"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Sevene zordur vedalar. Sevda da ölür cesedi bulumaz.

Tam gözlerimi insanlardan çekmiştim ki birine çarpmam bir oldu.Simsiyah saçları masmavi gözleri ve beyaz teniyle fazlasıyla korkunç bir adamdı.Kolumdan tutup düşmemi sağlaması iyi mi oldu kötü mü pek bir anlam veremesemde tutmuştu sonuçta. Sesler sustu.Sanki herkes bu garip adamın kim olduğunu çözmeye çalışıyor gibiydi.Karanlık çöktü,ışıklar açıldı.Gölgelerimiz bile bir değişikti sanki bir farklı.Boyu benden uzun olduğu için eğildi hafif sonra ise bedenimi ürpertecek bir sesle "Görüyor musun ardında duran gölgeyi,o gölge sensin.Burası gerçek dünya fakat sen kabüllenmeyi istemiyor,kaçıyorsun.Bu insanlardan uzak mı durmak istiyorsun dediklerimi iyi dinle o zaman.Kendi gölgende yaşa."

"Sıcak bir yuva mı, yoksa kanlı bir geçmiş mi daha ağırdır?" İzem Ayaz, adının hakkını veren dondurucu bir sessizlikle büyüdü. Hayatı boyunca bir canavar gibi yetiştirildi, karanlığın içinde hayatta kalmayı ve iz bırakmadan yok etmeyi öğrendi. Onun için dünya; avcılar ve avlardan ibaretti. Ta ki sahte bir hayatın içine hapsedildiğini tesadüfen öğrenene dek. Yıllar önce yaşanan bir "karışıklık", İzem’i ait olduğu varlıklı ve sevgi dolu Soykan ailesinden koparıp bir katilin ellerine teslim etmişti. Şimdi İzem, elinde gerçek ailesinin adresi ve ruhunda dindiremediği öldürme arzusuyla geri dönüyor. Soykanlar, yıllar önce kaybettikleri kızlarının yasını tutarken, kapılarında beliren bu buzdan kadının içindeki karanlıktan habersizdir. İzem, bir yandan hiç bilmediği "ev" sıcaklığına uyum sağlamaya çalışırken, bir yandan da onu bu hayattan çalanların peşine düşecektir. İzem Ayaz için intikam, aile bağlarından daha güçlüdür. Peki, bir seri katil sevilmeyi öğrenebilir mi? Yoksa kan bağı, sadece dökülecek yeni kanların habercisi midir?

Kan ve vahşet içerir

Bir oyunmuydu içinde bulunduğumuz bu durum. Bizler oyuncularmıydık? Elliden fazla öğrenciye karşı 50 sır yada Elli cana 50 gizli ölüm…

Yıkım ve Yara. Bu iki dost insanoğlunun hayatını ne kadar etkileyebilir? İki doktor. Beş hasta. İki Psikiyatrist yarası derin beş hastasını özel bir eve yerleştirir. Zaman geçtikçe hastaları inceleyen ve gidişatlarını basına yollayan doktorlar evde çıkacak karmaşalardan ve aşk meselelerinden bir haberdir. Zaman ilerledikçe iş yalnızca bir psikiyatrik deney olmaktan çıkar. (...) "Yetişkinlik çocukluğun eseridir." Demiştim zamanında. Kimse ciddiye almamıştı. "Yaralı insan çabuk bağlanır." Demiştim sonra. Bu kez herkes ikna olmuştu. Bu evdeki herkes içinden bir şey bulmuştu çünkü...

Bi genç grubun gizli bir eve girmesi ve başına gelenler

Herkes onu ‘Kartal’ diye bildi. Adını ise sadece geçmişi fısıldadı... Çünkü o isim, kanayan bir yaraydı. Kartal’dı o… Gökte süzülen bir yalnızlık. Adıysa toprağın altında bir sır gibi gömülüydü. Ve onu ortaya çıkaracak tek kişi, bir kadın… ve sadece bir geceydi.”

Işık ve karanlığın hükümdarlarını aşkları mı yok edecek düşmanliklarimi

Pare Gümüş,aylar önce bir ormanda darp edilmiş halde bulunmuştur. Üç ay sonunda uyanan Pare,hayatına dair hiçbir şey hatırlamıyordur. Ailesinin ona olan nefreti,sırlar,Varenza barında yaptığı kargoculuk ve kendini öldürmeye teşebbüs eden katili... herşey tek tek üstüne geliyordur. O ise kendini tanımak ister,bütün yanıltıcı sözlere rağmen kendini bulmak için adımlar atar. Herkesin karanlık yüzü bir gün ortaya çıkacaktır. 054**;Katil içeridekilerden biri,dikkatli ol.

Kimi sokaklar vardır, haritalarda görünmez; yalnızca kalpte iz bırakır. Sıfırıncı Sokak da işte böyle bir yer… Çocukluklarını bir yetimhanenin soğuk duvarları arasında, eksik kalan sevgiler ve ağır sınavlarla büyüten Ekin ile Kaya, yıllar sonra aynı sırla yeniden karşı karşıya gelir. Geçmişin karanlığını aydınlatmanın tek yolu ise kaderle yapılmış bir anlaşmadır: adı evlilik olan, kalbi hesaplaşma dolu bir bağ. Sahte bir yüzüğün gölgesinde adım adım çözülen sırlar, iki yaralı ruhu hem gerçeğe hem de hiç ummadıkları bir yakınlığa sürükler. Çünkü bazı sokaklar unutulmaz… ve bazı sırlar, ancak birlikte cesaret edildiğinde açığa çıkar.

"Dünya sandığın kadar büyük değil; sadece bazıları çok iyi saklanıyor." Aura Adası’nda o gece fırtınadan daha tehlikeli bir şey vardı: Bir dosya. On yıllık bir yıkım planı, infaz listeleri ve dokunulmazların gizli ajandası. Araştırmacı Miru, bu dosyayı o adadan çıkarmayı başardı ama kaçamadı. Onu kayalıklardan söküp alan adam, Koza, kurtarıcısı mıydı yoksa yeni celladı mı? Babasından devraldığı karanlık mirası İstanbul’un kalbinde yöneten Koza için bu yabancı kadın, sadece bir rehin değil; dünyanın en büyük şebekesini içeriden çökertecek bir anahtar. Dışarıda sistem sessizce pusu kurarken, içeride sırlar dökülmeye başlıyor. Dilini bilmediğin bir adamın evinde ne kadar güvendesin? Ve elindeki gerçekler dünyayı yakmaya yetecekken, kimin yanında duracaksın? Bazı dosyalar açılmamalıdır. Bazı sırlar ise sadece kanla susar.

"İçmeyecek misin?" dedim ağlayan buğulu sesimle. Sesim ağlıyordu benim yerime. Eliyle kavradığı saçlarımı yüzüne götürdüğünde burnuna yaslayarak içine çekti kokusunu. İki yana salladı gayriihtiyari bir yavaşlıkla kafasını. "İçmeyeceğim." dudaklarından çıkan kelamlar saçlarımın arasında kaybolduğunda elinde kırılacak bir eşya gibi tuttuğu saçıma kondurduğu öpücüğü içimi titretti. Titretmedi, salladı. Yıkılan binaların altında ise kalbim ve ben kaldık. Birde kalbimin canı pahasına koruduğu o. "Çünkü içersem, kokusu parmaklarıma siner. O zaman sevemem saçlarını. Benim gibi bir adamın kokusu yeterince tenine sinmişken bırak saçların sen gibi koksun." Yutkundum. Belki de yutkunamadım. Her bir hecesini kafama kazıdığım cümleleri aciz ruhumda bahar havası estirdiğinde merdivende yaşadığım anlar silindi birden bire zihnimden. "Zafir." dedim acı çektiğimi belli etmek için boğazımdan gelen boğuk bir yakarışla. "Söyle." kalın ve davudi sesi içime yenisini çektiğim sigara dumanıyla kulaklarımdan içeri sızdı. "Hiç." dedim usulca doğrulurken. "Adını söylemek hoşuma gidiyor." *** Kırmızı oda. Oda dolusu saat. Saat iki. Günlerden birisi. Kadın ağlarken adamın gülümsemesi.

Her ev bazı sırları saklar. Ama bazı evler… katilleri. Derin, yıllar önce gözlerinin önünde alevlere teslim olan komşu evini hiç unutmadı. O gece bir kadın öldürüldü, küçük oğlu kayboldu ve dosya faili meçhul olarak kapatıldı. Aradan yirmi yıl geçti. Kapısının önünde, üzerinde kendi ismi yazan bir kutu bulduğunda geçmiş yeniden aralanır. Kutunun içinden çıkan adli dosya, resmî kayıtlara göre çoktan kapanmış bir cinayete aittir. Ardından bilinmeyen bir numara arar. Telefondaki yabancı, cinayeti birlikte çözmeyi teklif eder. Başta bunun acımasız bir şaka olduğunu düşünür. Fakat gizemli sesin bildikleri, sadece dosyada yazanlarla sınırlı değildir. Birileri, yirmi yıldır gömülü kalması gereken gerçeği gün yüzüne çıkarmaya kararlıdır. Derin için bu artık bir görev değil. Bu, çocukluğunda yarım kalan bir gecenin hesabıdır. Çünkü bazı yangınlar söner. Ama külleri asla soğumaz.

Bilinmeyen numara: Merhaba nasılsın? Rahatsız etmiyorum umarım Siz:siz kimsiniz? Bilinmeyen numara:Hmm bunu sen bul istersen ne dersin bir oyun oynayalım mı tavşanım? Bu kitabı arkadaşımla beraber yazıyoruz ortak kitabımızdır.🤍

Bu kasabadaki herkes ölecek

"Bazı şarkılar vardır; sadece aşkı anlatmaz.Bu da o şarkılardan biriydi.Terk edilmiş bir kızın, babasına olan isyanı gibi.Ya da var olsa dahi hiç sevilmemiş kızların hikâyesi gibi."Bu hikaye tam da o şarkıların bir parçası.... Yıllar sonra babasının yokluğuna alışan Lila babasından gelen eski bir mektup ile sarsılır. Babası hala hayatta mı? Yıllardır neredeydi? Neden gelmemişti ? Binlerce soru ve düşünce denizinde gerçekleri bulabilecek miydi? Gerçek aşk neydi ve kimdi? Ortaya çıkan sırlar herşeyi daha da karmaşık hale getirmişti.Geçmiş ve gelecek arasına sıkışıp kalan Lila babasını bulma umuduyla eline geçen tek izin peşine düşer.

Ünlü bir savcı ve polis Hiç ruhunuzu ve bedeninizi birbirinden ayırmak istediniz mi ben istedim ama olmadı hayat çekmek zorunda kaldığım herşeye rağmen yinede izin vermedi

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Gizem türünde bir kitap. Ormana giden iş arkadaşlarının başından geçenleri anlatıyor. Henüz yeni başladığı için açıklamayı daha sonra düzenlemeyi planlıyorum.

21 Ocak 2024 "Cevap verecek misiniz yoksa bana bakmaya devam mı?" diye sorunca yerimde hafif sıçradım ve bakışlarımı kaçırdım. Kahretsin yüzüne salak gibi baktığımı yeni fark ediyordum. Bakışlarımı onun dışında her yere değdirince, "Şimdi de adam yerine konmuyorum." diyen sesiyle mecbur tekrar ona döndüm. "Ah, ne hayır ne haddime. Niye sizi adam yerine koymayayım? Siz dediniz ya bana bakma diye." deyince ela hareleri yüzümü biraz inceledikten sonra konuştu, "Ben bana bakmayın demedim." "Ama demiş kadar oldunuz." dedim derimin altındaki ısıyla bir kriz yaşarken. "Ama demedim."

Yurtta üç yıldır boş duran bir oda vardı. 27 numara. Ama her gece ışığı yanıyordu. İçeri girdiğimde bir defter buldum. Ve defter benim adımı yazdı. 27’ye giren kız bendim. Çıkan kişi artık ben değilim

Görünmeyen bir düzen devletin gizli eli. Geçmişin kalbimize ektiği giz tohumları İnsan bir gizin arkasına ne kadar sığınabilir ki?

Nil Arel, hayatını başkalarının yükü olmamaya çalışarak sürdüren genç bir kızdır.Farkında olmadan verdiği küçük bir karar, onu görünmeyen bir sistemin içine çeker. Kayıtların tutulduğu, isimlerin seçildiği ve herkesin masum olmadığı bir dünyada Nil artık yalnız değildir ama güvende olduğu da söylenemez.