Suskun Cümleler, söylenemeyenlerin, yarım kalan vedaların ve sessizliğin içindeki duyguların izini süren bir şiir yolculuğu... Her dize; umutla hüzün arasında, geceyle sabah arasında sıkışıp kalan bir kalbin fısıltısıdır. Bazen bir ayrılığı, bazen yeniden başlamayı, bazen de insanın kendini bulma çabasını anlatır. Çünkü bazı duygular bağırarak değil, sessizce yaşanır. Ve bazen susmak, en uzun şiirdir. "Bazı cümleler söylenmez; hissedilir."

Kelimelerin mürekkeple değil; gönül defterine çekilen sızılarla yazıldığına inanan, hisli bir kelime işçisi... Hayatı bir yol, yalnızlığı ise o yolda yürüyen bir kervan gibi gören yazar; doğaçlama akan duygularını dizelere dökerek, sessizliğin sesi oluyor. Kısa ve öz şiirlerimin yer edindiği bu satırlarda kendinizden bir parça bulabilirsiniz.

Hastayım bu günlerde Gidiyorum ıssız yollarda Ne senden bana haber getiren var Ne de benden sana haber götüren. Kaldım ben bu yıllarda bir başıma Gün gelecek anlatacağım şu anları Fakat şimdi Ne sözüm var Ne de közüm Bu hüzünlü yıllarda Kaldım tek başıma Ne evim var kalacak Ne yerim var yatacak Ne yapacağım ben Bu bir başınalıkla Bilmiyorum. Yalnızım ben bu sessiz yıllarda Gidiyorum habersizce Bilmiyorum yürüdüğüm bu yolları Bir başına,yalnız ve çaresiz kaldım Ben bu vicdansız yıllarda...

"Bilinen bir diyardan bilinmeyedir. Tüm bu şiirlerim ve mektuplarım" Kahve eşliğinde şiir okumaya var mısınız? Öyleyse☕📕🥰

Şiir yazıyorum işallah birilerinin yazılarım düşer ve beğenir hayallerim gerçek olur

Şiir kitabıdır.

Her yarım kalmış ya da öksüz bırakılmış hece, imkânsızı zorlar. Bu satırlarda kendinizden bir iz bulacağınıza inanıyorum.

Kendi yazdığım daha doğrusu çalıştığım şiirleri buraya atıcam. İyi okumalar.

İncir Çiçeği, bir kalbin sessizce büyüttüğü duyguların hikâyesidir. Kimi zaman bir özlem, kimi zaman bir imtihan, kimi zaman da kabulleniş... Her şiir, söylenemeyenlerin dile geldiği, görünmeyen yaraların kelimelere dönüştüğü bir yolculuktur. Çünkü bazı çiçekler herkesin görebileceği yerde açmaz; tıpkı incir çiçeği gibi...

Eserde yazmış olduğum şiirler ve öyküler bulunmaktadır.

İnsanlar ya şiir yazarak yada iki kelam yazarak rahatlarmış ve bu bir gerçek ben yazınca sakinleştim şimdi sıra sizde.

"Karanlığın içinden yükselen, hayata ve insanlara karşı yazılmış derin bir iç döküş."

Bazı duygular söylenemez, sadece yazılır. Bu kitap; aşkın, ayrılığın, özlemin ve umudun dizelere dönüşmüş hâlidir. Her şiir, geçmişte yaşanmış bir sevdanın izlerini ve kalpte kalan duyguları anlatır. Bu eser, yalnızca bir kişiye yazılmış şiirlerden değil; sevmiş, kaybetmiş ve yine de sevmekten vazgeçmemiş herkesin duygularından oluşuyor. Çünkü bazı aşklar biter, ama bıraktığı izler dizelerde yaşamaya devam eder.

Bu kitapta kendi yazdığım şiirleri göreceksiniz. Belki yanlışlarım olucak Ama zamanla düzelir....

Bir genç kızın büyümek ile verdiği varoluş sancısı ele alan bir şiir kitabıdır

Aşık bir kızın kaleminden...

Şiiri açıklamaya hangi tarif yeter? Biter mi insanların içinde taşıdığı keder? Bazen duyguların acı reçetesi bazen de güzel günlerin neşesi... İnsana etkisi güçlü bir doğa olayı misali, bundan kaçabilmek güç ister!

İnsan dediğin nedir ki? Bir nesne mi, bir eşya mı ya da beş harften oluşan bir kelime mi? Sınırları yoktur aslında; kelimelere sığdıramayacağımız her şeydir insan. Sadece biz onu belli kalıplara soktuk. Unuttuk... Değer vermeyi, sevmeyi, kırınca tamir etmeyi unuttuk... Şimdi tüm bunların arasında soruyorum size: İnsan dediğimiz şey gerçekten nedir?

❣️❣️❣️ Her daim yanımdaki Sevdamdın sen benim. Hiç bitmeyen,kalbimdeki Sevdamdın sen benim. ❣️ Hiç aklımdan çıkmayan, Kalbime kilitlenen, En değerli hazinem, Sevdamdın sen benim. ❣️ O masum bakışların, Güzel gülüşlerin, Hiç bitmeyen hasretin, Sevdamdın sen benim. Sevdamdın

Geceye Kalanlar gülüyordum ama içim kırık kimse anlamadı içimdeki sessizliği gece bile sustu bazen çünkü gece bana hep daha dürüsttü

Şiir sadece bu. Şiir yazcam işte

Onyedi ye hayran kaldım Onsekizin çirkinliğine Onaltının yetersizliğinden de bir o kadar nefret ettim

İçimdekileri zor sığdırsamda taştım ben... Boş bir kağıdı şaheseri çevirdin. Ben değil sen. Ey yar. Bari bırak ben seveyim. Olduğun gibi. Seninle olan seni. Ama unutma ki. Ben sana değil. Hayallerime aşıktım. Gerçek olamayacak kadar nadir hayallerime. Onun içindede sen varsın ama. Sen farklısın. Herşeyden, herkesden, Okadar güzelsin ki.. Ne şiirler tükeniyor sana. Nede aşkım. Ne zaman. Nede müptelalığım.

Her şiir bir hikayenin yapıtıdır ve bazı büyüler kelimelerde saklıdır.

Geçmişin tozlu hırkasından sıyrılıp parlak rugan ayakkabıların içine sıkışanlar, hırsla gökyüzünü daraltanlar ve balıklara şemsiye açacak kadar kibirle dolup taşanlar... ​ Bu kitap; sınırları insan eliyle çizilmiş daracık kafeslerin içinde, kendi okyanusunun ağırlığıyla ezilen ruhların sesi oluyor. İçindeki iyiliği usulca kaybedenlerin, zamansızca çürüyenlerin ve kendi kanından izler kovalayanların dürüst bir vesikası. ​ Sığamadığımız her gökyüzüne ve sığdırılamadığımız her kafese dair...