Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden –kalplerinden– çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse… O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

Bu güne kadar düştüğümde kimse kaldırmadı bu günden sonrada ben düşmem

+¹⁸ Bella Demir, Türkiye`ye taşındığında hayatının çoktan kendisi için yazıldığını bilmiyordu. Bir beşik kertmesi, bir aşiret, istemeden yapılan bir evlilik ve yıllar sonra yeniden karşısına çıkan bir adam... Baran Hanoğlu. Korkulan bir aşiret varisi. Keskin zekâsı ve insanları çözmedeki yeteneğiyle herkesten birkaç adım önde. Soğuk, öfkeli ve kimseye güvenmeyen biri. Ama Baran`ın kimseye anlatmadığı bir geçmişi, ailesinden bile sakladığı yaraları ve öğrenilmemesi gereken bir kimliği var. Bella, yıllar önce nefret ettiği bu adamın hayatına yeniden girdiğinde tek bir şeyi bilmiyordu: Bazı sırlar ortaya çıkmak için değil, insanları birbirine bağlamak için saklanır. Peki Bella`nın kaderi gerçekten Baran`la mı yazılmıştı? Yoksa bu hikâyede ikisinin de henüz bilmediği çok daha büyük bir sır mı vardı?

"Bazı insanlar ailelerini doğdukları gün kaybeder... Bazıları ise yıllar sonra bulur." Yüzbaşı Eylül Kara, Türk Silahlı Kuvvetleri`nin en başarılı komutanlarından biridir. Disiplini, cesareti ve soğukkanlılığı sayesinde katıldığı her görevi başarıyla tamamlar. Emrindeki tim; Baran, Hakan, Burak ve Selim onun için yalnızca asker değil, yıllar içinde ailesine dönüşmüş insanlardır. Fakat Eylül`ün içinde hiç kapanmayan bir yara vardır... Küçük yaşta yetimhaneye bırakılmış, anne ve babasını hiç tanımadan büyümüştür. Hayatı boyunca kimsesiz olduğuna inanmış, bu yüzden kalbini kimseye kolay kolay açmamıştır. Ta ki sıradan görünen bir operasyon, geçmişin üzeri örtülen sırlarını birer birer ortaya çıkarana kadar... Bir dosya... Bir fotoğraf... Ve yıllardır saklanan büyük bir gerçek... Eylül, aslında sandığından çok daha büyük bir ailenin parçası olduğunu öğrenecektir. Fakat gerçek ailesine ulaşabilmesi için önce onları hedef alan karanlık güçlerle savaşması gerekecektir. Kan bağı mı daha güçlüdür... Yoksa birlikte canını ortaya koyduğun insanlar mı

-arkadaşımın kuzeni o abi dediğim adam nasıl kocam olabilir saçmalamayın.

Kurgu "Sadece küçüklükten beri beklemiştim oysaki.nerden bile bilirdim, beklediğim o kişi mafya ve daha önce karşılaştığımı.benim yıllardır dibimde olduğunu.ve amcamlar ile ortak olduğunu nerden bilebilirdim?nerden bilecektim, ben bu mafya ile bir avukat olarak, anlaşmalı evlilik yapıp, aşık olacağımı nerden bilecektim kaderimi hayatımı değiştirecek kişinin o olduğunu... Yıllardır Firuzeyi seven uzaktan izleyen takip eden, Mirza kılıçhan oğlu. Yeraltı dünyasının en tehlikeli olan mafyası ve Mardin`de köklü bir aşiretin ağası, mafya ve aşiret kızı olan birine aşık olur... Ve asıl hikaye evlilik ile başlayıp tüm geçmiş sırları ortaya çıktıktan sonra başlar ... Mirza Efe kılıçhan oğlu⚔️Firuze Şerwanlı Uyarı! Kitabımın kurgusu çalındığı an şikayet etmekten çekinmeyeceğim bilginiz olsun! Kitap kapağı için @meisimsii`a teşekkür ederim.

Bir kurşun... İki aşiret... Ve uğruna ömür boyu feda edilecek bir aşk. Yıllar önce sıkılan tek bir kurşun, Şahinbeyler ve Doğanbeyler arasında oluşacak düşmanlığı ateşler. O günden sonra iki aşiret arasında büyük bir kan davası ortaya çıkar. Fakat yıllar sonra kan davasını bitirecek bir tohum serpilir toprağa. Bu tohumun adı da; Aşktır. İki genç birbirine deli gibi aşık olmuştur. Ne var ki, iki aşiret arasında olan kan davası yüzünden birbirine kavuşmaz sevdalılar. Aşiretler toplanır, umutlar tekrar toprağa ekilir. Lakin alınan tek karar düşmanlığın devam etmesidir. Herkes düşmanlığın tekrar devam edeceğini zannederken aralarında bir kişi bu zinciri kırar; Hicran Doğanbey. Bir insan iki aşiretin arasında ki düşmanlığı bitirebilecek mi? Bir insan iki aşiretin arasında ki kaderi değiştirebilecek mi? Peki ya bunun bedeli kendi hayatı olursa? Kan mı kazanacak, yoksa aşk mı?

"SENDEN NEFRET EDİYORUM, DUYDUN MU BENİ! SENİN GİBİ BİR ADAMLA DA ASLA EVLENMEYECEĞİM AS-LA" dedim, bağırarak. Üstüme üstüme geliyordu. "Sen" dedi ve bir adım daha attı, "Benden kurtulamayacaksın, bunu unut. Sev ya da sevme. Ama o evlilik olacak. Eğer ailenden her birinin gözlerinin önünde ölmesini istemiyorsan, bunu yapmak zorundasın asi kız. Zira biz kan dökersek, kaçanları öldürmekle kalmayız. Töre denildi, kadın susturulmaya çalışıldı. Bu yalnızca bir aşk hikâyesi değil, susturulmak istenen bir kadının başkaldırışı. Bazı kadınlar susmaz, susturulur.

Eylül, adını bilmediği bir hayatın içine bırakıldığında tek istediği şey biraz huzurdu. Miraç ise bu evliliğin sadece bir zorunluluk olmadığını kendine bile itiraf edemiyordu. Aynı evde, aynı sofrada, aynı kalabalığın içinde… Ama bambaşka yalnızlıklarda. Miraç, Eylül’ün yabancılık çekmemesi için çabaladıkça; Eylül, kalbini korumak için bir adım geri durdu. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar, ama güven zamanla yazılır. “Bir Papatya Meselesi”, iki inatçı kalbin, gururla sevgi arasında verdiği sessiz mücadelenin hikâyesi. Aynı zamanda ise sırların, travmaların içinde olan bir hikaye.

Başta abisi terörist diye nefret ettiği Zeynepe sevgili rolünden yakınlaşıp sonradan aşık olan Cihan "Ve cihan`ın ondan nefret ettiğini bildiği halde onu deliler gibi seven Zeynep ** Adının, ve içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır..

"Benim bu dünyada Süheyla`yı yarı yolda bıraktığım gün Firdevs Hanım, öldüğüm gündür. Zira ben gönlümü ona verdim."

Aşiret kurgusudur. İki farklı kişilik tek bir bedende var olabilir mi? Efnan…Cennetteki güzel gözlü kadın… Miran…Güçlü,lider,soylu… Gözleri nefretle bakarken birbirlerine,bir gün buzlar çözülür mü sizce? Unutulur mu çekilen ızdıraplar haykırılan acılar? Yoksa bir kalp bir yemini saklar mı?

"Ecmel Hanım, bu noktada yatışınız acilen yapılmalı ve ameliyata almamız gerekli. Aksi takdirde, bunun geri dönüşü olmaz." Demişti doktor bana ciddiyetle tüm olacaklardan bahsederken. Aylardır gelip kemoterapi görüyor, inatla tümörlerin küçülme yapmasını bekliyordum. Olmuyordu. Metastaz yapmaya devam ettiği için sigorta kapsamından da çıkmıştı, benim tedavinin kalanında kullanılacak ilaçlara verebilecek bir bütçem kalmamıştı. "Ne kadar sürem var?" Demiştim aylardır gelip gittiğim doktora ifadesizce bakarken. Bu sorumu beklemediği açıktı. "Tedavi devam ettikçe en azından ameliyat tarihini ileri.." Diyordu ki açıklamasını kesip, "Doktor Bey, ben daha fazla devam etmeyeceğim. Ne kadar daha yaşayabileceğim?" Demiştim kesin bir cevabı ondan duymayı bekleyerek. Tavrımın netliği karşımdaki yaşlı adamı dumura uğratmış ve gözlüklerini gözüne geri itip sonuçlarıma tekrar bakmıştı sıkıntıyla. "En fazla sekiz ay." Demişti Doktor Bey aynı sıkıntılı ifadeyle. Sekiz ay. Güzel, diye geçirmiştim içimden. Babamla tanışmak için önümde sekiz ayım vardı.

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. GECE KRALİÇESİ KİTABIMIN SERİSİDİR. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

SİYAH İNCİ -TÖRE- Bazı günahların bedelini onları işleyenler ödemezdi. O bedeli günahkar değil, masumlar öderdi. Azel Leyan, ağabeyinin verdiği bir karar yüzünden kendini Şahmaranların dünyasında bulduğunda, hayatının artık eskisi gibi olmayacağını biliyordu. Bilmediği şey ise karşısındaki adamın gözlerinde kendisine değil, geçmişe baktığıydı. Berzan Şahmaran… Doğunun en güçlü aşiretinin ağası, Öfkesiyle anılan, adı korkuyla fısıldanan, kimsenin gücünün yetmediği, adı deli ağaya çıkmış adam. Ve geçmişi affetmeyen biri. Yıllar önce yaşanan bir ihanetin, bir suçun ve bir yıkımın izleri hâlâ onunla birlikte yaşıyordu. Şimdi ise o geçmişin gölgesi, Azel Leyan’ın yüzünde karşısına çıkmıştı. Hem de onları bir araya getiren bir berdelle… Birileri mutlu olacaklar diye, onlar bunun cefasını çekeceklerdi. Bir tarafta töre. Bir tarafta intikam. Bir tarafta hiç işlemediği suçların yükünü omuzlarında taşıyan genç bir kadın. Diğer tarafta yaralarını öfkesinin ardına saklayan bir adam. Kader onları aynı yola sürükledi. Ama bazı yolların sonu sevda değil, Berdel, nefret ve kibirin bir araya geldiği savaştı. Ve bazen insanın en büyük sınavı, nefret etmesi gereken kişiye karşı kalbinin sessiz kalmamasıdır. TÜM HAKLARI SAKLIDIR VE BANA AİTTİR. ÇALINTI SÖZ KONUSU OLDUĞUN DA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Abisinin hatası yüzünden küçük yaşta töreye kurban edilen Ezo Leyla Eroğlu. Kardeşinin yaptığı hata yüzünden küçük bir çocukla evlenmemek için memleketi terk eden Alaz Xidrekan . "Baba lütfen yalvarırım ben daha çok küçüğüm okulum var baba lütfen verme beni onlara " diye yalvarıyordu babasının ayaklarının dibinde çökmüş halde. Annesi zerrin hanım `ın ise içi yanıyordu biricik kızları oğlunun hatası yüzünden töreye kurban gidiyordu. Başını yana çevirip zorla yutkundu sidar ağa ve ona yalvaran kızına baktı. "Keşke kızım keşke elimden bir şey gelse" "Baba ben... ben e-evlenemem... ben yapamam lütfen baba ." "Beyim bir şey yapasın kurbanın olayım bir şey yapasın benim kızım küçüktür onu hor görürler." "Elimden bir şey gelmez hanım görmezmisin gelse zaten yaparım canımı bile veririm ... ama yapacak hiç bir şey yoktur elim kolum bağlıdır ." Diyerek kızının önüne çöktü sidar ağa ve kocaman sarıldı canından çok sevdiği kızına . "Beni affedesin kızım ben seni koruyamadım affedesin kızım ben sana baba olamadım " Genç kız başını kaldırıp ona kızarmış gözlerle bakan babasına baktı ve ayağa kalktı . burnunu çekip derin bir nefes verdi ve babasının gözlerinin içine baktı hiç bir duygu olmadan . "Bugünü hiç unutmayasın sidar ağa çünkü ben hiç unutmayacağım her zaman aklımda olacak sen oğlun için kızını töreye kurban ettin keşke abim kadar değerim olsaydı ama yemin ederim ki bu gün düştüm ama elbet ayağa kalkacağım işte o zaman herkes ezoyu görecek !"Diyerek hızlıca merdivenleri çıkmaya başladı. Genç kız daha on altısında bir çoçuktu ezo onun hayellerini ve hayatını çalmışlardı. Ama elbet bir gün devran dönerdi... Wattpad kitabıdır. Terk etmek #1🥇

Mardinde eziyet gören kız ve bir gün Yaşlı biriyle evlenmek zorunda kaldığı için kaçıp bir Rus mafyasından yardım istedi -Ben sana acıdığım için evlenicem köylü kız Ve hemen okumaya başla 🔸DİKKAT:artı on sekkiz sahneler var🔸 🔸Kitap kapağı kendime aittir🔸 Tüm haklar saklıdır❗

"Sen de tek sevgilim aklıma düştün Nazende sevgilim yadıma düştün..." Karadeniz’in sisi fırtınayı saklar, Kafkaslılar Sülalesi ise günahlarını... Nazende, İstanbul’un parıltılı hayatını ve elinin tersiyle ittiği zenginliği geride bırakıp, çocukluğunun çalındığı o hırçın kasabaya adım attığında elinde sadece iki şey vardı: Bir öğretmen tebeşiri ve kalbinde büyüttüğü o devasa intikam. O, hak ettiği sevgiyi dilenmeye değil; güce tapan öz babası Asaf Kafkaslı’nın karşısına satın alınamayacak bir güçle dikilmeye gelmişti. Fakat hesap etmediği bir şey vardı: Kafkaslıların can düşmanı, Karadeniz’in delifişek veliahdı Kağan Karahan. İki sülalenin acımasız savaşı kasabayı yakarken, Nazende hem geçmişin hesabını sormak hem de Kağan’ın gözlerinde harlanan o imkansız yangından sağ çıkmak zorundaydı. Kaderini değiştiren o konak, şimdi sahibini bekliyordu. Ya o konağın hanımı olacaktı ya da orayı Kafkaslıların başına yıkacaktı.

Gonca Altıntaş İstanbul`da doktorluk yapmaktadır. Bir gün ansızın memleketi Diyarbakır`dan gelen telefonla, hemen Diyarbakır`a gider. Onu bekleyen olaylar çıkmaz bir hikâye yelken açar.

Anlaşmalı Evlilik temalı bir kitaptır. Aşiret,Bebekli Erkek ve Aksiyon doludur. Aylin monoton hayatı içinde yaşamını sürdüren kendi halinde bir doktordur. Fakat iş adamı olan babası pek tekin işler yapmaz bu yüzden Aylin tefecilerle yüzyüze gelmek zorunda kalır. Ta ki karşısına hayat güvencesini veren Alkan çıkana kadar.

Ben Derin. 5 yaşındayken annesi babası tarafından 14 farklı yerden bıçaklanırken sadece izleyen Derin. Sırf annesi gibi unutulup gidilmemesi, fark edilmesi için hep ünlü olmak istemiş ve içinde ki öfkeyle, şiddetle birleşince ortaya çıkan milli sporcu olan Derin. Bir gün bunların hepsinin bir yalan olduğunu öğrendim ve hayatım tepetaklak oldu....

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Konağın kapısı büyük bir gürültüyle açılmıştı içeriye Alkan aşiretinin ağası Cihan ferman Alkan girmişti "HALİL AĞA!!"diye kükredi resmen babama silah doğrultarak "O NAMUSUZ OĞLUN NERDE "dedi "Ne oluyor "dedi babam olayı anlamaya çalışarak "O oğlun benim kız kardeşimi kaçırdı!!!"dedi bağırmaya devam ederek "Bunun sonu ikisinin ölümüdür!! "dedi Tabi canım babam pek kıymetli oğlunun ölüceğini anlayınca beni yaktı "Olmaz berdel olsun "dedi hiç bir duygu barındırmayan sesiyle Bu yaygarada Cihan ferman beni yani farketmişti Yüze baktı gözlerinde bariz bir şaşkınlık vardı Hemen yüz ifadesini toplayarak babama döndü "Kabuldur "dedi kalın ve erkeksi sesiyle Ne hayır hayır olamaz evlenemezdim ben Olamaz

Defne Umay Sancak;genç avukat yıllardır ayak basmadığı memleketine sırf annesi için geri dönmüştü.Yıllarının geçtiği,acılar çektiği o yere şimdi geri dönmüştü.Ama öyle biri girecekti ki hayatına ona tüm kötü anları unutturup onu hep destekleyecekti… & Eğer bir hikâye kanla başladıysa kanla biterdi… & Gerçek hayattan kaçıp kitaplara sığınan bütün okurlara ithaf edilmiştir.♡

Ben Umay; Üsteğmen Umay Asena kurt. Namı diğer: Hayalet. Mardin`e tayinim çıktı.timim gözlerimin önünde parçalanarak şehit düştü,onlardan sonra ilk timim olacaklar,açıkçası time katılmayı istemezdim ama üstler emir verdiği zaman bana da yapmak düşer,görevim bu çünkü bunu ben seçtim...