Güneş o gün doğmamıştı belkide.... Aslında güneş Eylül için hep bir ışıktan ilerisi olamamıştı.......

Bazen tek bir mesaj, her şeyi başlatmaya yeterdi. Ahu, amcasından aldığı bir numaraya kısa bir mesaj attığında bunun sıradan bir yanlışlık olduğunu düşünmüştü. Ama cevap geldiğinde hiçbir şey sıradan değildi… çünkü karşısındaki kişi Türkçe bilmiyordu. Drew, kim olduğunu bilmediği bir numaradan gelen mesajı anlamaya çalışırken bunun basit bir hata olmadığını hissetmişti. Her cümle daha çok soru, her cevap daha büyük bir bilinmezlik yaratıyordu. Dil farklıydı. Dünya farklıydı. Ama mesajlar aynı yere çıkıyordu: birbirlerine. Bir yanlış numara… Bir yanlış anlaşılma… Ve geri dönüşü olmayan bir bağ. Ahu ve Drew, hiç tanımadıkları birinin hayatına adım atarken aslında kendi kaderlerinin de yönünü değiştiriyordu. Çünkü bazen… aradığın kişi, yanlışlıkla yazdığındı.

Emre demirkıran:Benden nefret ediyorsun Peki ya kalbinden İrem kara:nefret ettiğim zorbam şimdi içimdeki bebeğin babası

Karanlıktan kaçarken daha karanlık bir adama sığınmak.... Hayatının en büyük hatasımı yoksa kaderimi ? "Tehlikenin Kucağında" onun kaçış değil yeniden doğuş hikâyesi...

Bir Anka misali, yanmış hayatımızın küllerinden doğduk. Birbirinden kopmuş beş kişi... Bir zamanlar aynı sokaklarda yürüyen, aynı hayalleri paylaşan bu beş kişi, şimdi birbirine yabancı, hatta düşman. Bir psikolog, başkalarını kendi karanlıklarıdan kurtarırken, kendisi karanlığın içine düşüyor. Bir polis, adaletin peşinde koşarken, aslında eski bir dostunun izini sürüyor. Bir mafya, intikamın kanlı yollarında yürürken, kendi ablasını hedef alıyor, aşktan yok oluyor. Bir ajan, gerçeği saklamakla görevlendirilmişken, eski bir ihanetle yüzleşiyor. Ve aralarında tüm bu karanlığı kahkahasıyla delen, geçmişin yükünü hafifleten biri... Aynı şehirde yeniden karşı karşıya geldiklerinde, hem sevgiler hem de silahlar çekiliyor. Dostlukla düşmanlık, aşkla nefret birbirine karışıyor. Herkesin gizlediği bir sır, herkesin içine işleyen bir yara var. Nihandan Gelenler, sadece kaybolmuş dostlukların değil, küllenmiş duyguların da hikayesi. Peki, bu beş kişi yeniden aynı yolda yürüyebilecek mi, yoksa nihanda yarım kalan geçmiş onları sonsuza dek birbirine düşman mı edecek?

Aras Yalın :seni görmek bile sinir bozucu eylül acar Eylül acar:beni delirtmeye yemin etmiş gibisin aras yalın Nefretten başlar aşkla biter Bu kurguyu ben yazdım çalınmasını istemem!!!!!!! Lise kurgusudur

Bir eczacı ve mafya lideri...!!!!kitap ismi ve görseli değişebilir!!!!Bölüm kapağı olarak koydugum görseller yapay zeka ile temsilidir!!!!Herkese selam, ben Duru! Henüz 13 yaşında, acemi bir yazarım, kendime ait 5-6 tane kitabım var. İlk kitabımı ilkokulda yazmıştım. İlkokuldan bu yana kitaplara ilgim var. Ama ilk kez yazdıklarımı yayınlıyorum. Okul, dersler, sınavlar derken burayı aksatabilirim. Bir bölümü 2 hafta kadar erteleyebilirim. Umarım kurgum ve dilim hoşunuza gider, iyi okumalar! Eğer okuduysanız eksik gördüğünüz, geliştirmem gereken yönlerimi yorumlara yazabilirsiniz!

"... ben istenmeden de olsa, herkesin hayatını mahvedecek biriydim. Kendimden, herkesten ve herşeyden nefret ediyordum. Yıllar önce köpeğini yaygın da kaybeden Vaka, bu kaybedişi kendinden sorumlu tutar. Geçmişte yaşadıklarının telafi etmenin yolunu ise itfaiyeci olarak düzeltmeye çalışır. Kendini geliştirip askeri itfaiyeci Ankara`da onun lanetli topraklarında görev alır. İçine kapanık biri olmasına rağmen kendisini hayata bağlayan arkadaşlıklar edinir. Bu yolda Vaka ile beraber olmak isterseniz Yangının eşiğinde`yi okuyabilirsiniz. " Kendimi hep çıkmaz yolda hisseder, çıkmanın bir yolunu bulurdum. Ama ben artık enkazda ölmeyi tercih eden oldum."

Kapının önünde sessizce bekleyen Aypare, zaman geçtikçe huzursuzlanmaya başlamıştı. Dewran Ağa içeride hâlâ çıkmamıştı. İçini kemiren belirsizlikle baş edemeyince, elini temkinli bir şekilde kaldırıp kapıya iki kez hafifçe vurdu. Kapının ardında, sessizce bekleyen Aypare, içeriden gelen tok ve net "Gel," sesiyle irkildi. Nefesi kesilir gibi oldu. Kalbi, kaburgalarına sığmayacakmış gibi atmaya başladı. Mağaza artık neredeyse boştu. Ne Nurcan ne de Emin görünürdeydi. Sessizlik neredeyse elle tutulur hale gelmişti. El mahkûm, kapıyı yavaşça araladı. İçeri adımını attığında, bir ayağı hâlâ dışarıda gibiydi. Tüm temkinini üstüne giymişti adeta. Gözleri çevresini tarıyor, zihninde olası senaryolar dönüp duruyordu. Yakışıklı olmak, iyi niyetin garantisi değildi. Onu da hayat öğretmişti Aypare`ye. Dewran Ağa ise hâlâ gömleğinin ön kısmını iki eliyle tutuyor, bakışlarını kaçırıyordu." Düğmeleri kapatamıyorum. Yuvası kapalı," dedi. Bu sözler Aypare`nin içini bir nebze rahatlattı. En azından derdi başka şeydi." Makas alıp geliyorum hemen," deyip hızla dışarı çıktı. Az sonra elinde küçük, sivri uçlu bir makasla yeniden içeri girdiğinde içten içe bir çatışma yaşıyordu. O anın gerektirdiği yakınlık, içinde bir huzursuzluk yaratıyordu. Ama başka bir yolu yoktu. Düğmeler gömleğin üst kısmındaydı, Dewran Ağa`nın eliyle açması mümkün değildi. Aypare yaklaşırken gözleri gömleğin düğmelerine takılmıştı ama elini uzattığında, parmak uçları kazara adamın tenine değdi. Sıcaktı... Teni, yaz güneşine tutulmuş bir taş gibi sıcak ve diri. Bu sıcaklık Aypare`nin soğuk ellerine yayıldı. Parmakları ürperdi ama titremedi. Dewran Ağa, Aypare`nin her hareketini göz ucuyla takip ediyordu. Ama gözü en çok onun dudaklarında takılı kaldı. Yüzünü ilk defa bu kadar yakından görüyordu. O anda Aypare`nin güzelliğini inkâr edemedi. Sade ama etkileyici bir güzelliği vardı. Yüzündeki duruluğun altında derinlik, gözlerinde susturulmuş kelimeler vardı. Ama bu büyülü anın içinde başka bir isim geldi aklına: Bade. Gözlerini sıkıca kapattı bir an. İçinden kendine ağır küfürler savurdu. Sevdiği bir kadın varken, karşısındaki başka bir kadına böyle bakması... Onu kendi içinde öfkelendirdi. Aypare, görevini tamamladı. Düğme yuvalarını tek tek açtı, sonra birkaç adım geriye çekildi. Dewran Ağa da içten içe bu yakınlıktan rahatsız olmuştu. Elini hızlıca gömleğin düğmelerine götürüp ilikledi. Ama bakmadı Aypare`ye. Bir kez olsun gözlerini kaldırmadı.

Sevdiği adam olan nişanlısı Arat`tan ayrılmak zorunda kalan Nazen`i zorla Devran`la evlendirmişlerdi ama yine de o Arat`tan vazgeçmemişti.

En güvenli limanın, seni fırtınanın tam ortasında terk ederse ne yaparsın?" Arel için mezuniyet gecesi, hayatının en mutlu anı olmalıydı. Ancak en yakın arkadaşının elleri onu en büyük korkusuna, zifiri karanlığa ittiğinde her şey değişti. Sığınağın soğuk duvarları arasında yankılanan o ses, sadece bir lakap değil, geri dönüşü olmayan bir yolun başlangıcıydı. "Beni tanımadın mı ha, zehirli sarmaşığım?" Güvendiğin herkes birer yabancıya dönüştüğünde, kime sığınırsın? Geçmişin kırık izleri üzerinde yürümeye hazır mısınız?

Doğunun sert topraklarında başlayan bir intikam hikayesi… Güç, aşk, bağlılık ve intikamın iç içe geçtiği zorlu bir berdel. Hazal Karahan; güzelliği ile nam salmış kırılgan ama asi bir kadın. Ailesinin yükü omuzlarında acılarla yoğrulmuş bir kadın. Azad Mirzahan; kimsenin karşısın da duramadığı, korku ve kudretin vücut bulmuş hali. Soğuk, acımasız, ama içinde sakladığı kırılgan bir sır… Bir yanda kanla yazılan töreler, bir yanda aşkın imkansızlığı… Kaderin zincirlerini kırmak için yanmaya mahkum iki yürek… KIZIL GELİNE AĞIT. Tüm hakları saklıdır ve bana aittir.

Bazı acılar tek bir kişiye ait değildir. İdil ARSLAN, yıllar önce öldürülen babasının acısıyla ve yarım kalmış bir hesapla yaşamayı öğrenmiştir. Babasının yokluğu hayatında büyük bir eksik olmaya devam ederken intikam bir öfke patlaması değil, sabırla beklenen bir gölgedir. Koray hayatına girdiğinde varlığı, İdil`in uzun süredir kapalı tuttuğu duygularını fark etmeden yerinden oynatır. Sırlar korunur, bağlar ise yavaşça kurulmaya başlar. Yakınlık arttıkça karanlık da fark edilmeden aralarına sızmaya başlar.

Taekook Mlm Lise kurgusu

Bir çift yeşil göze vuruldu ."Geçmişin karanlığıyla yoğrulmuş bir kadın, kurallarıyla hükmeden bir adam. Defne, geçmişin yükünü omuzlarında taşıyan bir kadındı. Her adımında istismarın, nefretin ve sessiz çığlıkların izi vardı. Ayaz ise karanlığın içinden doğmuş soğuk, acımasız ve kimseye güvenmeyen bir mafya lideriydi. Aynı kandan gelen bu iki yabancının yolları yıllar sonra kesişti. Gerçeklerin ağırlığı, sırların sessizliğiyle yarışırken aşk, aralarındaki en büyük savaş haline geldi. Bazı hikâyeler sadece kalpte değil, kurşunların gölgesinde yazılır.

En büyük aşklar nefretle başlamaz mıydı?

"Mantığın esiri olan Kroma, on yıl önce yitirdiği tüm güzelliği geri getirecek, buz tutmuş ruhlara dokunacak kadim bir tınının ilk yankısına hasretti..."

"Ben seni sevemem Orhan." Evla bunu söylerken sesi titremiyordu ama gözleri başka bir şey anlatıyordu, çünkü bazı insanları sevmek kolay değildi, özellikle de yanlış zamanda karşına çıkmışlarsa. Orhan uzun süre hiçbir şey söylemedi. Sadece ona baktı. "Neden ama ?"dedi sonunda. Evla`nın boğazı düğümlendi. Çünkü cevap basit değildi. Bir insana geçmişte sıkışıp kaldığını, bir gün aniden kaybolabileceğini, bu hikayenin sonunda birbirlerini hatırlayıp hatırlamayacaklarını bile bilmediğini nasıl anlatabilirdi? Gözlerini kaçırdı. "Çünkü buraya ait değilim,"dedi sessizce. "Ve sana alışmak geri dönmeyi zorlaştırıyor." Bazı insanlar vardır,ne kadar kaçmaya çalışırsan çalış, kalbin onları çoktan seçmiştir.

" Sahte sevgiler gerçeklere tutulan bir aynadır. " " Toz bulutu gibiydi insanın içi. Işıltılı ve bir yörünge içerisinde. Ama her toz bulutu görünmez değildir. Bazıları için siyah bir nesneyi beyaza çevirecek kadar göz çarpıcıdır. " Kaybolmak istiyor insan, her şeyi geride bırakmak istiyor. Tüm bu zorlukların arasında yaslanabileceği bir omuz, bağlanabileceği bir kişi arıyor. Gerçekten sevilmek istiyorum. Oyunlar olmadan, yalanlar olmadan, sahtelikten uzak bir yaşam istiyorum. Güvenmek zor geliyor bazen. Yıllardır uyutulup gerçeklerle yüzleştiğin an en çok kırılıyormuş insan. Geçmişi unutmak istersin hatta geleceğine odaklanmak en büyük amacın olur. Ama bazı insanlar vardır ki, sen ne kadar geleceğine baksan da onlardan gelen geçmişin izleri geleceğine kalıntılar bırakır. " Bu gece birileri anlatacak birileri ise susacak altın ayaz kızı. Bil ki eğer susarsan araya bıraktığın boşluklardan ışık illaki dışarı sızar. İçinden taşacak onca şey varken kusurlarını gizlemen imkânsız. " Altın ayaz demişti bana. Nedendi? ... " Kusur gibi gördüklerin diyorum. Kafanda açtığın bir başkaları için savaşların sonucunda ortaya çıkan o leken. Hikâyen nasıldır bilemiyorum. Ama şunu unutma ki; her iz bir dokunuş, her dokunuş ise bir yeniden doğuştur. " ... " Seni burada kalıcı tutan nedir? " bir süre dövmesine baktıktan sonra bana başını kaldırırken hiç beklemediğim bir cevapla elini cebine atıp bir kolye çıkarmıştı. Ardından sol elimi kaldırarak kolyeyi avucumun içine bırakmıştı. Ve o sözleri kurmuştu bana. " Belki bir gün yine karşılaşırsak kendi içimdeki tutsaklığımı sana kırmak isterim. O yüzden bu kolyeyi o güne kadar boynunda sakla. Kolyeyi hiç çıkarma ki o gün geldiğinde seni kolyeden tanıyabileyim. " " Şimdilik kendine iyi bak ve kimseye bağlı kalma. " demişti...

Kitap tanıtımı yapılır Şartlar Yorumlara ben yazmak Ve oy atmaktır

Yılların Sessizliği, huzurevinde başlayan ve yıllar öncesinde uzanan yarım kalmış bir hikayeyi anlatıyor. Ayçin`in tanıştığı Sezen hanım`ın geçmişinde küçük bir köy, genç bir doktor, köyün sessiz öğretmeni ve hiç söylenememiş duygular vardır. Bir yol ararken başlayan karşılaşma, yıllarca unutulmayan bir sessizliğe dönüşür. Çünkü bazı insanlar hayatımızdan gider ama kalbinizden hiç çıkmaz...

Bora Han Karahan için hayat; Kadınlar, eğlence ve özgürlükten ibaretti. Kimseye hesap vermez, kendi kuralları içinde yaşardı. Ta ki karşısına onun gibi inatçı, güçlü Arya çıkana kadar... Eski bir manken, başarılı bir moda tasarımcısı ve asla boyun eğmeyen güçlü bir kadın. Arya`nın hayatındaki en son istediği şey " Zoraki evlilik" ti. Üstelik çapkın, rahatına düşkün kimseye hesap vermek istemeyen Bora gibi kibirli bir adamla... Fakat iki güçlü aile kararını çoktan vermişti. Aynı eve sığmak zorunda kalan iki inatçı insan... Bitmeyen tartışmalar... Yasak çekim... Ve nefretten doğan tehlikeli bir yakınlık... Bu evlilik sadece bir anlaşma mıydı? Yoksa ikisini de yakacak bir savaşın başlangıcı mı?

Mafyada aşk başkadır... Bir hoca, bir polis amiri, bir mafya, mafya liderinin sevgilisi bir kız.... Onların hikayesi bir şekilde kesişiyor. Bir üniversite hocası, eski öğrencisi bir polis amirine aşıkken; sonra, mafyanın sevgilisine aşık oluyor. İki aşk arasında; iki ateş arasında kalıp ..... Bakalım ne, nasıl olacak? :)

Kitap kapağı tasarlıyorum.

Yaş farkı içerikli kurgudur. "Yani dün gece, uyumuşum ya ben, şey işte odama..." diyerek gerisini getiremediğimde dilimi ısırdım sertçe. Utanç ısısı tüm yüzüme büyük bir hızla yayılmaya başladığında niye onunla bunu konuyu konuşmak için çalışma odasına kadar geldiğimi sorguluyordum. Ah merakına yenik düşen salak kafam. "Evet, pamuk prenses bir türlü uykudan uyanamayınca ben de çareyi yatağa taşımakta buldum." Tane tane vurgular gibi söyledikleriyle transa girmiş gibi onu dinliyordum. "Ama prens pamuk prensesi öperek uyandırıyordu, yatağa taşımıyordu ki." Dediklerimi idrak ettiğimde gözlerimi şaşkınca açarak kalakalmıştım. Düşündüğüm şey benden bağımsız dudaklarımın arasından uçup gittiğinde kendime küfr ettim. Sesli düşünmem utanç yüzünden domatese dönüşmeme neden olmuştu. Dilinin ayarını sevsinler senin Maysa... Karşımdaki adamsa dudaklarını kıvırarak tepki vermişti söylediğim şeye. Gözlerimi kaçırdım. Off, nasıl bakacaktım şimdi ben onun yüzüne? "Bir dahaki sefere prensin yolundan ilerleyeceğimden emin olabilirsin." Alaylı sesiyle dedikleriyle iyice şaşkına dönerek gözlerimi gözlerine çıkardım. Maysa❤Esat