Üç kadın... Hayatlarını zenginlerin evlerinde temizlik yaparak kazanan, fakir ama birbirine sımsıkı bağlı üç dost... Bir gün, içlerinden birinin geçmişte mafyayla bağlantılı kocasından kalan bir kasada bir çok safir taşına sahip olmalarıyla hayatları değişir. Onlar, yeni bir başlangıcın hayalini kurarken, şehrin en acımasız mafyası taşların peşine düşer. Kaçırılmalar, ihanetler, kazalar, unutulan hatıralar… Ve sonunda, düşmanla dost, aşkla nefret arasındaki ince çizgide, kalpleri en çok yaralayan seçimler... “Yaralı Mafya”, aşkın gölgesinde, ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide nefes kesici bir yolculuğa çıkarıyor.

"Sen Ramazan Bey kim biliyor musun!" dediğinde kafamı iki yana salladım. "Aile dostumuz Leyla, Antep`ten babaannemin çok eski dostu. Peki şimdi ne olacak onu biliyor musun?" "Haa-yırr." "Ramazan Bey koşa koşa gidip babaannemi arıycak ve torununuzu evlendirmişsiniz hiç haberimiz yok ama hayırlı olsun gelin hanım hamileymiş şeklinde beyanatlar vericek." Hayır, yok olamaz. O kadar da değildir ya. "Hadi ya." "Allahım allahım !" "Mete Bey acaba siz fazla abartıyor olabilir misiniz? He Mete Bey, hani bu dediğiniz ancak komedi filmlerinde olur." "Ben niye gülmüyorum Leyla! Ben niye gülmüyorum!"

Safir kitabımdaki Pars Sungur`un hikayesidir. Bağımsız okunabilir.

Bazen aşk, büyük planlarla değil; pijamalarla, bir fırın yolunda ve elde patlayan bir torpille başlar. Annesinin zoruyla ekmek almaya çıkan bir kız... Mahalle arasında torpil oynayan çocuklar... Çikolata karşılığında alınan bir cesaret parçası. Ve yanlışlıkla atılan bir torpilin, yoldan geçen bir arabanın içine düşmesiyle altüst olan bir an. Ve o patlama, sadece bir torpili değil, iki kalbi de ateşler. Tesadüf mü? Hemde abisinin arkadaşı çıkması? Yoksa aşk, gerçekten biraz torpil ister mi?

25 yaşındaki genç ve bir o kadar güzel olan Hasna Ulaç yeni işe başladığı evin büyük oğluna aşık olur. Uzaktan onu izledikçe dahada aşık olan Hasna bir gün çok kötü bir haber duyar. Sevdiği adam olan Asil Hanoğlu bir kazada kaybolmuştur. Sevdiği adamı bulup hastaneye götüren Hasna onun komada olduğunu öğrenir ve yıkılır. Ancak bu onu yıldırmaz tam tersi olarak onu alır ve kendi evine götürür.

Profesyonel yüzücü olan Nil, kendini suda rahat ve güçlü hissederken, otelde gördüğü dikkat çekici bir erkeğin ilgisini çekebilmek için tehlikeli bir plan yapar: Boğuluyor gibi yapmak. Herkesi, özellikle de onun dikkatini, kendine çekmek için sahte çığlıklar atar. Ancak suyun sakinliği ve sahte tehlike arasında gidip gelen bu oyun, beklenmedik sonuçlara yol açar. Kim gerçekleri fark edecek, kim sadece bir oyunun parçası olduğunu anlayacaktır? “Sahte Çığlıklar”, cesaret, oyunbazlık ve sınırları zorlama üzerine gerilim dolu bir hikâye

İki dünya vardı benim için. Biri, içinde bana dair tek bir gram sevgi barındırmayan ama yine de uğruna her şeyimi feda edebileceğim. Karanlık geçmişimdi. Adına ne dendiğini bilmiyordum, bilmek de istemiyordum. Hayatım hep sevgisiz, buz gibi geçmişti. Kimsesizliğe o kadar alışmıştım ki, yalnız kalmaya mecbur bırakılarak öğrenmiştim yalnızlığı. Ama şimdi... Şimdi biri çıkıp gelmişti ve sanki hayatımı, inancımı, tüm doğrularımı tek bir hamlede tepe taklak etmeye ant içmişti. Benim kaderimde mutlak bir yalnızlık vardı ve o adam, benim kader çizgimde asla yoktu. Ama hayat beni öyle bir yerden vurdu ki... Sanırım artık kaderim bile tamamen onun ellerindeydi. — Cengiz KAYALI

Yeni mezun bir diş hekimi olan Yağmur Karaca, hayal gibi çalışma saatleri, dolgun maaşı ve zengin müşteri profili ile normal şartlar altında kendisi gibi bir acemiyi asla bünyesinde çalıştırmayacak bir kliniğe kabul edildiğinde, başta bunun bir şans olduğunu düşündü. Ama şans sandığı şeyin, aslında peşinden sürükleneceği karanlık bir oyunun ilk hamlesi olduğunu fark etmesi, fazla uzun sürmeyecekti... Kitabı ilk olarak wattpadde yazmaya başlamıştım okumak ve oradan da destek vermek isteyen olursa aynı isimle iki uygulamada da bulabilirsinizz... 🤗

Ise yenı baslayan bır kadın yanlıslıkla mafya ile calısırsa neler mı olur? onlar dunyayı yok edebılecek kadar guclu olurlar.

"İnsan bazen tek bir bakışın, bütün kurallarını altüst edeceğini bilmiyor." Sonbahar, şehri usulca ele geçirirken Kuzey, kalabalığın arasında onu yalnızca birkaç saniyeliğine gördü. Adını bilmiyordu. Sesini duymamıştı. Göz göze bile gelmemişlerdi. Ama yıllar sonra, kendi yazdığı yedinci maddenin ilk ihlalcisi olacağını da bilmiyordu. Çünkü bazı hikâyeler bir imzayla başlamaz. Tek bir bakış yeter.

stajer olan asu ve hem annesinin ortağı hem de patronu olan boran

Bazı insanlar hayatınıza girmek için kapıyı çalmaz. Sessizce gelirler. Ve siz onların geldiğini, hayatınız değiştikten sonra fark edersiniz. Aden, terk edilmenin ve yetersiz hissetmenin yükünü yıllardır omuzlarında taşıyan genç bir grafik tasarımcıdır. Yeni başladığı iş, onun için yalnızca bir kariyer fırsatı değil; geçmişinden kaçmak için de bir şanstır. Alaz ise kaybetmenin ne demek olduğunu çok iyi bilen, duvarlarının arkasına saklanmış genç bir patrondur. İnsanları kendinden uzak tutmayı öğrenmiştir. Ta ki Aden karşısına çıkana kadar. İkisi de yaralarını saklıyor. İkisi de kimseye güvenmiyor. Ve ikisi de birbirlerinin hayatına girmeyi planlamıyordu. Fakat bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazen bir bakış, yıllardır susturduğunuz bütün duyguları ortaya çıkarır. Peki ya en çok korktuğunuz şey, tam da en çok ihtiyaç duyduğunuz kişiyse? Birbirine tutunmaktan korkan iki insanın hikâyesi... Belki de bazı yaralar yalnızca başka bir yaralı tarafından anlaşılır.

“Hande Yılmaz ve Boran Sayer” Bilinmezliklerin başladığı o geceden sonra bir iş görüşmesinde her şey sona erer.

Duygular. Onları anlamak benim için her zaman kolaydı. Ama patronumun duyguları...yazılım kadar karmaşık ve çözülmesi zor. Empati eksikliği. Duygusal mesafe. Hiç bir zaman gösteremediği şeyleri benden bekleyişi. Bunların hepsi benim için yeni. Yeni ve tehlikeli. En tehlikelisi ise... patronum olan bir erkeğe aşık olmam.

Ofiste patronuna aşık bir elemanın hikayesidir.

bir bankanın sıradan bir çalışanı Leyla, bir gün değişik zarflarda onun "iyiliğini düşünen" notlar almaya başlar ve hayatı değişir. Bu işin sonu nereye varacaktır?

Günlerdir adını bile bilmeden arsızca şeyler konuştuğum kişinin, yanında çalışacağım patronum olacağını bende düşünmemiştim. Not !!! kitap yetişkinler içindir.

Selis`in gittiği iş görüşmesindeki patronu kibirli biri çıkınca işler kızışır: "Merhaba?" "Tecrübe sahibi değilsin, bence beni daha fazla sinirlendirmeden çık odadan ve sınavına çalışmaya bak!" ... "Diyorum ki biraz daha kibar olsan?" "Diyorum ki biraz daha az patavatsız olsan?" ... Karşımda patronumu görmeyi beklemiyordum, yakınlaşıp fısıltıyla sordum. "Ne işin var senin burada Pis Sarı?" Daha çok yakınlaşıp aramızda sadece bir nefes mesafesi bıraktı. "Seni öpmemi istemiyorsan uzak dur." ... "Bir konuda haklı, insanları mest ediyorsun ama o zambak ve vanilyayla değil." Biri ilk kez o güzel diye dillerinden düşürümedikleri kokuma iltifat etmemeyi seçmişti. "Peki neyle?" Cidden neyle..? "Mutluluktan titreşen gözlerinle, saflığınla, inadınla, masumluğunun vurduğu yüzünle, sahtelikten yoksun gülüşünle kısacası her şeyinle insanları mest ediyorsun Vanilya." Galiba kalbim durdu çünkü sesini duyamıyordum ya da çok hızlı attığı için kulaklarım iflas etmişti.

Bazı aşklar gelincik gibidir… En güzel hâliyle açar, en ufak rüzgârda savrulur. İzem, geçmişi ardında bıraktığını sanıyordu. Ama aynı koridorda, aynı bakışta, aynı yarada yeniden karşısına çıktı. Bir zamanlar esareti olan bu yerle şimdi nasıl başa çıkabilirdi, bilmiyordu... Tüm bu karmaşanın içinde göğsünün tam ortasına oturan bir his tüm sarsıntıların en büyüğü oldu. Ve ne yaparsa yapsın bu histen ne kaçabildi ne de silebildi. En büyük zaafı oldu... 🥀🖤

"İki yeminli düşman. Tek bir çıkış yolu. Ve temellerine kan bulaşmış bir servet." Erdinç Akif Arsel... Duygularını çelik kasalara kilitlemiş, gücünü disiplininden alan, yenilmez bir iş adamı. Ahu Altuğ... Buzdan duvarlarının ardında kimsenin ulaşamadığı, kusursuz ve mağrur bir "Buz Kraliçesi". Onlar iş dünyasının iki zıt kutbu. Birbirlerinden nefret eden, rekabetle beslenen iki ezeli rakip. Ancak kırk yıl önce babalarının işlediği ve betonların altına gömdüğü karanlık bir günah, zamanaşımı olmayan bir tehdit olarak geri döndü. Mühür açıldı, geçmişin hayaletleri uyandı. Şimdi önlerinde iki seçenek var: Ya ailelerinin hapse girişini ve imparatorluklarının çöküşünü izleyecekler ya da o "kanlı sırrı" korumak için parmaklarına birer alyans takacaklar. Özgürlüklerinin bedeli, birbirlerine "Evet" demek. Nefretle başlayan bu zoraki evlilik, geçmişin gölgesiyle savaşırken tutkulu bir aşka dönüşebilir mi? Yoksa birbirlerini de o karanlık temele mi gömecekler? "Seninle evlenmektense ölmeyi tercih ederim." "Acele etme. Belki balayında birbirimizi öldürürüz."

Siz: AŞKIM ÇOK PARDON Siz: BEN DÜŞTÜM BALKONDAN Siz: ÇOK İYİ POPON Çeyrek Patron: Demek ünümü biliyorsunuz. Siz: WTF? Bir insanın poposunun nasıl bir ünü olabilirdi ki? Gerçi bu Uraz Yılmazer ise çok normaldi. Moda tasarım şirketinin gözde patronu Uraz Yılmazer’e herkes hayran. (Ben değilim.) O benim patronun ve ben onun kişisel asistanıyım. Soğuk, ulaşılmaz, kusursuz görünen o adamı kimsenin çözemediği kadar iyi çözdüm. Sonuç: Fazla gıcık. Bir gün ona bir mesaj attım. Sadece küçük bir eğlence olacaktı... Ama hesaba katmadığım bir şey vardı: Bu küçük eğlencenin sonunda kalbimi de kaybedebilirdim.

Çalıştığı şirkette yakaladığı hain sayesinde müdür ile konuşmaya başlayan Selin`in bir tatlı hikayesi.

Bir çift lacivert gözlerinde; bir Karadeniz acısı geçti. Acısı aslında sevdiği kadının bu topraklarda ölmesiydi. "Bu topraklar sevdiğimi alırken nasıl sevebilirim burayı?" diye haykırdı,var gücüyle. Sesi tüm Karadeniz dağlarında yankı etmişti. Sanki dağlara hesap soruyor,bir cevap bekliyordu. Ama aldığı cevap,yankı eden sesiydi... "Belki de bazı şeyler geri alınmalıydı?" diye sordum,sesim onun yanında bir fısıltı gibi çıkmıştı. Bana döndü ve söylediği sözler, kalbimi uçurumdan atmış kadar olmuştu. "O zaman seni de almalıydı bu topraklar!" diye bağırdı, yüzüme. Her bir kelimesi içimdeki kalbin kan pompalamasına engel oluyordu. Dudaklarımı birbirine bastırıp onun bana karşı olan nefretine sadece gülümsedim. Tıpkı her zaman yaptığım gibi. Gülümsedim... Dilara & Arslan Başlangıç tarihi: 01/02/2024 Bitiş tarihi: 29/04/2024

Nüket Kozcu, kendi halinde üvey annesinin yaptıklarından hoşnutsuz bir üniversite öğrencisidir. Bir gece bara gider ve tanımadığı bir adamla beraber olur. Ah, yanlış oldu; adamı çok iyi tanıyordur fakat sarhoşluğundan kim olduğunu anlamamıştır. Yakın arkadaşının abisi olduğunu farkettiğindeyse çoktan olayların akışına istemeden de olsa sürüklenmiştir. Nüket Kozcu bu geceyi aklından çıkarmayı planlarken, planları Savaş Akduman`ın planlarına toslar. Savaş Akduman, o gecenin etkisinden kurtulamaz ve Nüket`i beklenmedik bir şekilde kendi dünyasına davet eder. Nüket tarafından aldığı olumsuz yanıtlar ise Savaş`ı durdurmaya yetmeyecektir. Savaş için her şey `Şehvetten` ibarettir, Nüket ise `Aşk` istemektedir. Ya şehvet kazanacaktı, ya da aşk. Arası yok! "Sen satranç oyuncusu gibisin Savaş, hedefi değil hedefe giden yolu seviyorsun." (Nüket Kozcu) "Sen etrafına at gözlüğüyle bakarken birinin de çüş demesi bir zahmet zoruna gitmesin, güzelim." (Savaş Akduman)

Urfa’da yaşayan Efnan’nın üvey annesi ve abisinin zorbalığına dayanamayıp İstanbul’a kaçış hikayesini anlatıyor. İlk kitabım yazım hataları olabilir şimdiden kusura bakmayın. Bir şans verirseniz çok mutlu olurum.