🌑🌑🌑 Siyah Karaer, çocukluğunu bir evin soğuk duvarları ve bitmek bilmeyen kavga sesleri arasında bıraktı. Bugün o, yer altının en gizemli örgütü Les Ombres Noires`in (Kara Gölgeler) lideri. Tek bir amacı var: Geçmişini çalan babasından intikam almak.​Ancak bir metro istasyonunda, buz gibi bir gecede kaderi, kendisi kadar sert bir yabancıyla çarpışır: Kaan Aras.​Kaan, sistemi kökten yıkmayı amaçlayan Point Zéro örgütünün lideridir ve yanında en az kendisi kadar gizemli "sağ kolu" Alpar vardır. İhanetin, sırların ve pıhtılaşmayan yaraların gölgesinde iki lider, iki düşman örgüt ve kaçınılmaz bir çarpışma...​Siyah, kanını durduran bu adamın aslında hayatını altüst edecek kişi olduğunu anladığında, artık çok geç olacaktır. ♟️♟️♟️

Kardeşinin intikamını almak isteyen Gece`nin hiç beklemediği bir anda geçmişi ile karşılaşması. İki düşman örgüt Bir kadın Alınması gereken bir intikam Ve Gömdüğümüz geçmişin ortaya çıkması. Yıkılmaya değil yıkmaya hazırmısın?

Mardinli köklü bir aile olan Karadağlıların büyük oğlu Demir, İstanbul`da büyümüş ve kendine bir hayat kurmuştur. Yolu İstanbullu Leyla ile kesişen Demirin karşısına ummadığı bir anda "töre" çıkar! Düşman aile Pehlivanların ağası Mahir alevlendirdiği intikam ateşi, İstanbul`a kadar sıçrayıp, iki gencin hayatının ortasına düşer.

"Bazı vedalar hiç gerçekleşmez, sadece bir ömür boyu ertelenir." Dokuz ay arayla bir yetimhanenin soğuk duvarları arasında verilen sessiz bir söz, yıllar sonra barut kokulu bir savaş meydanında yeniden yankılanıyor. O, adını yüreğine mühürlediği kızı korumak için bir ordu kurdu; timine onun adını verecek kadar sadık, onu bir daha kaybetmemek için dünyayı yakacak kadar kararlıydı.

Kalp atışlarımın yankılanmasını kulaklarımda duyabiliyordum. Beni bekleyen uçağa doğru koşarak yaklaştığımda arkamdan hızla gelen araba ışıkları tenimde karıncalanmalar yaratıyordu ama durmadım. Uçağa kadar koşarken arkama bile bakmadım. Onu bırakıyordum ve onun bundan haberi bile yoktu. Ben buradan gidip yeni hayatıma yeni bir kimlikle başladığımda artık her şey için çok geç olacaktı. Ona demiştim. Ona beni elinden kaçırırsa bir daha asla bulamayacağını söylemiştim ama o benimle alay etmişti. Kalbimi kırmıştı ve ben de şimdi onun kalbini kıracaktım. Arkamda bıraktığım şehre son bir kez bakış attım. Heavenhell, gece ışıklarları içerisinde görkemle aydınlanıyordu. Bu şehirde yaşayan herkesin bir sırrı vardı. Şehirin kendisinin bile.. Ve benimde sırlarım var, nasıl olsa bazen en tehlikeli sırlar, en güzel şehirlerin altında gömülüdür...

Başta romantik bir komedinin içine düştüğümü sanmıştım ama zaman ilerledikçe aslında her şeyin o kadar tatlı olmadığını fark ettim..

Bir katil ve bir yakuza. İkisi de kendi dünyalarındaydı. Tamamen bağımsız... Ama yolları bir şekilde kesişti. O gece, Dolunay karanlık gökyüzünün tam tepesindeydi. Yağmur ise tüm şiddetiyle yeryüzünü sırılsıklam ediyordu. Henüz farkında değillerdi. Ama o gece, onlar için mezara kadar gidecek bir çatışmanın habercisiydi.

"Bal gibi aşıksın işte geri zekalı! Niye inkar ediyorsun?!" diye bağırdı Bilal. Barış`ın aklı karışmıştı. Aşk bu muydu yani? Böyle, sanki her an kusacakmış gibi olmak; bir kamyon eşek ölüsü taşımış gibi bitkin hissetmek; onun yüzü, gözünün önünden defolup olup gitsin diye, bikinili Rihanna posteri seyrettiğin halde, gusül abdestine ihtiyaç duymamak... hayır bu çok saçmaydı! Ama ilk kez midesi uçuşa uçuşa bulanıyordu... İlk kez bir kızın resmini çizmişti. İlk kez bir kızın yanaklarını mıncıklayıp öpesi gelmişti. İlk kez bir kızın önüne gelen saçlarını, kulağının arkasına sokuşturmak istemişti. Hatta aynı saçlardan, kendisine bıyık yapmak bile istemişti. Çayına şeker atıp karıştırırken kendine dahi kabul ettiremediği şeyi, arkadaşlarının ona kabul ettirmiş olmasının şaşkınlığını yaşıyordu. "Sevsem ne olur?" Diye mırıldandı. "Kızın benden midesi bulanıyor." "Laaan!" diye bağırdı Ahmet, gözleri iri iri açılmıştı. "Yoksa kızın yanında gaz falan mı çıkardın?" Barış hiçbir şey söylemeden kalkıp balkona çıktı. Kendisini sigaraya daha yeni yeni teslim etmişti ki, Bilal`in gitarının sesi, kulaklarını okşamaya başladı. Sigarasını derin derin içine çekerken, içinde bir şeylerin kor gibi yandığını hissetti... UYARI: +13 SAHNELER, ARGO VE KÜFÜR BARINDIRIYOR !

Bir imza, iki ayrı yabancıyı tek bir çatı altında birleştirdi. Bir anlaşma ile başlayan evlilikleri, zamanla en büyük sınavlarına dönüştü. Çünkü yatak odasının duvarları, hiçbir anlaşmayı tanımadı. Bir bakış ve bir dokunuş bütün sınırları yok etti. Leyla Öztay`ın ve Rüzgar Sancaktar`ın hikayesine hoşgeldiniz.

~TÜM HAKLARI SAKLIDIR ~ 09/09/2019tarihinde aşiret temasiyla harmanlanmış epilepsi ve otizm temasını içeren ilk töre kitabı Wattpad yazılan bu kitap 114 bin okumaya kavuşurken kitappadde de aranızda olacak ..... Epilepsi hastası genç bir kadın, kendi sınırlarını aşarken özel gereksinimli çocuklara umut olan bir öğretmen... Hayata dokunmaya, yüreklere ışık olmaya gelen Sofia, Kapadokya`ya atandığında öğrencilerinin sevgisini kazanır ama kalbini hiç beklemediği birine kaptırır. O, bir aşiret ağası... Güçlü, sert ama Sofia`ya dokunduğunda tüm dünyası sarsılan bir adam. İlk bakışta başlayan bu aşk, masal gibi bir evlilikle taçlanacak sanırken kader bambaşka bir yol çizer. Berdel... Sofia, aşiret geleneklerinin içinde sıkışıp kaldığında, aşkı için savaşmak zorunda kalır. Peki, gerçekten aşk mı galip gelecek, yoksa kader mi her şeyi belirleyecek? Ve sırlar... Bu aşkın içinde saklı kalan gerçekler, ortaya çıktığında her şeyi geri dönülemez bir noktaya mı sürükleyecek?

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

“Kalbin çok hızlı atıyor bayım. Bir mermiden bile daha hızlı…” “Bende mermi etkisi yaratıyorsun demek ki…” ———————————— "Sen benim sadece bir parçam değil, sen benim her zerremsin. Her hücrem sensin. Ben tamamen senden ibaretim. Seninleyken adım gibiyim, yanıyorum. İçimde bir sen var... beni ısıtıyor hatta yakıyor. Ama seni de yakıyor." ———————————— Yalanların yaşadığı doğruların ölmeye yüz tuttuğu bir hikaye... Her şey ortaya çıkacak! Ateş`ten bu çember hepimizi yakıp yıkacak. Bizler küllerimizden doğacak olanlarız!🔥 ———————————— Hayatım bir korku filminden farksızdı zaten. Ruhum cinayete kurban gitmişti. Ama bir cinayete katilin en yakınıyla beraber tanık olmak! İşte bu her şeyin tamamen bittiği noktaydı o anda. Ama ne derler bilirsiniz `Her son bir başlangıçtır` ———————————— "Bir insan daha kaç yerden kırılabilir? Bir ruh daha ne kadar parçalanabilir? Ölü bir ruhu bile nasıl hala öldürmeye çalışabilirler!? Daha ne kadar sürecek bu eziyet, daha ne kadar çekeceğim ben bu hayatı. Dönüyor, durmuyor. Sanki beni her defasında daha da sert düşürmek için çabalıyor" diyebildim gözyaşlarımın arasında. "Düşmek bir yana dursun, ben olduğum sürece bir daha asla üzemeyecekler seni. İzin vermem buna. Parçalanmış kalbini iyileştiremem ama senin için kendi kalbimi söker takarım sana. Sen benim hem gündüzüm hem gecemsin. Ancak kalbim sende atarken ben nefes alabilirim. Sen benim her şeyimsin lan" diyerek kendine çekti beni. Sıkı sıkı sarıldı sanki bir daha hiç bırakmayacak gibi. Ona tutundum sadece. Yaşamak için aşık olduğum adama tutundum sadece. Nefes alabilmek için ona tutundum... ———————————— Tüm hakları saklıdır, bana aittir. En ufak bir parçasının, detayının (ç)alınması durumunda dava açarım, bilginize :)🪐

Mevsim Atay,İstanbul`a yeni atanmış bir cumhuriyet savcısıydı ve geçmişiyle ilgili gereksiz olarak gördüğü ne varsa gömüp yeni bir sayfa açmıştı ya da o öyle zannediyordu.Geçmişinden bir parça olan Utkan Saraçoğlu`yla tekrardan karşılaşana dek. Kimsenin öğrenmemesi gereken 3 gerçek vardı. Bu üç gerçeğin peşine düşen kişilerden birisi aydınlık birisi de sonu olmayan o korkunç karanlıktı. O 3 gerçek kimin elinde parlayacaktı? "...Mevsim dikkatli bir insandı. O kadar incelemeye rağmen o fotoğrafta göremediği bazı detaylar vardı. Birincisi Serap`ın parmağındaki mavi kamelya çiçeği yüzüğü. İkinci detay ise fotoğraftaki Serkan`ın gözlerinin birinin kahverengi birinin mavi olmasıydı. Bir diğeri de Serkan`ın boynundaki gümüş pusula kolyesiydi. Bunların üçünü Mevsim daha önce görmüştü. Göremediği tek şey albümdeki ultrason fotoğraflarında iki minik hücrenin olmasıydı. Yaşama tutunmaya çalışan iki minik mucize..."

ECE ÇELİK VE EREN DEMİR

Bir zamanlar lise yıllarında birbirlerine aşık olan Eslem ve Şahin son derece cesur kararlar alırlar.Eslem`in ailesi bu duruma şiddetle karşı çıkar ve Şahin`in ailevi durumlarıda ilişkilerini bitirir.Yıllar sonra amansız bir mücadelenin içinde buluşan ikili, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının farkındadır.Fakat ikisinin kavuşması zamanla imkansız hale gelen aşıklar; Şahin`in mücadelesi ve Eslem`in acıları arasında sıkışıp kalacaktır.

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

"Bazı insanlar karanlıktan kaçar, bazıları ise o karanlığı yönetir... Selçuk Saygun babasının gölgesinden uzaklaşıp tek başına yaşamak için çabalarken, aniden gelen haberle geçmişi kapısında bekler. Geçmişiyle yüzleşebilecek mi? yoksa herşeyden uzaklaşıp kendisinden ve geçmişinden kalabilecek mi?

HASAT: GÖLGEDEKİ ADALET "Bazı ölüler toprağa verilmez, bazı sırlar asla gömülmez." Beş yıl önce Suriye sınırında karanlık bir pusu... Kendi komutanı tarafından ölüme terk edilen bir tim ve o geceden sağ çıkan, ruhu yaralı tek bir "hayalet": Üsteğmen Mert. Geçmişini limandaki paslı bir kulübeye, kimliğini ise denizin derinliklerine gömen Mert, kendine "Dilsiz" diyerek dünyadan elini eteğini çekmiştir. Ta ki, babasının suçsuzluğunu kanıtlamak için her şeyi göze alan Aslı kapısını çalana kadar. Mert’in beş yıllık sessizliği, geçmişin çığlıklarıyla bozulur. Elinde sadece kanlı bir künye, şifreli bir flash bellek ve kalbinde dinmeyen bir öfke olan bu ikili; devletin damarlarına sızmış, "Hasat" adı verilen devasa bir ihanet şebekesinin hedefi haline gelir. Limanın karanlık dehlizlerinden Ankara’nın cam kulelerine uzanan bu yolculukta Mert, artık sadece bir kurban olmadığını anlar. O, ihanetin biçtiği ama toprağın kabul etmediği bir adalettir. Yarım kalan hesabı kapatmak için tek bir yol vardır: Kendi kurallarıyla, kendi ekibiyle ve kendi "Pençe"siyle hasadı tamamlamak. Hasat bitti, şimdi ayıklama zamanı.

Bazı yaralar kanamaz . Bazılarıysa kapanmış gibi görünür ama her nefeste biraz daha derinleşir. Yüzümdeki bıçak izi.. Ama asıl sıyırık , kimsenin dokunamadığı yerderdir. Ben NARE AYDEMİR . Yaşadığım o kabus dolu geceden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı.

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Ben gece, bursla girdiğim kolejde zengin öğrencirin alay konusu olmuştum....

Babası amcasının intikamını almak isterken bunun için kızını öne atmaktan çekinmez. Hazen ya bu uçuruma kendisini ya da babasını kaybeden kuzenini atacaktır. Hazen`in seçimi tüm olayları başlatmayacak ancak ateşi harlayacaktır.

Eylül, adını bilmediği bir hayatın içine bırakıldığında tek istediği şey biraz huzurdu. Miraç ise bu evliliğin sadece bir zorunluluk olmadığını kendine bile itiraf edemiyordu. Aynı evde, aynı sofrada, aynı kalabalığın içinde… Ama bambaşka yalnızlıklarda. Miraç, Eylül’ün yabancılık çekmemesi için çabaladıkça; Eylül, kalbini korumak için bir adım geri durdu. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar, ama güven zamanla yazılır. “Bir Papatya Meselesi”, iki inatçı kalbin, gururla sevgi arasında verdiği sessiz mücadelenin hikâyesi. Aynı zamanda ise sırların, travmaların içinde olan bir hikaye.

Bu bir ASKER ve GERÇEK AİLEM kurgusudur. ‘’Sen benim kaderimsin. Seni bir kez kaybettim, bir daha kaybedemem. Sensiz geçen yıllarımı bana geri vermek zorundasın.’’ ‘’Ben yapamam anla artık. Bu kalp ölü, atıyor ama yaşamıyor. Benimle olursan sen de ölürsün.’’ ‘’Hayır, ben asıl sen yokken bir ölüymüşüm. Bu kalp bir tek seni görünce böyle atıyor ve yaşadığımı hissediyorum. Lütfen, bana izin ver ben de senin kalbini tekrar yaşatayım.’’ ‘’Bilmiyorum. Kafam çok karışık ama kalbim sadece sen diyor her zaman sendin sanki. Her şeye ve herkese rağmen.’’ ‘’Her şeye ve herkese rağmen. Seni bir daha bırakmam.’’ ‘’SÖZ mü Alp?’’ ‘’SÖZ Miray’ım. Bu benim sana asker sözüm.’’ Kıdemli Yüzbaşı Emir Alp Bozkurt Yüzbaşı Aslı Miray Keskin