Burası Huzur Çıkmazı... Adına bakıp da aldanmayın; burada ne huzur tamdır ne de gürültü eksik! Azapay için sıradan bir yaz sabahı, her zamanki gibi annesinin terlik sesleri ve yan mahallenin çocuklarının top gürültüsüyle başlar. Tabii bir de mahallenin "jilet" abisi, karizma abidesi ve Azapay’ın bir numaralı baş belası Çınar vardır. Azapay’ın tek isteği, şu yazı kazasız belasız (ve tercihen Çınar’a rezil olmadan) atlatmaktır. Ancak işler planladığı gibi gitmez:Azapay, Çınar’ın o sarsılmaz karizmasını çizebilecek mi? Yoksa bu atışmaların sonu, mahalle fırınındaki sıcak ekmek kokusu gibi tatlı bir aşka mı dönüşecek? Yazdığım ilk mahalle kurgusudur. Elimden geldiği kadar güzel yazmaya çalışacağım umarım beğenirsiniz.

Duru Asal okulda dikkat çekmemeyi seçmiş bir öğrencidir. Sessiz kalmak onun için güvenli bir alandır. Okulun en çok konuşulan ismi Koray Atlas Bağcı sert tavırları ve kontrolü elinde tutan duruşuyla herkesin sınırlarını belirleyen biridir. Duru`nun sessiz kalmayışı Koray`ın dikkatini çeker. Ama asıl karmaşa kalbin işin içine girmesiyle başlar. Duru’nun hayatında sadece Koray yoktur. Bir yanda geçmişine daha yakın duran güvenli ve tanıdık bir bağ diğer yanda ise onu sürekli sınırlarına iten öfkeyle karışık bir çekim vardır. Üç kişi tek bir denge ve sürekli değişen taraflar Sessizlik artık bir seçenek değildir. Çünkü bu okulda herkes bir taraf seçmek zorundadır-kalbin bile.

Dudaklarıma bakarak yutkundu "bir dolandırıcıya göre fazla güzel dudaklar değil mi?" Dediğinde alaycı bir gülüş aldı dudakların. "Sende bir mafyaya göre fazla iradesiz? Söylesene seni bitirecek kişiye aşık olmak nasıl bir duygu?" İlk fırsatta onu yakacaktım ve o da bunun farkındaydı. "Aşk mı? Aptal olduğunu biliyordum ama bukadarı fazla değilmi, her sana iltifat edenden duygu araıyacak kadar mı yalnızsın" dedikleri sadece beni güldürmüştü. "Diyelim ki öyleyim, peki ya sen neden beni hâla yanında tutuyorsun kimse mi yanında durmadı bukar mı yanlızsın" dediğimde zinirle dudaklarıma yapıştı ostediğimi yavaş yavaşta olsa veriyordu.

Her gün gittiğim kütüphane de arkadaşımla kilitli kaldım ama yanlız değildik. 🌕 Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur; Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik. A. Kağıdın altındaki harfe takıldı gözlerim, olabilir mi diye düşündüm. Bunu cebime koyan o olabilir miydi? Arkın...

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

"Beni ilk gördüğünde ne düşündün?" Başını hafifçe yana eğip birkaç saniye sessiz kaldı. "Dikkat dağıtıcı bir güzelliğin olduğunu." Dudaklarıma küçük bir gülümseme kondu. Sonra devam etti. "Peki sen? Seni şirketimde çalışmak zorunda bıraktığımda ne düşündün?" "Seçim şansımı elimden aldığın an başına bela olmaya karar vermiştim." Bu kez gülümseyen oydu. "Aslında bunun için çabalamana hiç gerek yoktu. O gece gözlerimi alamadığım saçlarına bakıp sana doğru adımlarken, bir gün en büyük zaafım ve kızıl belam olacağını anlamıştım zaten." Onları bir araya getiren şey tesadüf değildi; kaderdi. Küçük atışmalarla başlayan hikâyeleri, zamanla inkâr edemedikleri duyguların içine sürüklendi. Ancak bazı sırlar gömüldükleri yerde kalmazdı. Geçmişin gölgeleri, saklanan gerçekler ve beklenmedik ihanetler yollarını karanlığa çevirirken, ikisi de aynı soruyla yüzleşmek zorunda kalacaktı. Kader onları birbirine bağlamıştı, peki birbirlerini kaybetmeden o kaderin bedelini ödeyebilecekler miydi?

Hayat seçim hakkı sunmamıştı onlara ne BO kendi olmak istedi ne Gece BO nun ona bulaşmasını ama dedik ya "Hayat seçim hakkı sunmuyor" diye onlara da sunmadı geçmişteki bağ boğazlarına dolandı

Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

Abisinin kaçırma hatası yüzünden acımasız Boran Akdağ ile berdel evliliği yapmak zorunda kalan Asya Demir için hayat bir zindana dönüşür. Boran ise bu zoraki evliliği kalbine bir ihanet olarak görmektedir; çünkü o, henüz 11 yaşındayken göl kıyısında ölümden kurtardığı ve adını "Asiye" olarak bildiği çocukluk aşkına yıllardır sadıktır. Karşısındaki kadının aslında canından çok sevdiği o küçük kız olduğunu bilmeyen Boran, geçmişinin intikamını ve öfkesini Asya’dan çıkararak ona dünyayı dar eder. Boran, nefret ettiği karısının aslında yıllardır aradığı "göl kızı" olduğunu öğrendiğinde her şey için çok mu geç olacaktır? Mardin’in sert töre duvarları arasında sıkışıp kalan gizemli bir çocukluk aşkının ve büyük bir yüzleşmenin hikayesi. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Derin’in tek amacı ailesini ayakta tutmaktı. Fakat Uraz Mertoğlu’nun malikânesinde başlayan masum bir iş, onu sırların, tehlikenin ve kaçamadığı bir tutkunun tam ortasına sürükledi. Bazı aşklar kurtarmaz; yavaşça yok eder.

​Belimdeki kollarını biraz daha sıkınca kalbim göğsümü parçalayacak gibi atmaya başladı. ​“Şaka yapıyorsun değil mi?” diye fısıldadım. ​Gölge hafifçe kıkırdadı. ​“Hatun... gece yarısı senin odana camdan girip yatağına gelen biri sence şaka mı yapıyordur?” Boğazım kurudu. ​“Sen... manyak mısın?” ​Başını omzuma yaklaştırdı. Nefesini boynumda hissedebiliyordum. ​“Yok. Sadece meraklıyım.” ​Kendimi kurtarmaya çalıştım ama kolları gerçekten çok güçlüydü. ​“Beni bırak.” ​“Birazdan.” Kitabımın tüm telif hakları bana ait kopyalanması yada izinsiz paylaşılması durumunda dava açacağım

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Bir çakmak meselesiydi onların ki. Bir çakmak istemekle başladı her şey. Bir aşkla devam etti. Bir çakmakla başlayan bu hikâye, incitmeden seven bir erkekle, sevilmeye alışık olmayan bir kızın hikâyesi. Ve bu hikâyede, sevilmek incitmeden de mümkün. Yeşilden kızıla; bir yara hikâyesi... *** "Sevilmeyi hiç beceremedim. Ama o benden bunu başarmamı istemedi. Sadece yanımda durdu... Ve ben ilk kez kaçmadım." Erva Yalın "Seni sevmek bir mücadele değil. Sesimi yükseltmem gerekmiyor, seni tutmam da... Ben sadece yanındayım." Çağan Yıldırım Bazı erkekler sevmeyi bilmez. O, bana sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Ve ben, ilk kez korkmadan sevilmenin ne demek olduğunu öğrendim. ***

Kızıl saçları ve dikkat çeken mavi gözleriyle Elvisya Aydemir, gelecekte kalp ve damar cerrahı olma hayali kuran başarılı bir öğrencidir. Edebiyat projesi için yolu, derslerden pek hoşlanmayan ama zekâsını saklamayı iyi bilen kumral bir genç olan Efran Karaca ile kesişir. Başta birbirlerine tamamen zıt olduklarını düşünseler de birlikte hazırladıkları proje, onları beklemedikleri sırların ve duyguların içine sürükler. Bir yanda hayaller, bir yanda aile ve okul hayatının karmaşası… Elvisya ile Efran, bazen en güzel hikâyelerin bir proje ödeviyle başladığını keşfedecektir.

12.Sınıf öğrencisi Tuana’nın akşam kursunda bulduğu ceset ile tüm okulun hayatı bilinmezlik içine gömülür

Yalım Sönmez Bütün ailesinin katledilmesinden sonra soyadı gibi "sönmeyen" bir öfkeyle hayatta kalan tek varis. Gözlerinde ailesini kaybettiği gecenin karanlığı ve içindeki intikam ateşinin parıltısı var. Soğuk, mesafeli ve tamamen hedefe odaklı. Güven duygusunu ailesiyle birlikte toprağa gömmüş. Planlarını tek başına yapmaya alışkın, hırçın ve kuralları çiğnemekten korkmayan gözü kara bir yapısı var. Ailesini yok eden o karanlık gücü ya da kişiyi bulup kendi elleriyle cezalandırmak. Onun için adalet, düşmanının son nefesidir. ●○•°●○•°●○•°●○•°●○•°●○•°●○•°●○•°●○•° İntikam alırken, bir aşka düşmek.

Benim gözlerim kızarır... Benim gözlerim acır... Benim gözlerim dolar... Ama asla ağlamaz Benim savaşımda verdiğim ilk kurban gözyaşlarımdı...

Bir savaşın ortasında doğan nefret... Birbirlerinin sonu olması gereken iki insan. Eflin Soylu ve Ateş Karahan`ın hikâyesinde, düşmanlık ile aşk arasındaki çizgi sandıklarından çok daha inceydi.

Belki de gerçek bir yanılsama dan ibaretti Ama intikam kalpte sönmeyen bir ateş Vatan ise tek gerçekti.

-"Kupa Kızı," -"Hımm?" -"Öpsene beni, en çok yaramdan öp, senin dokunduğun her yer ilaç gelir yaralarıma, en çok yaramdan öp." Parmak ucumda yükseldim ve elimi ensesinde birleştirdim ve onu kendime çektim. Bana doğru eğildi ve aramızdaki boşluk kapandı...

Ev arkadaşı olan üniversiteli dört kızın, hayatına konuk oluyoruz.. ♡ ♤ ◇ ♧ Hadi yine gel benim ol...

Zeynep Kartal İzmir`de babasının baskısından kaçıp öğretmenlik yapmak için atandığı bu şehirde hayatı gayet sakindi. Ta ki o komutanla Yavuz Akalp`le tanışıp hayatı altüst olana kadar... Kendini bir anda silahların, çatışmaların ortasında bulur. Onu korumayı kendine görev edinen kişi ise sert mizacı, keskin dili ve sarsılmaz disipliniyle tanınan bir SAT komandosu: Üsteğmen Yavuz Akalp. Başta sadece bir görev gibi görünen bu yakınlık, zamanla ikisi için de daha karmaşık bir hâl alır. Tehlike her adımda peşlerindeyken, güven ve mesafe arasında kurdukları o ince denge giderek kırılmaya başlar. Bir yanda ülkeyi hedef alan büyük bir plan, diğer yanda inkâr edilen duygular... Kuralların, sınırların ve gururun ortasında sorulması gereken tek bir soru kalır: Bazen kalbi korumak mı daha zordur, yoksa birini gerçekten sevmek mi?

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Güçlü kadın karakter & ağa ve avukat

Yazdığım ilk şiirim... "Fall in love again and again..."