​“İzge,” dedi tekrar ve ardından hiç beklemediğim o hamleyi yaptı. İri eliyle hafifçe çenemi tutup başımı kendine çevirdi. Yine de bakmamaya çalıştım. “Bak artık bana,” diye sitem etti. Yavaşça kaldırdım gözlerimi. Dolu doluydu yeşillerim. Onun koyu hareleri ise anlamlandıramadığım bir ifadeyle süzüyordu beni. ​“Duydun, değil mi?” dedi fısıltıyla. Kendi kendini telkin eder gibiydi. “Duydun.” ​“Duydum,” diye cevapladım. Sesim pürüzlüydü. Başımı eğecekken tekrar tuttu beni. “Bu kafayı eğmeyeceksin, İzge. Hele ki bir hiç uğruna, asla eğmeyeceksin.” Ciddiyetle söyledikleri karşısında şaşkınlıkla bakakaldım. “Madem benim karım olacaksın, senden ilk istediğim başını dik tutman.” Tahammülü yok gibiydi. Başımı eğik görmeye dayanamamasının sebebi neydi? Gerçekten evlenmemiştik bile. O ise konuşmaya devam etti: “Bu, senden ilk isteğim.” Sözleri yüreğime dokunuyordu. Bunca yıl annem, babam dahi bana “başını eğme” dememişti; aksine, hep başımı eğmişlerdi. Hiç tanımadığım bu adam, bana yine bir ilki yaşatmıştı. Ve bu da her şey gibi canımı fazlasıyla yakmıştı. .............. "Biz sahnede dört kişilik bir rol oynuyorduk; tam gözüken ama özünde paramparça olan sevgi dolu sevgisizlerdik. Peki ya en yakınlarım? Onlar da birer katildi." ​İzge, evlilik sözleşmesinin gölgesinde on kişilik arkadaş grubunu arkasına alıp Karadiken Adası`na ayak bastığında, sadece bir yıl önceki o şüpheli intiharın perdesini aralamak istiyordu. ​Katilin içlerinden biri olduğunu düşünerek başladığı bu akıl oyununda, adanın karanlık dehlizlerine indikçe karşısına çıkan gerçek canını yakacaktı. Bu işin tek bir sorumlusu yoktu; en güvendiği insanların bile bu cinayette parmağı vardı. ​Sırlar, ihanetler ve toplu bir günah... On Günahkâr, Karadiken Adası`nda kendi sonlarını yazacak. Çalınması ve kopyalanması dahilinde yasal işlem başlatılacaktır

Korkuyordum, titriyordum gerçekler sert bir şekilde yüzüme vuruyordu. Ve ben bir kez daha ölmüştüm...

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

Vural Karacahan ve Gece Soydan kızlarının velayeti için ne kadar ileri gidebilirler? Geçmişte yaşanan kırgınlıklar, geri dönülmez yollar çözülebilir mi?

Siz: yemin ederim anatomi beni benden alıyor Siz: fizyoloji çalışırken kendimden geçiyorum Siz: ÇOK ZOR Siz: o yüzden dedim ki Siz: bana bir tıpçı lazım Siz: bende seni seçtim Siz: İyi yapmış mıyım?(09.09)

Sanat galerimin açılışı için son dokunuşları yaparken, Kintsugi sanatını kullandığım vazoya ilgiyle baktım. Lacivert vazodaki sır, geceyi andıran derin bir deniz gibi; çatlaklar ise altınla ışıldıyordu. Her bir kırık bana geçmişin bir anısını fısıldıyordu. Kırık her bir parçayı altın rengiyle onardım. Vazonun üzerinde küçük küçük yıldızlar serpiştirmiştim; kuzey yıldızını andıran, yol gösteren ışıklar. Onlara bakarken içim gururla doluyor. Kırılan vazo mucizevi bir şekilde bir araya geldi. Parçaları belli oluyor ama orada işte, hâlâ güçlü. Bu sanat kalbimde kırgın bir kalbin yeniden doğuşunu hatırlatır gibi çarpıyordu. Altın çizgiler galerinin loş ışıklarıyla parlıyor, küçük yıldızlar zemindeki gölgelerle dans ediyordu. Gözlerim ondan ayrılmıyor. Güzel, öyle değil mi? Kırıldığı için utanmıyor. Aksine, kırıldığı yerlerden ışıldıyor… Tıpkı biz insanlar gibi. Bir eşya parçalanır; kırıklar ortaya çıkar, eksikler görünür. Ama işte tam o noktada Kintsugi ortaya çıkar. Altın, gümüş veya platinle bir araya getirilir parçalar. Parçaların birleştiği yerler, ışığı yansıtan çizgiler gibi parlar; geçmişin yükünü, zamanın acısını ve tekrar doğmanın güzelliğini anlatır. Kintsugi, kırılmışın yeniden doğuşu; tam da bu yüzden, kusursuzlukla değil, kırılganlıkla güzeldir. Her altın çizgi, yaşanmışlık ve sabrın şiirsel bir izidir; her çatlak, bir ruhun hikayesini taşır. Sanat galerisi, sohbetlerin uğultusu ve kadehlerin tok sesleriyle doluydu. Yaklaşan ayak sesleri bana tanıdık bir koku taşıdı: vanilya ve sandal ağacının sıcak karışımı, hafif tütün notalarıyla Kaan’a özgü bir koku. Gözlerimi özlemle birkaç saniyeliğine kapattım, anılar zihnimde film şeridi gibi akarken, kalbim hafifçe hızlandı. Gözlerimi açtığımda, Kaan önümde duruyordu. Galerinin kalabalığı, bir an için tamamen silinmişti. Sanki zaman sadece ikimizin etrafında dönüyordu. “Biliyor musun,” dedi Kaan, sesi fısıldar gibi ama her kelimesi ağır ve anlamlı, “Bu vazo… Kırık parçalarını bir araya getirdiğin o şaheser, senin ellerinden çıktı. Her çatlağı onardın ve ortaya gözle görülür bir masal çıkardın. Bizim masalımız gibi." Sesinin derinliği, gözlerindeki kararlılık beni içine çekti. "Biliyorum, kalbini ve güvenini kırdım. Ama ben hâlâ bize karşı büyük bir umut besliyorum. Bu vazoyu onardığın gibi, biz de kırılan her parçayı birlikte onarabiliriz. Nare… Senin için her şeyi yaparım. Bu zamana kadar da sadece seni korumaya çalıştım." Kalbim hızla atarken, nefesimi topladım ve karşılık verdim. “Boşanmamızı ailem için ertelediğimi biliyorsun. Her şey benim için fazlasıyla zor lütfen daha fazla zorlaştırma Kaan." deyip derin bir nefes aldım. Kaan tedirgin bir şekilde ellerime doğru uzandı. “Bekleyeceğim. Ne kadar sürerse sürsün, her kırık parçamızı birlikte onaracağız. Ve sana ait kalacağım, Nare… Senden asla vazgeçmeyeceğim.” Acının tebessümü dudaklarıma yansırken, bakışlarımı birleşen ellerimizden onun gözlerine doğru çevirdim. "Çaban nafile. Artık her şey için çok geç. Sen... Beni kaybettin Kaan. Eskiden sana hissettiğim huzur, güven, umut... Kalbimde bir parçası bile kalmadı. Seni dünyadaki tüm duyguların en güçlüsüyle seven bir kadını kaybettin." Onu bırakmamdan korkar gibi elimi daha sıkı tuttu. Kalbimde fırtınalar koptu, düşmemek için onun beni tutmasına izin verdim. Belki de son kez yan yana duruyorduk. Çenesini omzuma dayadı ve derin bir nefes aldı. Dışarıdan görenlerin imrendiği aşkın acı verici ateşinde yanıyorduk.

Rüya, annesi evi terk ettiğinde hayatının ne yönde değişeceğinden pek emin değildi fakat okulunda düşman olduğu çocuk ile kardeş çıkmayı beklediğini de söyleyemezdi. Bir anda hayatına yeni giren iki abisi ve babası ile onu son yaptığıyla okula rezil eden ezeli düşmanı ailesi olmuştu. Okulunda ve evinde karşılaştığı zorluklarla nasıl baş edeceğini bilemeyen Rüya’yı yepyeni bir yol bekliyordu. Tüm bu yeniliklere alışması gerektiğinden bile emin olamayan Rüya’nın hayatının değiştiği yönün nasıl olduğunu görmek için onunla kızıl saçlı bir kara kedinin sırtında yolculuğa çıkmak ister misiniz? Emin olun ki pek bir keyifli olacak. Kızıl Saçlı Kara Kedi’nin yeni bölümleri her cuma akşamı yayımlanacaktır. Eğlence ve samimiyet dolu bir gerçek ailem hikayesi okumak isterseniz bu kitaba başlamanızı tavsiye ederim. Bol keyifli okumalar kara kedilerim.

❗️BÖLÜMLER HER PAZAR GELECEKTİR.❗️ ---------- BİLİNMEYEN NUMARA: Aslında yazmayacaktım ama dünden sonra merak etmeden duramadım. Bugün nasılsın? SİZ: Dünden daha kötü. BİLİNMEYEN NUMARA: Peki o zaman sana bir soru sorayım; Anlatırsan rahatlar mısın? SİZ: Belki. BİLİNMEYEN NUMARA: Anlat o zaman. Hem bu sorunun cevabını bulmuş olursun. ---------- ❗️Kitaptaki hiç bir karakterin gerçeklikle ilgisi yoktur. Olay örgüsü tamamen benim hayal ürünümdür.

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

Kıyameti engellemek ve yaşama tutunmak için Kara Kurt’u arkasında bırakan Helena, döndüğünde karşılaşacağı manzaradan habersizdi. Giderken sevdiği adamın kalbini de alıp götürmüştü ve... Kalpsiz bir kara kurt, kıyametten de beterdi. Kıyametin ilk eşiği aşılmış, ölümle yaşam arasındaki perde sarsılmıştı. şimdi tek bir seçenek vardı... Kıyameti tamamen durdurmak. Ama bunu nefret dolu bir aşıkla yapmak hiç de kolay olmayacaktı. “O benim sevdigim kadın degil. Helena... Beni ölse de terk etmezdi.” ••• 5 kitaptan oluşan AY KUŞAĞI serisinin ilk üç kitabı TEMPERSİTAR, METALLUM ve IGNISER yayında! AY KUŞAĞI SERİSİ DÖRDÜNCÜ KİTABIDIR, TEMPERSİTAR`I METALLUM`U VE IGNISER`I OKUDUKTAN SONRA OKUMANIZ ÖNERİLİR. Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kurgudur, tüm hakları saklıdır.

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

"Tutsak" hikayesini bambaşka birinin gözünden okumaya ne dersiniz? Üstelik bu kişi Dryad`ların lideri Andre`den başkası değilse... Liya ve Andre`nin tutku ve gerilim içeren unutulmaz aşkını tam anlamıyla yeni bir gözle görmenizi sağlayacak. ...İşte oradaydı. Kirli beyaz bir elbisesinin içinde zayıf, titrek bir beden. Omuzlarına dökülen uzun kumral saçlar, zarif oval bir yüz ve korkuyla irileşmiş ırsi gri gözler… Bir ligefr kızı. Gözlerim hırpalanmış bedeninde ve yüzünde gezindi. Son olarak da yaşların arkasından parlayan gri gözlerinde. Çok güzeldi, şüpheye yer bırakmayacak kadar güzel. Bu bile başlı başına ne olduğunun kanıtıydı... Hikayenin devamına shopier üzerinden ulaşabilirsiniz! https://www.shopier.com/39516879

Leyla arkadaşını üzen çocuğa haddini bildirmek istemişti ama yanlış numaraya yazdı ve karşı taraf okulda hakkında hiçte iyi şeyler duymadığı o çocuktu

Bir gün ansızın kayboldu. Ardında cevaplardan çok sessizlik bıraktı. Mavi artık bildiği dünyadan çok uzakta. Kime güveneceğini, neden seçildiğini ve aslında kim olduğunu sorgulamak zorunda. Geride kalanlarsa ilk kez onun yokluğunda fark ediyor bazı şeyleri. Çünkü bazen bir insan yanındayken görünmez olur… ta ki kaybolana kadar. Mavi kaçırıldığında sadece özgürlüğünü değil, yıllardır kurmaya çalıştığı kimliğini de kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kaldı. Ve bu kez savaş, başkalarına karşı değil… kendi korkularına karşı. Geçmişin sırları birer birer açığa çıkarken, Mavi şunu fark edecek: Bazı karanlıklar insanı yok etmez. Bazıları içindeki gücü uyandırır. Çünkü ışığını bulan biri… artık kolay kolay sönmez.

Anemoia serisi Askeri alanda abisini bulamayan Liva, bir anda yalnışlıkla Atlas`a sarıldı. Atlas, şaşkınlıkla,ona sarılan kıza bakıyordu. Liva, başını kaldırıp, "Abi..." diye fısıldadı. Atlas, derin bir nefes aldı, tebessüm ederek konuştu. "Söyle abisi"

Lidya ailesi ile yeni bir yere taşınarak yeni bir hayata başlarlar fakat yeni okulunda karşılaştığı Ayaz ile pek araları iyi değildir bu süreden sonra Aradan yıllar geçer ve tekrar karşılaşırlar fakat birbirlerine karşı tavırları daha değişik bir hal almaya baslar

Geçmişte yaşadıkları yüzünden kaç kere hastanelik olan küçük Çağın, doktorların koyduğu tehşis ile yaşamaya mecbur bırakılır. Yavaş yavaş tanıştığı insanların yüzünü,ismini hatta nerede olduğunu bile unutur hâle gelen Çağın,2021 yılında kütüphanede ders çalışırken yanında kıpırtı sezer. Açık kumral teni ve lüle lüle saçları ile bir "Afet`i" andıran kıza gönlünü kaptırır. Uzun zaman kalbinde yaranan boşluğu fark eden Çağın`ın hatırladığı tek şey, kızın en sevdiği şarkı ve okuduğu okuldur. Peki, kafasına koyduğu şeyi yapmaya niyetli bir genci kim durdurabilir? ~~~~ Sınıfın sessiz ve kendisini alzheimer diye tanıtan çocuğunu merak eden Afet,okulun düzenlediği şarkı yarışmasına katılır fakat çocuğun da katıldığından bihaberdir. Öğretmenlerden numarasını alıp konuşturmaya çalışan Afet`in aklında neler vardır?

"Evlen benimle," dediğimde kendimden emin çıkan sesim beni bile bozguna uğrattı. İlk defa geldiğim bu şehirde, yabancısı olduğum bu dört duvarın arasında ve sadece bir kez gördüğüm bir adama evlenme teklifi ediyordum. "Ne saçmalıyorsun sen?! Böyle bir şey olmayacak!" Kaşları şiddetle çatılırken ses tonu bile öfkesini yansıtmaya yeterdi. "Ben niye tanımadığım bir kadınla evleneyim?!" Ben taraftaki eli yatağın üstünde yumruk hâlini alırken sesi kısıldı. "Üstelik bu hâldeyken..." Belden aşağısının felç olması evlenmemize engel değildi. "Görücü usulü diye bir şey duymadın mı sen hiç?" "Duydum duydum ama senin kadar ısrarcı bir gelin görmedim!" Kınayan bakışlarla bana baktı. Ardından gözleriyle kendini işaret etti. "Gerçekten hayatında sadece bir kez gördüğün ve felçli bir adamla evlenmek mi istiyorsun? Delirmişsin sen!" Benim de kendime göre birtakım sebeplerim vardı elbet. Hayatta hiçbir şeye böyle imkansız gözüyle bakmamalıydı, ona bunu öğretecektim. Oturduğum koltuktan kalktım ve odanın kapısına yönelirken duyacağı bir şekilde konuştum. "Gidiyorum ve dışarıdakilere yakında düğünümüz olduğunu söylüyorum." Ben odadan çıkarken öfkeyle söylendiğini duymuştum. "Deli kadın! Seninle evlenmeyeceğim! Git ve diğer görücülerini bekle!" ••• Bazen, sadece devam edebilmek bile müthiş bir meziyettir. Kaybedişlerin kucağında, hiçliğin ortasında. Bazen de bir uçurumun kıyısında... ••• Bu isimle yayınlanan ilk hikayedir.

Umay sınıfın en başarılı kızıdır. Ege ise sınıfın en popüler erkeği olup basketbol takımının başkanıdır hikaye kısaca bunların aşkını ve yaşamını anlatmaktadır. Kısa çerezlik bir hikaye olarak yazacağım. Fazla uzun açıklama yazmaya gerek yok bence zaten Birde son olarak Yanlış Numara adlı kitabım tamamlandı onu okursanız çok sevinirim.

Nilperi, heyecanla beklediği yaz kampına katıldığında orada alaycı, huysuz, lakabı tilki olan bir çocuğa aşık olacağını tahmin etmemişti. Bunca zamandır hep korkudan hızlanan kalbi artık bir tilkinin gülüşünde atmaya başlamıştı. Bu yazın tıpkı adı gibi bir peri masalı olmasını istiyordu ama her masalda olduğu gibi inişler, çıkışlar, minik kirpiler, serseri tilkiler ve kırk kalpler vardı. Bakalım bu peri masalında Nilperi neler yaşayacak ve masal tam olarak nasıl son bulacak? Bir tilkinin kuyruğuna tutunup yaz boyu neşeyle ve arkadaşlıklarla sürüklenmek istiyorsanız sizi hikayenin içine davet ediyorum. Söz veriyorum güzel bir sürükleniş olacak. 💙🦊

| Küçüklüğümden beri çok meraklı bir yapıya sahip bir kızdım, bu meraklarımın içinde de boks öğrenmek de vardı. Ailemi boks kurslarına gitmek için yapmadığım kalmamıştı. Ve bu yaz beni kursa yazdırmışlardı, ama bir sorun vardı, o da kurs görevlisinin bu yaz açık olmayacağını söylemesiydi. 3 ay sonra gelmemi söyleyip gitmişti. O kadar üzülmüştü ki Bu halimi gören abim annemgile Emir abiden rica etsek bana biraz da olsa 3 ay da bir şeyler öğreticebileceğinden bahsetmişti. Ailem bunu onayladıklarında geri de kalan Emir abinin cevabı olacaktı.| "Ama sert vurmuyorusnuz, nasıl hocasınız siz ?!" Dediğimde dudağının sol köşesi yavaşça kuyarıya doğru kıvrıldı. " Sert vurmamı mı istiyorsun ?" Dediğinde ` bir zahmet, daha demin başka bir şey mi söylüyordum sanki ` demek yerine sadece " Evet !" Dediğimde bir anda karın boşluğumda hissettiğim acının tarifi olamazdı. Ne bu hız? Ayıp lan ayıp utanmıyor musun kardeşin yaşında ki kıza vurmaya ? Eli de ağırmış, gerçekten de ağrıtmıştı, Canım yanmıştı. Kafir oğlu Kafir! Firuze yenge ve Kaan amca kusura bakmayın ama oğlunuz bir Kafir!

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri`nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir`in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

her şey olağan akışında ilerliyordu Beyza için ta ki o güne kadar...

Ipteki Bedenler Her beden bir sir taşır. Bazıları toprağa gömülür, bazıları ipte sallanır... Ama en derin sırlar, kalbin içine gömülür. Adel, geçmişini unutarak büyüdü. Ama bazı geçmişler unutulmaz, sadece saklanır. Bir gecede hayatı paramparça olurken, karşısına karanlıkla örülmüş bir adam çıkar: Akın. Kurtarıcısı mı, yoksa cellâdı mı olduğunu anlayamadan, iplerin ucu birer birer çözülmeye başlar. Aşkın, korkunun ve geçmişin gölgesinde yazılmış bu hikâyede, herkesin asılı kaldığı bir nokta vardır. Ve bazen... en çok kaçtığın, en çok ait olduğundur. Wattpad de `iPTEKI BEDENLER` adında yazılan ilk kurgudur. ・25.04.21・ © Tüm hakları saklıdır