"Bana işimi öğretmeye çalışma Yüzbaşı. Kadın olduğum için beni küçümsemeye kalkarsan, zararlı çıkan sen olursun."Herkes onun bir efsane olduğunu sanıyordu; klavye başında orduları kör eden, sistemleri birer kağıt gibi yırtıp atan görünmez bir gölge... Ama kimse Oyunbaz’ın, Hakkari’nin buz kesen ayazında, keskin gri gözleriyle ölümü bile titreten Kıdemli Üsteğmen Asena Yılmaz olarak sahaya ineceğini tahmin etmemişti.Asena, yeni atandığı timi bir cehennemin ortasından söküp aldığında, sadece düşmanlarının değil; kehribar gözlü, şüpheci Yüzbaşı Ulaş Ateş’in de tüm dünyasını altüst etti. Ulaş için o, çözülmesi gereken tehlikeli bir bilmeceydi; Asena içinse Ulaş, sabrının sınırlarını zorlayan bir engel.Dağdaki kanlı pusulardan, aile sofrasındaki gerilimli sessizliğe; mutfaktaki intikam dolu bir kahveden, karanlık sokaklardaki bıçak sırtı kovalamacalara uzanan bir hikâye...Asena’nın o fırtınalı gri bakışları ardında sakladığı sırlar açığa çıktığında, Araf Timi için hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Porto şarap lekesi cilt sorunu olan üniversiteli kız ile asker bir adamın imkansız aşk hikayesi... Kapak tasarımı ve konu tamamen bana ait

Lidya ailesi ile yeni bir yere taşınarak yeni bir hayata başlarlar fakat yeni okulunda karşılaştığı Ayaz ile pek araları iyi değildir bu süreden sonra Aradan yıllar geçer ve tekrar karşılaşırlar fakat birbirlerine karşı tavırları daha değişik bir hal almaya baslar

KARIŞAN 2 ÇOÇUK

Savaş başlamıştı. Artık geri dönüş diye bir şey yoktu. Bu noktadan sonra ya ilerleyecektik ya da toprağın altına girecektik. Cephede tek bir kural vardı: Saldır. Tereddüt etme. Ölümden korkma. Çünkü ölümden korkan asker yaşayabilirdi ama asla kahraman olamazdı. ... Zaman geçtikçe savaş bizim için sıradan bir salı sabahından farksız hâle gelmişti. Barut kokusu artık ciğerlerimize işlemişti. Patlayan bombaların sesi, kuş cıvıltılarının yerini almıştı. Düşman tek bir saniye bile boş durmuyordu. En küçük dikkatsizliğimizde pusular kuruyor, zayıf noktamızı bulduğu anda saldırıyordu. Ama bugün... Bugün her şey farklıydı. Toprak daha fazla kan içmişti. Bu kez verdiğimiz kayıp çok büyüktü. Şehitlerimizin bedenleri hâlâ savaş alanında yatıyordu. Öfkemiz ise mermilerimizden daha sıcaktı. Elimi telsize götürdüm. "Это старший сержант Саша! Ответьте!" (Ben Başçavuş Sasha! Ses verin!) Silah sesleri o kadar yoğundu ki kendi sesimi bile duymakta zorlanıyordum. Daha yüksek sesle bağırmak zorunda kaldım. "...Beni duyan var mı?" Cızırtı... Başka hiçbir şey yoktu. "Lanet olsun..." Tam o anda üzerime doğru gelen mermileri fark edip kendimi büyük bir kayanın arkasına attım. Nefesimi toparlar toparlamaz yeni şarjörü tüfeğime taktım. Şak! Emniyeti kaldırdım. Kayadan hafifçe doğrulup nişan aldım. TAT! TAT! İlk düşman yere düştü. İkinci... O da vurulmuştu. "...Üçüncü nerede?" Daha cümlem bitmeden omzumun arkasında soğuk bir metal hissettim. Bir saniye... Sonra... BAM! Omzumun içinden geçen mermi bütün bedenimi sarsmıştı. Acı bütün sinirlerimi yakıyordu. Dizlerim istemsizce titredi. Tam yere düşecekken arkamdaki kayaya yaslandım. Karşımda duran düşman askeri ikinci kez ateş etmeye hazırlanıyordu. Buna izin veremezdim. Askerî yeleğimin iç cebindeki savaş bıçağını tek hamlede çıkardım. Bütün gücümle geriye doğru savurdum. Bıçak adamın şah damarına saplandı. Sıcak kan yüzüme sıçradı. Düşman boğazından boğuk sesler çıkararak yere yığıldı. Ben de dizlerimin üzerine çöktüm. Nefes almak bile acıtıyordu. Sağ omzumdan akan kan üniformamı tamamen ıslatmıştı. Başım dönüyordu. Ama pes edemezdim. Bugün burada ölen arkadaşlarımın intikamını almadan geri çekilmeyecektim. Beni küçücük bir mermi durduramazdı. ... Yine de kahramanlık ile aptallık arasında ince bir çizgi vardı. Yaralı hâlde çatışmanın ortasında kalmak intihar olurdu. Sol elimle yarama bastırarak yavaşça geri çekildim. Ormanın içine kadar ilerledim. Kalın gövdeli bir ağacın arkasına geçince ilk kez rahat bir nefes alabildim. Pantolonumun alt cebinden sargı bezini çıkardım. Önce avuç dolusu karı yaranın üzerine bastırdım. Soğuk, omzumu bıçak gibi kesiyordu. Kan damarları soğuğun etkisiyle büzülmeye başladı. Bu yöntem kanamayı tamamen durdurmazdı. Ama bana biraz zaman kazandırırdı. Sargıyı sıkıca sardım. Ardından omzumu yavaşça hareket ettirdim. Canım yanıyordu. Fakat kemik sağlamdı. Mermi içeride değildi. Yakın mesafeden girdiği için omzumun alt tarafından girip üst taraftan çıkmıştı. Şanslıydım. En azından bugün ölmeyecektim. Henüz...

Bazı insanlar demir parmaklıkların özgürlüğü engellediğini sanır. Yanılıyorlar. Özgürlüğü asıl engelleyen şey, insanların sana bakışlarıdır. Ben bunu on dokuz yaşımda öğrendim. Koğuşun nemli duvarına yaslanmış, tavandaki çatlağı izliyordum. Dışarıdan gelen ayak sesleri koridorda yankılanıyordu. Her ses, her kapı gürültüsü içimde aynı korkuyu uyandırıyordu. Çünkü burada kimse bana ismimle seslenmiyordu. Benim bir adım yoktu. Ben onlar için sadece “vatan haini”ydim. Oysa işlemediğim bir suç yüzünden buradaydım. Ne kadar anlatsam da kimse dinlemiyordu. Bazen geceleri gözlerimi kapatıp geçmişi düşünüyordum. Babamı. Annemi. Bir zamanlar normal olan hayatımı… Sonra tekrar gözlerimi açıyordum. Ve karşımdaki demir parmaklıklar bana aynı gerçeği hatırlatıyordu: Masum olmak, her zaman özgür olmak demek değildi.

İstanbul`a tutkuyla bağlı Savcı Ceren Yılmaz, mafya lideri Pamir Tan`ın suçlarını örtbas etmeyi reddedince kendini bir anda İstanbul`dan binlerce kilometre uzakta, Hakkari`de bulur. Özel eğitimli asker abileri Eren ve Eray`ın yanında geçireceği yeni hayat, Ceren`i tüm prensiplerini sorgulatacak olaylarla karşı karşıya bırakır. Ancak kader, yoluna Gölge Timi`nin en başarılı askerlerinden biri olan Çınar Üstün`ü çıkaracaktır.

Kılıç Timi: Karargâhta Başlayan Hikâye Görevde disiplin, karargâhta kahkaha... Yüzbaşı Altay Demirtaş`ın komutasındaki Kılıç Timi, ülkenin en seçkin birliklerinden biridir. Her biri cesur, sadık ve birbirine güvenen dokuz kişilik bu tim, zorlu operasyonlarda omuz omuza savaşırken karargâhta ise adeta bir aile gibidir. Kıdemli Üsteğmen Asena Yalın`ın gözünden anlatılan bu hikâyede; dostluk, fedakârlık, eğlenceli anlar, zorlu görevler ve kalbin derinliklerinde saklanan bir aşk iç içe geçiyor. Bazen bir kahkaha, bazen tek bir emir, bazen de söylenemeyen duygular... Çünkü bazı hikâyeler karargâhta başlar, ama kader onları bambaşka yollara sürükler.

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

AKLINI, GEÇMİŞİNİ KAYBEDEN BİR KADIN. SIRLARIN HAYAT BULDUĞU BİR HİKAYE. MEMBANIN LANETİ YÜZÜNDEN SOLAN HAYATLAR. • GEÇMİŞİ UNUTMAK İSTER İNSAN. PEKİ BİR İNSAN KENDİSİNİ BİLE UNUTURSA NE OLUR? GEÇMİŞİMİN PEŞİNE DÜŞEN BEN, BU YOLDA TANIMADIĞIM BİR ADAMA KALBİMİ VERDİM. AMA ZİHNİM BİLMİYORDU Kİ HİÇ BİR ŞEY BİTMEDİ.

27 yıl önce karıştırılmış bir kızın hayatının nasıl değiştiğini olaylar gerçekleşirken kızın kapısını aşk çalması. 🍁 Ben Asena,kimisine göre kasırga, kimisine göre zehir, 27 yaşında askerim. Beyaz tenli siyah saçlı 170 boylarındayım.Hayatımın değişeceğini bilmeden çalan telefonumu açtım ve aslında 27 yılın yalan olduğunu öğrendim.5 abi,1 ikiz 1 erkek kardeşim olduğunu öğrendim.Hayatımda bundan sonra iyimi gidicekti yoksa sarpa sarıp hayatım alt üst mü olacaktı?

Gerçek ailem kurgusu dur. Erkek versiyondur. O bir askerdi. Doğduğu hastanede yaşanan büyük bir felaket, kaderinin tüm yazgısını değiştirmişti. Ancak ne o, ne de başkası bu büyük sırrın habercisiydi. Tam hayatının rayına oturduğunu sandığı anda, kendini daha karanlık bir çukurun içinde bulacaktı. Onu bu uçurumun dibinden çekip çıkaracak olan şey ise, asla beklemediği bir aşk olacaktı.

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** "Çünkü onlara bağlanamam baba , tekrardan bir yıkım için kumar oynayamam " Gözlerimden gelen yaş benden bağamsız haraket ediyordu "Her gece onları görüyorum baba, gülüyorlar ama ben onların yüzündeki hüznü görüyorum. Bu rüyalar ilerledikçe kabusa dönüşüyor, her gece istisnasız her gece o patlama anını görüyorum " Yere çöküp sırtımı dolaplara yaslarken babamda ocağın altını kapatıp benim yanıma oturdu . "Hiçbir şey diyemedim , Alihan `ın annesi oğlumu buraya nasıl sığdırdınız dediğinde ben ona `oğlun patlamada şehit oldu parçalarını bulamadık ağırlık yapsın diye tabutuna kum torbaları koyduk `diyemedim baba ." Hıçkırık "Sercan komutanımın eşi törende kriz geçirirken iki yaşındaki kızına bakmaya utandım " nefesim daralıyordu . "Alinin babasına oğluna sahip çıkamadım demeye utandım. Çaylağımızdı o yeni gelmişti daha askerliğinin güzelliklerini yaşayamadan şehit oldu " Bir hıçkırık daha Babam başımı göğsüne çekerek saçımı okşadı "Aslının kimsesi yoktu biz birbirimizin kimsesi olmuştuk o gitti ben yine kimsesiz kaldım. Abin var ben varım deme baba bu farklı "

Merak uyandıran, bir asker ve bir savcının aksiyonlu yaşamı...

" neden intihar etmek istedin?" Diye sordu. " Aslında bir çok nedenim var ama hepsi sana saçma gelecektir" dedim " Sen söyle bakalım" dedi yola bakarken. " Annem beni doğurunca çöpe atmış 10 yaşıma kadar yetimhanede büyüdüm. Sonra annem beni oradan aldı Ben pişman oldu diye düşündüm ama annem benim sürekli dövdü" yutkundum. " Daha sonra evlendi ama beni kocasına yeğeni olarak tanıttı" " Arkadaş ortamım çok kötü babam olmadığı için sürekli dalga geçilen oldum. Sevgilim desek az önce bir fotoğraf aldım en yakın arkadaşımın aldatmış" dedim zorla " Senin kadar güzel birini nasıl aldatabilirler" diye mırıldandı.

​"Biri gecenin amansız ayazını taşıyan buz mavi, diğeri vatanın umudunu saklayan zümrüt yeşili... İki farklı dünya, tek bir namlu. Ve o namlunun ucunda filizlenen imkansız bir aşk." ​Genelkurmay`ın en zorlu sınır ötesi operasyonları için devreye soktuğu 12 kişilik efsanevi Gökbörü Timi`nin başında, gözlerinin sırrıyla düşmana korku salan Üsteğmen Alparslan "Sehar" Dağhan vardır. Onun kalbi de gözleri gibi buz tutmuş, aşka ve merhamete kapanmıştır. Ta ki o gizemli operasyonda yolları Alya Soykan ile kesişene kadar. ​Savaşın, barut kokusunun ve ihanetin tam ortasında, birbirine tamamen zıt iki ruh karşı karşıya gelir. Alparslan bir yandan timini cehennemden çıkarmaya çalışırken, diğer yandan kalbini bu inatçı kızın sıcaklığına karşı korumak zorundadır. ​Şafak sökene kadar sürecek bu amansız mücadelede, aşk mı galip gelecektir yoksa operasyonun acımasız gerçekleri mi?

Kıdemli üsteğmen Umay Şahin, bir buçuk yıldır peşinde olduğu terör örgütü liderinin izinin bulunmasının ardından harekete geçer. Albayın emri üzerine ilk aşama olarak Gediz albayın yanına giden üsteğmen, karşında bulduğu Ateş timiyle ve öğrendiği bilgilerle operasyona başlarlar. Savaş Bozkurt ve Umay Şahin, düşmanın kurduğu ölüm oteline el ele giriş yaptıklarında artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacaklarını biliyorlardır. > Maskeler şanlı bir görev için takıldı, silahlar kavrandı ve kalplere düşen aşk ateşi her yana sıçradı. - 𝘌𝘤𝘳𝘪𝘯 𝘚𝘶 ♡

Siz: o şimdi asker canı neler ister Siz: uykuda mevlam beni ona gösterrr 0546*******: kimsin? Siz: sıkılan herhangi biri

Umayin beklenmedik bir kayıp yaşamasi ardında intikam almak için asker olması ve orada beklenmedik şeyler yaşamasını hikayeladim iyi okumlar Yorumlarınız benim için değerli bir şans verin kitabıma Bu kitap benim ilk kitabım hatalarım var olabilir yorumlarınız benim için değerli

Bir güz gecesi, sınırın sessizliğini kurşun sesleri bozdu. O gece iki çocuk yalnızca ailelerini değil, isimlerini, geçmişlerini ve çocukluklarını da kaybetti. Yıllar sonra kader, onları aynı timde yeniden karşı karşıya getirdi. Üsteğmen Ahu Zerda... Geçmişini hatırlamayan, duygularını üniformasının ardına saklayan genç bir asker. Yüzbaşı Alparslan Batur... Çocukluğundan beri unutamadığı tek kişiyi yıllar sonra karşısında bulan bir komutan. Biri hatırlamak için savaşırken, diğeri unutmamak için yaşar. Peki, kader onları yeniden bir araya getirdiğinde geçmişin yaraları kapanacak mı, yoksa bir güz gecesi başlayan acı her şeyi yeniden mi yıkacak? Bazı savaşlar sınırda başlar. Bazıları ise insanın kalbinde...

Kitap önceden yayınlanmıştı ancak bazı sorunlardan dolayı diğer hesabımı silmek zorunda kalmıştım daha doğrusu katılmıştı ama şimdi geri açılmış ve ben o kitaplarımı buradan devam ettirmek istiyorum. Çalmak gibi bir durum ortada yok lütfen bu şekilde herhangi bir yorum atmayın.kitap tammamen bana aittir.

"Bana uyumadan önce sayı sayma mı söylemişti ama saydıkça bir insana yaklaşabileceğimi söylememişti" Bir operasyon sonrası ağır yaralanan yüzbaşı Aras Ege Sancak ölümün kıyısından dönmüştür. Onun için sıkıcı ve boğucu geçen hastane günlerinden bir gün kapısını küçük bir kız aralar hasta olan bu küçük kız Aras Ege`nin içine dokunur. Elindeki künye`yi sahibine veren küçük kız Aras Ege`ye "uyuyamıyor musun o zaman uyumadan önce sayı say uykun gelir"demesiyle her şey başlar. Nereden bilebilirdiki sayı saymanın ilk başta hayalde olsa sonradan gerçek olan birisini Aavcı Eylül Aksoy`u vereceğini

Bazı yeminler vatan için edilir… Bazı sözler ise sevilen insan için verilir. Ama en zor savaş, ikisi arasında seçim yapmak zorunda kaldığında başlar.

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...