Mükemmelliyet kaynağı olan Mira ATASOY’un hikayesidir. Geçmiş geçmiş derler peki gerçekten geçip gitmiş midir? Çocukluk arkadaşı olan Emir ve Mira’nın hikayesidir bu. Mira’nın deyimiyle Çakır. Emir’in deyimiyle Sarmaşık.

Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten." ------- Kesişim 1. Kitap Kırınım 2. Kitap ------- [Kırınım adlı kitabım bu kitabın devamıdır. Dileyenler bağımsız da okuyabilir.]

"Kızın başını yakıyorsun yani." "Öyle de demeyelim be reis. Benim de ne kadar nazik, centilmen bir bey olduğumu biliyorsun." Dedi. "Uzatma Cevdet. Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Akşama nikah şahidim ol. Vallahi senden başka düzgün insan tanımıyorum." Dedi. "Hayatta olmaz. Ben oraya adım atmam." Dedim. "Olur olur, benim için ya!" ------- "Ömer nerede, dışarı mı çıktı?" Diye sordu Emir ekmeğini ısırırken. Ben de ısırık alırken "o ne alaka?" Diye sordum. "E evlenmişsin, abim öyle dedi." Dedi. "Abin ne düşündüğünü bilmiyorum ama okyanusun ortasında bir gemide nikah kıyamayacağıma göre hala bekarım. Yine de bırak o öyle bilsin. Haddini fazla aştı dün akşam." Dedim. ------- "Eğer düşersek paraşütümü açmaya yardım eder misin?" Diye sordum. "Paraşütünü bile ben giydireceğim. Şimdi gözlerini açar mısın?" Yavaşça gözlerimi açarken hafifçe bana eğilmiş yüzünde gezdirdim gözlerimi. Yüz ifadem komik olmalıydı ki gülümsemeden 1 saniye bile geçirmiyordu. Gözlerinin içine bakarken "söz mü?" Diye sordum. "Söz." Dedi. "Kendini Anadolu`nun bağrında bir paraşütle süzülürken hayal edebiliyor musun? Şahsen ben edemiyorum. Çünkü bende öyle bir şans var ki iç Anadolu`da olmayan martı bile gelir beni bulup çarpar. Ve ben yine düşerim." "Düşme esnasında paraşütünü benim giydireceğime inanıyorsun ama ölmeyeceğine mi inanmıyorsun?" Dedi şaşkınca. ------- "Sorun çözüldüğüne göre ben kalkayım." Dedi Ömer. "Bir şey yemedin." Dedim. "Olsun, çok uykusuzum. Şu an daha ağır basıyor." Dedi Ömer. "Araba süremezsin böyle. Bütün gece de uyumadın zaten. Biraz burada dinlen öyle gidersin." Dedim. "Bütün geceyi nereden biliyorsun lan sen!" Dedi abim bağırarak. "Bütün gece birlikte olduğumuzdan abi!" Dedim ben de sinirle. Gerçekten artık ben de sinirleniyordum. "Oww." Dedi Emir. "İşte şimdi yandık." ------- Kesişim adlı kitabımın devamıdır, bağımsız da okunabilir.

“Onu sevmek değil sorun… ona karşı kaybetmekti. Bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… ama hiçbir zaman gerçekten yanında olmaz. Arven ve Atlas aynı ilkokul koridorlarında büyüdü. Aynı sınıflar, aynı bahçeler, aynı arkadaş çevresi. Ve bitmeyen bir didişme. Arven için Atlas, fazla özgüvenli, sinir bozucu ve tehlikeli derecede kendinden emindi. Atlas içinse Arven… baş belasıydı. Sivri dilli. Kaçan. Her zaman ters yönde yürüyen kız. Yıllar geçti. Hiç yakın olmadılar. Olmak da istemediler. Sonra bir gün— İsimsiz mesajlar başladı. Kim olduğunu bilmediği biriyle sohbet ederken Atlas ilk kez maskesini indirdi. Arven ise ilk kez gerçekten görüldüğünü hissetti. Sorun şuydu: Atlas, konuştuğu kişinin her gün tartıştığı kız olduğundan habersizdi. Motorlar, hazırlık maçları, alaycı lakaplar ve söylenmemiş cümleler arasında nefret ile çekim arasındaki çizgi silinmeye başladı. Çünkü bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… Ve bazen en büyük hikâye, en çok kavga ettiğin kişiyle başlar.

Spot ışıkları başkalarının üzerindeydi. Ama gerçek hikâye sahne arkasındaydı… Siena Cruels duygularıyla baş etmeye çalışırken, Luna Hale enerjisiyle her ortama ışık saçıyordu. Rowan Skye, her zamanki gibi herkesi korumaya çalışırken, Nova Blair kendi iç savaşlarıyla boğuşuyordu. Zane ve Milo Carter ikizdiler—biri sahnenin yıldızı, diğeri arka plandaki kahkaha. Kai Vexley geçmişinden kaçıyordu, Eli Rowe ise ilk defa bir yere ait hissetmek istiyordu. Bir kurs. Bir sahne. Birbirinden bambaşka hayatlar. Hayal Sahnesi sadece bir kulüp değildi, onları değiştiren yerdi. Dans ettikleri yalnızlıkları vardı. Yazıya dökülmüş kırıkları. Müziğe gizlenmiş sırlar, dramaya taşınmış kalpler... Aşk, dostluk, hayal kırıklığı ve yeniden başlama cesareti. Bu hikâyede roller değişebilir, ama bir gerçek var: Sahne arkası bizdik.

Gerçek ailem kurgusu. Erkek versiyonu. Yazdığım ilk gerçek ailem kurgusu.Lütfen buna dikkat ederek okuyun.

Elvin Soylu,oldukça güzel şartlarda yaşamış genç bir kadındır.Eli soğuk sudan sıcak suya değmemiş,ne isterse yapılmış,oldukça soylu bir ailenin kızı olmuştur.Lâkin bu gösterişli hayatı sadece bir gecede tepetaklak olmuştur.Kendisini Orta Çağ’da,hiç bilmediği bir ülkede bulan Elvin,yaşadığı onlarca zorluğa karşı herzamanki gibi dik durmuştur.Ancak öğrendiği her gerçek,sırtına bir bıçak gibi saplanmış,derin yaralar açmıştır.Yine de güçlü durmaya ant içen Elvin,bakalım bu zorluklarla mücadele edebilecek mi?

Bir zamanlar yaşadıkları eski mahallede oynayan 8 arkadaş yıllar sonra mahallerine geri dönerler ve terk edilmiş olduğundan dolayı macerayı seven bu arkadaşlar mahallede kalmaya karar verirler. Fakat başlarına geleceklerden habersizlerdir. Gittikçe güçlenen bu dostluk, her şeyin üstesinden gelebilir miydi? Yada kaderlerini mi yaşayacaklardı? Bunu şimdilik kimse bilemez!

Güzel doktor Amber,eski polis Sinâ ve küçük kızı Derin’in hikayesi ❤️

Bazı suçlar karanlıkta işlenmez. Işıkların altında, sessizlikle yapılır. Kimse görmediğinde değil, görenlerin konuşmadığında büyür. Tanık yoksa masumiyet de yoktur. Sadece susmayı seçenler ve suskunluğun bedelini başkalarına ödetenler vardır.

Aynanın karşısında gördüğü beden, oynayan filmin son sahnesiydi...

Duygu, neredeyse hiçbir şarkısını bilmediği Duman grubunun konserine kuzeninin ısrarlarıyla gitmek zorunda kalır. Ertesi gün anonim bir hesaptan gelen mesaj, birçok şeyin başlangıcı olacaktır: "Seni buldum. Artık benlesin, bal." **ilk 10 bölüm yarı texting

Gazeteci Kız & Asker Adam Okumak için gittiği yerde ilk iş günü karargaha bırakılan bir cesetle hayatı değişen gazeteci bir kız. Tüm hayatı görev alan ve hayatına giren meraklı bir kızla uğraşan asker komutan. "Asker bey." "Gazete Hanım."

Artık Dilek ve Yasir değil, Belkıs ve Yasir. 🎀 Kitabın şarkısı: "MaNga - Işıkları Söndürseler Bile" ve "Sinan Güleryüz`ün Senle Ben şarkısı" 🎀 Kitabın finalinin şarkısı - "Sibel Bilgiç - Alışamadım" Bir otobüs kazasıydı her şeyi başlatan. Vapur iskeleleri, beklenmedik kazalar, cinayetler, mizah dolu sahneler ve unutulmaz anlar sizi bekliyor!

17 yaşında ki Nehir YKS senesinde ki bir öğrenci olarak kendini derslere kapatmış kalbini de hayatına zarar vermemesi adına çikolataya kaptırmıştı. Biraz da İnstagram var tabi. Okulunda ki popülerliği sayesinde instagram da tanınan Nehir’in hayatı ev-okul ve instagram arasında gidip geliyordu. Ta ki o güne kadar… Bir anda yabancı numaradan aldığı mesajla çakılan Nehir’in önünde iki seçenek vardı. Ya her zamanki gibi hemen abisine koşacaktı bu duruma karşı. Ya da bu sefer kendi çözecekti bu durumu… 05*********: Çikolata güzeli, istediğin kadar görüldü at mesajlarıma. Sen bana cevap verene kadar pes etmeyeceğim. *Bu kişiyi engellediniz*

Bir istihbarat uzmanından ne beklenebilir? Yemine sonsuz sadakat! Bu uğurda ailesini, sevdiğini, hayatını tamamen geride bırakabilir. Peki kardeşim dediği adama gözünü kırpmadan tetiği çekebilir mi? Hem de Can Parçam dediği kadının nefretini göze alıp aşkını kalbine gömecek kadar! Sekiz yıllık bir geçmiş, sırlar ve bu süreçte yaşanan sancılı günler... Kağan, Arca, Çağrı ve Selin`in etrafında dönen bu gizemli oyunun nereye varacağını merak ediyorsanız buyurun efenim.

Yaz tatilinde polis abisinin yanına gelen Deva, can sıkıntısından abisinin polis arkadaşına yazar. Ama bilmediği şey zaten yazdığı polis ona yıllardır aşıktır...

İNSANLAR ÇOĞU ZAMAN GÜÇLÜ GÖRÜNMEK İSTER AMA GÜÇLÜ DEĞİLLERDİR! Aileleri tarafından sevilmemiş,itilip,kakılmış ve en sonunda yetimhaneye bırakılan 4 güçlü kız ama bi tarafta da şımartılmış ve okul sahip leri olan 4 zorba erkek PEKİ SİZCE BU 8 ÇOÇUK GÜÇLÜ MÜ YOKSA DEĞİL Mİ (OKUL ZORBALARI KİTABINDAN İLHAM ALINMIŞTIR FAKAT AYNI ŞEYLER OLMAYACAK SADECE KONU)

İstanbul`dan Kore ye mesleğini yapmak için taşınıp yeni bir hayat kuran Dr. Beste`nin beklenmedik sürprizler ve karşılaşmalarla dolu samimi ve eğlenceli hikayesi. Hastaneden çıkmış kulağıma kulaklığımı takmış hayaller kurarak dalgın dalgın yürüyordum. Seul`ün işlek bir caddesine geldiğimi bile anlamamıştım o kadar dalgındım ki tiz bir fren sesi duyduğumda kendimi durdurmak için çok geç kalmıştım. Siyah bir van önümde durmuş fakat ben durmayarak kafamla arabaya çarpmıştım. Arabanın kapısı hızlıca açıldı ve içinden biri çıkıp "İyi misiniz? Size çarptık mı?" Diye panikle sordu. Rezilliğime sövmelerim utançla birleşmişti kafam yere eğik "hayır hayır siz bana çarpmadınız ben arabaya çarptım ve evet gayet iyiyim" demiştim başımı tutarken. Arabadan bir kaç kişinin daha inen kıpırtısını duyduğumda içimde bir tedirginlik oluştu ve kafamı usulca kaldırdım. Karşımda gördüğüm insanlarla küçük dilimi yutmak üzereydim. Ben BTS`e mi çarptım? Siktir hiç bu kadar utandığımı hatırlamıyorum...

Alıntı😘😘😘 Kapıdan gelen en ufak sesle irkildik. Yağız anında ayağa kalktı, beni arkasına aldı. “Işığı kapat,” dedi fısıltıyla. Kalbim kulaklarımda atıyordu ama dediğini yaptım. Karanlıkta nefesini hissedebiliyordum. “Korkuyor musun?” diye sordu. “Hayır,” dedim. Yalan söylediğimi ikimiz de biliyorduk. Bir adım daha yaklaştı. Eğer biraz daha hareket ederse... Dudakları çok yakındı. “Ben buradayken sana bir şey olmayacak,” dedi. Sesinde bir söz vardı. Tutulması gereken bir söz. O an fark ettim; asıl tehlike kapının arkasında değil… ona bu kadar güvenmeye başlamamdı.

Karadeniz`in şahit bile olduğu bir yaban çiçeği ile küçük beyin aşkıydı aslın da. Ama onların aşkı, hem deniz kadar derin, hem de rüzgar kadar hırçın... Dağ denize, deniz ise dağa kavuşmuş bir hikaye onlarınkisi. Peki, karanlığın içinde doğan aşk, yeniden ışığını emen karanlığın esaretinden kurtulabilip, kalplerine tutuna bilecek miydi?. Meyra Karasu & Gökhan Karahan

Psikoloji bölümünden yeni mezun olan Alev, yeni keşfettiği kafeye gider. Fakat hiç beklemediği anda eline ulaşan not sabrını taşıran son nokta olur. Kafeden çıkıp giden Alev, yolda kanlar içerisinde yatan adamı arabasına aldığında ise başına geleceklerden bir haberdir. Acı, gözyaşı, ölüm, kader... Söyle bana sen hangisine yenildin? ..... " Asıl delilik nedir biliyor musun? " "Nedir? " " Böyle bir dünyada aklı başında kalabilmektir. "

Bazı yeminler kanla yazılır, bazıları ise gözyaşıyla. Alparslan için vatan her şeyden önce gelirdi; ta ki o güne kadar. Gökçe ise çocuklara umut olmayı seçmiş bir ilkokul öğretmeniydi. Yolları, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o sınır kasabasında kesiştiğinde, her ikisinin de hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı. Biri korumaya yeminliydi, diğeri ise eğitmeye. Peki, kalbindeki yarayı saramayan bir adam, başka bir ruhu nasıl kurtarabilirdi?

Yanan bir aşk, bazen insanın bile isteye atlayacağı kor bir çukurdan ibaretti. Belki tahammül edemeyişinin, onu gördüğündeki o kabarışının sebebi; kontrol edemediğin çarpıntı hislerindi. Hırs, insanın kendine koyduğu çizgi ve doğruyu ayırt edemeyişinin en büyük engeliydi. O, bazen karşıma geçip yüreğimi yakan bir bakış yolladığında dudaklarım sadece şu kelimeleri dile getirmek istiyordu; "Gönlümdesin, ama cehennem gibisin..."

Bazı duygular, kelimelerle ifade edilemez. Bazı aşklar ise suskunlukta saklı kalır. Lalin’in kalbinde fısıldayan hisler, yazdığı mektuplarda ortaya dökülür; ama kimse onları okumaz... Henüz. Okul koridorlarında başlayan küçük bakışlar, gizli gülüşler ve yanlış anlaşılmalar arasında, Lalin ve Arın’ın hikayesi sessiz bir heyecanla ilerler. Bu hikaye, sevginin, cesaretin ve içtenliğin gücünü; kalbin bazen sessiz ama çok güçlü olabileceğini anlatır. ~•~•~ “Beni tutan el bırakmadı belki, ama ben kalacak kadar güçlü değildim.”