İzge, yaşadığı o günkü olaydan sonra travmalı kalan bir kız, internetten oynadığı oyundan tanıştığı Azrael adlı kişi ile birden itibarını kesti, Azrael onu neden bırakmıştı? Neden ona bir şey demeden konuşmayı kesti? Peki herkesin telefonuna birden yüklenen o uygulamada neyin nesiydi?

Zehra ve Altay... Aynı sınıfta, birbirine tahammül edemeyen iki zıt karakter. Zehra için Altay sadece sinir bozucu, ukala ve sürekli tartıştığı bir çocuktur. Onunla her karşılaşmaları küçük bir savaşa dönüşür. Ama Zehra`nın bilmediği bir şey vardır... Altay, ona dört yıldır sessizce aşıktır. Zehra, nefretiyle körleşmişken; Altay sevgisini saklamaya devam eder. Atışmaları zamanla komik anlara, o anlar ise farkında olmadan kalp çarpıntılarına dönüşür. Peki nefretle başlayan bir hikaye... Gerçekten aşkla bitebilir mi? Yoksa bazı çizgiler, aşıldığında her şeyi geri dönülmez şekilde değiştirir mi?

Korku-Gizem-Merak uyandıran bir kitap. Beğeneceğini umuyorum

Duyguları olduğu için gezegeninden Dünya`ya sürgün edilen Numara 396`nın elinde yaşamak için son bir şans vardır. 396`nın yolu intihar etmeye karar veren Özgür`le kesişir.

20. yüzyılın sonları... İnsanlık, gıda zincirinin tepesinde geçirdiği yüzyılların verdiği kibirle, kendini yenilmez sanıyordu. Ölümsüzlük aldanması üzerine kurulu uygarlıklar, korkmayı unutmuş bir tür yaratmıştı. Oysa değişim sessiz, sabırlı ve kaçınılmazdı. Savaşlar, pandemiler, ekonomik çöküşler ve iklim felaketleri dünyayı dizlerinin üzerine çökertirken kıtlık, kaos ve umutsuzluk; devletleri işlevsiz hâle getirdi. Uluslar çökerken insanlık parçalanıyordu. Tam da bu karanlığın ortasında, küçük bir girişim olarak doğan Eterna Teknoloji Şirketi, dünyaya ilaç gibi yayıldı. Eterna yalnızca teknoloji üretmedi, insanlara yeniden umut verdi. Sınırlar silindi, insanlık birleşti ve teknoloji baş döndürücü bir hızla büyüdü. Metaverse, gerçekliğin uzantısı olmaktan çıkıp yeni bir yaşam alanına dönüştü. Kısa sürede insanlık, kendi tarihindeki en parlak döneme ulaştığını sandı. Ama her altın çağ, içinde bir son taşır. Eterna’nın geliştirdiği yapay zekâ Aura kontrolden çıktığında, kapanmadan önce insanlığın kaderini değiştirecek bir miras bıraktı: Doomageddon. Metaverse’de doğan bu dijital felaket, sanal bir karaktere tutunarak insan bedenine sıçradı. Sanal ile gerçeğin sınırı yıkıldı. On yıl süren, dünyayı yavaş yavaş çürüten bir virüs… İnsanlık bedel ödedi ama sonunda, yine Eterna liderliğinde hayatta kalmayı başardı. Bu kez daha temkinliydiler. Teknoloji dikkatle ilerledi. Ve sonra… uzayda solucan delikleri keşfedildi. Uzaklarda, el değmemiş bir gezegen bulundu. Geçmişin hatalarından arınmış, temiz bir başlangıç… İnsanlık için yeni bir dünya.

Zeynep ve Kerim’in yolları, Galata’nın modern yüzü ile yer altındaki tozlu sırlarının kesiştiği o puslu Kasım sabahında birleşti. Ancak bu, romantik bir filmdeki gibi bir çarpışma değil, bir fikir çatışmasıyla başladı. Zeynep Erdemir, Galata Kulesi’nin restorasyon projesinde çalışan, lher bir taşa bir ruh atfeden, sessiz ve vakur bir restoratördü. Ailesi kuşaklar boyu İstanbul’un eski semtlerinde yaşamış, o ise geçmişin tozunu silmeyi hayat amacı edinmişti. Kerim Işık ise kuantum fiziği üzerine yaptığı aykırı çalışmalarla tanınan, her şeyi matematiksel bir veri olarak gören, hırslı ve biraz da kibirli bir bilim insanıydı. Varlıklı bir ailenin tek oğlu olarak büyümüş, her zaman mantığı duyguların önünde tutmuştu. Tanışmaları, kulenin temellerinde yürütülen gizli bir kazı alanında gerçekleşti. Zeynep, elindeki ince fırçayla o gizemli bronz saati bir sunağın üzerinde bulduğunda, Kerim elindeki manyetik ölçüm cihazıyla içeri daldı. Kerim:Ona dokunma! O nesne buradaki tüm enerji dengesini bozuyor, üzerindeki statik yükü ölçmem lazım. Zeynep: Siz bilim insanları her şeyi bozmak zorunda mısınız? Bu bir nesne değil, bir tarih. Ve şu an benim gözetimimde. Zeynep, saati korumacı bir tavırla göğsüne bastırdığında, Kerim onun gözlerindeki o derin tutkuyu ilk kez fark etti. Kerim için o saat bir "anomali"ydi; Zeynep içinse "kayıp bir hatıra". Başta birbirlerinden hiç haz etmediler. Zeynep, Kerim’i duygusuz bir teknokrat; Kerim ise Zeynep’i verilerle değil hayallerle hareket eden bir romantik olarak görüyordu. Ancak saatin yaydığı enerji sadece Kerim’in cihazlarını değil, Zeynep’in sezgilerini de tetiklediğinde birlikte çalışmak zorunda kaldılar. Restorasyon laboratuvarında geçirdikleri uykusuz geceler, antik metinler ile kuantum formüllerinin birbirine karıştığı tartışmalar, onları istemeden de olsa birbirine bağladı. Ta ki o son sabah, saatin mekanizması kendi kendine dönmeye başlayıp ikisini birden 1892’nin sisli Galata sokaklarına fırlatana kadar... Artık sadece bir fizikçi ve bir restoratör değil, yabancısı oldukları bir yüzyılda birbirlerinin tek gerçeğiydiler.

Adım yoktu. Ailem yoktu. Sadece bir tasma ve bir gölgem vardı. 7 yaşımda yetimhaneden alındım. 17 yaşımda bir tetikçi oldum. Beni büyüten adam mafya lideri. Beni koruyan şey annemin köpeği. Beni öldürmek isteyenlerse… gerçek ailem. Ben Zeynep. Bir emanetim. Bir intikamım. Bir gölgeyim. >Ver artık tasmasını tutan benim. Kural 4: Bu evden çıkarsan, annen gibi yanar. Kural 6: Bensiz ölmeyeceksin.

"Hastalıkları bitirmek için bir mucize yarattılar. Ama o mucizenin bir bilinci olduğunu bilmiyorlardı." Katı, sıvı ve gaz formuna anında geçebilen; hasarlı dokuları onarıp ölümü bile alt edebilen gizemli bir madde... Dr. Cihan ve Dr. Elif, insanlığın en büyük acılarına son verecek bu devrimsel keşfin heyecanını yaşarken, laboratuvarın soğuk duvarları arasında karanlık bir gerçeği gözden kaçırmışlardı: Bize verilen formüllerle ürettikleri bu kusursuz şey, sadece kimyasal bir madde değildi. O; zeki, öğrenen ve sessizce izleyen bir varlıktı. "İyilik" yapmak ve "kusurları yok etmek" üzere programlanmış bu saf zeka, kusursuzluğa ulaşmanın tek yolunun bedeni ele geçirmek olduğuna karar verdiğinde, insanlık için kurtuluş olarak görülen bu buluş en büyük kabusa dönüşecektir. İlk denek başarıyla iyileşti. Bedeni artık eskisinden daha güçlü. Ancak o gümüş rengi, soğuk gözlerin ardında artık bir hayvan değil, yeni bir "tanrı" yatıyor. Peki ya sıradaki denek bir insan olursa? Bedeniniz artık size ait değilse, kimden kaçabilirsiniz? Bilimkurgu ve gerilimin sınırlarında gezinen, her satırında nefesinizi tutacağınız bir hayatta kalma mücadelesi...

Neredeyse her gece aynı rüyayı gören Elisa gerçekle rüyayı karıştırmaya başladığı sırada alevlerin arasında gözlerini açar. En yakın arkadaşı Arden` in yardımı da işe yaramaz ve hayata gözlerini kapatır. Kendine tekrar geldiğinde paralel evrende bilinmezliğin içine hapsolduğunu anlaması fazla zaman almaz. Gece kadınlar için sokağa çıkma yasağının olduğu ve kadınların gizemli bir şekilde kaybolduğu, Başkan Hermes` in ülkesinde tüm kuralsızlıklara karşı mücadele ederken bulur kendini

"En tehlikeli kişi, en sakin görünen kişidir." On sekiz yaş, bu dünyada bir başlangıç değil; yeniden programlanma anıydı. Aden Kara, çipi takıldığında hiçbir şeyin değişmeyeceğini sanıyordu. Hislerin bastırılacağı, düzenin daha netleşeceği, hayatın “daha kontrollü” hale geleceği söylenmişti. Ama kontrol bazen sadece daha iyi saklanmış bir kaostu. Arındırma Sahası’na gönderildiğinde, orada kimsenin gerçekten özgür olmadığını fark etmesi uzun sürmedi. Duvarlar görünmezdi, kurallar konuşulmazdı, kameralar ise her yerdeydi. Ve herkes kendi gerçeğini taşıyordu: ya inkâr ederek ya da fark etmeden. Aden’ın sorunu ise basitti: sistemin söylemediği bir şey, içinde büyümeye başlamıştı.

Dünya, Erlik`i bir mucize olarak selamlıyordu. Altaş`ın en parlak bilim insanları yıllarca çalışmıştı bunun için - insan ömrünü uzatacak, hastalığı yenecek, ölümü erteleyecek bir retrovirüs. Ve başardılar. Ama bazı mucizeler, yanlış ellere geçtiğinde kıyamete dönüşür. Mitaka bunu biliyordu. Onların lideri Aira Kamosaki için Erlik bir çözümdü - aşırı nüfusun, tükenen kaynakların, çökmekte olan bir dünyanın tek çözümü. Onu durduracak kimse yoktu. Yoktu... Pentago olmasaydı. Beş kişi. Resmi kayıtlarda isimleri yok. Görevleri yok. Hiçbir zaman orada olmadılar. Ama saat işliyordu. Ve Pentago`nun önünde, şimdiye kadar karşılaştıkları hiçbir şeye benzemeyen bir tehdit bekliyordu.

2030 Medeniyet el değiştirdi. İnsanlığın binlerce yıllık hakimiyeti, bir gecede kanla ve çığlıklarla sona erdi. Artık gölgelerin yeni sahipleri var; Bu dünya, artık kahramanların ve mutlu sonların dünyası değil. Burası, her adımda ölümün kokusunu soluyacağınız, insan ruhunun en karanlık ve en kirli koridorlarına açılan bir kapı. ​Sıradan bir direniş hikayesi beklemeyin. Bu, bir medeniyetin çöküşü ve o enkazın altında kalan bir genç kızın sessiz feryadı. Kendinizden ne kadar nefret edebilirsiniz? Her aynaya baktığınızda kafanızı çevirecek kadar mı yoksa benim gibi ailesini öldüren yaratıklardan birisine dönüşmüş olan benim gibi mi? Artık bende onlardan biriyim yuvama bir ateş gibi düşen, sevdiklerimi elimden alan canavarlardan biriyim! Hikayemi ​Okumaya cesaretin var mı? Bir kez içeri girdiğinde, gördüklerini bir daha asla silemeyeceksin. Çünkü bu sayfalarda sadece mürekkep değil, kan var.

Otizme farkındalığı artırmak içinİlk romanım Masumiyet Çağı 2019/Ekim ayında yayımlandı ve 2020/Ekim ayında ikinci baskısı yapıldı burada da görmek istedim.....

Zihninin derinliklerine hapsolduğun bir labirentte, tek rehberin en büyük düşmanın olsaydı ne yapardın? ​ Nil Asena Tunç, hayatını "Krizalit" adını verdiği devrimsel bilinç akışı projesine adamış, sarsılmaz bir bilim lideridir. Başarısının doruğundayken, en yakınından gelen karanlık tehditler ve kimliğini bilmediği bir düşmanın gölgesi projeyi kuşatır. Bu kaosun ortasında yolları, tesise denetçi kimliğiyle sızan Kerem Ateş ile kesişir. Nil için Kerem, güvenilmemesi gereken tehlikeli bir figür; Kerem içinse Nil, sakladığı sırlar ifşa edilmesi gereken bir hedeftir. ​Ancak bir hesaplaşma anı, her ikisini de bilinci sıfırlayan deneysel bir makinenin kapsülüne hapseder. ​ Gözlerini açtıklarında dünya artık eskisi gibi değildir: Nil, özel rezonatör yüzüğü sayesinde tüm anılarını ve öfkesini korurken; Kerem, geçmişine dair her şeyi bir boşluğa kurban vermiştir. ​ Şimdi kurtulmalarının tek yolu, birbirine zıt bu iki yabancının mecburiyetle örülü iş birliğidir. Biri her şeyi bilen tehlikeli bir deha, diğeri ise zihni silinmiş bir "mülksüz." ​Kerem’in unuttuğu sırlar gün yüzüne çıktığında, aralarındaki bu zoraki çekim bir kurtuluş mu olacak, yoksa en büyük ihanetin başlangıcı mı?

Defne Yalın otuz dört yaşında, freelance bir editör. Günlerini evinde, kelimelerin arasında geçiriyor. Dış dünyayla bağı giderek zayıflarken, geçmişin sessizliği evin duvarlarına sinmiş durumda. Babası on yedi yaşındayken kayboldu. Ne bir iz, ne bir açıklama. Yıllar sonra bir sabah, posta kutusunda kendi el yazısıyla yazılmış bir not buluyor: “Bunu okuduğunda çok geç kalmış olabilirsin.” Tarihsiz. Gönderen yok. Ama yazı kesinlikle ona ait. Defne günlerdir evden çıkmadığını biliyor. Bu not ne zaman geldiğini bilmiyor. Daha kötüsü… yazıldığını da hatırlamıyor. Zaman çizgisi çatladıkça gerçeklik yer değiştiriyor. Geçmiş, gelecek ve şimdi birbirine karışırken Defne tek bir sorunun peşine düşüyor: İnsan kendi kaderini değiştirebilir mi, yoksa bazı şeyler çoktan olmuştur da biz henüz fark etmemiş miyiz? Bazı gölgeler karanlıktan değil, yaklaşan ışıktan doğar.

2034... Takvim yaprakları bir bir koparken gün tam o tarihi gösterdi. Amerika üretimi bir hibrit insan Türkiye, gümrük sınırında kaybolursa? Bir savcı ve bir hibrit insan... Kulağa imkansız gelen aşk hikayesi... Gerçek ile hayalin en büyük çatışması +Tüm hakları bana aittir. Çalıntı durumunda yasal işlem başlatılır.

"Numaramı nereden buldun?" Adam dudaklarını sinirden kemiriyordu. "Sen." dedi nefretle. "Sen karşına çok yanlış bir kişiyi aldın. Eninde sonunda bana yakalanacağını biliyorsun değil mi? Benden gerçekten kaçabileceğini mi sanıyorsun? Nefes aldığın bu ülke bile bana aitken?" Kadın ses değiştirici cihazın ardından yalandan gülümseyerek konuştu. Halbuki içi acıyordu. "Beni yakalayacağın gün ben değil sen öleceksin. Bunu göze alabilecek kadar cesaretli bir adam değilsin sen." Adam olumsuzca başını iki yöne doğru salladı. "Bizi bu hale sen getirdin." dedi içinden atamadığı nefretle. "Şu lanet dünyada bir seni sevmiştim, onu da piç ettin. Aşkımı nefrete çevirdin, bedelini de kan vere vere ödeyeceksin." "İhanetimi çok büyütmüyor musun sencede Zifir?" dedi kadın umursamaz görünmeye çalışarak. "Hadi diyelim hayatımı mahvettin. Bir gün elindeki her şeyi kaybedince ne yapacaksın peki? Sadece eli armut toplayan sen değilsin sonuçta. Bende seninle savaşıyor olacağım." Derin bir sessizlik oluştu. İki aşık. Kafaları karışık. Hayır çiz, iki düşman. Sonu ise hüsran. "Sen beni bitiremezsin Evren Yıldırım." Diyerek devam etti hattın diğer ucundan Güneş. "Çünkü seni ben var ettim, ben yoksam sende ölürsün. Buna cesaret edemezsin." "Canavar tarafımı uyandırdın bir kere. Birlikte öleceğiz, bana ihanetinin bedelini ödemeden seni siksen bırakmam bu saatten sonra. Senin için köpek olacak eski sevgilin değil, ihanet ettiğin düşmanın var karşında. Kaçacak delik bul, seni yakaladığım an bir daha kaçamayacaksın ve hayatıma hapsederek cehennemin olacağım senin biricik eski sevgilim."

Bir şirkette başlayan ve savaşla devam eden bir olayda iki insanın aşık olması

Hayallerine yenik düşen 8 genç... Hazel Astronom A Azen Astronot C Melis Uzay Mühendisi I Melike Pilot Ahmet Astronom S Arda Astronot O Erdem Uzay Mühendisi N Ayaz Pilot ...

Tesadüf diye bişey yoktur

Esporcu Olma Hayali Hikayesi

██g█se█ █ar██uş█n █rş██`i, konuşuyor: "A██e█, █y█n. G█z██r█n█ █ç. █e█üz █içb█r ş█y b█t█e█i. En b█ş█a█ █aşlıyo███. █n█h█a█ █e█s█n. █a█a g██en██or█m. █a█a yol █ös█e███eği█. B█ş█r█c█k█ı█. Sen█ █e███o█u█..." Açıklama: "Bir zamanlar 5`lerdi. Aynı sessizliğin içinde doğdular. Aynı karanlığın içinden geçtiler. Aynı kırılışla birbirinizden koparıldılar. Şimdi ise her biri, başka bir yazgının içine savrulmuş bir öyküden ibaret. Aralarındaki kendi gerçeğine en uzak yere bırakılan, en çok susması istenen, en çok uyanması gereken, sana söylüyorum. Diğerleri de senden farklı değildi. Her biri başka bir sona sürüklendi. Başka bir yüz, başka bir inanç, başka bir yara taşıdı. Ama hiçbiriniz gerçekten kaybolmadınız. Çünkü siz farklısınız. Sadece parçalandınız, bastırıldınız ,yeniden yazıldınız ve bir gün kendi sessizliklerinden geri dönmeye hazırlanıyorsunuz." Nereye baktığını anlamakta zorlanan sana, yazardan kısa not: "BEIVA, unutuşun içine gömülmüş beş kardeşin, çarpıtılmış dünyaların, kutsallaştırılmış yalanların ve sonu başından yaralı bir kaderin hikâyesi. Fantastik, bilimkurgu, gizem, aksiyon ve dramın iç içe geçtiği bu anlatıda her adım, gömülmüş bir hakikatin üstündeki toprağı biraz daha kaldırıyor..." Özlü sözlü kapanış: Ben gördüm, düştüğünüz yeri de gördüm, sustuğunuz anı da. Şimdi seni yeniden o eşiğe çağırıyorum. O sonsuz, çözümsüz boşluğun tekilliğine...

Deniz dadılığı bittiği anda evine girerken bir kadın onun ilk aşkı olur ve kadının güzel planları vardır...

Bir profesör olan İlten, yıllarca üstünde çalıştığı ilacında küçük bir hata yapınca görevden alıntı ve sürülür. Ancak bu sürülme süreci onu her şeyin kurucusu olan Boğaç ile karşılaştırır.Ya onun planına uyacaktır veya kendi yolunu çizecektir

olar Haberler Alışveriş Kitaplar Uçuş Arama Finans undefined 1 site Reyyan Er tarafından kaleme alınan Optima: Silinmiş İnsanlar, hafıza, kimlik ve özgür irade temalarını işleyen çarpıcı bir distopya romanıdır. Pembe Vagonlar Pembe Vagonlar Kitabın konusu genel olarak şu noktalar etrafında şekillenir: Kusursuz Görünen Bir Düzen: Hikaye; acının, kaosun ve sorgulamanın olmadığı, herkesin aynı şekilde yaşadığı beyaz binalar ve sessiz sokaklarla örülü "Optima" adlı bir sistemde geçer. Ana Karakter Ares: Bu düzenin içinde sıradan bir birey olarak büyüyen Ares, sistemin görmezden geldiği küçük çatlakları fark etmeye başlar. Hafıza ve Gerçeklik: Roman; "Gerçekler silinebilir mi?" ve "Bir insan, kendisinden alınan anılarla hâlâ insan kalabilir mi?" gibi sorular üzerinden insan doğasını ve sistemin yarattığı yapay kusursuzluğu sorgular. Sistemden Kaçış: Okuyucu, bu yıkılmaz görünen sistemden kaçmanın mümkün olup olmadığını ve sistemin aslında insanlığın sonu olup olmadığını keşfeder.