Yine gelicek misin?" Kız elbisesinin eteğine dokunup, "Sen burada mısın hep?" dedi. O buradaysa gelebilirim diye düşündü. "Hayır, sadece yazın. İncirler olduğundan buraya geliyoruz." "Tamam o zaman." dedi. "Bende incirler olduğunda gelirim. Bizim evimizin bahçesinde bir tane incir ağacı var. Ben ona bakarım, incirleri olunca yine gelirim." Çocuk gülümseyerek kıza elini uzattığında kız inciri diğer eline alıp elini tuttu. "Anlaştık." diye mırıldandı çocuk. "Anlaştık."

Masa`ya oturduğumda hala telefonuna bakıyordu. Kafasını kaldırdığında gözleri beni baştan aşağı süzmüştü. Dudakları yukarı doğru kıvrıldı, -Geç kaldınız kalkmak üzereydim. Saatime baktığımda 19:30 olduğunu görünce tam saatinde geldiğimi biliyordum. -Hayır tam saatinde geldim dedim. -Randevumuz saat 19:20`de idi. Bu mümkün değildi, ben asla geç kalan biri değildim.

**AŞK MESAİYE KALIR**

*Bir kadının en büyük mücadelesi, bir adamın en beklenmedik zaafı…*

Peri Yalçın`ın hayatında hata yapmaya, yorulmaya ya da pes etmeye pek fazla yeri yoktu. Çünkü onun dünyasında her şeyden önce gelen biri vardı: sekiz aylık oğlu Ege.

Geçmişinden geriye kalan kırık bir kalp ve omuzlarında taşıdığı koca bir hayatla, kendine yeni bir başlangıç yapmak için İstanbul`un en büyük şirketlerinden birinde işe başladığında tek bir amacı vardı: Oğluna güzel bir gelecek kurmak.

Sonra karşısına Baran Arslan çıktı.

Kuralları olan, duygularını belli etmeyen, işini hayatının merkezine koymuş bir adam…

Baranın dünyasında her şeyin bir saati, her sorunun bir çözümü ve her insanın bir sınırı vardı. Ta ki hayatına, bütün kurallarını altüst eden bir kadın ve onun küçücük oğlu girene kadar.

Birbirlerine tahammül edemeyen iki insan, aynı koridorlarda yürürken ne zaman birbirlerini beklemeye başladıklarını fark edemediler.

Ama Perinin kalbi yeniden kırılmaktan korkuyordu. Baran ise ilk kez kontrol edemediği bir şeyle karşı karşıyaydı: **Birini kaybetme ihtimali.**

Peki ya aşk, mesai saatleri dışında kalan bir duygu değilse?

Ya bazı insanlar, hiç beklemediğin bir anda sana ev olmayı öğretirse?

**Çünkü bazı aşklar ilk görüşte başlamaz. Bazen bir bakışta, bazen küçücük bir gülüşte, bazen de mesai bitmesine rağmen gitmek istemediğin bir akşamda başlar.**

Safir kitabımdaki Pars Sungur`un hikayesidir. Bağımsız okunabilir.

G�r�?leri Farkl?, Hayatlar? bamba?ka..
?ki farkl? ?nsan, iki ayr? hikaye, ortak ac?lar..

Kader onlar? bir araya getirdi?i gibi, kalp kalbe de getirebilecek mi?

Peki Sadece Sevgi, B�t�n g�r�?leri, ayk?r? yorumlar?, ve Vesveseli F?s?lt?lar? g�rmezden gelmeye yetecek mi?

Hicran?n ?nan� temelli d�nyas?, Tanr?ya k?zg?n olan �fkeli Pamir ile �at??t???nda, A?k engelleri a?abilecek mi ?
Hep beraber G�rece?iz..

///?///
Sana bak?nca; inanmad??? bir dinin t�m g�nahlar?n? i?lemek istiyor insan ve sonra, sana bak?nca; tanr?ya bir ba?ka inan?yor ..

Keder soyut de?ildir . G�r�lebilir! Bir y�z de �rne?in...

"Sen Ramazan Bey kim biliyor musun!" dediğinde kafamı iki yana salladım. "Aile dostumuz Leyla, Antep`ten babaannemin çok eski dostu. Peki şimdi ne olacak onu biliyor musun?" "Haa-yırr." "Ramazan Bey koşa koşa gidip babaannemi arıycak ve torununuzu evlendirmişsiniz hiç haberimiz yok ama hayırlı olsun gelin hanım hamileymiş şeklinde beyanatlar vericek." Hayır, yok olamaz. O kadar da değildir ya. "Hadi ya." "Allahım allahım !" "Mete Bey acaba siz fazla abartıyor olabilir misiniz? He Mete Bey, hani bu dediğiniz ancak komedi filmlerinde olur." "Ben niye gülmüyorum Leyla! Ben niye gülmüyorum!"

Günlerdir adını bile bilmeden arsızca şeyler konuştuğum kişinin, yanında çalışacağım patronum olacağını bende düşünmemiştim. Not !!! kitap yetişkinler içindir.

Bayan Missel`in en sevdiği oyuncağı sekreteri Ryan, iş hayatında yükselmek için Misel`in istediği her şeyi yapmak zorunda bırakılır. Bir gün kendinden bezmiş bir şekilde kravatını düzeltirken iğne ucundaki kıvrıma parmağını batırır ve bir damla kan akmadığını görür. Yaşadığı anaerkil toplumda bir gariplik fark etmeye başlar. Kan kelimesi içini ürpertir, gerçekte vücutta akan bu kırmızı sıvı var mıdır yoksa şizofreniye mi bağlamıştır? Bu garip düşünce nereden çıkagelmiştir? Derken telsizinin çalmasıyla kendini entrikaların odağında bulur. Bu çıkmazdan kurtulmak ve gerçek dünyaya dönmek uğruna vazgeçmesi gerekenleri denemeye koyulur. Yoksa gerçek sandıkları sanrılardan ibaret midir?

“Hande Yılmaz ve Boran Sayer” Bilinmezliklerin başladığı o geceden sonra bir iş görüşmesinde her şey sona erer.

25 yaşındaki genç ve bir o kadar güzel olan Hasna Ulaç yeni işe başladığı evin büyük oğluna aşık olur. Uzaktan onu izledikçe dahada aşık olan Hasna bir gün çok kötü bir haber duyar. Sevdiği adam olan Asil Hanoğlu bir kazada kaybolmuştur. Sevdiği adamı bulup hastaneye götüren Hasna onun komada olduğunu öğrenir ve yıkılır. Ancak bu onu yıldırmaz tam tersi olarak onu alır ve kendi evine götürür.

Profesyonel yüzücü olan Nil, kendini suda rahat ve güçlü hissederken, otelde gördüğü dikkat çekici bir erkeğin ilgisini çekebilmek için tehlikeli bir plan yapar: Boğuluyor gibi yapmak. Herkesi, özellikle de onun dikkatini, kendine çekmek için sahte çığlıklar atar. Ancak suyun sakinliği ve sahte tehlike arasında gidip gelen bu oyun, beklenmedik sonuçlara yol açar. Kim gerçekleri fark edecek, kim sadece bir oyunun parçası olduğunu anlayacaktır? “Sahte Çığlıklar”, cesaret, oyunbazlık ve sınırları zorlama üzerine gerilim dolu bir hikâye

İki dünya vardı benim için. Biri, içinde bana dair tek bir gram sevgi barındırmayan ama yine de uğruna her şeyimi feda edebileceğim. Karanlık geçmişimdi. Adına ne dendiğini bilmiyordum, bilmek de istemiyordum. Hayatım hep sevgisiz, buz gibi geçmişti. Kimsesizliğe o kadar alışmıştım ki, yalnız kalmaya mecbur bırakılarak öğrenmiştim yalnızlığı. Ama şimdi... Şimdi biri çıkıp gelmişti ve sanki hayatımı, inancımı, tüm doğrularımı tek bir hamlede tepe taklak etmeye ant içmişti. Benim kaderimde mutlak bir yalnızlık vardı ve o adam, benim kader çizgimde asla yoktu. Ama hayat beni öyle bir yerden vurdu ki... Sanırım artık kaderim bile tamamen onun ellerindeydi. — Cengiz KAYALI

Yeni mezun bir diş hekimi olan Yağmur Karaca, hayal gibi çalışma saatleri, dolgun maaşı ve zengin müşteri profili ile normal şartlar altında kendisi gibi bir acemiyi asla bünyesinde çalıştırmayacak bir kliniğe kabul edildiğinde, başta bunun bir şans olduğunu düşündü. Ama şans sandığı şeyin, aslında peşinden sürükleneceği karanlık bir oyunun ilk hamlesi olduğunu fark etmesi, fazla uzun sürmeyecekti... Kitabı ilk olarak wattpadde yazmaya başlamıştım okumak ve oradan da destek vermek isteyen olursa aynı isimle iki uygulamada da bulabilirsinizz... 🤗

Ise yenı baslayan bır kadın yanlıslıkla mafya ile calısırsa neler mı olur? onlar dunyayı yok edebılecek kadar guclu olurlar.

"İnsan bazen tek bir bakışın, bütün kurallarını altüst edeceğini bilmiyor." Sonbahar, şehri usulca ele geçirirken Kuzey, kalabalığın arasında onu yalnızca birkaç saniyeliğine gördü. Adını bilmiyordu. Sesini duymamıştı. Göz göze bile gelmemişlerdi. Ama yıllar sonra, kendi yazdığı yedinci maddenin ilk ihlalcisi olacağını da bilmiyordu. Çünkü bazı hikâyeler bir imzayla başlamaz. Tek bir bakış yeter.

stajer olan asu ve hem annesinin ortağı hem de patronu olan boran

Bazı insanlar hayatınıza girmek için kapıyı çalmaz. Sessizce gelirler. Ve siz onların geldiğini, hayatınız değiştikten sonra fark edersiniz. Aden, terk edilmenin ve yetersiz hissetmenin yükünü yıllardır omuzlarında taşıyan genç bir grafik tasarımcıdır. Yeni başladığı iş, onun için yalnızca bir kariyer fırsatı değil; geçmişinden kaçmak için de bir şanstır. Alaz ise kaybetmenin ne demek olduğunu çok iyi bilen, duvarlarının arkasına saklanmış genç bir patrondur. İnsanları kendinden uzak tutmayı öğrenmiştir. Ta ki Aden karşısına çıkana kadar. İkisi de yaralarını saklıyor. İkisi de kimseye güvenmiyor. Ve ikisi de birbirlerinin hayatına girmeyi planlamıyordu. Fakat bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazen bir bakış, yıllardır susturduğunuz bütün duyguları ortaya çıkarır. Peki ya en çok korktuğunuz şey, tam da en çok ihtiyaç duyduğunuz kişiyse? Birbirine tutunmaktan korkan iki insanın hikâyesi... Belki de bazı yaralar yalnızca başka bir yaralı tarafından anlaşılır.

Duygular. Onları anlamak benim için her zaman kolaydı. Ama patronumun duyguları...yazılım kadar karmaşık ve çözülmesi zor. Empati eksikliği. Duygusal mesafe. Hiç bir zaman gösteremediği şeyleri benden bekleyişi. Bunların hepsi benim için yeni. Yeni ve tehlikeli. En tehlikelisi ise... patronum olan bir erkeğe aşık olmam.

Ofiste patronuna aşık bir elemanın hikayesidir.

bir bankanın sıradan bir çalışanı Leyla, bir gün değişik zarflarda onun "iyiliğini düşünen" notlar almaya başlar ve hayatı değişir. Bu işin sonu nereye varacaktır?

Selis`in gittiği iş görüşmesindeki patronu kibirli biri çıkınca işler kızışır: "Merhaba?" "Tecrübe sahibi değilsin, bence beni daha fazla sinirlendirmeden çık odadan ve sınavına çalışmaya bak!" ... "Diyorum ki biraz daha kibar olsan?" "Diyorum ki biraz daha az patavatsız olsan?" ... Karşımda patronumu görmeyi beklemiyordum, yakınlaşıp fısıltıyla sordum. "Ne işin var senin burada Pis Sarı?" Daha çok yakınlaşıp aramızda sadece bir nefes mesafesi bıraktı. "Seni öpmemi istemiyorsan uzak dur." ... "Bir konuda haklı, insanları mest ediyorsun ama o zambak ve vanilyayla değil." Biri ilk kez o güzel diye dillerinden düşürümedikleri kokuma iltifat etmemeyi seçmişti. "Peki neyle?" Cidden neyle..? "Mutluluktan titreşen gözlerinle, saflığınla, inadınla, masumluğunun vurduğu yüzünle, sahtelikten yoksun gülüşünle kısacası her şeyinle insanları mest ediyorsun Vanilya." Galiba kalbim durdu çünkü sesini duyamıyordum ya da çok hızlı attığı için kulaklarım iflas etmişti.

Bazı aşklar gelincik gibidir… En güzel hâliyle açar, en ufak rüzgârda savrulur. İzem, geçmişi ardında bıraktığını sanıyordu. Ama aynı koridorda, aynı bakışta, aynı yarada yeniden karşısına çıktı. Bir zamanlar esareti olan bu yerle şimdi nasıl başa çıkabilirdi, bilmiyordu... Tüm bu karmaşanın içinde göğsünün tam ortasına oturan bir his tüm sarsıntıların en büyüğü oldu. Ve ne yaparsa yapsın bu histen ne kaçabildi ne de silebildi. En büyük zaafı oldu... 🥀🖤

"İki yeminli düşman. Tek bir çıkış yolu. Ve temellerine kan bulaşmış bir servet." Erdinç Akif Arsel... Duygularını çelik kasalara kilitlemiş, gücünü disiplininden alan, yenilmez bir iş adamı. Ahu Altuğ... Buzdan duvarlarının ardında kimsenin ulaşamadığı, kusursuz ve mağrur bir "Buz Kraliçesi". Onlar iş dünyasının iki zıt kutbu. Birbirlerinden nefret eden, rekabetle beslenen iki ezeli rakip. Ancak kırk yıl önce babalarının işlediği ve betonların altına gömdüğü karanlık bir günah, zamanaşımı olmayan bir tehdit olarak geri döndü. Mühür açıldı, geçmişin hayaletleri uyandı. Şimdi önlerinde iki seçenek var: Ya ailelerinin hapse girişini ve imparatorluklarının çöküşünü izleyecekler ya da o "kanlı sırrı" korumak için parmaklarına birer alyans takacaklar. Özgürlüklerinin bedeli, birbirlerine "Evet" demek. Nefretle başlayan bu zoraki evlilik, geçmişin gölgesiyle savaşırken tutkulu bir aşka dönüşebilir mi? Yoksa birbirlerini de o karanlık temele mi gömecekler? "Seninle evlenmektense ölmeyi tercih ederim." "Acele etme. Belki balayında birbirimizi öldürürüz."

Siz: AŞKIM ÇOK PARDON Siz: BEN DÜŞTÜM BALKONDAN Siz: ÇOK İYİ POPON Çeyrek Patron: Demek ünümü biliyorsunuz. Siz: WTF? Bir insanın poposunun nasıl bir ünü olabilirdi ki? Gerçi bu Uraz Yılmazer ise çok normaldi. Moda tasarım şirketinin gözde patronu Uraz Yılmazer’e herkes hayran. (Ben değilim.) O benim patronun ve ben onun kişisel asistanıyım. Soğuk, ulaşılmaz, kusursuz görünen o adamı kimsenin çözemediği kadar iyi çözdüm. Sonuç: Fazla gıcık. Bir gün ona bir mesaj attım. Sadece küçük bir eğlence olacaktı... Ama hesaba katmadığım bir şey vardı: Bu küçük eğlencenin sonunda kalbimi de kaybedebilirdim.

Çalıştığı şirkette yakaladığı hain sayesinde müdür ile konuşmaya başlayan Selin`in bir tatlı hikayesi.