"Sessiz diye duyulmayan, görülmeyenlere; tek istediği görülmek olan ruhlara..."

" Mehmet ağa çık dışarı" şaşkınlıkla Araf a baktım yaptıklarına değişmesine şaşırmış anlam veremiyordum. "Aaraf noluyor neden getirdin bizi konağa bir şey desene susma yalvarıyorum sana" Ağlamaklı çıkan sesime lanet ettim gözlerim anında dolmuş akmayı bekliyordu sanki gözyaşlarım, " bu ne hadsizliktir böyle ne olmuştur Araf ağa" Dedem merdivenlerden indi babam peşinde ama abim etrafta yoktu, verdiği sözü tutmamış mıydı yoksa, dedem tam karşımızda durdu babam yanında, Sanki ben evden hiç kaçmadım ve hiç merak edilmedim öyle bir boş bakışı vardı içim acımıştı. Araf bana dönüp tekrardan bileğimi kavradı, gözlerimin içine nefretle bakıyordu, beni çekiştirip dedemin ayaklarının dibine savurdu, düşmenin verdiği acıyla hafif bir çığlık döküldü dudaklarımdan, " Size kızınızı getirdim. Kardeşimin namusuna karşılık kızınızın namusu" ses kulaklarımda yankılandı, Kalbim param parça oldu ruhuma sayısız cam parçaları battı sanki kanıyordu ruhum, abim yoksa bu doğru olamazdı hayır, Araf bana bunu yapmış olamazdı... Ayy çok heyecanlıyım aşklarım mükemmel bir kurgu ile karşınızdayım uzun zamandır yazmak istediğim berdel kitabını sonunda yazıyorum umarım çok seversiniz.. Not: kitapta argo küfür şiddet cinsellik mevtuttur kessinlikle normalleştirme değildir okuyanlar ona göre okusun lütfen .

Ben Melina. Otuz yaşındayım. Savcıyım. On yaşında bir kızım var. Hayat bana hiç kolay davranmadı. Yirmi yaşımdayken hamile olduğumu öğrendiğimde eşim bebeğimizi istemedi. Bana çocuğumu aldırmamı söyledi. Ben ise kızımı seçtim. O gün eşimi geride bıraktım. Kızımı tek başıma büyüttüm. Gecemi gündüzüme kattım, hukuk fakültesini bitirdim ve savcı oldum. Şimdi ise yeni bir görev beni bekliyor. Mardin`e tayinim çıktı. Beni orada neyin beklediğini bilmiyorum. Belki çözeceğim zorlu davalar... Belki de otuz yıldır saklanan gerçekler... Ama bildiğim tek bir şey var. Ben Melina. Adalet benim mesleğim değil, yaşam biçimim. Ve ne olursa olsun, doğruluktan asla vazgeçmeyeceğim.

***Küfür, Şiddet ve Cinsel öğeler içerir.*** • Bazı karanlıklar yalnızca canavarları saklamaz. Bir ölümü de saklar. Işıklar geri geldiğinde ise her şey çoktan bitmiş olur. Kalbin bir atımı, karanlıkla aydınlık arasındaki o ince çizgide yok olur. Çünkü bazen karanlık... ışıkla bile aydınlanmaz. 🕯️ Eylül Meriç Türker. Babasının geride bıraktığı dosyanın izini süren genç bir savcı. 𝓐𝓭𝓪𝓵𝓮𝓽𝓲𝓷 𝓴𝓮𝓷𝓭𝓲𝓼𝓲𝓷𝓮 𝓱𝓲𝓬̧ 𝓾𝓰̆𝓻𝓪𝓶𝓪𝓭ı𝓰̆ı 𝓫𝓲𝓻 𝓱𝓪𝔂𝓪𝓽𝓽𝓪𝓷, 𝓱𝓮𝓻 𝓼̧𝓮𝔂𝓲𝓷𝓲 𝓴𝓪𝔂𝓫𝓮𝓭𝓮𝓻𝓮𝓴 𝓬̧ı𝓴𝓶ı𝓼̧ 𝓫𝓲𝓻 𝓴ı𝔃 𝓬̧𝓸𝓬𝓾𝓰̆𝓾. - Asil Yavuzoğlu. Gücün içinde doğmuş, serveti avcunda tutan bir varis. 𝓓𝓾̈𝔃𝓮𝓷𝓲𝓷 𝓽𝓮𝓶𝓮𝓵𝓲... 𝓿𝓮 𝓮𝓷 𝓫𝓾̈𝔂𝓾̈𝓴 𝓽𝓮𝓱𝓭𝓲𝓭𝓲 𝓸𝓵𝓪𝓷 𝓪𝓭𝓪𝓶. 🕯️ Hayatta kalmayı sokakta öğrenen Eylül ile düzeni yıkmayı düzenin başındayken öğrenen Asil`in; bir kalp ile kesişen hikayesi. Bir, 𝓔𝔂𝓵𝓾̈𝓵 𝓜𝓮𝓼𝓮𝓵𝓮𝓼𝓲.

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨

Baz? kar??la?malar tesad�f de?ildir�

Yeni ta??nd??? ?ehirde kimseye al??amayan Lina, kendini yaln?zca dans ederken �zg�r hisseder. G�l kenar? onun sakland???, kimsenin olmad??? d�nyas?d?r. Ta ki bir g�n, herkesin �Tehlike� diye �a??rd??? Aras�?n dikkatini �ekene kadar�

Lina, kendisini gizlice izleyen �ocu?un fark?nda de?ildir. Aras ise her ge�en g�n onun sessizli?ine, dans?na ve kimsenin g�rmedi?i k?r?lganl???na biraz daha hayran olur.

Biri insanlardan ka�arken, di?eri kendisinden ka�?yordur. Peki ya g�l kenar?nda ba?layan bu sessizlik, ikisini birbirine ba?larsa?

Babas? onun i�in yaln?zca ge�mi?te kalm?? bir isimdi. Ta ki �l�m�n�n ard?ndan eline ula?an bir mektup, y?llard?r kapal? kalan bir dosyan?n kap?s?n? aralayana kadar...

Ecrin baban?n yar?m b?rakt??? bir operasyonu sadece tamamlayacak ve ayn? zamanda intikam?n? alacakt? ama kader aynanda ba?ka ?eyleride hayat?na dahil edecekti

Bir trafik kazası… Bir gecede dağılan bir aile… Ve sessizliğe gömülen genç bir kız. Mehir, ailesini kaybettiği o geceden sonra artık eski Mehir değildir. Yaşadığı acı onu konuşamaz hâle getirirken, sığınacak tek yer teyzesinin evi olur. Fakat o evde ne huzur vardır ne de aitlik hissi… Her gün biraz daha yalnızlaşırken, aylardır görmediği kuzeni askerden döner. Onun sessizliğini anlayabilen tek kişi odur. Mehir, ilk kez birinin yanında kırılmadan durabildiğini hissederken, kalbi de yavaş yavaş iyileşmeye başlar. Ama bazı insanlar sevgiyi değil, gururu seçer. Teyzesi, Mehir’i oğluna layık görmez ve genç kızı istemediği bir evliliğe zorlar. Şimdi Mehir’in önünde iki seçenek vardır: Ya susturulduğu hayata boyun eğecek… Ya da ilk kez kendi sesi olmadan da duyulmayı öğrenecektir. Aşkın, kaybın ve suskunluğun iç içe geçtiiği bu hikâyede, bazı yaralar görünmezdir. Ve bazı mevsimler… insanın içinde hiç bitmez.

GER?DE KALAN GER�EK � Y?RM? YILDIR SAKLI
Yirmi y?l �nce Mardin`de Agah A?a, �ocuklar?n?n ya?ad??? olaylar nedeniyle e?iyle yollar?n? ay?r?r ve be? �ocu?unu kendi yan?nda b�y�t�r. Y?llar ge�er; Asil y�zba??, Demir doktor, Karan savc?, Aydilge psikolog, Umay ise terc�man olur. Agah ise emekli bir albay olarak �ocuklar?yla birlikte kona??nda sakin bir hayat s�rmeye devam eder.
Ta ki yirmi y?l �ncesine ait bir konu hakk?nda gelen gizemli telefon her ?eyi de?i?tirene kadar...
Agah`?n bilmedi?i ger�ekler, ge�mi?te kalan baz? s?rlar ve y?llard?r kimsenin konu?mad??? olaylar yava? yava? ortaya �?kmaya ba?lar. Bir telefonla ba?layan bu s�re�, Agah`?n ailesini ve �ocuklar?n?n bildi?i her ?eyi de?i?tirecek bir ger�e?e g�t�recektir.

Bazen insanın kaderi, adını bile bilmediği bir yabancıyla kesişir. Yasemin, hayatının en büyük sınavını tek başına vermek zorunda kalacağını düşünüyordu. Yavuz ise geride bıraktığını sandığı bir hikâyenin, bir gün yeniden karşısına çıkacağını... Bazı yaralar konuşularak değil, susularak büyür. Bazı mesafeler kilometrelerle değil, kırgınlıklarla ölçülür. Aynı soyadı altında başlayan bu yolculukta ne sevgi kolaydı ne de güven. Geçmiş peşlerini bırakmazken, aile bağları, gelenekler ve sırlar iki yabancıyı aynı çatı altında yaşamaya mecbur bıraktı. Peki, kaderin yan yana getirdiği iki yabancı, birbirinin yuvası olabilecek miydi? Çünkü bazen bir soyadı sadece bir isim değildir... Bazen bir ömrün en ağır yüküdür.

Ben Vera. On sekiz yaşında, ablasıyla birlikte bir çiçek dükkânı işleten ve iki tane dağ gibi abiye sahip bir kızım. Çiçekleri severim. Çiçekler de beni sever. Kendi halinde, dünyayı seven; yaşlılarla iyi anlaşan, çocukların favori ablası, sıcak nevale bir kızdım. Ta ki geçmişte abimin yaptığı bir hatanın hesabı bana kesilene kadar… Abim Fırat, bundan on yıl önce Avcıoğulları’nın kızı Hasret’e âşık olmuştu. Birbirlerini seviyorlardı. Ama Avcıoğulları, kendileri gibi zengin ve adı sanı belli olmayan hiç kimseye kızlarını vermezdi. Abime de vermediler. Fakat Fırat ve Hasret kararlıydı. Hasret on sekiz yaşına bastığında birlikte kaçmaya karar verdiler. Abim, Hasret’i kaçırdı. Sonrasında Hasret hamile kaldı. Artık Avcıoğulları kızlarını geri alamazdı. O günden sonra iki aile arasında, yıllarca sürecek büyük bir düşmanlık başladı. Biz onların girdiği ortama girmezdik. Onlar da bizim olduğumuz yere adım atmazdı. Alışveriş yaptığımız dükkânlar bile farklıydı. Bize bir şey satanlarla bile konuşmazlardı. Düşmanlık, yıllar geçtikçe hafiflemedi. Aksine büyüdü. Ta ki kader, bu düşmanlığı sonsuza kadar sürdürecek kadar acımasız bir hüküm verene kadar… Hasret ve bebeği, doğum sırasında hayatını kaybetti. On yıl önce bir kadın ve bir bebek öldü. On yıl sonra ise bir kadın, her gün yeniden öldürüldü. Ben Vera Ünal. On sekiz yaşındaydım. Ve geçmişte işlenen bir günahın bedelini ödemek için seçilmiştim. Ben, bir intikama kurban edildim.

Hayalle gerçek arasında bir rüya... Bu benim yaşamım değil; bana emanet edilen trajik bir sonla hapishanede ölen eski bir hocanın, bir mahkumun sigara kağıdına yazıp biriktirdiği notlardan.... Bu bir aşk romanı, dram... Rüya ile başlayan Hülya`yla devam eden ve Hayal ile yolları aşkla ve dramatik biçimde kesişen roman kahramanımızın (adı en sonda çıkacak) hazin sonu...

Baz? geceler biter.

Baz? geceler ise y?llar sonra bile k�llerini savurmaya devam eder.

Alya i�in ge�mi?, uzun s�re yaln?zca hat?rlayamad??? birka� g�lgeydi. Viktor i�inse g�m�lmesi m�mk�n olmayan bir hesap.

?imdi ikisinin de ka�t??? o eski gece yeniden �nlerine �?k?yor.

Bir zamanlar da??lan bir konvoy.
Yar?m kalan hayatlar.
Kaybolan bir �ocuk.
Ve geride kalanlar?n y?llarca ta??d??? sessizlik.

Viktor, Alya�y? korumak i�in sustu?u her ger�ekle biraz daha k�?eye s?k???rken, Alya art?k yaln?zca kendisine anlat?lanlara inanmak istemiyor.

��nk� ge�mi?ine uzanan her yeni iz, onu Viktor�dan �nce ba?layan bir hik�yeye g�t�r�yor.

Ve o hik�yenin i�inde yaln?zca kay?plar yok.

Bir isim var.
Bir miras var.
Ve h�l� hesab? kapanmam?? insanlar var.

Bu kez mesele ka�mak de?il.

Alya ger�e?in pe?ine d�?�yor.

Ama baz? ger�ekler insan? �zg�r b?rakmaz.

Baz?lar?, kimin k�llerinden do?du?unu hat?rlat?r.

Kadınlar ezelden beri umutlarını hayatlarıyla birlikte toprağa gömmeye alışmak zorunda kaldılar. Umutsuzca kanat çırpan bir kuş gibi evlerini, ailelerini, sevdiklerini ayakta tuttular. Yükleri hep ağır mıydı? Evet. Hem de ezelden beri… Çağlar, yıllar, aylar geçti. Dünya değişti ama bazı kadınların kaderi hiç değişmedi. Emy ise bu kaderden habersiz, Amerika’da özgür bir hayat sürüyordu. Ta ki bir gün, geçmişinin onu Şanlıurfa’ya çağırdığını öğrenene kadar… Ve Emy, ailesini bulmak için çıktığı yolda, kendi kaderinin içine düşecekti.

Afra Özgel kazandığı üniversite için İzmire gider ama orada hayatı hem kurduğu ilişkilerle hemde kendisi hakkında ki gerçeklerle değişti

"Lee Minho,mavi gözlerimde boğulmayı seçmiştin,denizde değil..."

Her şey sıradan bir gün atılan yanlış bir mesajla başladı... Azra, ödev için arkadaşına yazmak isterken mesajını yanlış bir numaraya gönderir. Karşısındaki kişi ise beklediğinden çok daha farklı biridir: Ege. İlk başta birbirlerine tahammül edemeyen bu iki genç, gün geçtikçe hayatlarının en önemli parçası hâline gelir. Mesajlarla başlayan sohbetler kahkahalara, sırdaşlığa ve zamanla kalplerini ele geçiren duygulara dönüşür. Ama aşk her zaman kolay değildir. Yanlış anlaşılmalar, kıskançlıklar ve korkular onların ilişkisini sınarken Azra ve Ege bir seçim yapmak zorunda kalacaktır: Vazgeçmek mi, yoksa birbirleri için savaşmak mı? Bazen kader kapınızı büyük olaylarla çalmaz. Bazen sadece telefonunuza gelen tek bir mesajla hayatınızı değiştirir. Aşkın, dostluğun ve tesadüflerin iç içe geçtiği bu hikâyede, bir yanlış mesajın nasıl doğru bir kalbe ulaştığını keşfedeceksiniz.

Helen Yal�?n, ailesinin ald??? kararlarla kendi hayat? aras?nda s?k???p kalan gen� bir kad?nd?r. Bir sabah hi� beklemedi?i bir ger�ekle y�zle?ir: Babas? onun evlenmesi gerekti?ini s�yler. Kalbi kar?? �?ksa da ailesinin bask?s?yla istemedi?i bir ni?ana ad?m atmak zorunda kal?r.

Fakat kader, o ni?andan �nce Helen'in kar??s?na y?llard?r i�inde saklad??? duygularla gelen bir adam �?kar?r. Sahilde bir t�rk�yle ba?layan o gece, hayat?n?n en b�y�k d�n�m noktas? olacakt?r.

Baybars'?n g�zlerinde sakl? kalan ge�mi?, Helen'in ka�amayaca?? bir ger�e?e d�n�?�rken; a?k, aile s?rlar? ve verilen s�zler aras?nda ikisi de zor bir se�im yapmak zorunda kalacakt?r.

Bazen bir insan?n hayat?n? de?i?tiren ?ey, tek bir bak??la ba?layan hik�yedir...

Kendini çetenin içerisin bulan kızın, hayatının bir anda değişmesinin hikayesi

Yıldıztepe Anadolu Lisesi’nde her şey görünenden çok daha gürültülüydü. Koridorlarda sırlar, bahçede kavgalara karışmış aşklar, sınıflarda söylenmeyen cümleler dolaşıyordu. Duru Sönmez sadece sessiz kalmayı seçmişti. Alara Soylu ise duyulmayı. Baran Ayaz Karakoç ise susturmayı. Ve Doruk Alptekin… hep doğru yerde yanlış zamanda duran bir çocuktu. Bu okulda herkes birini seviyordu. Ama kimse yanlış kişiye düşeceğini bilmiyordu. Çünkü Yıldıztepe’de en tehlikeli şey kavga değil… teneffüs arasıydı.

Geri döndük artık.

Hamit, yavaşça önündeki tüllü duvağı kaldırdığında şokla karşısındaki Nuriye`ye bakakalmıştı. Bu kişi Perihan değildi. Şaşkınlıkla Nuriye`ye bakıyor ve idrak etmeye çalışıyordu. Şu anda karşısında duran, kaçırdığı kadın Perihan değildi, Nuriye`ydi. Nuriye ise sadece yere bakıyordu. Buraya kadar gelme cesaretinde bulunmuştu ancak Hamit`in gözlerine bakabilmek için yeniden bir cesaret gerekiyordu ona. Pişman mıydı? O da bilmiyordu bunun cevabını. Ancak bildiği bir şey vardı: Bu adamı seviyordu ve gelmişti artık ona.

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

D�nya�n?n sular alt?nda kalmas?yla , ya?anabilecek tek bir ada bulunuyor. En az?ndan halk �yle san?yor. Sonra bir tak?m arkada? Krall???n halktan saklad??? b�y�k s?rr? �?reniyor. Bu s?rr? �?rendikten sonra halk?n g�z�n� a�mak istiyorlar ama Krall?k bunu erkenden fark ediyor ve onlar? kimsenin varl???ndan dahi haberdar olmad??? bir adaya g�nderiyor. Ve bu 5 arkada? bu adada hayatta kalmaya �al??acaklar ama bilmedikleri bir ?ey var. Bu adada onlar? bamba?ka insanlar bamba?ka bir sistem bekliyor.

Aile... Ne demek ki? Sözlük anlamı; toplumun en küçük yapı taşı. Ailenin yapı taşı ne peki, Anne mi? Baba mı? Yoksa çocuklar mı? Belki de duygulardır ailenin yapı taşı,iyi hissettiren duygular. Rüya Açar bir ailenin içine doğmuş ama bir aileye sahip olamamış bir çocuk. Ona ev olması gereken o insanlar, acıdan başka hiçbir şey olmadı. Rüya için aile ölüm demekti. İyi hissettiren duygular değil... Babasız büyüyen her kıza hitaben.. Kitapta geçen hiçbir şeyin gerçeklik ile alakası yoktur tamamen benim hayal gücüme dayalıdır. Yani kurguda geçen hastalıklar,tedaviler,kurum ve kuruluşlar gibi bir çok şey hayal gücümün ürünüdür.