Sura, yalnızca kuzeninin partisine katılmak niyetiyle salona adım attığında, oturduğu masanın başkasına ait olduğunu öğrenmesiyle gecenin sıradan geçmeyeceğini anlamıştı. Fakat henüz bilmiyordu: O gece, yeraltı dünyasının gölgeler içindeki ismi Aslan Asilzade`nin dikkatini çekmiş, genç kadın onun saplantılı ilgisinin hedefi hâline gelmişti.

​"Karanlığa adım attığında kuralları sen koymazsın. Ama hayatta kalmak istiyorsan, gölgene bile acımayacaksın." Hikaye bitmek üzere ama yeniden düzenlediğim için düzelttikçe yeni bölümleri yayınlayacağım.

O bu dünyanın en güzeli. O gri gözlü bir seri katil. O çocukların kahramanı. O bir kimsesiz, herkesin aradığı bir kimliksiz. O Gri. O Ateş Atakanlı. Ve o karanlık gecede her şey değişti. Aşk ise bu denklemde en yeri olmayan şeydi.

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş ya... Peki ya aşık? O kalbinde açılan yaraları sarabilir mi? Yoksa illa sıcak bir kucak mı gerekir, unutmak için? Ama... Unutamıyorum. Dalına uzandığım her çiçeğin kokusunda ben... Seni arıyorum. Gözlerim uzaklara dalıyor, bir şiir gibi. Ankara`nın ayazı, hiç olmadığı kadar yakıyor canımı bu gece. Bekliyorum, sessizce. Yokluğunun yarattığı küskünlüğün dinmesini, Bekliyorum öyle, bitkince. Elimde bir ip ve iğne. İşliyorum, ince ince Kasnağım hüzün doluyken ben, Yine bekliyorum seni, çaresizce. Kitabın bütün hakları tamamiyle yazar Judgement Lane`e aittir. Çalınması, kopyalanması veya izinsiz herhangi bir alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Bir yabancı kaybolur, ailesini; tanıdığı ve bildiği her şeyi unutur ama sonra.. döner. Neresi olduğunu bilmediği bir yere.. ismini dahi unutmuştur oysaki. Nerededir? Ne yaşıyordur? Geçmişi nedir? Zihni bulanmış bir adamın 30`larını aşmasına rağmen saçlarına ak düşmesinin hikayesidir bu.. gelin ve şahit olun.

Leyla ünlü bir yazar olma hayali olan ev kızı. Yazdığı kitaplar henüz keşfedilmemişdi ama yazmaktanda vazgeçmiyordu. Bir gün sosyal medyada gezerken fenomen bir doktoru gördü. Gülüşüne kitaplar yazdığım adam diyerek bir kitap yazmaya başladı ve erkek karakter olarak o doktorun görselini kullandı habersiz. Taki yakalanana kadar. Doktora özür mesajı attı resmini kullandığı için sonra mı ne oldu? Sonrası gelin birlikte okuyalım.

Üniversite zamanlarında tanışıp zamanla fikir ayrılığına düşen Egemen ve Sinem o günden sonra tekrarı olmayan bir şekilde ayrılırlar. Psikolog olarak küçük bir ilçeye atanan Sinem ve Polis olarak karakolda çalışan Egemen`in uzun bir ayrılık sonrası karşılaşmaları küçük bir seansa bakacaktır.

Kitabı yazdıkça bölüm bölüm yayınlayacağım. Hikaye genel olarak intikam arzusu ile ülkesini bırakıp Amerika`ya giden bir kız ile onun peşine düşüp istemeden aşık olan bir katilden bahsedecek.

"Dostunu uzağında tut, düşmanın ile evlen." ​Tek taraflı, ölümcül bir anlaşma. Sahte iki imza. Ve asla çiğnenmeyecek kurallar... ​Vera için aşk, hayatta kalması gereken bir başka tehlikeydi. İnanç içinse Vera, çöllerine yağacak o kusursuz fırtınaydı. Adam, kadına arkasını dönecek kadar güveniyordu; kadın ise adamı tek hamlede yok edecek kadar kurallarına bağlı. ​Kusursuz bir plan. Kusursuz bir yalan. Ve ikisini de yakacak ölümcül bir bağ. ​Gülmeye başladıysanız dikkat edin; bu hikaye önce kalbinizi titretecek, sonra nefesinizi kesecek. ​İz bırakacak bir günah için risk almaya var mısın? ​NOT: İçeride bolca kara mizah ve namlunun ucundan dökülen sözler barındırır. Akıl sağlığına güvenmeyenler kapının önünde kalabilir.

Karadeniz`in hırçın dalgaları ve sisli dağları arasında, çeyrek asırlık kanlı bir sırrı çözmekle görevlendirilen iki gözü kara savcı: Gökçe ve Aybars. Biri geçmişin yıkıcı yalanlarıyla kalbine buzdan duvarlar örmüş tecrübeli bir adalet savaşçısı, diğeri ise gerçeğin ve koruma içgüdüsünün yükünü sessizce sırtlayan ketum bir adam. Toprağın kustuğu karanlık deliller ve 25 yıldır saklanan tekinsiz bir kaset onları aynı cübbe altında buluştururken, görev bilinci ile maziye gömülmüş kırgınlıklar amansız bir çatışmaya dönüşecek. Kıyıtepe`nin çamurlu yollarında adaleti ararken, ikisi de en büyük hesaplaşmanın geçmişin hayaletleriyle yaşanacağından habersizdir.

Ayaz: "Beni ne kadar tanıyor olabilirsin?" (22.21) İşte beni hafife almamalıydı. Siz: "Ay ne kadar tanıyacağım? " Siz: "Alt tarafı her sabah aynı saatte koşuya gittiğini, kahve içmeyi sevdiğini, tatlılarda sütlü tatlıları tercih ettiğini, genelde bir kafeye gittiğini falan biliyorum." Aynı apartman. Aynı sabahlar. Aynı kafe. Derin iki yıldır seviyor. Ayaz ise bir gece bilinmeyen bir numaradan gelen mesajla merak etmeye başlıyor. Bazen aşk kapıyı çalmaz. Yan daireden mesaj atar. 📱✨

Gece`nin tek bir kuralı vardı: Abisinin en yakın arkadaşına âşık olmamak. Ama kalp, kuralları dinlemeyi hiç öğrenmemişti. Bazı duygular saklanabilir, bazı bakışlar görmezden gelinebilirdi. Peki ya aradaki mesafe gerçekten kapanırsa?

İşin aslı hayatım tam bir fiyasko olma yolunda ilerliyordu.

Arkadaşlar kitabın başı biraz krinç 1 buçuk yıl önce başladım bu kitabı yazmaya o yüzden krinç yerleri geçmek istiyorsanız 15 veya 16 bölümden başlayın ⭐KİTABIMDAN ALINTI⭐ Arkama geçince ne yapacağını kestirmiştim salıncağı sallayacaktı beni hızlıca geriye çekip bıraktı ve itmeye devam etti çok mu hızlanmıştım ne çığlık atarak ayaklarımı kendime çekmeye çalışıyodum Başaramayınca denemeyi bıraktım bora bikere daha salıncağın arkasını hızlıca ittiğin de ellerim demire değiyordu çok hızlıydı salıncak çığlık attım beni durdurmasını söyledim gülerek "Korkma sevgilin burda" dedi ne hoş ama sevgilin bende altta kalmamak için "Sevgilim sevgili olduğumuzdan belli bi halta yaramıyor ki " dedim gülerek beni durdurdu hemen indim Bora önüme geldiğinden sıkıca sarıldım yanağıma öpücük kondurduğu an içimdeki kelebekler uçuşmaya başladı kafasını boyun girintime sokup derin derin nefes aldı Asla bitmesini istemeyeceğim bir andı bora uzun olduğu için eğiliyordu bana sarılırken maşallah sevgilimdede iki metre boy var acaba gerçektende iki metremiydi şaşırmazdım açıkçası "Bora" dedim merakla "hımm" halâ boynumdaydı kafası "senin boyun kaç" dediğimle kafasını kaldırıp ciddiyetimi ölçtü gayette ciddiydim --------------------⭐-------------------- Bora ve Gece`nin hikayesii☄

Nilperi, heyecanla beklediği yaz kampına katıldığında orada alaycı, huysuz, lakabı tilki olan bir çocuğa aşık olacağını tahmin etmemişti. Bunca zamandır hep korkudan hızlanan kalbi artık bir tilkinin gülüşünde atmaya başlamıştı. Bu yazın tıpkı adı gibi bir peri masalı olmasını istiyordu ama her masalda olduğu gibi inişler, çıkışlar, minik kirpiler, serseri tilkiler ve kırk kalpler vardı. Bakalım bu peri masalında Nilperi neler yaşayacak ve masal tam olarak nasıl son bulacak? Bir tilkinin kuyruğuna tutunup yaz boyu neşeyle ve arkadaşlıklarla sürüklenmek istiyorsanız sizi hikayenin içine davet ediyorum. Söz veriyorum güzel bir sürükleniş olacak. 💙🦊

Biri, adaleti terörün dondurucu gölgesinde bile dik tutmaya yemin etmiş bir Cumhuriyet Savcısı: Ela Beyoğlu. Diğeri, vatan toprağının bastığı her karışında ölümle burun buruna yaşayan, namusunu ve bayrağını her şeyin üstünde tutan bir Özel Kuvvetler komutanı: Kıdemli Üsteğmen Kutay Yazmaz. Doğu’nun en sarp, en acımasız dağlarında kurulan hain bir pusu; bir şehidin kanıyla ıslanmış gizli bir dosya ve tutsaklığın ortasında bile kırılmayan çelikten bir irade... Ela, esaretin karanlığında son nefesini vermeyi beklerken; fırtınayı yarıp gelen Pusat Timi için bu operasyon sadece bir kurtarma görevi değil, devletin namus sözüdür. Biri kalemini biledi, biri silahını kuştandı. Şimdi o unutulan dağlarda sadece fırtına değil; karda kanla, adaletle ve gözü karalıkla açan bir çiçek yeşerecek. "Karlar erir, dağlar kalır. Kurtlar ölür, devlet yaşar."

"Benden uzak dur." Sesim kararlı çıkmalıydı. Ama titredi. Gözlerini üzerimden çekmedi. Sanki söylediklerim onun için hiçbir anlam taşımıyordu. "Uzak durmamı gerçekten istiyor musun?" diye sordu sakin bir şekilde. "Evet." Hiç düşünmeden. Hiç tereddüt etmeden. Ama o... sadece gülümsedi. "Yalan söylüyorsun." Kalbim hızlandı. "Yalan söylemiyorum." Bir adım attı. Ben geri çekildim. Aramızdaki mesafe azaldıkça içimdeki huzursuzluk büyüyordu. Bu his... korkudan fazlasıydı. Sanki kaçamayacağımı bilen bir yanım vardı. "Benden korkuyorsun," dedi. "Evet," dedim bu kez dürüstçe. "Çünkü normal değilsin." Bu sözüm onu durdurmadı. Aksine... daha da yaklaştırdı. "Normal olmak gibi bir derdim yok." Sesi alçaktı. Tehlikeli. Ve fazlasıyla kararlı. "Ben seni istemiyorum," dedim, son kez. Bu bir sınırdı. Bu bir reddedişti. Ama onun gözlerinde bu... sadece bir başlangıçtı. "İsteyeceksin." Nefesim kesildi. "Hayır." "İsteyeceksin," diye tekrarladı bu kez daha kesin. "Çünkü senden vazgeçmeyeceğim." İşte o an anladım. Bu bir tesadüf değildi. Bu bir karşılaşma değildi. Bu... bir saplantının başlangıcıydı. Ben uzaklaştıkça o daha çok yaklaşacaktı. Ben reddettikçe o daha da derine inecekti. Çünkü o, "hayır" kelimesini kabul etmeyen bir adamdı. Ve ben... Onun takıntısı olmuştum. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, istemediğin bir hikâyenin içine çekilmenin hikâyesi. Ve bazı hikâyelerden kaçamazsın. Ne kadar denersen dene... Sonunda seni bulurlar.

054**:Naber Siz:Kimsin? 054**:Bilmem sence kimim?

Prenses Katherine`nin efsanesini araştıran genç arkeolog Theodore Valedore`un yalnızca bir şelalenin önünde bulduğu gizemli bir kolyenin ne kadar büyük bir sırrı beraberinde getirebileceğini bilmiyordu. Ta ki hayatının bir anda değiştiği o güne kadar...Theodore kendisini hiç beklemediği bir zamanın içinde bulur. "Sevgili Prenses Katherine, ben Şövalye Theodore Valedore olarak size şunu itiraf etmeliyim ki, tek yenildiğim savaş sizsiniz"

"Beni öldüren adama dokunduğum gün, dünyanın sonu başladı." Sıradan bir sahne tasarımcısı olan Flora’nın hayatı, acımasız bir tanrının ellerinde son bulduğunda her şeyin bittiğini sanıyordu. Oysa ölüm, sadece karanlık bir uyanışın başlangıcıydı. Gözlerini başka bir bedende; on iki Olymposlu tanrının gücü, öfkesi ve baştan çıkarıcı şehvetiyle yoğrulmuş kusursuz bir kabukta açar. Zeus bu bedeni, isyankâr oğlu Prometheus’u yok etmek için tasarlamıştır. Flora artık mitlerin en büyük felaketi, tanrıların en ölümcül silahıdır. O artık Pandora’dır. Tek bir görevi vardır: Kendisini öldüren adamdan intikam almak. Fakat Prometheus’la yolları kesiştiğinde, içindeki nefret yerini dizginlenemez, zehirli bir arzuya bırakır. Aralarındaki bu tehlikeli çekim, tanrıların bile öngöremediği bir yıkımın fitilini ateşlemek üzeredir. Çünkü kutu tahtadan bir sandık değil, bir kadının ta kendisidir. Ve o mühür, ancak günahkâr bir dokunuşla kırılacaktır.

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

Aşk,öğretir.. İnanç, iyileştirir.. Ve bazı çiçekler... Beyaz zambaklar gibi, Kalpte açar. Bazı yollar, kalpten geçer. Bazı vedalar, sonsuza dek öğretir. Ayaz Barın Kordağlı Buğlem Ada Arslan Hikayesi nasıl devam edecek..??

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri`nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir`in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı? Not: Mafya klişesi okumaktan beyni erimiş bireylerin bu kitaba gelmemesi önemle rica olunur.

"Kaybetmekten korkmuyor musun?" dedim aceleyle,konudan kaçmaya çalışır gibi. "Bu davayı,yetkilerini,her şeyi." Aras çok kısa, neredeyse duyulmayan bir sesle güldü. Sonra başını biraz daha eğdi. Dudakları kulaklarıma çok yakındı. Sıcak nefesi tenime işleniyordu. "Kaybetmekten korktuğum tek şey" diye fısıldadı. "sensin" Bu bir evlilikti. Aşk için değil,mecburiyet için. Aksa adaleti arıyordu. Aras ise geçmişinin peşinden kaçıyordu. Bir dosya,bir vasiyet ve karanlıkta kalmış bir ölüm... Onları aynı soyadının altına hapsetti. Ama rol yaparken gerçeğe dönüşen davranışlar,hisler, planda yoktu. Çünkü bazı kalpler,yalnızca gölgelerde atmaya cesaret eder.