Genç bir ressam olan Revekka, hayatının tekdüzeliğinden kaçmak için tatile Türkiye’ye gider. Kız kardeşi ve onun erkek arkadaşıyla birlikte, Osmanlı İmparatorluğu’nun izlerini hâlâ taşıyan Antalya’nın en eski semti Kaleiçi’ni seçerler. Ancak bu yolculuğun kaderlerini değiştireceğinden hiçbiri haberdar değildir. Romanın kahramanlarını, XVIII. yüzyılda geçen beklenmedik maceralar beklemektedir. Zamanın sınavlarından geçmek için cesaret göstermeleri gerekecektir. Peki modern dünyadan gelen bu gençler geçmişte hayatta kalabilecek mi? Bilmedikleri bir kültürü kabul edebilecekler mi? Ve en önemlisi, XXI. yüzyıla geri dönmenin bir yolu var mı?

Nexir`in alt katmanlarından birinde yaşayan Avira, geçmişine dair parçalı anılar ve sürekli gördüğü rüyalarla mücadele eden genç bir kadındır. Hayatındaki tek sabit olan kız kardeşi Ilgım`ın aniden ortadan kaybolmasıyla, Avira`nın sakin hayatı altüst olur. Ilgım`ın geride bıraktığı şifreli diskler ve anahtarlar, Avira`yı "Ruh Kanalı" adında, insan bilincini bir bedenden diğerine aktaran bir projenin içine çeker. Avira, bu süreçte kendisinin ölümcül bir hastalıktan kurtarılmak için bilinci yeni bir bedene aktarılmış bir "prototip" (Denek XS-A1) olduğunu öğrenir. Bu transferdeki "kuantum kararsızlığı" nedeniyle, kendi bilinci ile içinde bulunduğu bedenin eski bilinci arasında bir çatışma yaşamaktadır. Kız kardeşi Ilgım`ın ise aslında bu deneyi gözlemleyen bir bilim insanı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Artık sistemin hedefi haline gelen Avira, Rıza Kalen adında bir komutanın yardımıyla direniş örgütüne katılır. Lavin Soyrat adında zengin bir mirasçı kimliğine bürünerek, sistemin kalbi olan Exarion Kulesi`ne sızar. Burada, geçmiş hayatından tanıdığı ve öldüğünü sandığı büyük aşkı Kutay Karhan ile yeniden karşılaşır. Avira, bir yandan seçkinlerin dünyasında ayakta kalmaya çalışırken, bir yandan da Ilgım`ı bulmak ve sistemin sırlarını ortaya çıkarmak için tehlikeli bir plan yapar. Gerçeklerin açığa çıkmasıyla tüm sırlar yeni bir çoküş ve başlangıcı tetikler....

Hiç bilmediğiniz bir yerde, tanımadığınız varlıkların arasında bir şeytana bağlı olduğunuzu öğrenseniz, ne yapardınız? Üstelik tüm varlıkların soyu sizin elinizde olsa... Asıl soru, siz hiç bir şeytana sonunu bile bile aşık oldunuz mu? Onun ateşinde kül olacağınızı bildiğiniz halde... (KİTAP YASAL OLARAK KORUMA ALTINDADIR. KURGUSUNUN KOPYALANMASI VEYA ÇALINMASI YASAKTIR.) (Wattpadte bir milyon okunmayı aşmış, düzenlenmiş bölümleriyle buraya tekrar yüklenmiştir.)

Bir müzik hayata döndürebilir seni, Söyle o halde melodiyi. Bir ritim tut aklında, döndür dilinde, Dudakların fısıldasın çaresizliği... Adım Mahru benim, bende ay gibi, Geceye çökeceğim. Ve onunla tamamen karıştığımda, kendi melodimle bağıracağım. Karanlık, ışığı yanmayan bir sokakta gözlerimin içine baktığında uzun zaman sonra ilk defa bir umut yeşermişti içimde. Adım Mahru Aydemir ve bu yola Kunter Kasım Karademir ile ilk adımımı attığımda karanlığın beni daha da içine çekeceğinden, aslında aydınlıkta olduğumdan haberim yoktu.

"Bir daha yüksek sesle konuşma yok tamam mı?" Sesinde yumuşak bir tını vardı. Normalde ona göre olmayan bir sesti. Yutkunmamak için zor tutum kendimi. "Niye ki?" Demeden edemedim. Merak ediyordum benim ondaki yerim neresiydi? "Sesinin kısılmasını istemiyorum Akça." Şuan başka bir durumda olsak anında `yaa` diye demeden edemezdim ama şuan gülümsemedim. Kızgındım ya ben ona. "Niye?" Dedim tekrardan. Sinirlenmesini bekledim ama sakince soruma cevap verdi. "Senin sesini duymam gerekiyor." "Niye?" Sabır diler gibi başını iki yana salladı. Yüzünü yüzüme yaklaştırıp gamzelerini göstererek gülümsedi. "Sesin bana huzur veriyor."

İYİLİK HER ZAMAN MUTLULUĞU GETİRMEZ. BAZEN İYİLİK YAPMAK DA İNSANIN CANINI YAKAR... Açelya Yılmaz, çocukken kaçırıldığı geceden beri bir lanet yaşamaktadır. İyilik yaptığı her an, derisi yanar. Peki Gölge? Adını bile bilmediği için ona Gölge lakabını taktığı adam. Gerçek adını bile bilmediği adam, hayatını kontrol altına almıştır. Güç Gölge`nin elindedir. Bir gece Gölge, Açelya`dan yapılması imkansız bir şey ister: Poyraz Altun`u öldürmek. Yapmazsa sevdiğinin canı tehlikede. Yaparsa da Poyraz Altun`un canı tehilekede. Peki, Açelya neyi seçecek? Bir parti. Bir ihanet. Tehlikeli bir hikayeyi "Güneş Kızı" diye başlatan o lakap... Açelya kime güveneceğini bilmezken düşmanla müttefik arasındaki çizgi silinmeye başlar. Gerçekler karanlıktan sızarken, is kokusu her yere siner. Peki insan, sevdiklerini korumak için ne kadar ileri gidebilir? Ya da iyilik... Gerçeklerher zaman doğru mudur? Gelin hep beraber Açelya`nın macerasını okuyalım!

Bir kitabın içine girmek mümkün müdür? Belki bu Ayberk ve Maribel’in hikayesi olmasaydı hayır derdim.

Annesini ve babasını kaybeden hümaşa o gün sessiz bir yemin etti konusmayacaktı on yıldır konuşmadı aşk onu konuşturdu abileri tarafından susturulan hümaşa düşmana kurban gönderildi

Oğuz, bordo bereli bir asker olarak vatanı için hayatını adarken, annesi Emine Hanım onun artık yuva kurmasını istemektedir. Mahallenin çalışkan kızı Sıla’yı gelin adayı olarak seçse de, Oğuz bu fikre asla yanaşmaz. Ancak kaderin oyunuyla, Oğuz ve Sıla’nın yolları beklenmedik şekilde kesişir. İstemediği bu kız, zamanla Oğuz’un kalbinde yer etmeye başlar.Sıla’nın Oğuz’un görev yaptığı şehre atanmasıyla, zorlu bir aşk hikayesi başlar. Peki, Oğuz’un savaş alanında çelik kadar sağlam olan kalbi, aşk karşısında aynı direnci gösterebilecek mi?

Bu dünyada insanlar ibadet ediyor. İbadetleri mi? Uçurumdan atlamak. Kimse ölmüyor. Ama herkes bağırıyor. Zeyd için sorun uçurum değil. Sorun, kimsenin neden atladığını bilmiyor olması. Tanrılar gerçekten bir şey mi kazanıyor, yoksa herkes sadece sıraya mı girmiş durumda? Rüyal, absürt komedi ve kara mizah eşliğinde; inancı, itaati, cesareti ve “düşünme” yasağını ti’ye alan fantastik bir yolculuk. Dikkat: Bu kitap sorgulamaya neden olabilir. Yan etkileri arasında gülme, sinirlenme ve “lan harbi neden?” deme ihtimali vardır.

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

Kapıdan gelen en ufak sesle irkildik. Yağız anında ayağa kalktı, beni arkasına aldı. “Işığı kapat,” dedi fısıltıyla. Kalbim kulaklarımda atıyordu ama dediğini yaptım. Karanlıkta nefesini hissedebiliyordum. Çok yakındı. Fazla yakındı. “Korkuyor musun?” diye sordu. “Hayır,” dedim. Yalan söylediğimi ikimiz de biliyorduk. Bir adım daha yaklaştı. Eğer biraz daha hareket ederse... Dudakları çok yakındı. “Ben buradayken sana bir şey olmayacak,” dedi. Sesinde bir söz vardı. Tutulması gereken bir söz. O an fark ettim; asıl tehlike kapının arkasında değil… ona bu kadar güvenmeye başlamamdı.

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta" yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

Yıllar sonra gerçek ailesini bulan bir kız... Bulduğu aile ile tüm acıların, gerçeklerin ve gözyaşların birer hiçten ibaret olduğunu öğrenirse ne olur? Huzurlu bir yaşamı hayal ettikçe karanlığın dibine daha da çekilen Asya, karanlığı ya aydınlıkla yok edecekti ya da karanlığa boyun eğecekti... Ona sunulan teklifleri reddeden Asya, karanlığın hükmü altına girmek yerine onun hakimi olmayı seçip herkese savaş açmıştı. Peki, istediği bu yeni karanlıkta huzuru bulabilecek miydi? Yoksa aydınlığa veda ettiği yerde, karanlığın ihanetiyle yüz yüze gelmesi an meselesi miydi? ✨ "Dudaklarının, tenimde nasıl duracağını merak ediyorum." Boğuk çıkan sesi ile bir an gözlerim dudaklarına kaydı ve o an dudaklarımın, tenindeki duruşu zihnimde canlandı. Derince yutkundum ve bakışlarımı tekrardan ona çevirdim. "Merakını gidermemiz gerek o zaman." Ve dudaklarım teninde en çok olmak istediği yere değdi. Dudaklarım dudaklarını buldu. ✨ Gerçek ailem İhanet Sırlar Gizem Örgüt Yaımlanma Tarihi: 21 Aralık 2025

Hayat, bazen en ağır rolü en hazırlıksız oyuncuya verir. Kadir için her şey, geçim derdiyle kabul ettiği basit bir figüranlık teklifiyle başladı. Üzerindeki emanet siyah takım elbise ve elindeki maket silahla, sadece birkaç sahne çekip mahallesine dönecekti. Ancak o gün, bir film setinin ışıkları altında değil, hayatın en karanlık ara sokağında kayboldu. Kendisini kaçıran adamların aradığı kişi o değildi. Ama girdiği dünya, bir kurgudan çok daha fazlasını vaat ediyordu: Kan, güç ve yıllardır saklanan sırlar... Bir yanda soğuk bir imparatorluğun tahtında oturan Serhat Arıkan, diğer yanda sadece sevdiklerini korumaya çalışan fırıncı Kadir. Kadir, bu tehlikeli oyunun içinde hayatta kalmaya çalışırken, aslında en başından beri sahte bir hayatın başrolü olduğunu fark edecektir. Maskeler düştüğünde, kimin kurban kimin cellat olduğu birbirine karışacak. Çünkü bu sahnede hiç kimse göründüğü kadar masum, hiçbir tesadüf göründüğü kadar uzak değil. FİGÜRAN… Aksiyon, dram ve karanlığın, en keskin noktada birleştiği yerde…

Siz hiç unutuldunuz mu? Unutanları suçlamayın! Zira her unutuşun ardında kim bilir ne hikâyeler vardır. Bu hikâyeleri dinlemeden suçlamak, ardıdan derin pişmanlıklar getirir. Tıpkı Ronya`ya olduğu gibi! Ronya önce unutacak, sonra unutulacaktı. Ayesas Kayıtları 1: Harabe Yurt [tamamlandı] Ayesas Kayıtları 2: Yitik Yurt [30 Ocak 2026`da başladı]

Korku/Komedi türünde okumak istersen bu kitap tam sana göre. Nedeni bilinmeyen bir nedenden ötürü yeryüzündeki insan sayısı gittikçe azalır. Ancak azalmasının sebebi ölmeleri değil dönüşmeleridir. Böylesine kaos dolu bir hayatta iki yakın arkadaş yıllardır hayalini kurdukları şeyi yaşadıklarını fark ederler ve diğerleri gibi karamsar olmak yerine heyecan doludurlar.

"Efsaneler şöyle söyler; Orta Dünyanın acımasız hükümdarı ne hastalığa yenilecek ne de zamana... Ancak bir insan soyu tarafından Efsun yayından kalbine bir ok gelirse can verecek. Ölmezse de bütün Orta Dünya onunla birlikte karanlığa gömülecek, o yüzyıllarca ölümsüz olarak hüküm sürecek." İki Elf, iki cüce ve bir insan...Bu takım, artık ölü olan Kusurlu Toprakları, yeniden canlandırabilmek için yola çıkmıştı. Yanlarındaki küçük insan, başka bir dünyadan gelen bir kızdı. Üstelik esen rüzgardan bile korkuyordu! Clara, babasından ona miras kalan bir görev için doğduğunu yıllar sonra öğrenecekti. Kendi halinde yaşarken birden kendini Orta Dünya`nın acımasız topraklarında bulacaktı. Başaramayacağını düşündüğü bir görev yakasına yapışmıştı ve kaçamıyordu. Bu uğurda yeni dostları ve belki bir de bir aşkı olacaktı. Eğer her şey yolunda gidip de yaşarsalar... "Hayır ama eğer iki tarafta benimle kalmak istiyorsa yapabileceğimiz tek bir şey var. Eğer beni istiyorsanız benimle birlikte cüceleri de misafir edeceksiniz." Söylediklerine her kafadan bir ses çıkarken kaşlarını çattı. "Elflerin inine mi gideceğiz? Hayır, kesinlikle olmaz!" "Ben bir Elfe dayanamıyorum, binlercesinin olduğu yerde mümkün değil nefes bile alamam."

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

Siz; kim olduğumu merak edersen hiç çekinme ara beni Kimliksiz; psikopat herif ararım merak etme Kimliksiz; bulursam ne yapacağıma inanmazsın... Siz; ben seni muhatap almıyorum. Yürü anca gidersin... Kimliksiz; kim olduğunu öğrendiğim zaman kaçacak delik arayacaksın; benden söylemesi...

Küllerinden doğdu. Önce av oldu sonra avcı..

Tbate evrenini farklı bir perspektiften bakarak ana karakter arthur leywinin yaşadığı olayları ve yaşanan diğer olayları yeni karakterimiz Renos gözünden gördüğümüz serime hoşgeldiniz