`nın kalbine derin bir yara açmıştı. Henüz dokuz yaşındayken, babası onları terk etti. Zaten yeterince sevilmemiş hissederken, şimdi bir de babasının yokluğuyla sınanıyordu. Annesiyle birlikte, tutunacak tek dalı olan anneannesinin yanına sığındılar. Bu süreçte Ayça büyüdükçe içindeki vatan sevgisi de arttı. Yüreğinde filizlenen bu sevgi onu asker olmaya itti.

Feride Çakmak P.Ö.H. mezunu olmuş bir hafta sonra Hakkari`de mesleğine başlayacaktır lakin mezun olduğu gün Yüzbaşı Atlas Kara ile tanışmış ve büyük bir aşka yelken açmıştır.

“Unutmak bir seçimdi… hatırlamak ise bedeli olan bir savaş.”

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Biri hemşire diğeri ise yüzbaşıydı . Ama onların hikayesi bir hemşire ve yüzbaşıdan daha fazlaydı . Her şeyden önce biri teyze diğeri ise amcaydı . Biri canından çok sevdiği ablasını diğeri ise abisini kaybetmişti . Ve geriye onlara dünyalar güzeli bir emanet kalmıştı . `Eylül ` Biri yetimhanede büyümüş diğeri de kimsesizdi . Ama artık onlara emanet edilen cocuk vardı . Bir çocuk nasıl büyütülür bilmezlerdi . Ama mecburlardı . Bir de işin içinde imkansız bir aşk vardı . İmkansızlar bir gün imkan kılınır mıydı ? İmkansızlar imkan kılınca sigaralar bir bir sönecekti bir daha yanmamak üzere ... İmkansızlar için yakılan her bir sigara sönecekti ...

Telefonuma baktım; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vardı. Tam o an, sessizliği yırtarcasına telefon çalmaya başladı. Ekranda "Babam" yazıyordu. Hiç düşünmeden açtım. "Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?" Ama karşıdan gelen ses babama ait değildi. Soğukkanlı, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi: "Alo, merhabalar. Mara Hanım`la mı görüşüyorum?" Bir an nefesim titredi. Bu kadın da kimdi? "Evet, benim. Siz kimsiniz?" Kadın derin bir nefes alıp sakin bir tonla konuştu: "Öncelikle sakin olun... Ben babanızın doktoruyum." Sözleri beynimde bir anda çarpıştı. "Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?" "Mara Hanım, lütfen biraz sakin olmaya çalış-" "Ne sakinliği? Ne oldu babama, söyleyin!" Kadın sesi biraz daha netleşti: "Ben Doktor Serkan. Babanız bir trafik kazası geçirdi. Şu anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endişelenmeyin, size haber vermem gerekiyordu." O an dünya ayaklarımın altından çekildi. "Durumu iyi" demişti ama ya iyi değilse? Ya bir şey olursa? Babam... benim her şeyimdi. Onu kaybetme ihtimalini düşünmek bile içimi paramparça ediyordu. Telefondan tekrar ses geldi: "Mara Hanım, orada mısınız?" Sesim titredi, boğazım düğümlendi: "E-evet... buradayım. Geliyorum. Hemen geliyorum." Telefonu kapattım. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anlığına dünyam kararmış gibi hissettim... ama tek bildiğim, babama ulaşmam gerektiğiydi.

Asker kardeşi olmak nasıl bir şey diye sorarlar ama asla cevaplamam çünkü binlerce duygu içerir asker kardeşi olmak. KİTAP ADI VE KAPAĞI DEĞİŞMİŞTİR OKUMUŞ OLABİLİRSİNİZ!!

Geçmişte yaşanan olaylardan sebepsizce sorumlu tutulan bir asker. Askerliğinin elinden alınmasına ramak kalmıştır. Elindeki sadece mesleği kaldığı için onu da kaybetmek istemez. Başına gelenlerden sonra tayini çıkar. Katıldığı timde tim komutanının kendisine segilediği davranışlara boyun eğmek istemez. Ya bu zorlu yolda devam edecek ve sonuçlarına katlanacaktı ya da pes edecekti. Ya savaşacaktı, ya da savaşmayı bırakacaktı. Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiçbir bağlantısı yoktur. Benzerlikler tamamen tesadüftür.

Hem ajan olan hemde kıdemli üsteğmen olan Efnan alacakanın hayatınınnyeniden dönüm noktası olacak aynı zamanda bir bir gerçeklerle yüzleşicek

Sıradan bir günde çalıştığı kafede görevini yaparken bir terör saldırısı meydana gelir. Bunun üzerine kaos anında saklanan Efsun`a her iki taraftanda yardım eli uzatılır. Efsun hangisini seçecektir? Gökhan Alp mi? Dante mi?

"Küllerinden doğmak nedir bilir misin." dedi mırıltılı sesiyle. "Bilmiyorum nedir." Dedim "Bende bilmiyordym seni tanıyınca öğrendim." dedi. Söyledikleriyle kalbimi bertaraf eden adama baktım. Oda bana bakıyordu gözleri kahvenin en koyu tonuydu kirpikleri ise uzundu elini saçlsrıma atıp okşadı bende elimi uzatıp yanağını okşadım. Lal komutan - Kül Zambağı

MARŞ İLERİ Karanlığın en derin yerinde, gökyüzünde parlayan tek bir ışık vardır: Kuzey Yıldızı. O, yol gösterir; düşene umut, yürüyene hedef olur. Bir yanda gölgelerin ardında saklanan asker yüzleri… Kendi içlerinde bir savaş, dışarıda görünmeyen bir düşman. Diğer yanda ise al bayrağın altında birleşen umut, gökyüzüne doğru yükselen bir marş. Ama bu yol kolay değildir. İhanetle sınanmış kalpler, sırlarla örülü kaderler ve düşmanların karanlık gölgeleri her adımda onları kuşatır. Onlar yalnızca cephede değil, kendi içlerinde de savaşır. Kimi sevgiyi ihanetle yoğurur, kimi gözyaşını yüreğine saklar. Ama her şeye rağmen ilerlemek zorundadırlar. Çünkü geri dönüş yoktur; onların tek pusulası kuzeyde parlayan yıldızdır. Ve işte orada, gece ile gündüzün, asker yüzüyle bayrağın birleştiği yerde başlar bu hikâye. Bir marş gibi yükselir: sert, kararlı ve susmayan. Bu sadece bir savaş değil… Bu, kalplerin, ruhların ve gölgelerin mücadelesi. Ve adımlar tek bir sesle yankılanır: Marş İleri.

Züleyha karatay yıllarca annesi ve babasının ona kurduğu dar görüşlü bir evde büyür yıllar sonra on sekizine bastığı gün evden kaçıp çocukken istediği kendi tabiriyle "hava askeri" Mesleğini yapmaya başlar. Halasını çok seven Züleyha ona gelen acı haberle yıkılır ve yıllar önce çıktığı o eve geri dönmek zorunda kalır. Ama by sefer yanın da arkadaşı (şimdilik) Yılmaz Mercan vardır.

Ahsen, sandığımız dünyaların dışında yaşayan biri. Görünüşte sakin, ama içinde fırtınalar kopuyor; sessiz ama ölümcül. Askerlerin arasında yürüyor, ama onlardan biri değil; kendi kurallarını yazan bir gölge. Her bakış, her adım bir oyun; her sır bir ateş gibi yakıyor. Ve beklenmedik bir duygu… tehlikeli, kırılgan ama dirençli bir çekim, onun karanlık yolculuğuna eşlik ediyor. Ahsen, kim olduğunu bilenlerden değil, kendi gücüyle yolunu çizenlerden. Ve bir gün, sırlar ve yasak duyguların ışığıyla yüzleştiğinde, hiçbir şey eskisi gibi kalmayacak.

Boşanan bir çift olan Arya İnci Alkan ve Alaz Alpsoy, işleri yüzünden birlikte olmak zorunda kalır. Bu iki nefret dolu düşmanında bir çocukları vardır adı da Aras Alin`dir. Bu çift birbirinden hiç haz etmezken birlikte olabilecekler mi? birlikte öğreneceğiz. Kural;1 Düşmanında bir gün yola gelir ancak sen ona saygı duyarsan.