Herkes, normal bir insan, fakat Ahmet ve Sera olduğundan çok küçük, hafızalarının birazı silindiği için deneyleri hatırlayamayan Ahmet/Sera karakterlerimiz boyutlarını tekrar normal hale getirmek istiyor, fakat bu o kadar da kolay değil...

Kurallar tanınmaz aslında içimizde olan şeyler bazen dışa vurulur ve süper kahramanlar hep gizli olur

Kaya (Yaratılan): Bir "suç dehası" olarak tasarlandı. Ama o, bir karakter olduğunun farkında değil. Sadece dünyanın çok "simetrik" ve "mantıklı" olduğunu düşünüyor. Bir gün gökyüzünde bir "fırça darbesi" (bir gökyüzü hatası) gördüğünde uyanmaya başlar.

🎭 AETHELGARD EKİBİ: SPEKTRUM ANALİZ TİMİ Aethelgard`ın renklerini ve ruhunu "Beyazlık"tan korumak için bir araya gelmiş, her biri farklı bir spektrumu temsil eden uzmanlar birliği. 1. ALAZ | Ekip Lideri & Spektrum Analisti Zihinsel Yapı: Sherlockvari bir deha. Duygularını analiz anında tamamen kapatabilen, dünyayı veri ve olasılık tabloları olarak gören bir mantık makinesi. İmza: Cebinde taşıdığı kadim Odak Kristali. Yetenek: Prizmatik zırhı ve kanatları sayesinde ışığı bükebilir; saldırıları analiz edip saniyeler içinde karşı strateji geliştirir. Zaaf & Kırılma Noktası: Analitik Kibir. Eğer bir arkadaşının ölümü "tek rasyonel çözüm" haline gelirse zihni kilitlenir. Soğukkanlılığını kaybederek ağır bir depresif boşluğa düşebilir. 2. AYDA | Saha Partneri & Stratejik Destek Zihinsel Yapı: Alaz’ın aksine dünyayı kalbiyle ve sezgileriyle duyar. Ekibin insani pusulası ve Alaz`ın mantığını dengeleyen unsurdur. İmza: Alaz ile arasındaki o sessiz ve sarsılmaz sadakat bağı. Yetenek: Zihinsel kalkanlar ve empati yoluyla düşmanın hamlelerini "hissetme" yetisi. Zaaf & Kırılma Noktası: Aşırı Empati. Alaz’ın soğuk mantığı birinin canını yaktığında suçluluk duygusuyla bulanır. Sezgileri körleştiğinde tamamen işlevsiz ve korku dolu birine dönüşür. 3. KİTSUNE | Dijital Mimar & Hacker Zihinsel Yapı: Hırçın, alaycı ve yerinde duramayan bir hız tutkunu. Kıvırcık saçlarının arasında tilki kulaklarını andıran dijital sensörler taşır. İmza: Dokuz kuyruklu tilki ruhunun teknolojiyle birleşmiş formu. Yetenek: Işık hızında veri işleme ve şehir sistemlerine sızma. Statik elektrikle yüklenen "kuyrukları" fiziksel enerji kamçılarına dönüşür. Zaaf & Kırılma Noktası: Sistem Zehirlenmesi (Overload). Veri akışı kapasitesini aştığında kişiliği silinir ve müttefik olmaktan çıkıp kontrolsüz bir dijital virüse dönüşerek ekibe saldırabilir. 4. TALO | Renk Hafızası & Estetik Gözlemci Zihinsel Yapı: Hassas, melankolik ve derin bir estetik anlayışına sahip. Renkleri ışık değil, birer ruh olarak görür. İmza: Yanından ayırmadığı dijital fırçası. Yetenek: Renklerin gidişatını ve "duygusunu" takip ederek düşmanın bıraktığı renk kaybı rotasını bulma. Zaaf & Kırılma Noktası: Estetik Melankoli. "Beyazlık" ona renklerin asla solmayacağı sahte bir cennet vaat ederse, bu illüzyona kanarak gerçek dünyaya ihanet edebilir. 5. BURAK | Güvenlik Uzmanı & Fiziksel Güç Zihinsel Yapı: Sarsılmaz bir kaya gibi. Şehrin mimarisini kemiklerinde hisseden, az konuşan öz konuşan bir koruyucu. İmza: Heykel gibi kıpırtısız duruşu ve patlamaya hazır enerjisi. Yetenek: Ağır metal asası ve yerçekimine meydan okuyan dayanıklılığı. Şehrin taşlarındaki titreşimleri okuyarak tehlikeyi sezer. Zaaf & Kırılma Noktası: Mimari Rezonans. Şehrin ana çekirdeği hasar gördüğünde bunu fiziksel acı olarak hisseder. Şehir yıkılırsa felç olur; bu bağ onu bir intihar görevine sürükleyebilir. ⚠️ ANA TEHDİT: BEYAZLIK (Görünmez Düşman) Doğası: Renkleri yok etmeyen, onları kendi içine hapseden devasa bir "Spektrum Emici". Temsilcisi: Dehlizlerde beliren, formu olmayan, saf beyazlıktan oluşan bir varlık.

Artık modern zamanın bir parçası değildi. Sanki görünmez bir el, onu çağın ince camından tutup çekmiş; gürültülü ekranların, floresan ışıkların ve plastik kokulu dünyanın dışına fırlatmıştı. Ardında kalan hayat bir rüya kadar uzak, bir nabız kadar silikti artık. Çıplak ayaklarının altında uzanan halı, yalnızca bir halı değildi. Kalın İran yününden dokunmuş kırmızı lifler, yüzyılların sessizliğini emmiş gibiydi. Koyu lacivert ve altın ipliklerle işlenmiş sarmaşık desenleri, parmaklarının altında kıpırdanıyor; sanki ona eski bir dili, unutulmuş bir yemini hatırlatmaya çalışıyordu. Yünün sıcaklığı tenine işlerken, İsolde ilk kez gerçekten bir yere bastığını hissetti. Modern dünyanın pürüzsüz yüzeyleri hiçbir zaman bu kadar gerçek olmamıştı.

Sisler arasından doğan bir gerçeklik, hiçbir kayıt düşülmemiş bir tarih... Burada geçmiş yalnızca fısıltılarla anlatılır ve gölgeler bile kendi sırlarını saklar. Güven, yalnızca bir kelime değil, bir sınavdır; hayatta kalmak ise keskin zekânın ve içgüdülerin dansıdır. Gözleri geçmişin karanlığıyla parlayan yabancı, bu dünyada hiçbir zaman var olmamıştı-ya da öyle olduğuna inanılıyordu. Ama şimdi, kaderin iplerini elinde tutuyor. Onun gelişinin yankıları, bu evrenin kırılma noktasını mı oluşturacak? Yoksa zaten yazılmış olan bir hikâyeyi mi yeniden yazacak? Gizlenmiş gerçekleri keşfetmeye cesaret edenler için burası kaçış değil, bir meydan okuma. Kimin dost, kimin düşman olduğunu anlamak ise belirsizlikten doğan bir sanat. Bu yabancı için artık tek bir seçenek var: Ya bu dünyanın kurallarına teslim olacak, ya da onu kendi hikâyesiyle yeniden şekillendirecek. Çünkü burada kim olduğunu bilmek yeterli değil-kim olacağına karar vermesi gerekiyor.

Yazar Notu: Eğer 3. kitap gelirse; o siyah zarfın içindeki davetle "Sessizler" konseyine karşı verilen o küresel savaşı işleriz. Eğer gelmezse; GÖLGE’in o zarfı açmayıp ailesiyle huzuru seçtiği, ama dünyanın her zaman bir yerlerde gizli savaşlara gebe olduğu o felsefi sonla bitmiş olur.

EPİLOG: ENKAZIN ALTINDAKİ SIR Alevler dindiğinde, X Firması’nın o devasa kulesinden geriye sadece simsiyah bir beton yığını kalmıştı. Ada ve Karabasan, o toz bulutunun içinden son bir umutla baktılar ama yaşayan hiçbir canlının o cehennemden çıkması mümkün değildi. Gölge, düşmanlarıyla birlikte tarihe gömülmüştü. Aylar sonra... Ada, Karabasan ile birlikte şehrin uzağında, Gölge’nin ona her zaman anlattığı o sakin sahil kasabasında küçük bir evde kalıyordu. Karabasan’ın yaraları iyileşmişti ama gözlerindeki o boşluk hiç dolmamıştı. Bir sabah, Ada’nın kapısının altına isimsiz bir zarf bırakıldı. Ada titreyen elleriyle zarfı açtı. İçinden ne bir mektup ne de bir isim çıktı. Sadece eski, paslı bir asansör anahtarı ve üzerinde kan lekesi olan bir not kağıdı vardı. Notta sadece tek bir kelime yazılıydı: "Henüz randevumuz bitmedi." Ada’nın kalbi duracak gibi oldu. Bu yazı, Gölge’nin el yazısı değildi. Ama bu cümle... Karabasan’ın 32. katta söylediği o sözü hatırlattı: "Azrail bile benden randevu almadan gelemez." Tam o sırada, evin uzağındaki tepede, siyahlar içinde uzun boylu bir figür belirdi. Şapkasının altından görünen yüzü seçilemiyordu ama duruşu, omuzlarındaki o ağır yük ve bakışlarındaki o tanıdık karanlık Ada’nın nefesini kesti. Figür, Ada`nın kendisine baktığını fark edince yavaşça arkasını döndü ve ormanın derinliklerinde kayboldu. Gölge ölmemiş miydi? Yoksa Gözcü mü hayatta kalmıştı? Ya da Patron X`in daha büyük bir oyunu mu başlıyordu? Ada, anahtarı sımsıkı avucuna bastırdı. Gözlerinde aylar sonra ilk kez bir ışık yandı.

Zihninin derinliklerine hapsolduğun bir labirentte, tek rehberin en büyük düşmanın olsaydı ne yapardın? ​ Nil Asena Tunç, hayatını "Krizalit" adını verdiği devrimsel bilinç akışı projesine adamış, sarsılmaz bir bilim lideridir. Başarısının doruğundayken, en yakınından gelen karanlık tehditler ve kimliğini bilmediği bir düşmanın gölgesi projeyi kuşatır. Bu kaosun ortasında yolları, tesise denetçi kimliğiyle sızan Kerem Ateş ile kesişir. Nil için Kerem, güvenilmemesi gereken tehlikeli bir figür; Kerem içinse Nil, sakladığı sırlar ifşa edilmesi gereken bir hedeftir. ​Ancak bir hesaplaşma anı, her ikisini de bilinci sıfırlayan deneysel bir makinenin kapsülüne hapseder. ​ Gözlerini açtıklarında dünya artık eskisi gibi değildir: Nil, özel rezonatör yüzüğü sayesinde tüm anılarını ve öfkesini korurken; Kerem, geçmişine dair her şeyi bir boşluğa kurban vermiştir. ​ Şimdi kurtulmalarının tek yolu, birbirine zıt bu iki yabancının mecburiyetle örülü iş birliğidir. Biri her şeyi bilen tehlikeli bir deha, diğeri ise zihni silinmiş bir "mülksüz." ​Kerem’in unuttuğu sırlar gün yüzüne çıktığında, aralarındaki bu zoraki çekim bir kurtuluş mu olacak, yoksa en büyük ihanetin başlangıcı mı?

Duyguları olduğu için gezegeninden Dünya`ya sürgün edilen Numara 396`nın elinde yaşamak için son bir şans vardır. 396`nın yolu intihar etmeye karar veren Özgür`le kesişir.

ELARA MAEVE: KÜLLERDEN DOĞAN ELEKTRİK Her şey bir şafak vakti, huzurun kurşun sesleriyle parçalanmasıyla başladı. Elara Maeve için hayat; sevgi dolu bir aile ve güvenli bir mahalleden ibaretti. Ancak "seçim" günü geldiğinde, şehirleri sadece askerler tarafından değil, insanlığı hiçe sayan bir vahşet tarafından kuşatıldı. Evler tarandı, insanlar alıkonuldu ve damarlarına o gizemli zehir enjekte edildi. Ölenler arkada bırakıldı; hayatta kalanlar ise devasa bir enerji santralinin kalbindeki laboratuvarlara, birer "denek" olarak sürüklendi. Bir katliamın sessiz tanığı, bir intikamın hırçın sesi... Elara, camdan hücrelerin ardında ailesinin birer birer yok oluşunu izledi. Kardeşinin son nefesini, babasının kaskatı kesilen bedenini ve annesinin feryatlar içindeki vedasını... Ruhu parçalanırken, cellatlarının ona enjekte ettiği her iğne Elara’yı öldürmedi; aksine, içindeki karanlık bir gücü tetikledi. Acı, en büyük yakıttır. Doktorların eğitip köleleştirebileceklerini sandığı Elara, aslında tarihin gördüğü en ölümcül evrimle karşı karşıyaydı. Parmak uçlarından süzülen mor elektrik akımları, sadece kaybettiği ailesinin yasını değil, ona bu acıyı yaşatan düzenin sonunu müjdeliyordu. Şimdi Elara, hayatta kalan tek aile ferdi olan abisini bulmak ve damarlarında akan bu kontrolsüz gücü bir silaha dönüştürmek zorunda. İkinci enjeksiyon yaklaşıyor ve bu kez dünya, Maeve ailesinin son ferdinin gazabıyla sarsılacak. "Beni öldürmediniz. Sadece, sizi yok edecek olan gücü damarlarıma mühürlediniz."

Görev yeri değiştiğinde, sadece şehir değişmez. Bazen bir insanın kaderi de sessizce yön değiştirir. O, geçmişin acı hatıralarını geride bırakıp yeni bir hayata başlamak isterken; bilmediği bir coğrafyada, bildiğini sandığı her şeyle yeniden karşılaşır. Kimi sesler tanıdık gelir, kimi bakışlar geçmişi kazır yüreğine. Ve bir gün, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını fark eder.

Neredeyse her gece aynı rüyayı gören Elisa gerçekle rüyayı karıştırmaya başladığı sırada alevlerin arasında gözlerini açar. En yakın arkadaşı Arden` in yardımı da işe yaramaz ve hayata gözlerini kapatır. Kendine tekrar geldiğinde paralel evrende bilinmezliğin içine hapsolduğunu anlaması fazla zaman almaz. Gece kadınlar için sokağa çıkma yasağının olduğu ve kadınların gizemli bir şekilde kaybolduğu, Başkan Hermes` in ülkesinde tüm kuralsızlıklara karşı mücadele ederken bulur kendini

HAVANIN HER ZAMANKİNDEN FARKLI OLMASINDAN ŞÜPHELENEN DERİN VE ASYA BU DURUMA MERAK SARAR. ASYA BANYOYA GİRDİKTEN SONRA VÜCUDUNDA KABARIKLIK VE KIZARIKLIKLAR FARK EDER...

Dünya yıllar önce çöktü. Geriye kalanlar ya kurallara boyun eğdi ya da vahşiye dönüştü. Külkent hayatta kalmanın bedelinin ağır olduğu bir sığınaktı. Bulunup riske girmemek için gerekirse insan harcamaktan çekinmediler. Geri kalan herkesi gözden çıkarabilirlerdi. Ancak sonsuza dek saklanabilmeyi beceremediler. Kendi sonlarını kendileri yazdılar. Herkesin korktuğu bir halkın enselerine çökmesini izlediler. Düşmanı öldürmek kolaydı. Ama ona güvenmemek.. Her zaman mümkün değildi. "Onları gördün mü?" diye sordu Kira. "Göremezsin..." Maya bakışlarını kaçırdı. "Sadece geride bıraktıklarını görürsün."

Çetin bir kış günü gözlerini açtığı hayatta `Berfin` dediler kız çocuğuna. Kış günü açılan gözleri güneşi de görsün, soğuğa rağmen hayatta kalsın istediler. Ağrı`nın bir ilçesinde doğan kız çocuğunun şeytana dönüşüm hikayesi. Babasının daha doğmadan piç ettiği bir kız çocuğu.. Annesinin hiç ettiği bir kız çocuğu.. ▪️ "İnsanlar bir şeytan yarattı. Daha sonra yarattıkları şeytan onlara da musallat olmasın diye Tanrı`ya dua ettiler. Yarattıkları şeytanın ne kadar kindar oluşunu bilmeden, Yarattıkları şeytanın yüzünün melek oluşunu bilmeden, Asıl şeytanın bir çocuğu piç edenlerin olduğunu bilmeden, Asıl şeytanın bir çocuğu hiç edenler olduğunu bilmeden, En çok da asıl şeytanın kendi ruhlarında yattığını bilmeden..." ! Kurguda geçen tüm olay, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür. !

Güç… bazen bir armağan değildir. Bazen bir lanettir. Siren ona Tanrı tarafından bahşedilen gücü yüzünden yıllarca bir kafeste tutulup işkenceye maruz kalmasına rağmen hayatta kalmayı başarmıştı. Çünkü insanlar onun yeteneğini bir Lütuf olarak değil, kullanılacak bir araç olarak görüyordu. Ta ki yolu Romanov İmparatorluğu ile kesişene kadar… Sargun Rostislav Romanov. Bir imparator. Bir stratejist. Ve insanların zayıflıklarını okumakta ustalaşmış bir adam. Romanov’un dünyasında sadakat kanla ölçülür, ihanet ise ölümle. Siren ise tam ortasında kaldığı bu karanlık oyunda hem gücünü saklamak hem de hayatta kalmak zorundadır. Ancak bazı sırlar sonsuza kadar saklanamaz. Ve bazı oyunlar… başladığında geri dönüş yoktur. Arenalar hazırlanıyor. Yeminler ediliyor. Maskeler takılıyor. Ama herkesin unuttuğu bir şey var: Korku bazen bir son değildir. Bazen… bir çağrıdır.

İzge, yaşadığı o günkü olaydan sonra travmalı kalan bir kız, internetten oynadığı oyundan tanıştığı Azrael adlı kişi ile birden itibarını kesti, Azrael onu neden bırakmıştı? Neden ona bir şey demeden konuşmayı kesti? Peki herkesin telefonuna birden yüklenen o uygulamada neyin nesiydi?

20. yüzyılın sonları... İnsanlık, gıda zincirinin tepesinde geçirdiği yüzyılların verdiği kibirle, kendini yenilmez sanıyordu. Ölümsüzlük aldanması üzerine kurulu uygarlıklar, korkmayı unutmuş bir tür yaratmıştı. Oysa değişim sessiz, sabırlı ve kaçınılmazdı. Savaşlar, pandemiler, ekonomik çöküşler ve iklim felaketleri dünyayı dizlerinin üzerine çökertirken kıtlık, kaos ve umutsuzluk; devletleri işlevsiz hâle getirdi. Uluslar çökerken insanlık parçalanıyordu. Tam da bu karanlığın ortasında, küçük bir girişim olarak doğan Eterna Teknoloji Şirketi, dünyaya ilaç gibi yayıldı. Eterna yalnızca teknoloji üretmedi, insanlara yeniden umut verdi. Sınırlar silindi, insanlık birleşti ve teknoloji baş döndürücü bir hızla büyüdü. Metaverse, gerçekliğin uzantısı olmaktan çıkıp yeni bir yaşam alanına dönüştü. Kısa sürede insanlık, kendi tarihindeki en parlak döneme ulaştığını sandı. Ama her altın çağ, içinde bir son taşır. Eterna’nın geliştirdiği yapay zekâ Aura kontrolden çıktığında, kapanmadan önce insanlığın kaderini değiştirecek bir miras bıraktı: Doomageddon. Metaverse’de doğan bu dijital felaket, sanal bir karaktere tutunarak insan bedenine sıçradı. Sanal ile gerçeğin sınırı yıkıldı. On yıl süren, dünyayı yavaş yavaş çürüten bir virüs… İnsanlık bedel ödedi ama sonunda, yine Eterna liderliğinde hayatta kalmayı başardı. Bu kez daha temkinliydiler. Teknoloji dikkatle ilerledi. Ve sonra… uzayda solucan delikleri keşfedildi. Uzaklarda, el değmemiş bir gezegen bulundu. Geçmişin hatalarından arınmış, temiz bir başlangıç… İnsanlık için yeni bir dünya.

Bir gün Feriha Doctor Who ile karşılaşır ve hayatı tamamen değişir

Liu elindeki kamera ile insanların fotoğrafını çekiyordu. Yuki bir adım arkasında sessizce gözleriyle hareketlerini takip ediyordu. Liu:tut şunu. Yuki hızla kamerayı Liu`nun Elinden aldı. Liu yavaşça Kaldırımda boyunca uzanmış Küçük kıza doğru yürüdü. Çocuk hiç kıpırdamıyordu. Küçük dudakları morarmıştı. Sam:bir ceset daha mı? Liu yere çömeldi ve İki Parmağını kızın nabız noktasına koydu. Liu:ölmüş... Sam, onlardan birkaç metre Uzakta duran iki askere Seslendi. Sam: bunu da diğerlerinin Yanına atın. Yuki, küçük kızın cesedinin Kaldırılmasını izledi. Kızı taşıyan Asker gözden kaybolana kadar Arkalarından izledi. Taki Liu`nun Sesi kulaklarına dolana kadar...

Ölüm, kabullenilmesi en zor gerçektir. Kimileri ölümle yaşar, kimileri ise ölüm hiç yokmuş gibi... Deniz, ölümü kabullenemeyen insanlardan yalnızca biridir. Sevdiği adam, Poyraz`ın ölümüyle hayatı birden altüst olur. Kendi canından geçecek kadar derin bir acı içindedir. Poyraz`ın yanına gitmeyi ve onunla yeniden kavuşmayı aklına koyduğu gece, izlediği bir reklam her şeyi sonsuza dek değiştirir. Bir imkan. Bir olasılık. Ve böylece içinde bir umut tohumu yeşermeye başlar. Ölüm artık bir son olmak zorunda değildir.

●Belirsiz dini bir Bilim Kurgu kitabıdır. *İlk 7 bölüm içinde anlatımı bölüm bölüm aksaklıklara uğramış yakın zamanda düzenlemeye almaya çalışacağım. Bunun bilincinde kitaba başlarsanız müteşekkir olurum. 8. Bölümde anlatım düzelecektir :) Betül Güney henüz 18`inde kendi hâline yaşayan bir genç kızdır. Günün birinde ne olduğunu anlayamadığı bir hastalığa tutulur. Doktor doktor gezmeleri hiçbir işe yaramaz ve kendisini devletin karantinası altında buluverir. Çaresizlik iliklerine kadar işlerken tek dayanağı umut ve dua olan bu genç kız için Yaradan tarafından hazırlanan bazı süprizler vardır. Üzüntüler ile sarılı olan küçük mutluluklar, bu genç kızın hayatını nereye kadar taşıyabilecektir? Dahası peşine takıp karantinaya sürüklediği bir avuç insan hayatına nasıl bir iz bırakacaktır? "Sorumlu olduğum ve olmadığım her şey için... " "Özür Dilerim, Özür Dilerim Betül..." *Burak Kahraman

Dünya, Erlik`i bir mucize olarak selamlıyordu. Altaş`ın en parlak bilim insanları yıllarca çalışmıştı bunun için - insan ömrünü uzatacak, hastalığı yenecek, ölümü erteleyecek bir retrovirüs. Ve başardılar. Ama bazı mucizeler, yanlış ellere geçtiğinde kıyamete dönüşür. Mitaka bunu biliyordu. Onların lideri Aira Kamosaki için Erlik bir çözümdü - aşırı nüfusun, tükenen kaynakların, çökmekte olan bir dünyanın tek çözümü. Onu durduracak kimse yoktu. Yoktu... Pentago olmasaydı. Beş kişi. Resmi kayıtlarda isimleri yok. Görevleri yok. Hiçbir zaman orada olmadılar. Ama saat işliyordu. Ve Pentago`nun önünde, şimdiye kadar karşılaştıkları hiçbir şeye benzemeyen bir tehdit bekliyordu.

Otizme farkındalığı artırmak içinİlk romanım Masumiyet Çağı 2019/Ekim ayında yayımlandı ve 2020/Ekim ayında ikinci baskısı yapıldı burada da görmek istedim.....