Öğretmen- Öğrenci / 1& uyarı Lavin Ekin, psikoloji bölümünü kazanıp Ankara`ya geldiğinde hayatının bambaşka bir yöne gideceğini düşünmüştü. Yeni bir şehir, yeni bir üniversite ve sıfırdan kurulacak yepyeni bir hayat... Ta ki üniversitenin ilk gününden bir gece önce, Ankara`nın karanlık sokaklarından birinde karşılaştığı gizemli adamla yeniden karşılaşana kadar. Üstelik bu kez karşısındaki adam, dün gece onu rahatsız eden yabancı değildir. Kuzey Koral. Üniversitedeki en soğuk, en mesafeli ve hakkında en çok dedikodu yapılan öğretim görevlilerinden biri. Lavin, onunla karşılaştığı ilk andan itibaren Kuzey`in diğer insanlardan farklı olduğunu fark eder. Sessizliği, bakışları ve kimseye göstermediği karanlık tarafı Lavin`in merakını giderek büyütürken Kuzey ise Lavin`in düşündüğünden çok daha fazlasını fark etmektedir. Birbirlerine yaklaşmaları yasaktır. Aralarındaki sınır nettir. Biri öğrenci, diğeri öğretmendir. Fakat bazı duygular, konulmuş kuralları umursamaz. Lavin, Kuzey`in karanlığının ardındaki gerçeği öğrendikçe ondan uzaklaşması gerektiğini anlar ama işin en tehlikeli tarafı şudur: Kuzey Koral`dan uzak durmak, ona yaklaşmaktan çok daha zor olacaktır çünkü bazı insanlar hayatınıza tesadüfen girer, bazılarıysa hayatınızı değiştirmek için gelir ve bazıları asla yaklaşmamanız gereken kişilerdir.

Bir şehir. Gömülmüş günahlar. Ve kimin yaşayacağına karar verdiğine inanan bir adam. Ölümler başladığında, polisler Pilar ve Rob bunun sıradan bir cinayet serisi olmadığını anlar. Kurbanların ortak bir noktası vardır: Hepsi geçmişlerinde bir şey saklamaktadır. Bir balerin. Bir ressam. Bir ayyaş. Bir rahip. Ve her ölümün ardında aynı karanlık düşünce vardır: **Günah cezasız kalmamalı.** Katil için bu bir cinayet değildir. Bu, adalettir. Bu, arınmadır. Bu, Tanrı adına verilmiş bir hükümdür. Fakat Pilar ona yaklaştıkça av ile avcı arasındaki çizgi değişmeye başlar. Çünkü bazı insanlar öldürmek için narkoz vermez. **Uyanmadan önce gerçeği görmeni ister.** **NARKOZ** *Kimse masum değil. Kimse güvende değil. Ve bazen uyanmak, ölmekten daha korkunçtur.*

"Korku kaybolduğunda, insana ne olur?" Dr. Livia Ardent, kendi yarattığı formül bir arkadaşının ölümüne yol açtığında her şeyini kaybetti. Şimdi önünde tek bir seçenek var: Müebbet hapis ya da yeraltı dünyasının en karanlık noktasına, Kafes`e sızmak. Ama Kafes sadece bir dövüş kulübü değil. Burası, korkunun hiç uğramadığı bir adamın kurduğu imparatorluktur. Kod adı Architect. İki yabancı. Aynı kırıklık, zıt taraflar. Aralarındaki çekim, üzerinde çalıştıkları formül kadar tehlikeli ve bir o kadar bağımlılık yapıcı. Burası Kafes. Burada kimse özgür değil, ama herkes kendini özgür sanıyor.

Psikolojisi bozuk bir mafya lideri aşık olursa ne olur?

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

Ya Bal gözlerde acıya karışımalı Ya mavi gözlerde Fırtınalara.... Geçmişi unutup iyileşmeye çalışan şeyda geçmişin peşinde getirdiği sırlar ile yüz yüze gelir ve sırlar onu en hakiki gerçeğe eriştiği vakit hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktır...

Defne, bir yılını hatırlamayan genç bir kızdır. Zihni, dayanamayacağı kadar ağır bir travmanın ardından gerçeği çarpıtmış; küçük bir yangını dev bir ev yangınına, parçalanmış anıları ise sahte bir geçmişe dönüştürmüştür. Psikolog seansları, aynalarda beliren gölgeler, annesinin çelişkili davranışları ve ortaya çıkan soruşturma dosyaları, Defne`yi korkunç bir gerçekle yüzleştirir: Sıra arkadaşı Derya öldürülmüştür ve dosyadaki baş şüpheli kendisidir. Hafızasının karanlık dehlizlerinde dolaşırken Defne, yalnızca katilin kim olduğunu değil, kendi kim olduğunu da sorgulamak zorunda kalır. Çünkü bazen insanın sakladığı en büyük sır, kendisidir

A Kakslsl kslsks

Leyla otuz iki yaşında, yalnız yaşayan ve hayatını düzen içinde tutmaya çalışan bir kadındır. Her sabah aynı saatte uyanır, kahvesini aynı fincanda içer, evden çıkmadan önce kapısını iki kez kontrol eder. Hayatı, dışarıdan bakıldığında sıradan ve sakindir. Ta ki bir sabah mutfak masasında kendisine ait olmayan ikinci bir fincan bulana kadar. Fincanın içinde hâlâ sıcak kahve vardır. Leyla önce bunun basit bir unutkanlık olduğunu düşünür. Fakat aynı gün, hatırlamadığı bir geceye ait bir fotoğraf telefonunda belirir. Ardından kimden geldiğini bilmediği mesajlar ve kendisine ait olduğunu inkâr edemediği bazı izler ortaya çıkar. Bir süre sonra mesele evine birinin girip girmediği olmaktan çıkar. Çünkü Leyla, kendi hatıralarından şüphe etmeye başlar. Hatırlamadığı şeyler gerçekten hiç yaşanmadı mı? Yoksa zihni, bilmek istemediği bir gerçeği ondan korumak için mi susuyor? Ve insan kendi zihnine güvenemediğinde, gerçeği bulmak için nereye bakabilir? Belki de en korkutucu şey, insanın kendisinden sakladığı gerçektir.

Her ger�ek bir g�n �?kar;ne kay?p izler vard?r yolunu bulan,ne ruhlar vard?r y?llar sonra kar??la?an...ama as?l yalan vard?r insan?n d�nyas?`n? y?kan.
??te kay?p izler kitab? da budur; iki ruh y?llar sonra kar??la??r, yalan ve �aresizlik d�nyas?n? karanl??a �evirir.
Bu kitap her ac?n?n kalemini yazd?.
Bu kitap kay?p izlerin kalemiyle sonland?rd?.

​"Gördüğün şey bir hakikat mi, yoksa arkasındaki sırrı dökülmüş bir aynanın sana sunduğu kurgusal bir gölge mi?" ​Alev için dünya, kusursuz bir mimarinin ve derin felsefi sorgulamaların güvenli sınırlarından ibaretti. Şehrin saygın duvarları arkasında, kendisine çizilen o pürüzsüz hayatı yaşarken; bir gece yarısı zamanın aniden durduğu o kilitli kapının ardına geçti. ​Gözlerinin önünde gerçekleşen o tek dehşet anı ve masada bırakılan Kırmızı İplik, Alev’in sadece dünyasını değil, kendi varlığını da kökünden çatlattı. ​Gördüğü şeyin ağırlığıyla haykırmaya çalıştığında ise sesini bastıran bir düşmanla karşılaşmadı. Aksine; ona şefkatle sarılan kollar, kaygıyla bakan gözler ve fısıldanan o zehirli soruyla kuşatıldı: ​"Gerçekten gördün mü Alev, yoksa zihnin sana trajik bir oyun mu oynuyor?" ​Adım adım örülen görünmez bir labirentin ortasında, Alev kendi hafızasıyla, gözleriyle ve akıl sağlığıyla baş başa bırakılır. Katran karası bir suskunluğa gömülen bir dost, harabelerin arasından kendi hakikatini doğrulamaya çalışan bir restoratör ve şefkatli bir maskeyle yanı başında duran gölgeler... ​İnsan, herkesin bir yalanı yaşadığı bir şehirde tek başına kalırsa ne kadar direnebilir? Peki ya zihnin sana ihanet ediyorsa, kaçacak tek bir sığınak bile kalmamışsa? ​Alev, bir toplumun gözü önünde varlığı soyulup bir hiçliğe doğru itilirken, kaçamayacağı o karanlık soruyla yüzleşmek zorunda: ​"Herkesin yalan söylediği bir dünyada, kendi zihninden bile şüphe ediyorsan... Sen gerçekte kimsin?"

Açıklaması zor bi hikaye olduğunu söylemek isterim normalde kitapla ilgili bilgiler ve ip uçları veririz ancak bunun okumanın heyecanını kaçırdığını düşündüğüm için bunu yapmicam. Yan Chae-ah kimine göre sıradan olarak adlandırılabilecek bir lise öğrencisinin duygularından, kalbinden geçenlerden oluşan bir anlatı. Romantik bir başlangıç gibi görünse de okudukça fikriniz değişebilir. Satırlarda kendi yaşadığım gerçek anların ve duyguların izleri saklı. Bu samimiyeti hissederek okumanız dileğiyle, umarım beğenirsiniz. 🩷

İzem Lerzan için kütüphaneler sadece çalıştığı yerler değil, kaçabildiği tek dünyadır. Kitapların sessizliğinde kendini güvende hisseder, kelimelerin arasında gerçek hayattan saklanır. En yakın üniversite arkadaşı Eliz Alaz ile aynı evde yaşarken, hayatının düzenli akışı Eliz’in abisi Barış Alaz’ın ortaya çıkışıyla sarsılır. Barış; geçmişi, ailesi ve karanlık yönleriyle İzem’in içindeki en tehlikeli duyguları uyandıran bir fırtınadır. Aralarındaki çekim inkâr edilemezken, bu yakınlık hem bir tutkuya hem de yıkıcı bir bağımlılığa dönüşür. Sevgiyle zehirlenen bir aşk, aile bağlarının gölgesinde sınanır. İzem için artık hiçbir kitap yeterince sessiz değildir. Çünkü bazı aşklar, okunmaz… yaşanır. Ve bazı duygular, iyileştirmekten çok yaralar.

Öğretmenimin okulda hep garip davranırdı ama sadece bana karşı bir garipliği vardı.Düşük not alsam bile yüksek not giriyordu,bazen ödevlerimi yapmayı unutuyordum ama bunu asla sorun etmiyordu.İlk başta bana öyle geliyordur diye düşünmüştüm ama gerçekler asla düşündüğüm gibi değildi.Her şeyi ise okudan çıkmış otobüs durağına doğru yürürken öğretmenim tarafından kaçırıldıktan sonra anladım...

Bazen annesi yaşarken öksüz kalır insan. Bazen yaşarken ölür insan. Ve bazen, birini ömründen çok severken ölür. Her travma bir terk edilişle başlar. O, annesinin gölgesinde büyümeyi öğrenemedi. Bu yüzden kendi gölgesinin annesi oldu. Oyuncak bebeğini değil, kendi çocukluğunu sürükledi peşinden hep. Fiziksel olarak var olan ama duygusal olarak yok olan bir ebeveyn, çocukta en derin öksüzlüğü yaratır. O da bunu çok erken öğrendi. Annesi yaşıyordu. Ama o, çoktan öksüz kalmıştı. Duvarda gördüğü gölge bir annenin değil, kendi yalnızlığının gölgesiydi. Kendi kendini büyütmek zorunda kalan her çocuk gibi, sevgiyi dilenmeyi de erken öğrendi. Sonra bir adam geldi. Geçmişini saracak sandı. Bir kurtarıcı sandı. Ama o bir tetikleyiciydi. Işık gibi dağılıp gitti karanlığın içinde. Arkasında sadece ışıktan bir iz ve uzanan boş bir el bıraktı. Gidişiyle, ona ilk terk edilişi hatırlattı. Şimdi o kız, iki mezarlığın arasında duruyor. Biri annesinin hiç sevmediği çocukluğu, diğeri adamın hiç tutmadığı elleri. Ölüm Kıyısı, yas tutulamayan kayıpların kitabıdır. Annesi hayatta olduğu için yas tutamayan bir kızın, sevgilisi ölmediği için yas tutamayan bir kadına dönüşmesinin anatomisi. Bu bir aşk acısı kitabı değil. Bu, sevilmemiş bir çocuğun, sevilmek için nasıl ölüme kadar yürüdüğünün kaydı. Burası ölüm kıyısı. Ne tam yaşadığın, ne tam öldüğün yer.

Bir görev... 4 şehid dönüyor 1 ölü. Çünkü şehidler ölmez. Yaşayanlarda nefesle yaşamaz. Bir vicdan yükü yeter ölü bir ruh için. Ama yaşamak zorunda. Hemde ölümden beter.

Küçük bir kızın hikayesi insanların gözünde o neşe saçan, mükkemmel kızın iç dünyası... Mavi kelebek aynı liseyi beraber okuyan Yiğit ve Kardeleni ele alıyor yiğ6it`in yıllarca Kardeleni karşılıksız sevmesi ve yanında olması Kardelenin ise yavaş yavaş Yiğit`i bir arkadaş gözüyle değilde başka bir gözle bakmaya başlamasıyla olaylar başlıyor. Ailevi sıkıntılar, dostluk, acı, keder ve yalnızlık bunların hepsini yaşıyoruz kitapta bolca acı ve kaos dolu bir Evren bizi bekliyor. Dostluğu öğreniyoruz saf sevgiyi seven iki kişinin karşısına çıkacak her zorluğu beraber nasıl aştıklarını. Hayallerine nasıl ulaştıklarını. İçimizdeki Kelebekleri kıpır kıpır edecek bir Evren bekleniyorsunuz🦋 Kalp kırmak nedir bilir misiniz? Ben bilirim bilmek zorunda kaldım çok değer verdiğim birini kırınca öğrendim. eskiden pek önemli değildir benim için çünkü insanlar gözümde değersizdi bir yerden sonra bu kitabı da bu yüzden yazıyorum laf üstündeki özürlerin hiçbir faydası yok kelebeğim belki bunun faydası olur...

Asker konulu bir kitaptır, kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Ruh, insanın dipsiz bir kuyusudur. Sen ruhunda dolaştığını sanırsın ama onun ne kadar derin olduğunun hiçbir zaman farkına varamazsın. Ta ki biri çıkıp orayı talan edene kadar. "Yanacaksınız, yakacaklar. Canınızın acımasını önemsemeyecekler." Parmaklarına sarılı urganı sertçe gerdi. Parmak boğumları giderek beyazlaşırken gözleri, alev topuna dönüşmüştü. "Nefesinizi kesecekler." İki farklı asker; Asena Eyşan Boduroğlu ve Mete Mert Çakır. Birbirlerinden haberi olmadan aynı göreve atanırsa en fazla ne olabilir ki? "Bugün bir tehdit mektubu aldım MMÇ`den gelmiş." *Tüm hakları saklıdır.*

Ablasının ölümünden sonra yıllarca intikam planı yapan efsun , kendini biranda yeraltının karanlık dünyasında önemli biri olarak bulur. ablasının intikamını almaya çok yaklaşmıştır ancak geçmişin sırları birer birer ortaya çıkmaya başlar, ablasının ölümünün göründüğü gibi olmadığını anlar. Yıllardır intikam almak için peşinden gittiği kişi ne saklamaktadır ve öğrendiği gerçek, planını tamamen değiştirecek midir?

" Belkide özgürlük bu dünya da değildir? Belki de özgürlüğüm ve kurtuluşum için hayatımı feda etmeliyimdir ?"

Haritalarda olmayan bir kat. Kimsenin yaşamadığı bir şehir. Unutulmuş kurallar ve peşindeki varlıklar... Eksi 13`e bir kez girdin mi, geri dönüş diye bir şey kalmaz.

İşlediğim cinayetleri buraya yazcam

Alina, bir gece sahafta "tesadüfen" bulduğu, distopik ve ilgi çekici ama basım hatalı olan bir kitabı "yanlışlıkla" alır ve hayatı hiç beklemediği bir şekilde tamamen değişir. Ertesi sabah hiç bilmediği bir evrende uyanır; kitap onu kendi içine davet etmiştir. Geçiş yaptığı evren, Valeria, yapay zeka kullanılarak insanları köleleştirilmiş, özgür iradesi ellerinden alınmış bir evrendir. Ve Alina`nın görevi, ona yardımcı olacak elementleri bularak baş kaldırmak ve evrene özgürlüğünü geri vermektir, bu sayede geçit açılacak ve Alina dünyaya geri dönebilecektir. Ama her şey onun düşündüğünden daha karmaşık ilerler, sırlar ortaya çıkar, geçmiş ona bilmediği kapıları aralar ve tanıştığı her element, yeni bir psikolojik durumla onu zorlar. Altı başrol karakter, altı gerçek psikoloji, onların yaşanmışlıkları, bu günleri ve çok daha derin konular, “ZİHİR; Ölü Ruhların Uyanış Şarkısı” serisinde sizlerle. Eğer çoklu karakter, eğlenceli dinamikler, zekice yazılmış bir kurgu, satranç üzerine inşa edilmiş bir evren, plot twistler ve her detayın birçok olaya uzandığı bir kitap okumak isterseniz, Valeria evreni sizi bu serüvene bir savaşcı olarak davet ediyor. Çünkü bu kurguyu okumak bile, yozlaşmış düşünce kalıplarına ve bize dayatılmaya çalışan her şeye bir başkaldırıdır. Peki ya siz, bu daveti kabul edecek kadar, cesur musunuz? Bu hikaye bir kaçış, bir özgürlük, bir tutsaklık, bir direnişin hikayesi ama her şeyden önce... Gerçekliğin ta kendisi. Şimdi tarafınızı seçin; Özgür iradesi olmayan, sisteme boyun eğen bir senkral mı olacaksınız, yoksa savaşa rağmen başkaldıran ve o kapıyı açan bir arıza mı?

Hayalet... Serhat Akman.... Ve Naz Ahu Göksu... 14 yıl evvel işlenen cinayetler. Yakalanamayan "Hayalet" kod adlı bir katil ve çetesi. Yeraltının güçlü mafyalarından biri olan Serhat Akman. Ve sevgilisiyle arkadaşı tarafından uğradığı ihanet sonucu beş yılını hapishanede geçiren Naz Ahu Göksu. "Çok az insan kelebek görmekten rahatsız olur. Ancak kimse siyah bir kelebek görmekten memnun olmayacaktır."

Çevrendeki insanlara nasıl davranman gerekiyor? Onların sana olan hislerini nasıl anlarsın? Saygı göstermen / görmen gereken şeyler neler? Hiç Düşündün Mü?