💐 "Frezya çiçeği umudu simgeliyormuş, sen kaybettiğin umudu yeniden kazan diye içimdeki umudu getirdim sana." Dilay umudunu kaybetmiş bir kanser hastasıdır. Hayatı zorluklarla geçen Dilay`ın tutunduğu tek şey mesleğiyken kanser hastası olduğunu öğrenmesi ile tutunacak dalı kalmaz. O böyle düşünürken gerçek onun yanıbaşındadır. Hem gerçek ailesini hem de kaldığı hastanede aşkını bulan Dilay`ın hikayesi... Merak ediyorsan eğer, önden gel!

Her karanlığın arkasında saklanan ışık gün gelir hayatının karanlığına doğradı. Herşeyi alt üst ettiği gibi tüm doğruları yıkar, geriye yanlışların kalırdı. Bu hikaye herşeye rağmen ayakta kalmaya çalışan ve önündeki bütün engellerden kurtulmak için savaş veren Mahira Mirazel`in hikâyesi. O savaşta yanında bulunan Karel Kartal Alacalı ona destek mi yoksa köstek mi olacak? Izdırar= Zorunluluk, Çaresizlik

Annesinin ölümünden suçlu tutulan Feride kendine bu dünyada kalacak bir yer bulamaz. Onun bu yolculuğuna sende eşlik edebilirsin..

Belladonna bitkisinin bir damlası gözlerini etkileyici bir şekilde büyütür, seni hiç olmadığın kadar güzel gösterirdi. Fakat etkisine kapıldığın her damla senin ölümün olurdu. Belladonna onun için ekilmişti. O bir zehirdi, o etki altına almayı seviyordu, o bir yanılsamaydı. Zarar vermekten, katletmekten doyasıya zevk alıyordu. Yüzüne sıçrayan, kıyafetinden dökülen kanların görüntüsü hiç bu kadar hoş olmamıştı. Onu içten içe arzulamanın verdiği sonuçları düşünmedi. Yalnızca büyülenmişti, çenesine doğru uzanan siyah saçlar, erik kırmızısı gözler onun en büyük düş kapanı olmuştu. Düş kapanından çıkan ağlar, onun tüm bedenini sarmıştı. Direnmedi, çünkü görebileceği en güzel rüyayı görüyordu. "Bugün ölmem gerekiyordu. Dünyaya gelmek için hiçbir sebebim yoktu, inanın bana, neden doğduğuma bile anlam veremiyorum. Bana biçilmiş elbiselerin hiçbiri bana ait değilmiş gibi hissediyorum. Lütfen, bana şimdi bir iyilik yapın, bu gece öldürün beni."

Aynı evde büyüyen üç kız kardeş, anne ve babalarının ölümünden sonra birbirlerinden giderek uzaklaşır. Şermin, Şehrazat ve Şebnem’in hayattan beklentileri birbirinden çok farklıdır; biri güç ve saygınlığın, biri tutkularının, diğeri ise kendi ayakları üzerinde durmanın peşindedir. Hayat onları farklı yollara sürüklerken aile içinde kırgınlıklar, sırlar, aşklar ve ihanetler birikmeye başlar. Her kardeş kendi seçimlerinin bedelini öderken geçmişin gölgeleri de peşlerini bırakmaz. Üç kadının arzuları ve hırsları arasında sıkışıp kalan bu aile, zamanla en büyük sınavını verir: Bazı yaralar unutulmaz, bazı bağlar ise ne kadar koparsa kopsun yeniden birleşir.

İhanetlere uğradım, sırtımda ki bıçakların sayısını bile unuttum... Ama aklımda olan tek bir şey vardı. İntikam Hem benim hemde ihanete ve haksızlığa uğrayanların intikam alma zamanı gelmişti.. biz sustukça aynı şeyleri yapmaya devam edeceklerdi ama bu sefer susmak yoktu, kan, göz yaşı, kayıplar, ve en önemlisi intikam vardı..

Aşkı hiç aramamış, hatta varlığına bile pek inanmamış iki insan... Zeynep ve Harun, üniversitenin ilk günlerinde yolları kesişen iki gençtir. Birbirlerinden nefret etmeleri için sayısız sebepleri varken, kader onları sürekli aynı yola sürükler. Tartışmalar, yanlış anlaşılmalar ve bitmek bilmeyen inatlaşmalar arasında geçen günler, zamanla yerini bambaşka duygulara bırakacaktır. Peki ya kalplerinin duvarlarını yıkabilecekler mi? Nefretle başlayan bu yolculukta dostluğa, dostluktan ise büyük bir aşka dönüşen hikâyelerine birlikte tanıklık etmeye hazır mısınız? İyi okumalar. 😊

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

"Adı Bahar baba. " dedi Mahir. "Yüreğimi bahar bahçe yapan, içime çiçek açtıran Bahar." Herkese, her şeye karşı güvenini yitirmiş masum bir kadın... Kalbi kırık olduğu kadar da; sanki içindeki bütün ışık birer birer söndürülmüş. İnsanların sesinden bile yorulan, en çok da "güven" denilince korkan bir kadın... Bir yanda sevdası, diğer yanda içinde sakladığı ağır bir sırla yaşayan bir adam... Konuşsa sevdiğini kaybedecek, sussa kendi vicdanında boğulacak kadar çaresiz bir adam. Peki iki yaralı ruh, birbirine gerçekten şifa olabilir miydi?

Defne Karaca, sevgisizliğin içinde büyümüş bir çocuktu. Ailesinin yanında vardı ama aslında hiç yoktu. Evdeydi ama hiçbir zaman "evde" hissetmedi. Küçük yaşlardan beri aynı boşluğu taşıdı içinde. Ne yaparsa yapsın dolduramadığı, adını koyamadığı bir boşluk... Bazen kendi kendine fısıldardı: "Ben neden böyleyim?" Ama zamanla şunu öğrendi: Bazı soruların cevabı yoktu, sadece acısı vardı. Yıllar geçti. Defne büyüdü. Ama içindeki o eksiklik hiç büyümedi, hep aynı kaldı. Hatta biraz daha ağırlaştı. Ve bir gün, hayat ona sessizce gerçeği gösterdi. Ne bağırarak... ne açıklayarak.... sadece hissettirdi. Defne o an, ilk kez gerçekten anladı. Sevgi sandığı şeyin ne kadar eksik olduğunu... ve aslında hiç başlamamış bir hikâyenin içinde yaşadığını. Ama Defne şunu henüz bilmiyordu: Bazı gerçekler, sevgiyle değil, acıyla öğrenilirdi.

hastanede gözlerimi açmıştım ne olmuştu bana? annem ve babamı kaybetmiştim canımdan çok sevdiğim ailemi ... üstümde hastane giysileri vardı odadan çıkmak için kapıya yöneldim ölmemişlerdi hayır! bu olamazdı odadan çıktığımda buraya doğru gelen bir doktor gördüm bana baktı ne söyleyeceğini bilmiyor gibiydi "biyolojik ailen bulunmuş baban seni almaya gelecek "anlamayarak ona baktım ne saçmalıyordu bu adam "N-ne " diyebilmiştim sadece "biliyorum çok zor ama savcılıkla konuşmuş, dava açmış" bana şaka yapıyor olmalıydı sinirle konuştum "Hayır! benim ailem onlar öldüler" bana acıyan gözlerle baktı "kolay olmayacağını biliyorum ama avukat çoktan her şeyi halletti" göz yaşlarımı sildim "kaç gündür uyuyorum ben " bana bakarak konuştu "üç gündür uyuyorsun "Gözlerimi kapattım. Üç gün... Üç gündür annemin sesini duymamıştım. Üç gündür babam saçlarımdan öpmemişti. Boğazımdaki düğümü yutmaya çalıştım...

Bazı vedalar vardır geri dönmeyi imkansız kılar bazı aşklar vardır hatasıyla yaşatmay bilen peki ben hangisiydim yada yıllardır tanıdığım insanları hiç tanımıyorsam

Bir karışmanın her şeyi mahvedeceğini nereden bilebilirdi ki insan… Yada doğduğundan beri şiddete maruz kalacağını… Gerçek ailesi sandığı ailenin yanında tamı tamına on beş yıl yaşayacağını ve çocukluğunun mahvolacağını…

Her hikâye bir suskunluktan doğar; söylenmeyen, saklanan ya da ertelenen şeylerden… Benim hikâyem de işte orada başladı: küçük bir kızın kalbinde, dile gelmeyen kelimelerin gölgesinde. Bazen bir bakış ömür boyu hatırlanır, bazen de bir kayıtsızlık… Benim payıma düşen, hiç fark edilmeyen bakışlar ve sessizce atıp duran kalp çarpıntılarıydı. O, başkasının hayatına koşarken ben sustum. Sustukça içimde büyüyen yangını kimse bilmedi. Ve ben, o yangınla büyüdüm.”

Ben Yağmur Demir. Koşulsuz güvendiğim bir ailem vardı. Benden asıl gerçekleri saklayan... Sevdiğim bir adam vardı. Yalanlar üzerine gizleyerek sakladığım...Abimin en yakın arkadaşı. Bir abim vardı, koşulsuz güvendiğim ama güvenimi boşa çıkartan... Ben Yağmur Demir. İnandığım, güvendiğim ne varsa hepsini birer birer kaybettim. Kaybediyorum. Kendimi kaybetmemek için aşkıma ve dostlarıma sığınıyorum. Ben annemin rahminden düşen bir lanetim. •••••••••••••••••••••••••••••••• (İlk versiyon) Hikayeye başlama tarihi : 28.08.2021 Hikayeye bitirme tarihi : 29.07.2023 •••••••••••••••••••••••••••••••• (Son versiyon) Başlangıç Tarihi: 17.01.2025

Gerçek sandığı ailesi ile mutlu olamamışken Yeni öğrendiği ailesi ile mutlu olabilecekmi aden....

┈┈┈༺☆༻┈┈┈ "Kandan korkarken kan kokan bir kadına dönüşmek benim için beklenmedik bir durumdu. Belki de bu hayatta ki en acı şeydi. Fakat Cep Çakısı olarak anılmak bir seçim değil, zorunluluktu." Merhamet, zayıflıktı. Sevgi, yalancı. Acı ise insanın asıl kişiliğini ortaya çıkarırdı. Acı, insanın benliğiydi. Acı, geçmiş, şimdi ve gelecekti. Acı, insanın iskeletiydi. Yenilgiyle dizlerimin üstüne düştüm. Çığlık attım, yardım dilendim. Acımalarını istedim. Bir yıldız kaydı, biri daha eksildi. Sonra her şey ters düz oldu. İbre tersine döndü. Gözlerim intikam hırsıyla doldu, kan kokusunu ciğerlerime kadar çektim. Ateşle oynama. Gülümsedim. Yandığın kadar yak, yaktığın kadar yan. ┈┈┈༺☆༻┈┈┈ 🌀Başlangıç Tarihi; 20 Ağustos 2026 👾Tüm hakları saklıdır, herhangi bir çalıntı durumunda hukuki işlem başlatılacaktır.👾

Not: İnt*har, depresyon, tükenmişlik, şiddet içerikli sahneler vardır. Gözlerinin önündeki gerçeğe kör olanlar, bir gün gerçeği duymak istediklerinde... Konuşacak kimseyi bulabilecekler mi? ​"Beni hiç duymadınız. Umarım son sustuğumda beni anlarsınız." ~ Not: Kitap, eski msptuber Encsa. (yani ben) tarafından msp dizisi olarak youtube`da yayınlanan "İYİ DEĞİLİM" dizisinin düzenlenerek kitaba geçirilmiş halidir.

Bazı anneler olur çocuklarına çok güzel davranırlar,bazı anneler olur çocuklarını umursamazlar,bazıları ise terk ederler. İnsan çocuğunu terk eder mi? ... Linanın tek şansı Albay olan babasıydı... Taa ki Yüzbaşı Göktuğ ile tanışana kadar İyiii okumalarrrr📖📖

Ben anka Feray Karakan . Yaralı biriyim evet . Bu benim hikayem ... Kuralları ben koyarım . Sonuçta her anka kuşu küllerinden doğar....

Arkadaşının yazdığı bir çizgi romanın içine düşen genç bir radyo sunucusu, kendini cinayetler ve sırlarla dolu bir dünyada bulur. Bu dünyanın kahramanı olan gizemli adam, yıllar önce ailesini öldüren katili aramaktadır. Katilin peşinde birlikte ilerlerken aralarında beklenmedik bir aşk filizlenir. Fakat her ipucu onları gerçeğe yaklaştırırken, kadın da ait olduğu dünyanın bu olmadığını ve sevdiği adamın yalnızca bir hikâyenin parçası olabileceğini fark etmeye başlar. Bazı aşklar kaderle yazılır. Bazıları ise mürekkeple. Ancak ikisini de kan silebilir.

yanlış numara bu sefer kadın rus ( gerçek ailem)

Asker konulu bir kitaptır, kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Ruh, insanın dipsiz bir kuyusudur. Sen ruhunda dolaştığını sanırsın ama onun ne kadar derin olduğunun hiçbir zaman farkına varamazsın. Ta ki biri çıkıp orayı talan edene kadar. "Yanacaksınız, yakacaklar. Canınızın acımasını önemsemeyecekler." Parmaklarına sarılı urganı sertçe gerdi. Parmak boğumları giderek beyazlaşırken gözleri, alev topuna dönüşmüştü. "Nefesinizi kesecekler." İki farklı asker; Asena Eyşan Boduroğlu ve Mete Mert Çakır. Birbirlerinden haberi olmadan aynı göreve atanırsa en fazla ne olabilir ki? "Bugün bir tehdit mektubu aldım MMÇ`den gelmiş." *Tüm hakları saklıdır.*

14 yaşına kadar sokaklarda tek başına hayatta kalma mücadelesi veren Gece, tam 17 yıl sonra gerçek ailesini bulursa ne olur? Gece, çocukluğunu, gençliğini ve sokakların acımasızlığını geride bırakıp onu hiç aramayan ya da bulamayan bu insanları affedebilecek mi? Mafyatik kurgudur. Karakterimiz güçlü bir kız.Klassiklerin dışında bir hikaye.

Işığını arayan adam Gölge’de yuva bulmak isteyen kadın. Enkaz altında kalan İki beden… Bir çığlık… Bir sessizlik. Bir sır… Bir ölüm. Bir mesaj; “Film başladı Hazel Özilhan” Bir kaza… Bir uyanış. Bir kadın…ışığın kendisi. Bir adam…karanlığın içinden gelen. İki ruh. İki yara. Bir kader. Doğan bir aşk… Kanlı bir oyun. İki piyon… aynı tahtada. Sırlar. Gerçekler. Acılar. Ölümler. Ve sonunda yalnızca biri… Aydınlığa çıkacak. Işığın Gölgesi, karanlıkta yankılanan bir hikaye.🕯️