"Sen kimsin de bana dokunabiliyorsun?" Dudaklarında acı ve buruk bir tebessüm oluştu "Sen kimsin ha?" dedi ve kafasını sağa sola salladı. "Ben sevdiğin adam değil miyim? Uğruna tüm Dünyayı karşına alırım dediğin zamanları niye hatırlamıyorsun be zümrüt gözlüm." işte şimdi acıyla bakma sırası bendeydi. Bizim hayatımızı bitirenler hep uğruna Dünyayı karşımıza alacaklarımızdı zaten. "Savaş... sana yıllar önce uğruna tüm Dünyayı karşıma alacağım adamın söylediği bir kaç cümleyi söyleyeyim mi ben?" dediğimde yüzüme yapma der gibi baktı ama yapacaktım benim canım o kadar yanıyordu ki kendimle beraber onu da yakmak istiyordum. "Dur bekle söyleyeyim neydi? ha! hatırladım Yapamıyorum, olmuyor. Allah kahretsin ki olmuyor senin sevgine karşılık veremiyorum. Savaş diyorum bu kız seni o kadar seviyor sen de dene seversin ama kalbimde bir kilit var senin anahtarın açamıyor be kızım." Tek tek bana zamanın da söylediği her kelimeyi, her cümleyi hatırlattım. Bu zehirli kelimeleri aklıma değil kalbime kazımıştım.  "Evlendin..." dedi. "En büyük pişmanlığım." dedim. "Çocuğun var." dedi. "Beni hayata bağlayan son dal." dedim. Sabrının sonuna gelmişti. "Neden bana böyle umursamazca davranıyorsun? Ne hale geldiğimi görmüyor musun? Yeşim neden bana bunu yapıyorsun? Kurbanın olayım yapma."  "Bu hayatta herkes yaptığı şeyin karşılığını verir Savaş Özdemir. Tekrardan uyarıyorum bu saatten sonra benim adım senin diline senin adın benim dilime yasaklı. Beni hayata bağlayan tek şey kızım ve bu hep böyle olacak. Son konuşmamız son hesaplaşmamızdı."  Bitmişti, bitirmiştim ve o da farkındaydı. Hiç başlamayan bir şeyi nasıl bitirebilirsin ki? "Yeşim biliyor musun kalbimin kapısında ki kilit kırıldı." dediğinde kalbim hızla çarpmaya başladı. Dudaklarımda acı bir tebessüm oluştu. "Savaş biliyor musun kilidi kırmaya çalışırken anahtar da kırıldı." ** Yeşim Vural artık saf duygularla Savaş Özdemir`e aşık olan bir kız değildi. Büyümüştü... Artık bekar bir anneydi ve onu hayatta tutan tek şey küçük kızıydı. Savaş Özdemir ise... Siz onu okuyun daha iyi anlarsınız.

"Hiçbir şey bulamamak çok büyük ama en can alıcı işarettir baba." Rengin, henüz 17 yaşındayken hayatının gerçekleriyle tanışırken, bununla birlikte gelecek hiçbir şeyin farkında değildi. Rengin… Henüz hiçbir şeyin farkında olmayan genç bir kız. Bir asker ve bir öğretmenin kızı… Evlat sahibi olma ihtimali olmayan bir çiftin dayanağı, tutunabildikleri tek dal. Hayatını farkında olmadan sürdürürken, bir anda gerçekler çarpıyor yüzüne. Henüz 17`sinde. Aile bildiği insanların aslında gerçek ailesi olmadığını öğreniyor. Gerçeğin peşine düştüğünde ise hiçbir şey sandığı kadar kolay olmuyor.

Mihri 17 yaşında sıradan bir aileye sahipti. Üniversite sınavında istediği bölümü kazanan Mihri ailesi ile bunu kutlamak için gittiği restoranda, dönüşte bir kaza geçirir. Beyninin frontol bölümü hasar alır. Tuğan ailesine bir gece gelen telefonla ölen kızlarının aslında ölmediğini öğrenirler. Bir hastalık, bazılarının umudu oldu.

Genç bir kadın, hayatını altüst eden hamilelik gerçeğiyle tek başına yüzleşmek zorunda kalır. Bu sır, hem kalbini hem de geleceğini derinden etkilerken, bebeğin babası her şeyden habersizdir. Gerçek ortaya çıktığında hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Arel Alpsoy nasıl budurumu karşılayacak? Lâvin Ural Bu durumda neler yapacak? Hep birlikte görelim

Hayatı boyunca sadece ders çalışmış, tek çocuk olarak büyümüş 54 yaşındaki başarılı beyin cerrahı Hasret Hanım, geçirdiği feci bir trafik kazasından sonra gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Kendini 15 yaşındaki bir genç kızın bedeninde bulan Hasret için asıl şok aile yapısıdır: Hayatı yalnız geçmiş bu kadın, artık 5 abisi ve 2 erkek kardeşi olan, aşırı korumacı ve kalabalık bir ailenin tek kız olmuştur. ​İçinde 54 yaşındaki bir dâhinin olgun ruhunu taşıyan Hasret, bir yandan ergenlik çağındaki bu yeni bedenine ve 7 erkek kardeşin yarattığı tatlı kaosa alışmaya çalışırken, diğer yandan tıp geçmişinden gelen büyük sırrını saklamak zorundadır. ​"Bir beyin ameliyatını yönetmek, 5 abi ve 2 erkek kardeşi idare etmekten çok daha kolaydı."

17 yıl sonra hastanede karıştığını öğrenir ve DNA testi ile kendisini tanımadığı birçok yüzün içinde bulur. Herkesin bildiği gerçek ailem kurgusu. Bence şans vermelisiniz.

Ömrümün en güzel nimeti dedi ona bakarak sema hanım bir eli ile saçlarını okşamaya devam ederken

Kızını ilk kez görmeye gittiğinde tutuklanan bir baba Babasından hiç haberi olmayan bir kız Babakız birleştiğinde ne olacak beraber görelim Aile birleşecek mi yoksa dağılacak mı Her şey hayal ürünüdür Argo ve küfür olabilir

Senden hiç bir sorumluluk istemiyorum" "Sınır ihlali yapıp çok yanlış surlara girdin. Bu gece yapacağımız hatanın içinde duygu yok, sorumluluk yok sadece bir birimizin ihtiyaçlarını gidereceğiz.." Fısıldayarak devam etti "Ve bugün olanları unutsan bile sınırı zorlayıp benim topraklarıma girmeyi sen istedin. Bunu unutmayacaksın.." Gülümsedim. "Sen unut desende ben unutmayacağım."

Hayatınızı üzerine inşa ettiğiniz geçmişin koca bir yalan olduğunu öğrenseydiniz, ait olduğunuz yere mi yürürdünüz yoksa arkanızı dönüp gider miydiniz? Genç bir doktor, bir laboratuvar raporunun soğuk satırları arasında kendi gerçeğiyle yüzleştiğinde, hayatı geri dönülemez bir şekilde sarsıldı. Damarlarında akan kan, büyüdüğü insanlara ait değildi. O, hiç bilmediği köklü bir geçmişin elinden koparılmış kayıp bir parçaydı.Kendi kimliğinin peşine düştüğü o puslu günde, yolları sarsılmaz duvarlarla çevrili, dışarıya kapalı bir aileyle kesişti. Yıllar önce bir gecede en büyük yarasını alan bu aile, şimdi karşılarında duran yabancı kadının, o kanlı geçmişin eksik halkası olduğundan habersizdi. Peki, sarsılmaz bir kale gibi birbirine kenetlenmiş bu aile, aralarına bir yabancı gibi sızan gerçeği kabul edebilecek miydi? Yoksa kopan aile bağlarını yeniden dikmek, o bağların tamamen kopmasına mı yol açacaktı?

3 yaşında hayattan bir haber olan, teyzesinin şiddeti kuzeninin eskileriyle yaşayan, evden dışarısını bilmeyen Mila... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışında terk edileceğini... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışının hayatının dönüm noktası olacağını... Kız çocuk hasreti çeken Karanoğlu ailesi bir bebeğe aile olabilecek miydi?

“Belki geçici geliyordur hislerim ama ben seni seviyorum be kızım. Öyle böyle değil. Nasıl anlatayım ki?” AÇIKLAMAYI OKUMADAN KİTABI GEÇME Kitabın adındaki çirkin bir kızın güzellik algısından bahsetmiyor ondan hoşlanan çocuğun kızı ilk gördüğünde ağlıyor olması ve daha ne hissettiğini bilmeden gözyaşlarının bıraktığı izlere ve gözlerindeki kızarıklığa karşı söylediği bir söz serseri ise kızın çocuğun inadına söylediği bir lakap Kitabımın içeriğinde ; Aile aşk lise platonik çocuk ve bilinmeyen numaradan atılan bir mesaj buyrun okumaya İlk bölüm kısa ve olay yok diğer bölümleri okumadan kitabı bırakmayın lütfen Bilinmeyen:Ben seni rastgele sevmedim ki Bilinmeyen: ihtimallerden seçmedim ki Oylamayı ve yorumlamayı unutmayın lütfen emek vererek yazıyorum… 🫶💫

Bazı yaralar vardır. Kapanmaya yüz tutan kapanmayan ve iz tutan yaralar bu 3 yara da bende var hepsi. 17 yıl kolay değil 17 yıl ben 17 yıl boyunca canavar bir ailede büyüdüm. Yanlış onlar beni büyütmediler ben büyümek zorunda kaldım. 17 yıl boyunca çektiğim acılar hepsi boşuna mıydı? Ben 17 yıl boyunca çektiğim acıyı tek başıma çektiğimi sanıyordum. Hâlbuki hiç tanımadığım ikizim Efe Saygın Efe de 17 yıl boyunca çektiğim acıların aynısını kalbinde yaşıyormuş. Bana bu acıları yaşatan hiç kimseyi affetmiyeceğim ama kendim için değil ikizim diğer yarımda bu acıları hissettiği için. "Abinim kızım ben senin abinim"Alp "Tabiki de sana akıl vericeğiz abiyiz biz abi" Sarp "Kim ne diyor sen abilerine karşı mı geliyorsun çiçeğim abiyiz biz abi" dedi. Doğu Diğerlerinin bir şey demesine izin vermeden bağırdım. "YETER! NE ABİYMİŞ. EYY GÜZEL ALLAH`IM BEN SENDEN BİR TANE İSTEDİM 6 TANE İSTEMEDİM Kİ"

Bir isimle başladı her şey. Bir soyadından geriye kalan tek parçayla. Piraye, kendisine anlatılan hayatın aslında kendi hayatı olmadığını öğrendiğinde, her şey bir anda değişir. Bildiği insanlar, güvendiği ev, “aile” diye bildiği düzen… hepsi yerinden oynar. Gerçeğin peşine düştüğünde ise onu tek bir şey bekler: kaçış. Ama bazı kaçışlar özgürlüğe değil, daha büyük bir karanlığa çıkar. Yabancı bir hayatın içinde büyütülmüş bir kız… Saklanan bir anne… Hiç bilmediği bir baba… Ve gerçeği kendi düzeni gibi kuran bir adam. Piraye, hem kendisinden kaçarken hem de kendini bulmaya çalışırken, gerçeğin sandığından çok daha tehlikeli olduğunu fark eder. Çünkü bazı aileler bağla değil, sırla kurulur. Ve bazı gerçekler, öğrenildiğinde insanı özgür bırakmaz.

Mayısın Külleri, annesinin gidişi ve babasının kaybıyla çok erken yaşta büyümek zorunda kalan Elaya`nın; yasla, yalnızlıkla ve sessizlikle örülü iç dünyasını konu alır. On üç yaşında ailesinin dağılmasıyla sarsılan Elaya, dört yıl sonra babasını kaybettiğinde hayata tutunduğu son dayanağını da yitirir. Babasının ölümünden sonra geride bıraktığı bir mektup, Elaya`nın hayatında yeni bir kapı aralar: varlığından habersiz olduğu bir abisi vardır. Bu beklenmedik gerçek, Elaya`nın parçalanmış dünyasında ilk kez bir bağ hissi yaratır. Abisiyle kurduğu ilişki, Elaya`nın yasla baş etmeye çalıştığı bu süreçte en büyük desteği olur. Psikolojik destek alarak amcasının yanında yaşamaya başlayan Elaya, üniversite eğitimi için Ankara`ya gider. Yeni bir şehirde, geçmişinin ağırlığını omuzlarında taşıyarak ayakta kalmaya çalışırken, en yakın arkadaşı Ayza ve onun abisi Ahlas ile yolları kesişir. Kendinden dört yaş büyük Ahlas, Elaya için yalnızca bir aşk değil; yeniden tutunabileceği bir umut, sessizliğini anlayan bir sığınak olur. Ancak her şey yoluna girmeye başlamışken Ahlas, hiçbir açıklama yapmadan ülkeyi terk eder. Elaya, bu ani gidişle birlikte bir kez daha yarım kalmışlıkla baş başa kalır. Dört yıl boyunca sevmenin bazen beklemek, bazen de susarak katlanmak olduğunu öğrenir. Yıllar sonra Ahlas geri döndüğünde, zaman herkes gibi onları da değiştirmiştir. Geçmişin küllerinden yeniden bir bağ doğup doğmayacağı ise belirsizdir. Mayısın Külleri, kayıpların ardından iyileşmenin ani değil zamana yayılan bir süreç olduğunu; sevmenin ise bazen yalnızca kalabilmekten ibaret olduğunu anlatan bir romandır. Bazı yaralar kapanmaz, sadece sessizleşir. Ve bazı aşklar, küllerin altında hâlâ sıcaktır.

Daha 3 yaşında olan Arya annesi tarafından parkta terk edildi ama nerden bilsin daha büyük ailesinin olacağını

Karısının son hayalini gerçekleştirmek için bir çocuğa aile, baba olmak için elinden ne gelirse onu yapacaktı Mirkan.

Bir çocuk düşünün. On bir yaşında. Annesi gözlerinin önünde bıçaklanarak öldürülmüş. Ve toplum ona tek bir damga vurmuş: “Katilin oğlu da katildir.” Yedi yıl boyunca okulda, mahallede, sokakta bu cümleyle yaşamak zorunda kalan Araz’ın hikâyesi bu. Bir gün, hayatına Mina giriyor. Çok konuşan, çok ısrar eden, çok fazla ışık taşıyan bir kız… Ve Araz’ın yıllardır unuttuğu bir şeyi hatırlatıyor: İnsanlığın hâlâ var olabileceğini. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, toplumun bir çocuğu nasıl öldürmediği halde öldürdüğünü anlatan bir hikâye. Bu, travmaların, suskunluğun ve iyileşmeye direnen karanlığın hikâyesi. "Çünkü bazen, suçlu olan babadır. Ama bedeli hep çocuk öder."

“Herkes mi gider anne?” dedim kısık sesimle “Sen neden gittin, neden bıraktın beni? benim kimsem kalmadı komşu Nuray abla olmasaydı yetimhaneye gidecektim ben. O korudu, o sahip çıktı bana birde anne biliyormusun?” Sesim titremeye başladı boğazımın kuruduğunu hissettim “Uras ölmüş.”

21 yaşında bir baba ve onun bir yaşında ki kızı ve de gerçek ailem. Hiç yazilmayan bir şey yazıp sınırların dışına çıkmak istiyorum. Hikaye turetielmez tamamen bana aittir

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Her şey ufak bir hatayla başladı. Ufak hata birisinin on yedi yılını aldı. Ve bir gün aldığı bir telefonla tüm düzeni sarsıldı. Güneş, adı gibi hiçbir zaman parlak, canlı ya da sıcak olamamıştı. Renklerini küçükken soldurmuşlardı. Bu, Güneş`in kendisini bulma serüveni, ailesiyle bir olma hikayesidir.

Aile kurgusu Yaren Turan`ın yeni ailesiyle tutunma çabası

Klasik aile hikayesi ama bu sefer karakterimiz sokaklarda büyüyor. Hayatı sokaktan ibaret olan Kaan, her gün başını ayrı bir belaya sokması yetmiyormuş gibi şimdi çok daha ağır bir gerçekle yüzleşmişti: Aile sandığı insanların aslında onun ailesi olmadığını öğrenmişti. Zaten yeterince bela çekiyordu; ama bu seferki bela, diğerlerine hiç benzemiyordu. Uğurlu gelmeyeceği daha en başından belliydi.Peki Kaan, bu yeni belayla nasıl baş edecekti? Not: • Kötü son • Kitap içerisinde alkol,sigara, bar vb. Yerler geçmektedir. Özendirmek için yazılmamıştır. • Kitap içerisinde farklı bir kitabın reklamının yapılmamasını rica ederim yapıldığı takdirde yorum silinecektir.

Kimliğini kaybetmiş bir kız olan Adelina, ünlü balerin olan Adelina ve gizli boksör Asalet aynı beden üç ruh. Gerçek ailesini bulan Adelina bunca yaşamı boyunca uğraşmıştı. Ve artık bütün uğraşı boşunaydı. Ne yapabilirdi ki... Bütün hayatı sarpa sarmıştı resmen.