🇹🇷TÜRK olmak zordur dünyayla savaşırsın. TÜRK olmamak daha zordur TÜRK`lerle savaşırsın.🇹🇷 Ben Defne DEMİRKAN. İşe giderken çarptığım adamın komiserim olacağını elbette bilemezdim. Not: Bu kurgu bazı hassas okuyucular için tetikleyici ve vahşet ögeleri içerebilir. Bunu göz önünde bulundurarak okuyun.

"Sesim benden çalındı; ama sessizliğim silahım olacak." Yedi yıldır susturulan Neva, babasının psikolojik teröründen kaçıp gümüş tellerle çevrili bir yatılı okula sürgün edilir. Ancak bu okul bir eğitim yuvası değil, çocukların "hasat" edildiği bir mezarlıktır. Gece yarısı tanık olduğu cinayet ve zümrüt gözlü bir cellat... Neva konuşamıyor olabilir ama bu karanlıkta nefes almak, ölmekten daha pahalıdır. Sessizliğin çığlığını duymaya hazır mısınız?

Karaner ailesi yeni bebeklerini beklerken doğum sırasında gerçekleşen ani bir olaydan dolayı ikiz bebeklerinden birini kaybeder... Yıllar sonra yaşadıkları bi olay onlara kaybolmuş çocuklarını geri sunar Orta yaşlardaki kadın bana koşup sımsıkı sarıldı. Saçlarımın kokusunu içine çekti sonra arkasındaki adama dönüp sesi titreyerek "Kokusu bile aynı...."

Ortak ve bir o kadar uzak bir geçmiş... İki ayrı dünyanın aynı evrende birleştiği hayatta, zoraki bir birlikteliğin eşiğindeki iki genç, geçmişin izlerini yavaşça ortaya sererken kendileri de pek kolay olmayan bir imtihanın başlangıcındalardır. 054***: Kimsin Siz: Asıl sen kimsin? Klavyede gezinen parmakları oldukça temkinliydi. Siz: Mesaj atan sizsiniz farkındaysanız 054***: Rehberimde kayıtlısın Siz: Neden? 054***: Kim olduğunu söylersen bilebilirim belki Siz: Tanımadığım bir numaraya ne diye bilgilerimi paylaşayım? *Engellediniz* -Kitappad`de Yalnızlığımın İlacı-En Garip Ramazan adlı ilk ve tek kitaptır.✓ Yayın başlangıç tarihi: 23.11.2025 Kitabın tüm hakları bana aittir© Hiçbir şekilde kopyalanmasına müsaadem yoktur. Çalınması durumunda gerekli işlemler ivedilikle yapılacaktır.

Bazı sırlar doğduğu gün başlar. 1998, Malatya Yeşilyurt... Erken başlayan bir doğum, telaş içinde geçen dakikalar ve yeni doğan bir bebeğin başucunda söylenen birkaç cümle... "Sen benim veliahtımsın. Seni öyle yetiştireceğim ki annen bile tanıyamayacak." O sözler yalnızca bir babanın hırsı değildi; yıllar sonra kanla yazılacak bir hikâyenin ilk satırlarıydı. Aradan yıllar geçer. Çınar Efe Alaca, MİT bünyesinde görev yapan genç bir ajan olarak geçmişiyle hiç beklemediği bir şekilde yüzleşmek zorunda kalır. Çocukluğundan silinmiş anılar, peş peşe ortaya çıkan ipuçları ve her adımında biraz daha büyüyen bir gizem... Gerçek sandığı her şey bir yalandan ibarettir. Geçmişini ararken kendisini avın değil, avcının yerine sürükleyen Çınar; ailesi, kardeşi ve devlet arasında imkânsız seçimler yapmak zorunda kalacaktır.

İki kişiliği arasında kalmış, küçüklüğüyls konuşan ve bütün Timlerden kovulan ve son şansı olan Deli Ayaz`ın Timinde kendini benliğine kavuşan Hare Kurt yıllar sonra gerçek aşkla tanışır ve vatanından sonra kendini gerçekten bir yere ait hisseder.

İKİ YOL AYNI KANLA ÇİZİLDİ. Biri özgürlüğü seçti. Diğeri kontrolü. Biri gökyüzünde süzülmek istedi. Diğeri herkesin kaderini yazmayı. Ama şehir aynıydı. Kurallar aynıydı. Ve sonunda... İkisi de aynı karanlığa yürüdü. Efraz Karadağ... Karanlıktan doğmuş bir şahin. Karan Andreeva... Düzeni kendi elleriyle kuran bir sistem. İkisi de kaybettiklerini geri almak için savaşacak. Ama bu savaşta... Kaybeden sadece biri olmayacak. Çünkü bazen en tehlikeli düşman, seni senden daha iyi tanıyandır. "Bazıları kuyuya düşer. Bazıları onu inşa eder."

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

"Neden Timur? Ne değişti ki aramızda?" dedim, sesim titriyordu. Titremesin diye uğraşmaya tenezzül etmedim. Ensesini kaşıyıp bana geri döndüğünde, "Büyüdüm, olgunlaştım, gerçeklerle yüzleştim. Yeterli bir sebep değil mi?" dedi gözleri sinirden kararırken. "Korkuyorum demiyorsunda! `Ender, ben seni bırakıp hayatından siktir olup gittiğim için çok pişmanım, yüzüne bakamam.` diyemiyorsun! Bahanelerin arkasına sığınıyorsun!" Ağlamaktan sesim kısıldı. Bağıramadım. Bir anda omuzlarımı tutup sarsarken, "Çocuktum lan! Korktum, yapamadım işte, oldu mu? Evet korkaktım, hâlâ da öyleyim!" diye bağırdı yüzüme karşı. Gözyaşlarım yavaş yavaş dinmişken dayanamadım ve kollarına tutunup kendimi yere bıraktım. Çocuktuk, korkaktık. Bir hata yapmıştık. ————————— Kitabımın tüm hakları bana aittir çalınması, kopyalanması durumunda yasal işlemler başlatılacaktır.

Bilmiyordum. Hiçbirşey bilmiyordum. Belkide bilmem en iyisiydi. Ama etrafımda ki sesler susmuyordu. Git,bul ve yap diyorlardı. Peki sonucu, sonucu düşünüyorlarmıydı?

" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

Severek evlenen iki genç kalbin, zamanla nasıl bir acı çemberine hapsolduğunun hikayesi bu. `Seni sevmiyorum` diyerek arkasında koca bir enkaz bırakan bir adam ve o enkazın altında beş yıl boyunca sessizce bekleyen bir kadın. Beş yıl sonra gelen o dönüş, bir telafi mi yoksa yarım kalmış bir yıkımın devamı mı? Munis; sevginin, terk edilişin ve küllerinden doğmaya çalışan bir aşkın romanı. ... "Ya gerçekten gömmediyse?" dedi usulca. "Ya hâlâ kalbinin en derininde bir yerlerde Hamza varsa, ne olacak?" Sessiz kaldım. Kalbim sustu. Sadece gözlerim konuşuyordu şimdi. ... Oysa değil mi insan en çok unutulmaktan korkardı? Ölünce değil varlığının hiçbir önemi kalmamış gibi yaşanması belkide zoruna giderdi insanın. Birini kaybetmek ne demek bilmezdi insan yaşamayana kadar. Fakat şöyle anlatmak gerekiyorsa eksilen dişin boşluğu gibidir insanın sevdiği birini kaybetmesi. İlk başlarda çok acını çeker sonraları eksilen dişinin yerini her yemek yiyişinde his eder sonra ise sadece varlığının olmayışını hisseder. ... Çalıntı, kopyalanma ve kurgunun başka şahıslar tarafından yazılması hâlinde gerekli işlemler yapılacaktır.

“Ama şunu sakın unutma Karan: o duvak sadece yüzümü el alemden saklamaya yarayacak, seninle aramızdaki uçurumun köprüsü olmayacak!” “Aramızdaki uçurum bir köprüyle geçilmez zaten ama bir gün seninle bu uçurumu, el ele aşağı düşerek kapatacağız.” * * * Hazal için hayat, sığındığı o sessiz limanda kendi halinde akıp giderken bir gecede, tek bir fırtınayla darmadağın oldu. İkizi Hayat’ın vefatıyla kucağına bırakılan emanet, sadece minicik bir bebek değil; kaçmaya çalıştığı o karanlık ve acımasız töre kanunlarının ta kendisiydi. Mardin’in o koca, kasvetli Özkaya konağına adım attığında karşısında sadece düşmanları değil, beş yıl önce kalbine gömdüğü o yeşil gözleri buldu: Karan Özkaya. Geçmişin hesapsız yaraları, konaktaki entrikalar ve kapıda bekleyen tehlikeler zincirine karşı, birbirlerini tanıyan ama yabancı olan Hazal ve Karan tek bir amaç için bir araya geldi: Korunmasız bir bebeği canları pahasına korumak. Biri geçmişin yükünü omuzlarında taşıyan bir aşiret ağası, diğeri ise bir gecede anne olmak zorunda kalan yaralı bir kadın...

Geçmişin ne kadar kötü olursa olsun herzaman ilerlemek zorundasın çünkü zaman her zaman ilerler iyi olsada kötü olsada. Geçmişinde kaçırılıp 6 yaşından 10 yaşına kadar işkence gören Sare Kurtoğlu 13 yıl sonra tam herşeyi duzelttigini düşünürken onun hakkında herşeyi bilen bir çocukla karşılaşır çocuk ona bir teklifte bulunur Sare gerçekten o çocuğa güvenip yıllar sonra kapattığı vakayı açacak mı? Ona işkence edenleri gerçekten bula bulabilecekmi? Hep beraber göreceğiz

"Güneş yıldızlar görünsün diye batar. Karanlık ışığın olsun yolun hep aydınlık olsun yıldız çiçeği." ❄️KİTABIMIN TELİF HAKKI BELGESİ VARDIR❄️ Eliz Erber,bir psikiyatristir. Çalıştığı hastane babasının ortak olduğu hastanedir. Eliz bu hastanede çalıştığı süreçte çiçekler ve notlar almaya başlar. Yavaş yavaş herşey günyüzüne çıkarken bütün sırlar kendini açığa çıkarır. Bu sırada elizin her daim yanında duran abisinin dostuna aşık olmaya başla ama hayat sürekli akıyordu ve onun başına belalar açıp duruyordu. "Sen eliz erber, bana Manolya çiçeği yetiştiren özel bir kişi gibi hissettiriyorsun ve ben bundan hiç rahatsız olmuyorum.” dedi. ( DUHAN VE ELİZ). "Hayat çok zor." Dedi ve sakince nefes alıp vermeye devam etti. Yanına bir iki adım attı ve gözlerinin en derinine bakmak için yüzüne doğru eğildi. "Sen daha zorsun." Dedi ve kapıyı çarpıp odadan çıktı. (ATAKAN VE ÖZÜM)

Yananlar vardı dokununca geriye kül kalan Donanlar vardı içine gömdüğünü asla söylemeyen aynı dünyada iki uç biri ateş gibi acele biri buz gibi suskun ve kimse anlamadı; bazı hikayeler birleşmek için değil birbirini tüketmek için başlar

Bebekler karıştırılmıştı... O günden sonra o kız için hiçbir şey eskisi gibi olmadı, olmayacaktı. İki hayat karıştırıldı. Bir hayat cenneti, diğer hayat cehennemi yaşadı... O kız hayatını yaşayamadı çünkü onun yaşaması gereken hayatı elinden alıp o adamın kızına verdiler... Birinin hayatı cennet kadar güzel, cennetten farksızdı. O kızınsa hayatını cehenneme çevirip yok ettiler... Ama o bu savaşın içinden sağ çıktı... Acılarından yeniden doğan bir kıza dönüştü...

Geçmişte yaşadıkları yüzünden kaç kere hastanelik olan küçük Çağın, doktorların koyduğu tehşis ile yaşamaya mecbur bırakılır. Yavaş yavaş tanıştığı insanların yüzünü,ismini hatta nerede olduğunu bile unutur hâle gelen Çağın,2021 yılında kütüphanede ders çalışırken yanında kıpırtı sezer. Açık kumral teni ve lüle lüle saçları ile bir "Afet`i" andıran kıza gönlünü kaptırır. Uzun zaman kalbinde yaranan boşluğu fark eden Çağın`ın hatırladığı tek şey, kızın en sevdiği şarkı ve okuduğu okuldur. Peki, kafasına koyduğu şeyi yapmaya niyetli bir genci kim durdurabilir? ~~~~ Sınıfın sessiz ve kendisini alzheimer diye tanıtan çocuğunu merak eden Afet,okulun düzenlediği şarkı yarışmasına katılır fakat çocuğun da katıldığından bihaberdir. Öğretmenlerden numarasını alıp konuşturmaya çalışan Afet`in aklında neler vardır?

İzel, hayatı boyunca babasının gölgesinde büyüdü.Babası İzel`in üstüne düştü el üstünde büyüttü, Ama İzel`in bilmediği şey o gölgenin ne kadar karanlık olduğuydu. Adalet için savaşmaya yemin etmişti. Bu yüzden yol onu Cumhuriyet Savcısı Deniz Kesgin`in yanına çıkardı. Fakat kaderin onun için hazırladığı dosya, hiçbir mahkeme salonuna sığmayacak kadar ağırdı. Çünkü Deniz, onun ilk aşkıydı. İlk kalp kırıklığı. İlk yarası. Ve asla tamamen kapanmayan tek hikâyesi... Yıllar önce birbirlerinden koparılmışlardı. Birinin kalbinden sökülüp alınan bir sevda, diğerinin içine gömülen bir özlem olarak kalmıştı. Deniz unutamamıştı. İzel ise unuttuğunu sanmıştı. Ta ki göz göze geldikleri o ana kadar... Fakat geçmiş sadece aşkı geri getirmeyecekti. Sırlar da geri dönecekti. Kanla yazılmış sırlar. İhanetler. Yalanlar. Ve İzel`in bütün hayatını yerle bir edecek tek bir gerçek: Babası, yıllardır peşinde oldukları karanlığın ta kendisiydi. Şimdi İzel`in önünde iki seçenek vardı. Ya kalbini dinleyip sevdiği adamın yanında duracaktı... Ya da kan bağının peşinden gidip her şeyi kaybedecekti. Çünkü bazı aşklar kaderdir. Bazı sırlar felaket. Ve bazı hesaplar... Er ya da geç ödenir.

Okulum için ailemden uzak bir şehre gitmek zorunda kaldım. Aslında sevdiğim adam yüzünden ailemi ve şehri terk ettim. Geri döndüğümde her şey eskisi gibi mi olur bilemiyorum ama artık ben eski ben değilim onun farkındayım.

Kendini sevmeyenlere; Bir gece gözlerini açtığında, babasının bileklerine kelepçeler vurulan Sare’nin hayatı altüst olmuştu. Onu hayatta tutan tek şey, geçmişinden gelen insanlardı. Sare, daha önce hiç görmediği ve gitmediği insanlarla eğitim alacaktı. Bu yolculukta onu aşkın kusuru, dostluğun acımasızlığı bekliyordu. Ama hafızasına kazınan tek şey; kusursuz insanın olmadığıydı.

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

(13 yaş üzeri okumalıdır) 7 arkadaş biri çocukluk aşkım peki biz hala çocuk muyuz orasi muamma dedim ya aşıktım herşey geçmişte kaldı demek isterdim ben zaten sadece isterim çoğu da olmaz

“Gerçeklerden kaçamazsın Lavinya, sadece saklanabilirsin…” 🔗 Değişimin içinde değişim olur mu? Ya bu bir döngüden ibaretse. Ya da sen bu değişimin ta kendisi isen? Yapabilir misin? Kırabilir misin bu zinciri? Gerçeklerin birbirine bağlandığı… Ve en önemlisi kendini bulabilir misin? İşte ben, kendimi bulmaya çalışıyorum. Ama kendimi bulmaya başladığım her saniye geçmişle yüzleşiyorum. 🔗 Yazar Notu: Bu kitaptaki mekanların, şahısların ve olayların hepsi hayal ürünüdür. Gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Ayrıca bu kitap cinayet, adam yaralama, intihar, intihara meyillilik, bunalım, ağır depresyon, depresif düşünme, alıkoyma, küfür, rahatsız edici temalar vb. tetikleyici unsurlar barındırmaktadır.

Hayat, benim için istediğim gibi yaşayamayacaksam neden yaşıyorum? diyeceğim bir yerdi. Hiç bir zaman kafamı yere eğip, özür dileyen yada pısrık kalan bir kız değildim. ve böyle gideceğinden emindim. ama hayat bana inat yaparcasına karşıma çıkmaması gereken birini çıkarmıştı. Kim olduğunu bilmiyordum. Ama isminin önüne gelen tehlikeli, ve mafya kelimeleri beni ondan kaçmam için yeterliydi. Kaçtım. Başım dik bir şekilde onu her gördüğümde ağzının payı verdim ama bizi birleştiren kaderdi. bu yüzden kaçmayı bıraktım. Artık ona hayatı cehennem edecektim...