Bu kitap; yalanların ayırdığı iki kalbin, dans edemese bile ritmini kaybetmeyen iki ruhun, ve mucizelere inanmayan bir kadının yeniden umut etmeyi öğrenişinin hikâyesi. Bazen mucize yürümek değildir. Bazen mucize, vazgeçmemektir.

İHYÂ (resetlenmiş hayat) Kayıp bir geçmiş berdelle sıkışmış bir hayat

Soyunun son varisi olmadan , başka bir evrenden haberi olmayan kendini sıradan bir liseli olarak gören kızın hayatı gerçekleri öğrenmesi ile darmadağın olur

Deprem olduğunda, enkazın altında kalan adam aslında hayata çoktan yalnız kalmıştı. Yıllar önce bir yangında ailesini kaybetmiş, o günden sonra kimseye tutunmadan yaşamayı öğrenmişti. Kurtulduğu o geceden geriye, sadece suskunluk ve alışılmış bir kayıp hissi kalmıştı. Şimdi ise betonun altında, karanlıkta bekliyor. Dışarıdan gelecek bir sesin ihtimali giderek azalırken, adam ilk kez kaçamadığı anılarla baş başa kalır. Yangının bıraktığı boşluk, depremle yeniden açılır. Hayatta kalmış olmanın yükü, bu kez daha ağırdır. Bu kısa hikâye; felaketlerden sağ çıkan ama yaşamayı erteleyen bir adamın, son günlerinde geçmişiyle kurduğu sessiz hesaplaşmayı anlatıyor. Bazen insan, ölmeden çok önce yalnız kalır. Enkaz, sadece bunu görünür kılar.

İlk görüşte aşka inanmam ama onu gördüğümde dünyam aydınlandı

Vildan: kanında bi kıroluk olduğu belli zaten ama Vildan: tipinde de elitlik var yani Vildan: hem elit hem kıro Vildan: elit kıro ... "ELİT KIRO" İSİMLİ İLK VE TEK KİTAPTIR. Yazılış tarihi: 26 Haziran 2025

Dertlerini anlatacak kimsesi olmayan Hayâl, bir gece rastgele bir numaraya para karşılığında dertlerini anlatmak için yazar. Kuzey`in hayâli...

Ailesinin baskısıyla müzikten vazgeçmek zorunda kalan kızımızın dershaneye yeni gelen çocukla hikayesiii

Betimle metinleri okumayı, anlatılanı zihnimde canladırmayı çok seviyorum. Acaba yazabilir miyim diye merak ettim, kısa kısa bölümlerimiz olacak umarım okurken zevk alırsınız.

Sulanmayan Çiçek, çocuklara küçük sorumlulukların büyük anlamlar taşıdığını, hata yapmanın öğrenmenin bir parçası olduğunu sıcacık bir hikâyeyle anlatıyor. 🌱 Sorumluluk, farkındalık ve sevgi üzerine yumuşak bir çocuk hikâyesi.

Herkes bazen kendini başkalarıyla karşılaştırır. Minik Pıtır da öyle… Dikenlerini sevmez, başkaları gibi olmak ister. Ama ormanda yaşanan küçük bir olay, Pıtır’ın kendine bakışını değiştirir. Bu sevimli hikâye, çocuklara kendilerini sevmeyi, cesur olmayı ve farklı olmanın ne kadar özel olduğunu anlatıyor.

Öyle bir yalan söyledim ki, aileme ve akrabalarıma bu yalan ya kimse anlamadan çözülecek ya da herkes anlayacak. Yalan ne mi? Anlatayım… 5 Ocak’ta yazılı ehliyet sınavına girdim. Sınav için gerçekten çok çalıştım ama 56 puan aldım. Bunu ilk olarak can dostum halama söyledim. O da bana, “Herkese geçtiğini söyle” dedi. Ben de öyle yaptım. Çarşamba günü tekrar sınav var. Eğer geçersem ne mutlu bana ama geçemezsem aileme ve akrabalarıma ne diyeceğimi bilmiyorum. İlk defa sonu belli olmayan bir yalan söyledim ve bunu kimseye anlatamıyorum. Ailem benim geçtiğimi başkalarına övgüyle anlattığında kendimi çok suçlu hissediyorum. Çünkü o övgüleri hak etmiyorum; hak edecek bir şey yapmadım. Bir de kurs ücreti meselesi var. Kurs ücretini babam ödüyor. Şimdi “baba parası yiyorsun” diye düşünenler olabilir ama öyle değil. Babamın yanında çalışıyorum. Bana aylık 20–30 bin ya da haftalık 6–7 bin lira vermiyor. Haftalık 2 bin veriyor, bazen daha da az. Yani bir nevi kendi param oluyor. Kurs, “Bakiyenizi kapatırsanız sınav giriş belgesini alabilirsiniz” dedi ama babam genelde 2–3 gün içinde ödeme yapmaz. Sadece benim kurs paramı değil, aynı şekilde abimin kurs parasını da geç ödüyor. Neyse, bugünlük bu kadar. Herkese iyi akşamlar. Arkadaşlar takiplerinizi beklerim, bu benim hikâyem gerçek yani 2 3 bölümlük de olabilir 5 6 bölümlük de olabilir 2 3 gün içinde devamı gelir belki de yarın takipte kalınn

`Foggy`e hoş geldin, merhaba demeyecek misin?` Her şey böyle başlamıştı. •∆• Alıntılar 👇🏻 "Zorunda değilim Kandemir. Duydun mu, zorunda değilim! Az önce sen söyledin, ne istersem onu yapabilirim. Şimdi burdan defolup gidiyorum. Sen de ister gelirsin, ister kalırsın." "Hiçbir yere gitmiyorsun, Ömür. Beni zor kullanmak zorunda bırakma. Bu senin görevin, Kılıç`ın görevi. Bir kere buraya girdiysen maç bitene kadar çıkamazsın. Anladın mı?" "Sikeyim Kılıç`ı!" Kolunun karnıma bıraktığı ağırlıktan kaçmaya çalışıyordum ama milim kıpırdamama izin vermiyordu. "Kara gözlerini de sikeyim!" Duraksadı. Ben de duraksadım. Neden böyle bir şey dediğimi bilmiyordum ama daha onunla tanışalı saatler olmuşken sanki yıllardır aklımın içinde gezinip duruyormuş gibi hissediyordum. Bu yüzden ona karşı bir filtrem yoktu. Şaşkınlıktan açık kalan ağzımı eğlence pırıltıları taşıyan gözlerinin dudaklarıma düşüşü nefesimi kestiğinde fark ettim. Dudaklarımda olan bakışlarını gözlerime çevirip yüzünü yüzüme yaklaştırdı. Ben kimdim, o kimdi, şu an burda ne yapıyorduk unutmuştum. "Nesi varmış kara gözlerimin? Hım?" Konuşuyordu, görüyordum ama algılama işinde sıkıntı yaşıyordum şu an. Fısıltıyla sordum. "Ne?" "Diyorum ki, nesi varmış gözlerimin? Ah pardon, kara gözlerimin." •∆• kandemir: Yarından itibaren Foggy`e daha sık gelip gitmeye başlasan iyi edersin. Maçlarımı takip edecek, analiz yapacaksın. kandemir: Zaten sana dövüş öğreteceğim bilgisi çoktan amcana gitmiştir, onu da aradan çıkartırız. omurdilaygocmen: Ben ne anlarım dövüşten be? Analiz yapacaksın diyor bana. omurdilaygocmen: İstersen hakemlik de yapayım? He? omurdilaygocmen: Sanki görmedin tanıştığımız gün kaçıp gitmek istedim maç sırasında.

Sıradan kısa bir hikaye...

Gece yolculuğu yapan bir çiftin hikayesi

Hayat dolu neşeli kızımız lara`nın mahallede ki fırıncı ya yazmak isterken mahallenin ağır başlı herkezin saygı duyduğu o adama Demire yazar ve olaylar başlar. Çerezlik bir kitap yazım hataları olabilir kusura bakmayın kitap final verdikten sonra düzenlenecek.

Mehmet Akif Ersoy`un istiklal marşı hikayesi

Küçük bir macera

Bu topraklarda kadın olmak, daha doğarken susmayı öğrenmekti. Sevda bir ihtimal değil, bir suçtu. Ve töre; kalpleri değil, hayatları mühürlerdi. Elfida, sevdiği adam ile kendisi için çizilen yazgı arasında sıkışıp kalan bir genç kadındı. Bir baba, kızını “korumak” adına susturmayı görev bildi. Bir aşiret, geçmişin kanını geleceğe miras bıraktı. Bu roman; zorla evlendirilenlerin, sessizce öldürülen umutların, “yaşamak” ile “boyun eğmek” arasında bırakılan kadınların hikâyesidir. Bazı yazgılar seçilmez. Ama bedeli her zaman kalple ödenir.

Kısa bazı hikayeler

Bu kitabın her bölümünde ayrı ayrı hikayeler işlenmektedir. Uzun bir kitap okumaya vaktiniz yoksa bu kitap tam size göre çünkü her bir bölüm farklı bir hikaye ve her hikaye farklı bir duygu...

0536...: Naber kaybedenler güzeli? 0536...: Özdebir de yine batırmışsın 0536...: Bir ara gelde ders verelim sana bu engin bilgimizle *Kaybedenler güzeli çevrimiçi 02.16* Siz: ?? Siz: Dalga mı geçiyon aq Siz: Bi s*ktir yaa

Siz: Merhabalar. Siz: Size yazmam gerektiği söylendi. Yani sekreterini öyle söyledi. Siz: Rahatsız etmiyorum, değil mi? Siz: Eğer meşgulseniz hiç sorun değil, ben beklerim. Bilinmeyen Numara: Lei chi è, signora? (Siz kimsiniz,hanımefendi?)

Kendime bir kurban seçtim… Ne yaşadıysam ona anlatacam kararlıyım. Ne olursa olsun planıma sadık kalmalıyım bekle beni.

Bütün yılları, sadece bir haftaya sığdırmak mı?