Aşkımı kimseye söyleyemedim özellikle de ona...Okulun okçuluk takımının kaptanı, herkesin hayran olduğu, ama benim adını bile anarken kalbimin ritminin bozulduğu Özgür Bora Yalçıner`e. Her gün onu uzaktan izlemekle yetindim. Yanından geçerken nefesimi tutup, göz göze gelmemek için yere baktım. Cesaret edemedim...Çünkü bazı duygular söylenirse büyüsünü kaybeder sanıyordum. Ta ki bir gün, geciken bir çiğköfte siparişi yüzünden attığım öfke dolu mesajın yanlış kişiye gittiğini fark edene kadar. O yanlış numara, benim en büyük sırrıma açılan kapıydı. Şimdi herşey değişiyor ve ben bu defa kalbimin hislerinden kaçamayacağını hissediyorum.

​Belimdeki kollarını biraz daha sıkınca kalbim göğsümü parçalayacak gibi atmaya başladı. ​“Şaka yapıyorsun değil mi?” diye fısıldadım. ​Gölge hafifçe kıkırdadı. ​“Hatun... gece yarısı senin odana camdan girip yatağına gelen biri sence şaka mı yapıyordur?” Boğazım kurudu. ​“Sen... manyak mısın?” ​Başını omzuma yaklaştırdı. Nefesini boynumda hissedebiliyordum. ​“Yok. Sadece meraklıyım.” ​Kendimi kurtarmaya çalıştım ama kolları gerçekten çok güçlüydü. ​“Beni bırak.” ​“Birazdan.” Kitabımın tüm telif hakları bana ait kopyalanması yada izinsiz paylaşılması durumunda dava açacağım

Ben normalde watpaddi kullanıyordum ama dedim burada da neden yazmıyorum ve yazmaya başladım Size cringe gelebilir ama yazmaya devam edeceğim Klasik bir gerçek ailem kurgusundan farklı olarak ana kız karaktererimiz bir bebek gerisini de okuyarak öğren tatlım

Bazı aşklar yanlış zamanda başlamazdı. Yanlış insanların kalbinde de doğmazdı. Sadece yanlış bir yerde filizlenirdi. Onların arasında aşılması imkânsız görünen uçurumlar yoktu. Bir kara tahta, birkaç sıra ve toplumun çoktan çizdiği keskin bir sınır vardı. Biri o sınırın önünde duruyordu. Diğeri hemen karşısında. Her şey olması gerektiği gibiydi. Ta ki sıradan bakışlar birkaç saniye fazla sürmeye, sessizlikler sözcüklerden daha çok şey anlatmaya başlayana kadar. Yaklaşmaları yanlıştı. Uzak durmalarıysa her geçen gün biraz daha imkânsız. Çünkü o sınıfta öğretilmeyen tek bir ders vardı: İnsan, kalbine nerede durması gerektiğini öğretemezdi. Birinin elinde tebeşir vardı. Diğerinin önünde henüz yazılmamış bir hayat. Ve aralarında yalnızca bir tebeşir mesafesi... Ama bazen en kısa mesafeler, aşılması en ağır bedelleri isterdi. Çünkü bu hikâyede mesele birbirlerini sevip sevmeyecekleri değildi. Mesele, birbirlerini sevdiklerinde kaç kişinin hayatını kıracaklarıydı.

Bazı aşklar bir anda başlamaz. Yavaş yavaş büyür... Bir bakışta, bir gülüşte, söylenemeyen birkaç kelimede saklanır. Firuze`nin kalbinde de yıllardır sakladığı bir isim vardır: Civan. Firuze onun için ne hissettiğini biliyordur. Fakat Civan`ın, kendisine karşı saklanan bu aşktan haberi yoktur. Adana`nın sıcak sokaklarında, Reşatbey Mahallesi`nin samimi hayatı içinde Firuze`nin neşesi, ailesi, dostlukları ve kalbinin sakladığı duygular birbirine karışırken, hiçbir şey eskisi kadar sıradan kalmayacaktır.

Bazı isimler yalnızca bir isim değildir. Bazı isimler, yarım kalmış hikâyelerin yükünü taşır.

"Sadece tek bir gece... Kimliğimi bir maskenin arkasına gizleyip ona korkusuzca dokunabilmek içindi her şey. Ancak bilmediğim bir şey vardı; bazı maskeler takıldığında, hayat bir daha asla eskisi gibi olmazdı." Büyüleyici Bir Çıkmaz, İki Adam ve Tek Bir Kalp... Kendimi bildim bileli kalbim tek bir isimle atıyordu: Pamir. Abimin en yakın arkadaşı, çocukluğumun sessiz sevdası, asla ulaşamayacağımı sandığım o yasak sınır... Yıllarca sevgimi içimde büyüttüm, onu uzaktan sevmeyi kaderim belledim. Ta ki o geceye kadar. Her şeyi göze alıp kılık değiştirerek katıldığım o gizemli maskeli parti, Pamir’e ilk ve son kez gözlerinin içine bakarak yaklaşma biletimdi. Ancak o masum arzu, başıma gelecek fırtınaların yalnızca küçük bir ön fragmanıydı. O gecenin karanlığında hayatıma aniden giren Sarp, tüm doğrularımı, sarsılmaz sandığım duygularımı ve kaderimi altüst etti. Bir yanda hayatımı uğruna harcadığım imkansız bir çocukluk aşkı, diğer yanda fırtınasıyla ezberlerimi bozan bir adam... İki adamın ve derin sırların arasında kalan bir kadın, gerçek aşkı nerede bulabilir?

Lizya 16 yıldır tek başınaydı o karanlık ve soğuk yurt odalarında kimbilir kaç gece geçirmişti tek çözümü yurttan kaçmaktı sonra öğrendi ki bir hastalığa yakalanmıştı ama tüm bunların yollarını abileri ile kesiştireceğini kim bilebilirdi ki?...

Kural 1: Gece yarısı gelen mesajlara cevap verme. Kural 2: Balkon komşunla asla sahil yürüyüşüne çıkma. Kural 3: Sakın aşık olma. Bazı geceler, bir mesajla başlayan hikayeler kumsalda dalga seslerine karışır…

Mardin’in taş konaklarında töre, kan ve onur her şeyin üzerindedir. Fırat’ın yasak aşkı uğruna Dilan’ı kaçırmasıyla başlayan zincir, Mirvan aşiretinin en genç kızı Aykız’ı Hâzâri aşiretinin gaddar ağası Bedirhan’la berdel yapmaya mahkûm eder. Zorla evlendirilen Aykız, ilk Bedirhan Nefretle, korkuyla ve çaresizlikle başlayan bu evlilikte, zaman yavaş yavaş taşları eritir. Acımasız bir töre, iki yaralı ruhu birbirine bağlarken, alışma mı yoksa gerçek bir bağ mı doğacaktır? Berdelin bedeli çok ağırdı. Ama bazı bedeller, beklenmedik duygular doğurur.

17 yıl sonra hastanede karıştığını öğrenir ve DNA testi ile kendisini tanımadığı birçok yüzün içinde bulur. Herkesin bildiği gerçek ailem kurgusu. Bence şans vermelisiniz.

Varlık, Değişim, Döngü, Aidiyet, Zaman… “İçinizdeki vicdanı uyandırın ve korkuyu kutsal ateşinizle yakın. Varlığınızı ortaya koyun, değişimi kabullenin, ait olduğunuz yeri bulun, zaman da ileriye gidin ve döngüyü tekrar edin.” Serinin birinci kitabıdır.

"On yedi yıl boyunca ait olmadığım bir hayatın figüranıymışım, meğer başrolü başka bir sahnede bırakmışım." Ecem, sıradan hayatının bir hastane raporuyla tepetaklak olacağını asla tahmin edemezdi. Doğduğu gün yaşanan bir karışıklık, onu sadece gerçek ailesine değil; korumacı, sert ama bir o kadar da karmaşık 5 abinin ve onunla aynı gün doğan, varlığından bile habersiz olduğu bir ikizin ortasına fırlatır.Yabancı bir ev, yabancı yüzler ve yan yana geldiğinde bile duvarlarını yıkmayan bir ikiz... Ecem, bu kalabalık ailede kendi yerini bulabilecek mi? Yoksa geçmişin bağları, geleceğin bağlarını koparacak mı?Kardeşlik, sırlar ve yeniden yazılan bir kaderin hikayesi...🎶🌙

Kaç kere yaptı aynı şeyi yine de affettim, hata dedi. Bir daha yaparsam şerefsizim dedi, Seni seviyorum dedi... Her şeye rağmen affettim, güvendim sonra bir döndüm arkamı yine aynı... ama bir daha asla affetmem onu...

Mihri 17 yaşında sıradan bir aileye sahipti. Üniversite sınavında istediği bölümü kazanan Mihri ailesi ile bunu kutlamak için gittiği restoranda, dönüşte bir kaza geçirir. Beyninin frontol bölümü hasar alır. Tuğan ailesine bir gece gelen telefonla ölen kızlarının aslında ölmediğini öğrenirler. Bir hastalık, bazılarının umudu oldu.

ANDRES:Gülmek, eğlenmek, aşık olmak benim için saçmaydı taaki amcam tarafından bir ailenin kızı ile anlaşma için evlendirilesiye kadar. O kız cennetten Tanrının gönderdiği bir melek olmalıydı. VİCTORİA: Her zaman gülmeyi ve eğlenmeyi çok sevmişimdir. Ailenin tek çocuğu olmak benim şımarıklık içinde büyüyüp her istediğimi yaptırmam anlamına geliyordu ama tek bir şey için söz hakkı bile vermediler, ben aşka inanan bir kadındım ama bir iş anlaşması için babamın beni hiç tanımadığım bir adamla evlendirmesini beklemiyordum.

Bir dansçı iki kez ölür. İlki, dans etmeyi bıraktığındadır. Ve bu, en acı verici olandır. Müzik başladığında dünyayı unutan, attığı her adımda özgürlüğü hisseden ve sahnede nefes aldığını düşünen genç dansçı Elena, hayatını tek bir hayalin üzerine kurmuştu: Dans etmek. Çünkü dans, onun için yalnızca bir tutku değildi; yaşama sebebi, sığınağı ve kalbinin attığı yerdi. Ancak bazen hayat, en çok sevdiğimiz şeyleri elimizden almakta acımasız davranır. Bir gecede değişen hayatı, yarım kalan hayalleri ve taşıdığı ağır yükler Elena`yı, en büyük korkusuyla yüz yüze bırakır: Danssız bir yaşam. Ama insan gerçekten ne zaman vazgeçmiş sayılır? Sahne ışıkları söndüğünde mi? Alkışlar sustuğunda mı? Yoksa kalbi hâlâ ritimle atarken, bedeninin dans etmeyi unuttuğuna inandığında mı? Geçmişin yaraları, dostluklar, ihanetler, kayıplar ve yeniden başlamanın imkânsız gibi görünen umudu arasında Elena, kendi küllerinden doğmayı öğrenmek zorunda kalacaktır. Çünkü bazı vedalar alkışlarla değil, sessizlikle yapılır. Ve bazı insanlar, ikinci ölümlerinden önce yaşamayı yeniden öğrenir. Duygusal, sarsıcı ve umut dolu bir hikâye… "İkinci Ölümden Önce", hayallerini kaybetmenin ne demek olduğunu bilen herkes için yazılmış bir roman.

Aşkı romantik satırlarda, derin cümlelerde arayan bir blogger..." "Ve romantizmin `r`sinden bile anlamayan, buz gibi masmavi gözlere sahip bir itfaiyeci." Asel, gecenin bir yarısı takipçilerine mükemmel ve derin bir aşkın tarifini yazıyordu. Hayalindeki adam nazik olmalıydı, ruhunu dinlendirmeliydi ve en önemlisi... estetikten anlamalıydı. Ancak uykusuna yenik düştüğü o talihsiz gecede, kader ona süslü cümleler yerine sirensiz gelen bir felaket ve kuralcı bir adam gönderdi. Karşısında pembe pijamalarıyla ilk andan rezil olduğu bu adam, Asel`in kurguladığı hiçbir romantik masala uymuyordu. Ama bazı yangınlar, bloglarda yazılan ideal aşk tariflerinden çok daha gerçekti. Kalemini aşka adayan bir kızın, hayatının en absürt ve en yakıcı hikayesini yazmaya başladığı o gece... Her salı akşamı yeni bölüm...

“Belki geçici geliyordur hislerim ama ben seni seviyorum be kızım. Öyle böyle değil. Nasıl anlatayım ki?” AÇIKLAMAYI OKUMADAN KİTABI GEÇME Kitabın adındaki çirkin bir kızın güzellik algısından bahsetmiyor ondan hoşlanan çocuğun kızı ilk gördüğünde ağlıyor olması ve daha ne hissettiğini bilmeden gözyaşlarının bıraktığı izlere ve gözlerindeki kızarıklığa karşı söylediği bir söz serseri ise kızın çocuğun inadına söylediği bir lakap Kitabımın içeriğinde ; Aile aşk lise platonik çocuk ve bilinmeyen numaradan atılan bir mesaj buyrun okumaya İlk bölüm kısa ve olay yok diğer bölümleri okumadan kitabı bırakmayın lütfen Bilinmeyen:Ben seni rastgele sevmedim ki Bilinmeyen: ihtimallerden seçmedim ki Oylamayı ve yorumlamayı unutmayın lütfen emek vererek yazıyorum… 🫶💫

Gelecekten kesit; 27 yaşlarında bir adam arabanın önünde bekliyordu onu. Uzun bi adamdı. Yakışıklı bi adamdı. Ona layık bi adamdı. Kollarını açtı Leyla koşarak girdi oraya. Sanki tüm dünyası orasıymış gibi. Sanki evi orasıymış gibi. Sardı adam incecik belini saçlarını kokladı,öptü. Kapısını açtı içeriye oturttu. Adam kafasını kaldırdı bana baktı. Kaşlarını çattı. Baş selamı verdi baş selamı verdim aynı şekilde. Gittiler. Leyla geldi. Bir rüya gibi. Sonra da gitti.

Seni sevdiğimi bilmesende olur🫀

Annesinin ölümünün ardındaki gerçeği arayan Vera Saygın, kendisini babasının düşmanı, soğukkanlı mafya Ayaz Atalay`ın karanlık dünyasında bulur. Ayaz`ın her cinayetin ardından bıraktığı siyah ip, ölümün imzasıdır. Vera ve Ayaz arasındaki tehlikeli çekim, sırlar ve ihanetlerle içinden çıkılmaz bir aşka dönüşür. Bir yanda intikam, bir yanda aşk ve aralarında saklanan gerçekler vardır.

Petek böbrek hastasıdır bir böbreği iflas etmiş ikinciside iflas eşiğindedir. Sevgilisi Mert ile ona böbrek uyumu olan birini ararken babasının böbreğini uyumlu olduğunu görür zaten sevgi görmemiş petek bir umut babasını ikna etmeye çalışır ama babası onları dolandırıp böbrek donörünü vermez. Bir gün ailesinin gerçek olmadığını öğrenir ve içinde artık sevgi göreceğine ve donör bulabileceğine dair bir umut yeşerir.

Ailesi ile oldukça mutlu bir hayatı olan Ecre`nin yolu Mardin`e düşer. Burda hem hayatının aşkını hemde biyolojik ailesini bulucaktır. Ama zaten canından çok sevdiği bir ailesi varken onu terk ettiklerini düşündüğü ailesi ile ilişkisi nasıl olucaktır Ecre`nin?? Onlara bir şans verebilecek mi? Ecre oldukça kindar, biraz şımarık, ve gerektiği yerde SAYGISIZ olucaktır, bunları dikkate alarak okuyalım.

Zelal yıllar önce Murad`a aşık olmuş ama onun başkasıyla evlenmek istemesi üzerine ailesini memleketini arkadaşlarını aşkını herşeyini geride bırakmış ama aşkı kaderi onu bırakmamış yedi yıl sonra onu memleketine geri dödürmüştü ama hiç bir şey bıraktığı gibi değildi Argo ve küfür bulunur Zelal & Murad