Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Sadece ruhunu anlayabilenlere...

Artık modern zamanın bir parçası değildi. Sanki görünmez bir el, onu çağın ince camından tutup çekmiş; gürültülü ekranların, floresan ışıkların ve plastik kokulu dünyanın dışına fırlatmıştı. Ardında kalan hayat bir rüya kadar uzak, bir nabız kadar silikti artık. Çıplak ayaklarının altında uzanan halı, yalnızca bir halı değildi. Kalın İran yününden dokunmuş kırmızı lifler, yüzyılların sessizliğini emmiş gibiydi. Koyu lacivert ve altın ipliklerle işlenmiş sarmaşık desenleri, parmaklarının altında kıpırdanıyor; sanki ona eski bir dili, unutulmuş bir yemini hatırlatmaya çalışıyordu. Yünün sıcaklığı tenine işlerken, İsolde ilk kez gerçekten bir yere bastığını hissetti. Modern dünyanın pürüzsüz yüzeyleri hiçbir zaman bu kadar gerçek olmamıştı.

Ailesi tarafından yıllarca hor görülen Yakamoz, değişmeye karar verdiğinde bir oğlanla tanışır ve hayatı tamamen değişir. Bu değişiminde yanında olmak ister misiniz? Şimdiden iyi okumalaaar 🌊🩵

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

Sırtım soğuk masayla buluştuğunda ağzımdan küçük bir inleme kaçtı. Kaçacak hiçbir yerim yoktu, zaten o üzerime öyle bir çökmüştü ki nefes bile alamıyordum. Masanın üzerindeki her şeyi tek bir hamleyle yere savurdu; camların kırılma sesi odada yankılanırken beni kalçalarımdan kavrayıp kendine doğru çekti. Vücudunun o sert ve kalıplı ağırlığını üzerimde hissetmek beni mahvediyordu. "Bana bak," dedi emreder koşan bir sesle. Bakışlarımı kaçırmaya çalıştım ama elini çeneme dolayıp yüzümü ona bakmaya zorladı. O buz mavisi gözleri açlıktan ve arzudan kapkaranlık olmuştu. Elleri elbisemin altına sızıp çıplak tenime değdiğinde vücudum kaskatı kesildi. Parmakları bacaklarımın arasında, o en hassas yerimde dolaşırken boğuk bir sesle küfretti. "Burada titrerken hala benden nefret ettiğini mi söyleyeceksin?" Dişlerini boynumdaki o ince damarın tam üzerinde hissettim. Sadece dudakları değil, tüm vücudu ateş gibi yakıyordu. Bir eliyle iki bileğimi de başımın üzerinde sabitleyip beni tamamen savunmasız bıraktı. Kulağıma eğilip o yakıcı nefesiyle fısıldadı: "Senin o her bir kıvrımını, her bir çığlığını istiyorum. Seni parça parça tüketene kadar durmayacağım." Dudakları boynuma sertçe kapandığında, dişlerinin etime geçtiğini hissettim. Acı değildi bu; beynimi uyuşturan, kasıklarımı sızlatan saf bir hazdı. Elbisemi tek bir hamlede sıyırıp beni tamamen altına aldığında, kendi adımı bile hatırlayamıyordum. Artık sadece onun altındaki o ıslak ve çaresiz bedendim ve o ne isterse yapmaya hazırdım.

Lisenin son senesinde, gönlünü kaptırdığı okulun futbol takımı kaptanı olan Samet Er`e yakın olmak isteyen Merve, kendini futbol takımının başkan yardımcısı olarak bulur. Kusursuz olacağını düşündüğü planları, aynı takımda olan ve 9 numaranın sahibi Emirhan Lala sayesine suya düşer. Kendini asla içinde bulmak istemediği bir koşulda, karşısında neyin olacağını bilmediği bir şekilde hayatının akışı değişir. Öğrenmesi gereken gerçekler, geçmişine tutulması gereken ışık ve ona yol gösterici bir takım arkadaşı gerekir. Bir, planlama grubunda başlayan konuşma, bir süre sonra soruların bahanesi haline dönüşür. Kabullenmekte güçlük çektikleri bu durum içinde kalan Emirhan ve Merve`yi uzun bir aşk serüveni eşlik eder.

Çiçek yerine silah tutan, parfüm yerine barut kokanların hikayesi bu. Aşkın değil bir savaşın başlangıcına hazır mısın? && "Adının anlamını biliyor musun Nalan?" güldüm. "Annem ileri görüşlü bir kadınmış." "Sen feryat edensin, senin sesin ancak sen susarsan kesilir." duvara tutunarak kalktığımda tek bir cümlem vardı dilimde. "Beni ben bile susturamam." (01.01.2021 tarihinde Wattpad Aksiyon kategorisinde birinci olmuştur.) UYARI; Gerçek kurum ve kuruluşlarla alakası yoktur. Hayal ürünüdür.

"Bazı şehirlerin havası barut kokar, bazı kadınların geçmişi ise kırık kemik sesleri." Müzeyyen Hanoğlu; geçmişini bir zırh gibi kuşanmış, adaletini kalemiyle arayan genç bir savcı. Hakkari’nin puslu sabahlarına atandığında, sadece suçlularla değil, çocukluğunun kabuslarıyla da yüzleşeceğinden habersizdi. O, kanunların koruyucusuydu; ta ki adalet, kendi kanından bir cesetle kapısına dayanana kadar. Üsteğmen Doğu Demircioğlu; dağların diliyle konuşan, sınırları çelikten, kalbi ise bir sır gibi saklı bir asker. Bir aile tarafından terk edilmenin yükünü omuzlarında taşıyan Doğu için hayat, emirler ve gerçeklerden ibaretti. Ancak bir gece, dere yatağında kesişen yollar, ona tüm emirleri unutturacak bir kadını getirdi. Biri adaletin sesi, diğeri vatanın kalkanı...

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Duyguları olduğu için gezegeninden Dünya`ya sürgün edilen Numara 396`nın elinde yaşamak için son bir şans vardır. 396`nın yolu intihar etmeye karar veren Özgür`le kesişir.

Bazı yolculuklar gidilecek bir yere değil, kaçılacak bir geçmişe çıkar. ​Rayların üzerinde ilerleyen her vagon, zihnin en karanlık köşelerine açılan bir kapıdır. Geçmişin ağırlığıyla bu trene binen bir adam ve onun yaralarını dilsiz bir sevdayla sarmaya çalışan bir kadın... ​Etrafta kol gezen tehlikelerden ve sinsice kurulan tuzaklardan habersiz, şeftali kokulu bir umudun peşindeler. Ancak rayların ötesinde bekleyen gerçek, hayal ettiklerinden çok daha sarsıcı. ​Sırlar açığa çıktığında, aşk her şeyi iyileştirmeye yetecek mi? ​Zihninizin en karanlık yolculuğuna hazır mısınız?

Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.

"Rüzgarın iyileştiren şefkati ile Özgür`ün ruhunu ateşe veren tutkusu arasında sıkışan hayal, bedeninde beliren açıklanamayan kanamalarla kendi savaşını veriyor bu bir özgürlük hikayesi mi, yoksa kendi yarattığı bir hapis mi?"

İstanbul`un gökdelenlerinde başarıya ulaşmış genç mimar Ozan Karahan, yıllar sonra babası Hikmet Ağa`nın çağrısıyla doğduğu topraklara - Şanlıurfa`ya - geri döner. Ancak bu dönüş, sadece bir baba-oğul kavuşması değildir. Karahan Aşireti`nin topraklarında, töreyle modernliğin çatıştığı, dostla düşmanın aynı sofraya oturduğu bir savaş onu beklemektedir. Ozan artık yalnızca bir mimar değildir. O, Karahan soyunun yeni ağasıdır. Ama bu unvanın bir bedeli vardır: güven, sevgi ve kan.

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak okuluna en yakın mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur|

Görev yeri değiştiğinde, sadece şehir değişmez. Bazen bir insanın kaderi de sessizce yön değiştirir. O, geçmişin acı hatıralarını geride bırakıp yeni bir hayata başlamak isterken; bilmediği bir coğrafyada, bildiğini sandığı her şeyle yeniden karşılaşır. Kimi sesler tanıdık gelir, kimi bakışlar geçmişi kazır yüreğine. Ve bir gün, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını fark eder.

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Aşk dolu eski zaman mahalle kitabı♡ Tüm haklar şahsıma aittir (ç)alınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Bazı hikâyeler bir bakışla başlar, bazılarıysa yanlışlıkla atılan bir topla. Söylenemeyen duygular bazen en güvenli yolu seçer: anonim kelimeleri. Bir ekranın arkasına saklanan cümleler, gerçekte söylenemeyenleri fısıldar. Masum bir bahane, beklenmedik bir yakınlığa dönüşürken; kelimeler, cesaretin yerini tutabilir mi? Yoksa gerçekler, er ya da geç kendi yolunu mu bulur? BASKET, kalp atışlarının mesaj bildirimlerine karıştığı, gençliğin en sessiz ama en gürültülü duygularına dokunan bir hikâye.

“Üç yaşında kaçırıldı. Hafızasında silik hatıralardan başka bir şey yoktu. Gerçek ailesini, geçmişini, kim olduğunu bile unuttu. Ona öğretilen her şey mutlak gerçekti—ya da o öyle sanıyordu. Ama bir gün, hiç sormadığı sorular cevaplarını aramaya başladı. 22 yıl boyunca inandığı gerçekler sarsılınca, kendini tehlikeli bir oyunun içinde buldu. Peki, geçmiş onu kurtaracak mı, yoksa geri dönülmez bir karanlığa mı sürükleyecek?”

Her şey abimin en yakın dostu Barlas`a ilgi duymamla başlamıştı.

aldatılma ile güne uyanmak sevgilini seni aldatırken basmak ne kadar acı verici olabilir değil mi o yüzden onların arkasından ağlamayıp hayatına devam etmen gerekir hatta bazen şehir değişirsin nur`da onu yaptı şehrini değişip yeni bir hayat açtı kendine ve karşısına bir adam çıktı çarpışma sonucu peki bundan sonrası ne olacak nur ne yapacak?

[Düzenlenmiş halidir. Her hafta düzenli bölüm gelecek] Wattpad`de nylarien hesabında yayınlanan kurgudur. Kurgu Şahsıma aittir. Hesapta... Keyifli okumalar 🍂🤎