Kendi cenazeme on yedi dakika geç kaldım. Bir insan öldüğünde kimin ağladığını, kimin sustuğunu ve kimin daha toprağı kurumadan yerini almaya hazırlandığını öğreniyor. Hepsini gördüm. Şehir beni gömdü. Şimdilik onları düzeltmeye niyetli değilim. Planım basitti: Görünme. Kimseye güvenme. Neden ölmem gerektiğini öğren. Sonra o çıktı karşıma. Benden korkması gereken bu kadın benden korkmadı. Üstelik beni, güvenmemem gereken insanların arasına soktu. Orada, ilk kez kendime bir yer buldum. Tek bir yanlış anlaşılma, ölüm haberimden bile hızlı yayıldı. Şimdi herkes beni başka biri sanıyor. O hariç. Ben katilimi arıyorum. O ise gerçeği. Hangimizin önce bulacağını bilmiyorum.

Sakin bir mahalle. Sıradan bir matematik öğretmeni. Ve halıya sarılmış bir ceset. Arda, bütün gerçekliğini paramparça edip o güne kadarki sıradan hayatıyla köprüleri atmak zorunda kalacağı o gece, kendisini dehşet verici bir kâbusun içine itilmiş bulur. Sima isminde gizemli küçük bir çocuğun sanrılarının da eşliğiyle İstanbul`dan başlayan yolculuğu kendisini Anadolu`nun hiç görmek istemeyeceği karanlık köşelerine kadar sürükleyecek, bu yolculuk esnasında hem akıl sağlığını hem de etik değerlerinin bütün sınırlarını zorlamakla sınanacaktır. Düş Yürüyen, gerçeklik ile travmanın arasındaki ince sınırı belirsizleştiren, okuyucuyu insan zihninin en karanlık köşeleriyle yüzleştirmeyi amaçlayan psikolojik bir gerilim romanıdır.

Bir sırrın peşinden ne kadar ileri gidebilirsin? Tuğba, Nazilli`deki sakin hayatından çıkıp İstanbul`daki akrabalarının görkemli malikânesine bir düğün için gelir. Ancak tesadüfen duyduğu bir konuşma, bu ailenin göründüğü kadar sıradan olmadığını düşündürür. Ne olduğunu anlamaya çalışırken karşısına ailenin gözden düşmüş oğlu Naim çıkar. Onun bildikleri, Tuğba`nın duyduklarından biraz daha fazladır. Tuğba`nın önünde iki seçenek vardır: Duyduklarını unutup evine dönmek ya da gizlenen gerçeğin peşine düşmek. Hiç davet üzerine gittiğiniz bir evde, istenmeyen bir konuğa dönüşebileceğinizi düşündünüz mü?

Bir katilin en büyük hatası, öldürmesi gereken adama âşık olmasıydı. Rüya bunu çok geç fark etti. Çünkü Alp, onun gerçek kimliğini öğrendiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

Herkesin bir maskesi vardır. Herkesin sakladığı bir gerçek... Perikard, düzeni korumak için karanlığın içinde hareket eden güçlü bir yapıdır. Ancak güç arttıkça ihanetler, gizli planlar ve eski düşmanlıklar da büyür. Sadakat ile ihanet, sevgi ile nefret ve yaşam ile ölüm arasındaki sınırların bulanıklaştığı bu dünyada, verilen her karar yeni bir bedel doğurur. Çünkü bazı yaralar iyileşmek için değil, insanı değiştirmek için vardır.

Altı yılın ardından hapisten çıkan Valeria Sanchez`in tek bir hedefi var: İntikam. Ancak eski nişanlısı Adrian artık evli, çocuklu ve Valeria`nın şirketinin patronudur. Valeria, yeni kimliği Isabella ile Adrian`ın koruması Ronan`ın kalbine sızarken; geçmişin hayaletleri ve karanlık ittifaklar her şeyi değiştirecektir. Gerçek kötü kim? Aşk, ihaneti affeder mi?

Gözlerimi kapattım fotoğrafa bakabilmek için cesaretimi topladım. Zaten bakacaktım başka şansım yoktu. Önce ona bakacak daha sonra da o fotoğrafın nasıl çekildiğini öğrenecektim. Gözlerimi açıp fotoğrafa baktım. Kanım dondu, nefesim tekledi. Bu….bu çok başkaydı. Bu kez gördüğüm şey kendi odamdı .Masam, yatağım, pencerem… Yerde boylu boyunca yatıyordum. Göğüs kafesim yarıktı. Kalbim dışardaydı. Midemin yandığını hissettim. Nefes alamıyordum. Başımda birisi vardı. Simsiyahtı. Siyah palto, siyah pantolon, siyah rugan ayakkabılar. Bana bakıyordu sırtı kameraya dönüktü. Duvara kaydı gözlerim. Kırmızı bir boyayla yazılmış on dört harf. İki kelime. Belki de bütün hayatımın daha da mahvolmasını sağlayacak iki kelime. ‘’SIRADAKİ SENSİN’’ ...... Eski eşya tezgahında satılan basit, kırık bir kameranın ona ölüm getireceğini bilse Mert yine de o kamerayı alır mıydı?

Bazı sırlar, kan kadar derindir… Demir ve İnci Kâinat; biri polis, diğeri avukat olan çift yumurta ikizleridir. Farklı yollar seçmiş olsalar da, adalet duygusu onları aynı karanlığa sürükler. Şehirde ardı ardına, organları alınmış çocuk cesetleri bulunmaya başlandığında, bu soruşturma sıradan bir dava olmaktan çıkar. Bu dosyada sadece katiller değil, susturulanlar da vardır. Yıllar önce kaybettikleri anne ve babalarının ölümü yeniden gündeme geldiğinde, ikizler bir gerçekle yüzleşir: Bazı kazalar tesadüf değildir. Gerçek derinleştikçe, İnci ve Demir yalnızca suçlularla değil, kendi geçmişlerinin karanlığıyla da karşı karşıya kalacaktır. Çünkü bu kez adalet, başkalarını değil, kendilerini yargılamaktadır. “Bazı acılar unutulmaz… çünkü hâlâ canlıdır.”

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

Gerçek, en çok “biz asla yapmayız” diyenlerin içinde saklanır. O gece kimse katil değildi. En azından gece başlarken.

ÖLDÜRMEYİ UNUTTU; Işık`ın hayatı zaten yeterince dağılmıştır. Aldatılmak, borçlar ve evden çıkarılmak derken, başına bir de hiç bulaşmaması gereken bir sır açılır. Ve o sırrın peşinden gelen adam, yeraltı dünyasında Cellat olarak tanınmaktadır. Işık`ın tek istediği biraz huzur iken, karşısına çıkan bu adamın gelişiyle hayatı daha da karışır. Çünkü bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı insanlar ise hayatınıza girmemeleri gerekirken girer. Ve bazen bir Cellat; Kurbanını öldürmeyi unutur.

Geçmiş ile bugün arasında sıkışmış sorular ve cevabı hiç verilmemiş bir ölüm...

"Bir savaştı bizimkisi; insanlık için olan bir savaştı, yüreklerimizin yanacağını kim bilebilirdi ki ?" "Olay ve kahramanlar gerçek değil, kurgudan ibarettir."

​"Gördüğün şey bir hakikat mi, yoksa arkasındaki sırrı dökülmüş bir aynanın sana sunduğu kurgusal bir gölge mi?" ​Alev için dünya, kusursuz bir mimarinin ve derin felsefi sorgulamaların güvenli sınırlarından ibaretti. Şehrin saygın duvarları arkasında, kendisine çizilen o pürüzsüz hayatı yaşarken; bir gece yarısı zamanın aniden durduğu o kilitli kapının ardına geçti. ​Gözlerinin önünde gerçekleşen o tek dehşet anı ve masada bırakılan Kırmızı İplik, Alev’in sadece dünyasını değil, kendi varlığını da kökünden çatlattı. ​Gördüğü şeyin ağırlığıyla haykırmaya çalıştığında ise sesini bastıran bir düşmanla karşılaşmadı. Aksine; ona şefkatle sarılan kollar, kaygıyla bakan gözler ve fısıldanan o zehirli soruyla kuşatıldı: ​"Gerçekten gördün mü Alev, yoksa zihnin sana trajik bir oyun mu oynuyor?" ​Adım adım örülen görünmez bir labirentin ortasında, Alev kendi hafızasıyla, gözleriyle ve akıl sağlığıyla baş başa bırakılır. Katran karası bir suskunluğa gömülen bir dost, harabelerin arasından kendi hakikatini doğrulamaya çalışan bir restoratör ve şefkatli bir maskeyle yanı başında duran gölgeler... ​İnsan, herkesin bir yalanı yaşadığı bir şehirde tek başına kalırsa ne kadar direnebilir? Peki ya zihnin sana ihanet ediyorsa, kaçacak tek bir sığınak bile kalmamışsa? ​Alev, bir toplumun gözü önünde varlığı soyulup bir hiçliğe doğru itilirken, kaçamayacağı o karanlık soruyla yüzleşmek zorunda: ​"Herkesin yalan söylediği bir dünyada, kendi zihninden bile şüphe ediyorsan... Sen gerçekte kimsin?"

"Sadece 1 yaşındaki bir çocuk gelecekte rahat uyusun diye çürüdüğüm o hücreden, şimdi bir şehrin kaderini değiştirmek için çıkıyordum" Asena Haznedar, 19 yaşında işlediği cinayetten 27 yıl hüküm giyer. Cezaevinde 5 yıl kaldıktan sonra ziyaretine gelen gizli bir devlet adamından teklif alır. Teklifi kabul etmesiyle babasının katillerine karşı dinen öfkesi yeniden canlanır. Gönderildiği görevde "Kızıl Ağ" adlı örgütüyle karşılaştığında işler daha da karmaşıklaşır. Asena`nın bilmediği bir şey vardır; o burada kullanılan bir piyondur. Ama unutmayın piyonlarda tahtanın sonuna ulaştığında şaha dönüşebilir.

Başkomiser Emir Aslan, adaleti her şeyin önünde tutan, görevine tutkuyla bağlı bir polistir. Yıllardır peşinde olduğu suç örgütünün lideri Rauf Konakçı`yı yakalamak, kariyerinin en büyük operasyonu olacaktır. Ancak Rauf`un en büyük gücü silahları ya da adamları değil; tüm kirli işlerini kusursuzca yöneten, kimseye güvenmeyen gizemli kadın Gece Yıldırım`dır. Emir, Gece`nin suç dünyasının bir parçası olmaktan çok, o dünyanın içinde hayatta kalmaya çalışan biri olduğunu fark eder. Onu Rauf`un gölgesinden kurtarmak ister. Fakat Gece`nin Rauf`un yanında kalmasının ardında kimsenin bilmediği, hayatına mal olabilecek kadar büyük bir sır vardır. Rauf ise Gece`yi ne polise ne de ölüme teslim etmeye niyetlidir. Adalet, sadakat ve aşkın birbirine karıştığı bu tehlikeli oyunda herkesin sakladığı bir gerçek vardır. Ve o gerçek ortaya çıktığında, kimin kahraman, kimin suçlu olduğu artık hiçbir anlam ifade etmeyecektir. Çünkü herkes bir şey saklar. Bazıları ise hayatını...

"Neden en başından beri bendim?" "Çünkü intikamım için açılan tek kapı senden geçiyordu." Sözleri bir hançer gibi yüreğime saplanırken gözlerinde en ufak bir kıpırtının dahi olmayışı, gerçekleri yüzüme bir tokat gibi çarptı. Omuzlarım düştü, ağlamamak için kendimi zorladığım halde sağ gözümden bir yaş aktı. Atalay göz yaşımı gördü ve buruk bir tebessüm etti. "Annem de tıpkı böyle ağlardı." ---------------- Annesinin intikamını almak için Karavel ailesinin soyunu kurutmak isteyen Atalay Demirel ve esir tuttuğu ikizini Atalay Demirel`in elinden kurtarabilmek için onunla mücadele eden Ecem Karavel`in çelişkili bir hayatı. Peki ya, bu iki mücadeleci düşman birbirine âşık olursa? 🎭

-KİTAP HASSAS MİDESİ OLAN OKUYUCULAR İÇİN UYGUN DEĞİLDİR. DETAYLI OTOPSİ ANLATIMI MEVCUTTUR!- "Ölüm sonrası yanığı değil bu. Diri diri yanmış." dedi Yankı, yardımcılarına ithafen. Fakat beklemediği bir ses cevap verdi ona. "Nasıl bu kadar eminsiniz?" Yankı arkasını döndüğünde şeridin içine girmiş jandarma formalı, iri yarı adamla burun buruna geldi. "Buraya giremezsiniz beyefendi. Lütfen şeridin diğer tarafında bekler misiniz?" dedi bıkkınlıkla. Fakat adam şeridin diğer tarafına geçmek yerine Yankı`nın yanından geçip cesedin başında durdu. "Soruma cevap vermediniz?" Adamın kendisini görmezden gelip tek bir noktaya odaklanması Yankı`nın sinirini bozmuştu. Aynı sakinlikle adama cevap verdi; "Kim olduğunuzu söylemediniz?" sesi daha çok soru sorar gibiydi. Adam bakışlarını cesetten çekip Yankı`ya çevirdi. "Jandarma yüzbaşı Turan Alp Kara." dedi Yankı`nın gözlerinin içine bakarken. Yankı, Turan`ın yanına gelip cesedin yanına doğru çömeldi. "Öldükten sonra yansaydı duruşu bu şekilde değil, boksör duruşu şeklinde olurdu. Ölü bedende Kaslar kullanım dışı olduğu için ısıyla birlikte büzüşür. Ama gördüğünüz gibi burada maktül yüz üstü ve kolları açık şekilde. Ağzının açıklığını görebiliyor musunuz? Acı çekmiş." Turan başını sallarken bir kaç adım geri çekildi. "Ama yine de net cevabı otopsiden sonra verebilirim." Turan ellerini kemerinin üstüne koyup ağırlığını tek bacağının üstüne verdi. "Anladım. Siz daha iyi bilirsiniz tabii. Kolay gelsin o zaman size..." Turan`ın merakla bakan gözleri karşısında Yankı ismini söylemediğini hatırladı. "Yankı Sırdaş." dedi sadece. Turan az önceki cümlesini tamamladı; "Kolay gelsin size Yankı Hanım." Turan ikinci kez Yankı`nın yanından geçerken Yankı, Kübra`ya sesleni. "Kübra! Yüzbaşının ayak izi örneğini de alalım!" Turan anlamazca Yankı`ya bakarken Yankı sadece omzunu silkti. "Şeridi geçmemeniz geretiğini söylemiştim. Ayak izleriniz diğer ayak izlerine karıştı. İşimizi zorlaştırıyorsunuz. Sizin yüzünüzden fazladan ayak izi inceleyeceğiz." Yankı, yüzbaşının cevap vermesini beklemeden arkasını döndü ve cesetle ilgilenmeye devam etti.

Kaiser Guzmán... Mafya aleminin tartışmasız hükümdarı. Herkes onu "Şeytan Kral" olarak tanırdı. Çünkü onun olduğu yerde merhamet yaşamazdı. Kuralları kanla yazılmıştı. İhanetin cezası ölümdü. Ve Kaiser, yıllardır kimseye diz çökmemişti... Tek bir kadın hariç. Laura Vesperia. Yeraltı dünyasının tek kadın örgüt lideri. Güzel olduğu kadar ölümcül, soğuk olduğu kadar ulaşılmazdı. Kaiser`in en büyük düşmanıydı. Ama kimsenin bilmediği bir şey vardı... Kaiser Guzmán, Laura`ya tam yedi yıldır takıntılı bir aşkla bağlıydı. Geçmişlerinde gömülü kalan sırlar, yarım kalan hesaplar ve asla unutulmayan bir ihanet vardı. Birbirlerinden nefret etmeleri gerekiyordu. Fakat kader onları her karşılaştırdığında, aralarındaki savaş daha da tehlikeli bir hâl alıyordu. Çünkü bu hikâyede aşk, bir zayıflık değildi. Bir savaştı. Ve Kaiser, Laura`yı elde etmek için tüm dünyayı ateşe vermeye hazırdı.

Herkes onun öldüğüne inanmıştı. Oysa o, yıllarca kaçmaya çalıştığı dünyanın tam ortasına kendi isteğiyle dönmüştü. Hayatı boyunca nefret ettiği mafyanın içine, yüzünü bir maskenin ardına saklayarak girdi. Tek amacı, babasının kurduğu kanlı düzeni içeriden çökertmekti. Dışarıdan soğukkanlı, acımasız ve kusursuz görünüyordu. Kimse maskenin ardında, geçmişini geride bırakmaya çalışan bir adamın yaşadığını bilmiyordu. Kadın ise yıllardır sessizce aynı adamı seviyordu. Lise sıralarında başlayan duyguları hiçbir zaman karşılık bulmamış, sevdiği adamın kalbi hep başka bir kadına ait olmuştu. Bu yüzden sevgisini içinde sakladı; ne vazgeçebildi ne de bir gün fark edileceğine inanabildi. O adam öldüğünde ise söyleyemediği bütün cümleleri de onunla birlikte toprağa gömdüğünü sandı. Fakat kaderin ikisi için bambaşka planları vardı. Mafya dünyasıyla kurulan beklenmedik bir bağ, yollarını yeniden kesiştirecekti. Birbirine tamamen zıt iki hayat, kirli sırların ve kanlı hesaplaşmaların ortasında anlaşmalı bir evlilikle aynı çatı altında yaşamaya mecbur kalacaktı. Biri yıllarca sakladığı gerçeklerle savaşırken, diğeri kalbinde büyüttüğü platonik aşkın gerçekten bir umut olup olmadığını sorgulayacaktı. Ne Tuna geçmişinden kaçabilecek ne de Nehir yıllardır susturduğu duygularını görmezden gelebilecekti. Nehir, yıllarca sevdiği adamı unutmaya çalıştı. Tuna ise yıllarca unutması gereken şeylerden kaçtı. Şimdi ikisinin de kaçacak yeri kalmamıştı.

Beni o fener kulesine götüren yolu kendi ellerinizle inşa ettiniz. Her biriniz bir köşede sustunuz, her biriniz paçanızı kurtarmak için beni o canavarların önüne bir başınıza fırlattınız. Şimdi arkanıza yaslanın ve kendi günahlarınızı dinleyin. Çünkü bu kutuda hepinizin adı var." İrem, zifiri karanlık bir gecede, hırçın dalgaların dövdüğü o fener kulesinden atlayarak hayatına son verdi. Arkasında ne bir mektup bıraktı ne de bir intihar notu... Sadece eski, kahverengi bir paket ve içinde numaralandırılmış kasetler. Kasetlerin tek bir acımasız kuralı vardı: Her katil kendi günahını sonuna kadar dinleyecek ve kutuyu bir sonrakine devredecek. Kıskançlığıyla ilk darbeyi vuranlar, "el alem ne der" diye sırtını dönenler, kendi geleceğini kurtarmak için mahremiyeti altın tepside sunan dostlar ve şefkatli bir maskenin arkasına sığınan akbabalar... Koridorlarında yürüdüğünüz o sessiz kampüs, aslında İrem’i diri diri gömen suç ortaklarıyla dolu. Şimdi o eski kasetçarda manyetik şeritler yeniden dönüyor. İrem’in buz gibi sesi, karanlık odaların duvarlarında yankılanıyor ve her "Play" tuşu yeni bir infaz emrine dönüşüyor. Kaçış yok, inkâr yok, sığınacak hiçbir duvar kalmadı. Zincir başladı. Son Kaset dönüyor. Ve bu, katillerine bir çağrı.

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Ben bir masal kahramanı değilim, bu da bir masal kitabı değil. Bu benim hayatım. Mucizeler pek olmaz hayatta ya da bana uğramayı pek seçmezler, buna rağmen savaşmaksa beni hayatta tutan tek şey

Yıllar sonra annesinin intikamını almak için gizli kimlikle Sora holdingin içine sızar. Başına gelecek her şeyden habersizdir tek amacı annesinin intikamını almak o holdingi batırmaktır. Bir anda ekibine dahil olan Tuna Kurt bütün işin sarpa sarmasına sebep olacaktır. Kalbinin sesini dinlemek aptallara göredir ama ben galiba aptal olmak istiyorum​