Karen atlara sarılmayı annesine sarılmak gibi tanımlardı. İkisinde de sıcaklık vardı İkisinde de kaçış. Annesi bir gün hiçbir şey demeden gitmişti.. Ne bir mektup, Ne bir veda.. Sadece sessizlik... Babası ise her şeyi söyleyip hiçbir şey anlatmamıştı. Süslü kelimelerin ardına sakladığı yalanları vardı onun. Gözlerinin içi bile susuyordu bazen, Ama o geldiğinde... Karan... Onun sessizliği, babamın sessizliğine benzemiyordu. O susunca içim ürperiyordu, Sanki bir şey biliyor, Ama anlatmıyordu. Ve en kötüsü, Ben o sessizliğe inanmak istiyordum..

Bazı hisler sevilmez. Bastırılır. Ama bastırılan her duygu, bir gün kanar. Karışık Hisler, doğruyla yanlışın, aşkla nefretin birbirine karıştığı bir evren. Burada herkes bir seçim yapar. Ve her seçim, bir bedel ister. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Yıllar sonra sosyal medyada başlayan bir takip… Ve hiç beklenmeyen bir bayram sabahı karşılaşması. Aynı ailede büyüyen iki kuzen, zamanla değişen duygularla yüzleşmek zorunda kalır. Bazı tesadüfler sadece tesadüf değildir.

"Nilüferleri bilir misin? Hiçbir yere kök salamazlar." Ahu eşinden boşanıp çocuğuyla birlikte mahallesine döndüğünde geçmişinde bıraktığı kişiler ve duyguları yeniden karşısına çıkar. Zorunlu yaşanan ayrılıkların sebebi ortaya çıkmaya başlar yavaş yavaş. Avukatlık mesleğinin getirdiklerini yaparken bir yandan da onun kurallarıyla ve yasaklarıyla yaşamayı beceremediği savcı Arhan`la sürekli bir gel git içindedir. İlişkileri karmakarışık ve zordur. Bu yolun sonunda mahallesindeki ilk aşkıyla yaşayabilecek miydi? Onun kurallarına rağmen yanında kalmayı başarabilecek miydi?

Bir yerde okumuştum: "Tepeden tırnağa yaralısın, sevmek senin neyine. " yazıyordu. Kalbime kazımak istedim bu cümleyi, çok dokunmuştu.

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

Bir anlaşmalı evlilik sınırları ne kadar zorlayabilirdi? Peki ya çıkarlar üzerine kurulu bu evlilik verilen sözlerden saparak aşk ve sevginin duvarlarına çarparsa aşkın sınırı olur muydu? Bir sır... Bir emanet... Verilen sözler... Nar Çiçeği Mahallesinde beklenmedik anda filizlenen bir aşkın hikayesi... Güzce Dağhanlı (Sunturlu)& Alparslan Sunturlu

Hiç geçmişiniz ile geleceğiniz arasında arafta kaldınızmı? Mutluluk ile hüzün , heyecan ile endişe ve en kötüsü... Delilik ile akıl arasındaki o ince çizgide.. O Araf noktasında... Hiç kaldınızmı?... Peki kalsaydınız... Nereyi seçerdiniz?..

" Lise yıllarının tozlu raflarında bırakılan kırık bir kalp, Gümüşhane`nin soğuk dağlarında bir namlunun ucunda yeniden atmaya başlar.Nergis için o sadece yıllar önce kalbini darmadağın eden bir adamdı. Binbaşı Araz Yıldırım içinse Nergis , yıllar sonra devralmak zorunda kaldığı en zorlu "güz nöbetiydi" . "Bazı yaralar iyileşmez sadece kabuk bağlar Nergis geçmişin izini bir öğretmen önlüğüyle gizlemeye çalışırken Araz o izleri bir kurşun sesiyle .Reddedilen bir aşkın küllerinden barut kokulu bir kurtuluş doğuyor ." "Seni reddetdiğim gün aslında kendi infazımı imzalamışım Nergis .şimid ise o infazın gölgesinde senin için nöbetteyim" ______________________ "Gözlüklerinin arkasına o kırgı bakışları bir kurşunla silemessin öğretmen hanım evett yeni kitabımız hayırlı olsun şimid gölgedeki saklı sırları ve güz nöbetini iki haftada bi atmaya çalışıcam iyi okumalar

Onların aşkı imkansızdı. Peki ya karanlık bir dünyanın içinde, imkansızı yenen bir aşk doğar mıydı yeniden?. Leyla Emiroğlu & Serdar Kılıçaslan

Geçmişte yaşadıkları yüzünden kaç kere hastanelik olan küçük Çağın, doktorların koyduğu tehşis ile yaşamaya mecbur bırakılır. Yavaş yavaş tanıştığı insanların yüzünü,ismini hatta nerede olduğunu bile unutur hâle gelen Çağın,2021 yılında kütüphanede ders çalışırken yanında kıpırtı sezer. Açık kumral teni ve lüle lüle saçları ile bir "Afet`i" andıran kıza gönlünü kaptırır. Uzun zaman kalbinde yaranan boşluğu fark eden Çağın`ın hatırladığı tek şey, kızın en sevdiği şarkı ve okuduğu okuldur. Peki, kafasına koyduğu şeyi yapmaya niyetli bir genci kim durdurabilir? ~~~~ Sınıfın sessiz ve kendisini alzheimer diye tanıtan çocuğunu merak eden Afet,okulun düzenlediği şarkı yarışmasına katılır fakat çocuğun da katıldığından bihaberdir. Öğretmenlerden numarasını alıp konuşturmaya çalışan Afet`in aklında neler vardır?

Tek bir an, tüm doğruları yerle bir etmeye yeter mi? Bir ihanetin soğuk nefesi ensenizdeyken, intikam ne kadar ileri gidebilir?

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

“Bazı şehirler insanı çağırmaz… geri alır.” Mihri, Mardin’e bir kazı için geldi. Ama bu şehir, onun aradığı bir şey değildi. Aksine… ondan saklanan bir geçmiş vardı. Miran Alaz Savran, bu toprakların sahibi değil… kaderiydi. Ve Mihri, farkında olmadan düşman olduğu bir ailenin tam ortasına yürüdü. Kader onları bir araya getirdi. Öfke birbirlerine yaklaştırdı. Ama kayıp… her şeyi yok edebilir. KÖK Kader • Öfke • Kayıp

🇹🇷TÜRK olmak zordur dünyayla savaşırsın. TÜRK olmamak daha zordur TÜRK`lerle savaşırsın.🇹🇷 Ben Defne DEMİRKAN. İşe giderken çarptığım adamın komiserim olacağını elbette bilemezdim. Not: Bu kurgu bazı hassas okuyucular için tetikleyici ve vahşet ögeleri içerebilir. Bunu göz önünde bulundurarak okuyun.

Bu hikâye; aile sırları, gerçek kimlik, gizlenmiş geçmiş ve ortaya çıkan büyük gerçekler üzerine kuruludur. Emre’nin öğrendiği gerçekler, tüm Karahanlı ailesinin hayatını değiştirir.

"Güneş yıldızlar görünsün diye batar. Karanlık ışığın olsun yolun hep aydınlık olsun yıldız çiçeği." ❄️KİTABIMIN TELİF HAKKI BELGESİ VARDIR❄️ Eliz Erber,bir psikiyatristir. Çalıştığı hastane babasının ortak olduğu hastanedir. Eliz bu hastanede çalıştığı süreçte çiçekler ve notlar almaya başlar. Yavaş yavaş herşey günyüzüne çıkarken bütün sırlar kendini açığa çıkarır. Bu sırada elizin her daim yanında duran abisinin dostuna aşık olmaya başla ama hayat sürekli akıyordu ve onun başına belalar açıp duruyordu. "Sen eliz erber, bana Manolya çiçeği yetiştiren özel bir kişi gibi hissettiriyorsun ve ben bundan hiç rahatsız olmuyorum.” dedi. ( DUHAN VE ELİZ). "Hayat çok zor." Dedi ve sakince nefes alıp vermeye devam etti. Yanına bir iki adım attı ve gözlerinin en derinine bakmak için yüzüne doğru eğildi. "Sen daha zorsun." Dedi ve kapıyı çarpıp odadan çıktı. (ATAKAN VE ÖZÜM)

Babasının gölgesinde büyüyen Eflin Öztürk, küçük yaşta babası yüzünden annesi ve kardeşini kaybetmiştir. Hayatını altüst eden babasına karşı savaş açmıştır. Gecenin Gölgesi lakabıyla 24 büyük liderin en büyük korkusu haline gelen Eflin Öztürk’ün asıl amacı masumların canını alan bu insanları hakettiği cezayı vermeleridir. Planları kusursuz işlenmeye devam ediyordur ancak babasının onu Batı bölgesinin lideri Demir Ateş’e bir borç uğruna satması ile herşey altüst olur. ~~~ “Kadına saygı, erkeğin onurudur. Onursuzların yeri gölgemin önüdür.”

Hayat, bazen en ağır rolü en hazırlıksız oyuncuya verir. Kadir için her şey, geçim derdiyle kabul ettiği basit bir figüranlık teklifiyle başladı. Üzerindeki emanet siyah takım elbise ve elindeki maket silahla, sadece birkaç sahne çekip mahallesine dönecekti. Ancak o gün, bir film setinin ışıkları altında değil, hayatın en karanlık ara sokağında kayboldu. Kendisini kaçıran adamların aradığı kişi o değildi. Ama girdiği dünya, bir kurgudan çok daha fazlasını vaat ediyordu: Kan, güç ve yıllardır saklanan sırlar... Bir yanda soğuk bir imparatorluğun tahtında oturan Serhat Arıkan, diğer yanda sadece sevdiklerini korumaya çalışan fırıncı Kadir. Kadir, bu tehlikeli oyunun içinde hayatta kalmaya çalışırken, aslında en başından beri sahte bir hayatın başrolü olduğunu fark edecektir. Maskeler düştüğünde, kimin kurban kimin cellat olduğu birbirine karışacak. Çünkü bu sahnede hiç kimse göründüğü kadar masum, hiçbir tesadüf göründüğü kadar uzak değil. FİGÜRAN… Aksiyon, dram ve karanlığın, en keskin noktada birleştiği yerde…

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Bir yanda neşteriyle hayat veren Cerrah Birkan Karaca, diğer yanda namlusuyla adalet dağıtan Teğmen Gece Ulusoy. Bir yanda vatan toprakları için çarpan yürekler, diğer yanda bir mezar taşında kuruyan papatyalar... Gece’nin karanlığına Birkan’ın ışığı yetecek mi? Yoksa bu yangın, dokunan herkesi küle mi çevirecek? "Gerçekler insanı çürütürse, gerçeklerin getirdiği acılar mahvetmez mi? Mahveder."

Alara, beş yaşında her şeyini kaybettiğini sandı. Bir kaza… bir sessizlik… ve geride kalan cevaplanmamış sorular. Yıllar sonra gerçeğin peşine düşen bir ajan oldu. Ama bazı gerçekler, bulunmak için değil saklanmak içindir. Geçmişin izini sürerken, onu gölgelerden izleyen biri vardı. Çocukluğundan kalan tek şey bir hatıra değil… aynı zamanda bir sırdı. Ve bu sır, hayatını tamamen değiştirecekti.

Defne Yalın otuz dört yaşında, freelance bir editör. Günlerini evinde, kelimelerin arasında geçiriyor. Dış dünyayla bağı giderek zayıflarken, geçmişin sessizliği evin duvarlarına sinmiş durumda. Babası on yedi yaşındayken kayboldu. Ne bir iz, ne bir açıklama. Yıllar sonra bir sabah, posta kutusunda kendi el yazısıyla yazılmış bir not buluyor: “Bunu okuduğunda çok geç kalmış olabilirsin.” Tarihsiz. Gönderen yok. Ama yazı kesinlikle ona ait. Defne günlerdir evden çıkmadığını biliyor. Bu not ne zaman geldiğini bilmiyor. Daha kötüsü… yazıldığını da hatırlamıyor. Zaman çizgisi çatladıkça gerçeklik yer değiştiriyor. Geçmiş, gelecek ve şimdi birbirine karışırken Defne tek bir sorunun peşine düşüyor: İnsan kendi kaderini değiştirebilir mi, yoksa bazı şeyler çoktan olmuştur da biz henüz fark etmemiş miyiz? Bazı gölgeler karanlıktan değil, yaklaşan ışıktan doğar.