Bir imza, iki ayrı yabancıyı tek bir çatı altında birleştirdi. Bir anlaşma ile başlayan evlilikleri, zamanla en büyük sınavlarına dönüştü. Çünkü yatak odasının duvarları, hiçbir anlaşmayı tanımadı. Bir bakış ve bir dokunuş bütün sınırları yok etti. Leyla Öztay`ın ve Rüzgar Sancaktar`ın hikayesine hoşgeldiniz.

Prenses Elena, imparatorluğun varisi ve özgürlüğü kısıtlanmış bir asi. Taht için hazırlanan yemin günü, hayatını sonsuza dek değiştirecek. Karşısında maskeli, sessiz ve tehlikeli bir şövalye: Stefan. Bir yandan saray kuralları, bir yandan kalbinin en gizli arzuları… Aşk ve tahtın arasındaki bu imkânsız savaşta, Elena cesaretini bulabilecek mi?

İki sevdalı genç. Bir yanlış anlama. İki insan birbirinin arafı olur mu? İnsan sevdiğiyle sınanırsa peki? Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda Yasal işlem başlatılacaktır.

"Yine hayallere mi daldın, Deniz?" diye sordu babası masasının arkasına geçerek. Sesi kuru ve duygusuzdu. "Bugün Melis’le görüşmelisin. Babasıyla büyük bir anlaşma imzalıyoruz. Bu izdivaç, holdingimizin geleceğini garanti altına alacak. Sen sadece benim varisim değil, aynı zamanda bu ailenin yeni yüzü olacaksın." Deniz derin bir nefes alıp babasına döndü. "Baba, ben senin çizdiğin o `garantili` hayat kâğıdında bir figür olmak istemiyorum. Benim dünyam renkler, atölyeler. Benim mutluluğum senin yatırım planlarında değil." _______ _______ _______ "Yine nerelere daldın, Güneş?" diye fısıldadı yanına gelen arkadaşı Aylin öğretmen. Güneş gülümsedi. "Deniz’e doğru, Aylin. Onun yanındayken bu yemekhanenin kokusu, ailemin o ağır planları uçup gidiyor. Ama bazen korkuyorum... Bu `zalim` hayat bizi birbirimize çok görür mü diye?" Aylin elini onun omuzuna koydu. "Senin gururunu ve sevgini hiçbir sefalet boğamaz. Ama dikkatli ol Güneş; seni o Serhat’la evlendirme planları hâlâ masada duruyor."

"Her ailenin bir sırrı vardır. Bizimkilerin ise mezarlığı." 22 yaşındaki Enes Korkmaz, babası Haluk’un sağındaki sandalyede, annesinin hayaletiyle ve babasının beklentilerinin ağırlığıyla oturuyor. Masada soğuyan yemek, kulaklarında ise onu çocukluğunda öldüren o kahkahanın yankısı var: kuzenleri Alaz`ın sesi. Enes, altı yaşında annesini, dokuz yaşında ise kuzenlerinin kurduğu tuzakla kendi güvenini kaybetti. Şimdi, Korkmaz ailesinin kalbinde, soğuk ve sessiz bir savaşın tam ortasında. Bir yanda, onu "zayıf" gören ve tahtını ele geçirmek için pusuda bekleyen amcası Levent ile oğulları Alaz ve Yiğit. Diğer yanda, acısını öfkeye dönüştürmüş, sevgisini kaybetmiş ve oğlundan yalnızca güç bekleyen babası Haluk. Ancak Enes artık o korkan çocuk değil. Annesinin sandalyesinin altında bıraktığı son mesaj, onun için bir talimata dönüştü: "Güçlü ol küçük aslanım. Ama kalbini asla taşlaştırma." Bu, bir iktidar savaşından çok daha fazlası. Bu, bir insanın küllerinden doğuş hikayesi. Karanlık aile sırları, ihanetlerle örülü bir iktidar mücadelesi ve kalbini korumaya çalışan bir adamın içsel yolculuğu... MİRAS, sevginin ve nefretin, zayıflığın ve gücün, geçmişin ve intikamın kesiştiği bir psikolojik seri gerilimin ilk perdesi.

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

Gemini şunu dedi: Dosyadaki bilgiler ışığında, kitabınız için duygusal derinliği yüksek ve etkileyici bir tanıtım bini hazırladım. Kapaktaki görselle metnin uyumu, okuyucuda merak uyandıracak bir trajedi ve direniş dengesi kuruyor. Kitap Tanıtım Bülteni "Bazı depremler binaları yıkar, bazıları ise ruhları..." +1 Feyza için hayatının en parlak dönemi, bir okul koridorunda aldığı Erasmus müjdesiyle başlamıştı. Başarı avuçlarında, gelecek ise önünde parlayan bir ışık gibiydi; ancak kader, saniyeler içinde dünyasını yerle bir etti. Geriye sadece soğuk beton yığınları ve kesik bir nefes kaldı. +3 Yürek Sarsıntısı, Bursa’nın konforundan Diyarbakır’ın dondurucu kışına uzanan sarsıcı bir yolculuğun hikayesi. Diyarbakır’ın tozlu yıkıntıları arasında yükselen bir bebek çığlığı (Mustafa Celal) umudu yeşertirken, asıl büyük sarsıntı enkazın dışında başlıyor. Enkaz altından sağ çıkmak sadece bir başlangıçtı; asıl mücadele, o yıkıntıların üzerinde yeniden yürümeyi, hatta vals yapmayı öğrenmekti. +2 Zirveden enkaza düşen bir kadının direnişine ve ruhlarda asla dinmeyen o büyük artçı sarsıntılara tanıklık edeceksiniz. +2 "Rüzgâr eken fırtına biçer derler; ama bu fırtına yeni bir bahar mı doğuracaktı, yoksa ebedi bir kış mı?"

Taş gibi adam Taş gibi adamdı az konuşandı Çok enteresandı yandı, yandı... sonunda kafayı sıyırmıştım gülerek şiiri söylemeye devam ettiğimde karşımdaki adamın sabrını sınıyordum resmen - güzelim sakinleşmeye çalışıyorum ama sen sürekli sınırlarımda dolaşıyorsun - işaret parmağımla kendimi göstererek ben mi dedim - evet sen güzelim sinirlenmiştim bir tek senin sınırların mı var korkusavar benim de sınırlarım , kırmızı çizgilerim var sen onları ihlal edebiliyorsun ben artık sınırlarında olmak istemiyorum senin kalbinde olma... cümlenin devamını getirmeye cesaretim yoktu her neyse saçmaladım işte. yüzümde saklayamdığım kırgınlıkla baktım gözlerine keşke ikimizinde ortak sınırları olsa kesişim kümesi gibi.. korkut yüzüme uzun uzun bakıp iç geçirdi yanıma yaklaştı kulağıma fısıldadığı cümleler yüzünden vücudum sanki yaşam fonkiyonlarını yitirmişti - sınırlarımı yavaş yavaş yok ettiğinin farkında bile değilsin beni kendi sınırlarının içine aldın kardelen çiçeğim. belki de sana sınırsızım . not - -

Bir savaş ne kadar kanlı olabilirdi ya da ne kadar acımasız ? Sorusunun cevabını sizlere kendi yazmakta olduğum hikayeden anlatayım. Bu hikayede geçen kişiler gerçek kişileri yansıtmıyor ama verilen bilgiler detaylı araştırmalar sonucunda sizlere sunulmuştur.

Sizlere bu kitabımda NURU PAŞA (NURİ KİLLİGİL): Baş karakter. Cesur, özverili ve duygusal bir kişilik. "Bakü`nün fatihi" olmasının yanı sıra, hayatının sonuna kadar Azerbaycan`ın bağımsızlığına sadık kalan bir vatanseverin hayatını anlatacağım. Umarım beğenirsiniz. Yorumlarınızı bekliyorum.

GÖNÜL, GÖRMEK İÇİN GÖZE İHTİYAÇ DUYMAZ.

Uykusuzluk sorunu çeken Elara, en yakın arkadaşının önerisi ile bitki çayları yapan bir kafeye gider. Kafede karşısına çıkan yaşlı adam kendisine bir not verir ve rüya evreninin Elara`yı istediğinden bahseder. Elara, onca yıl inanmadığı her şeyi bir kenara iter ve yaşlı adamın sözlerine çok sorgulamadan inanır. Rollerin değiştiği evrene gittiğinde aslında evrene istenmesinin bir görev için olduğunu öğrenir. "Ne halt olursa olsun bir çaresini bulacaktım. Her zaman bulduğum gibi. Varsın roller tersine dönsün. Bu gece bilinmeyene bulanacaktım."

Sevdiğim birine onu sevdiğimi söyleyemeden ölecek olma düşüncesi beni kapana kısılmış gibi hissettireceğinden hislerimi kendime saklamaz söylerdim. Sanırım o yüzden ağzımdan çıkanları kulağım duyduktan bir süre sonra idrak edebilmiştim. Dur durak bilmeden rezil oluyordum resmen. "Merih ne yaşansın istiyorsun? Heyecandan bayılayım mı kollarında? Çok sevmekten öldü diyecekler sonra hakkımda." Ben söylediklerimin şokuyla bir karış açık ağzımla ona bakarken bu sefer durmadı. Eğilip alt dudağımı iki dudağının arasına alıp içine çekerken bütün vücudum elektrik akımına kapılmış gibi ardı ardına titremeye başladı. Sıcak dudakları heyecandan kuruyan dudaklarımı sırayla içine çeke çeke öperken olayı kavramam uzun sürdüğünden ufacık ısırıp ona karşılık vermem gerektiğini hatırlattı bana. Dudaklarım sözsüz emriyle harekete geçti, üst dudağını onun bana yaptığı gibi dudaklarımın arasına hapsedip öptüm. İstediği karşılığı alan Merih`in dudakları dudaklarımın üzerinde arsız bir gülümsemeyle gerildi. Farkında olmadan kıkırdadım. Sarhoş gibi hissediyordum. Beynimin içinde gri bir sis bulutu vardı ve zevkle beni ele geçirmiş gibiydi. Kasıklarımda toplanan şehveti görmezden gelmek eziyet gibiyken bacaklarımı dizlerimden kırıp kendime doğru çekerek birbirine bastırdım. Hareketimi hisseden Merih ağzımın içine doğru öpüşmemizi kesmeden inledi. Onu deli gibi istediğimin farkına varmış mıydı?

"Dünyadan uzak, başka bir dünyadaydım adeta. Bütün bunların başka bir açıklaması olamazdı."

Fantastik bir yolculuğa çıkmaya hazır mısınız? Öyleyse kulaç atmaya başlayın, gölün ardına yüzüyoruz. •∆• "Aklın varsa eğer, o çiçeğe dokunmazsın." Elimi uzatıp, siyah kadar koyu renkli çiçeğe dokunacakken duyduğum tarazlı sesle bakışlarımı ona çevirip elimi hızla kendime çektim. Neden böyle demişti ki? Sorgu dolu bakışlarımı oldukça uzun boylu elfe çevirdim. Oturduğu yerden bile boyunun uzunluğu kendini belli ediyordu. Nasıl bu kadar uzun olabilirdi? Elf olduğunu söylemese ona dev derdim. "Neden?" Sesim önüme çıkan engelle istemsiz huysuz çıkmıştı. "Çünkü o, güzelliğinin içinde tahmin edemeyeceğin kadar çok zehri barındırıyor." "Nasıl yani, ne gibi?" "Gözlerin gibi, Hazal Tilda. Gözlerin gibi." •∆•

Bir kâinat; yedi varlık. İkisi bilinmemekte... Ancak gerçeği bilen yalnızca bir kişi var. Gündüzleri herkesin güvendiği bir psikolog. Geceleri ise kendi adaletini kendi kurallarıyla sağlayan bir katil. Herkül Atilla Ayhan. Hedefindekiler yalnızca "kötüler." İki varlıktan yardım alarak cinayetlerini kusursuz sayılabilecek şekilde işler. Ama bir gün... Danışanlarından biri, her şeyin farkına varmaya başlar. Feride Saral. Sessizliğin içinden fısıltılar yükselir. Ve bazı hikâyeler... Zihnin en karanlık yerinde yazılır. "Hayal olmasını dileyeceksiniz..." -FANTASTİK- Kitap kapağını tasarlayan Sevgili: bataklikyakamozu` na teşekkürlerimi sunuyorum.

Bir Bedel Meselesi Yeni bölümlerle devam ediyorrrr

Üçüncü Dünya Savaşı`nın yorgun askerleri, kendi halkının kurşunlarına boyun eğmek zorunda kalmıştır. İşgal kuvvetlerinin ülkede yönetimi ele geçirmesiyle, kaosun tam ortasında Nilüfer Karaca; vatanını kurtarmak için direnişin ilk kıvılcımı olacaktır. Yılbaşı gecesi; kırmızı maskesiyle, düşmana karşı yaptığı bir hamle, çaresiz halkın yüreğinde umut ışığına dönüşür. Ama bu kez savaş sadece düşmana karşı değil, ihanete, zulme, korkuya ve en önemlisi de... Aşka karşıdır. "Savaşın ortasında aşk bir seçenek değil belki ancak ben bir tek senin gözlerine baktığımda zaferi hissedebiliyorum Nilüfer..." **BU KİTAPTAKİ KİŞİ VE KURUMLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA İLGİSİ YOKTUR.** Kitabın bütün yasal hakları bana aittir. Bölümler her pazar.

"Ölmek için doğmuştur insan; o yüzden bayılır yağmur sonrası toprak kokusuna..."

Jandarma İstihbarat kökenli Binbaşı Metehan Alp, Ege de babasından kalan mirası geri almak için Kıbrıs Harbinden sonra, köklerinin olduğu kadim topraklara dönmek için yola çıkar. Yıllar süren savaş ve kayıplardan sonra, şeref madalyasını kazanmış ancak gazi olarak dönmektedir. Üç ailenin tek erkek evladıdır. Mirası devraldığında, çiftliğin güvenini kazmak için yola çıkmıştır ancak, kuzenleri ile yaklaşan büyük hesaplaşmaya hazırlanırken, geçmişin gölgeleri de onlarla birlikte eve dönmektedir. Uzun yıllar boyunca ailesinden ve yurdundan uzakta savaşan Binbaşı, ailesinin tehdit altında olduğunu öğrendiğinde, geri dönmeye karar verir. Ancak bu dönüş, bir kurtuluş değil; yarım kalmış günahların, bastırılmış arzuların ve babadan oğula geçen bir lanetin başlangıcıdır. Oysa savaş bitmesine rağmen, o topraklarda gerçekleştirmesi gereken çok fazla stratejik görevi varken, aile kökleri dönmeye mecbur etmiştir. Babası, gençliğinde sevdiği kadını düşmanına kaptırmıştır. Bu kayıp, onun hayatını ikiye bölmüş; aşkı nefrete, özlemi takıntıya dönüştürmüştür. Yıllar sonra kader acımasız bir oyun oynar: Sevdiği kadının kızı Laçin, iki aile arasındaki barışı sağlamak için Tekin Bey evlenmek ister. Aile eli mahkum buna rıza gösterir. Aslında bu evlilik, bir barış anlaşmasından çok, geçmişin intikamıdır. Ancak, babasının henüz on yedi yaşında bir kızla evlenmeyi düşündüğü duyan Metehan, düğün günü kızı kaçırır ve kendi nikahına alır. Babası bunu duyunca küplere biner, ancak tek evladı olan Metehan’a kıyamaz. Metehan, göreve gitmeden evvel kızı amcasına ve halalarına emanet eder. Ve tek şartı vardır, geldiğinde, kızı bıraktığı gibi bulmazsa, tüm aile mirasını Türk ordusuna feda edecektir. Henüz çok genç yaşta gelin olan Laçin, kalbiyle değil, zorunlulukla bu evliliğe adım atmıştır. Metehan, onun gözünde sadece zırhı parlayan bir kahraman, bir koruyucudur. Oysa Metehan için bu evlilik, babasının gölgesinde alınmış bir karardır; istemediği bir bağ, kaçtığı bir kaderdir. Laçin’in onurunu korumak adına evlenmiş, ardından onu geride bırakıp savaşa gitmiştir. On yıl sonra Metehan evine döndüğünde, geride bıraktığı ürkek kız artık yoktur Karşısında; büyümüş, güçlenmiş, güzelliği kadar sessiz direnişiyle de dikkat çeken bir kadın vardır. Laçin, hem kırık kalbiyle hem de gururuyla ayakta durmayı öğrenmiştir. Ve Metehan, en tehlikeli gerçeği fark eder: Artık ondan kaçamamaktadır. Ancak kader, bu aşka bile merhametli davranmaz. Resmi nikah için kurulan törende, geçmişin karanlığı tekrar sahneye çıkar. Metehan babası, yıllar önce kaybettiği kadının izini bu kez kızında bulur. Çünkü Laçin annesine çok benziyordur. Takıntısı aklını ele geçirmiştir. Oğlunun düğün gecesinde kızı kaçırır. Ama bu bir düşman baskını değildir. Bu, babanın oğlundan aldığı gelindir. Metehan, yıllar sonra dahi kendi babasının ihanetine uğrar. Laçin ise, istemediği bir evlilikten kaçarken, çok daha korkunç bir yazgının içine çekilir. Adam, kızı nikâhına almak için; evliliklerinin gayri resmi olduğunu, kızın oğluna kadın olmadığını iddia eder. Çünkü bu evlilik bir birliktelik değil, bir sahiplenme ve intikam ilanıdır. Şimdi Metehan önünde yalnızca bir seçenek vardır: Ya babasının miras bıraktığı karanlığı kabul edecek, ya da nikahına aldığı karısını ve kendi onurunu kurtarmak için, onunla dişe diş yüzleşecektir. KARANLIK ÇARK aşkın, takıntının ve kan bağının birbirine karıştığı; babanın düşmana dönüşebildiği, oğlun kendi soyuna karşı savaşmak zorunda kaldığı, karanlık bir destanıdır. Kaçmak isteyen herkesin yeniden içine çekildiği bir mekanizma, yani bu bir kader çarkı. Kim döndürürse döndürsün sonuca kader karar verecek… Bakalım bu çarkın döngüsündeyken, karanlıktan aydınlığa ilk kim çıkacak. Bazen onur düşmandan geri alınır. Bazıları ise… kendi kanından boğulur…

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak okuluna en yakın mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur|

Hayat... İnsanları her zaman farklı yerlere sürekler. Yaşanmışlık ve yaşanacaklar... Ben yaşanacakları bilmeden yaşamayı seçmiştim. Sevgim fedakârlığıma yenik düşmüştü. Bilinmezliğe bir adım atmıştım bir yabancı ile. O yabancı ise kaderimdi...

Babasıyla arasındaki nefreti söndüremeyen Ilgın, kalbinin derinliklerinde filizlenen aşk ve içini kemiren karanlık intikam arasında seçim yapmak zorunda kalacaktır. Ya sevilmenin büyüsü ile yeniden doğacak, ya da intikamın ateşi ile yanıp kül olacaktır.

Arkadaşlıkları bir gruptan çok daha azı. Hepsi bambaşka kişiliklere ve hayatlara sahipler ama bir şekilde arkadaşlıklarını sürdürmeye devam ediyorlar. Günlük yaşamları ve birbirleriyle olan ilişkileri devam ettikçe birbirleri hakkında daha fazlasını öğrenecekler.

Cennete Açılan Kapı Bir gece, bir an, bir insanın hayatını nasıl değiştirebilirdi? Bir kadının hayatı nasıl bir anda tersine dönebilirdi? Tek gecelik ilişkiden ne gibi bir mucize doğabilirdi?