Bu kitap 1& yaş ve üzeri okurlar için uygundur. Hikâyede geleneksel aile yapıları, zorla evlilik, psikolojik şiddet, travmatik olaylar ve c1nsell1k içeren sahneler bulunmaktadır. Bazı bölümler hassas okuyucular için rahatsız edici olabilir. Mardin`in taş duvarları yalnızca yılların izini değil, suskun bırakılmış sırları da saklar. Aslanbey ve Sancak aileleri arasında verilen bir söz, iki konağın kaderini birbirine bağlar. Ancak düğüne sayılı günler kala saklanan bir sır, herkesin hayatını altüst edecek kadar büyür. Narin Aslanbey, bir sabah uyandığında artık kendi hayatını değil, başkalarının verdiği kararları yaşamak zorunda kalacağını henüz bilmiyordur. Peki ya bir gelin, beyaz duvağını kendi isteğiyle değil de bir başkasının günahını örtmek için takarsa?

Kapının önünde sessizce bekleyen Aypare, zaman geçtikçe huzursuzlanmaya başlamıştı. Dewran Ağa içeride hâlâ çıkmamıştı. İçini kemiren belirsizlikle baş edemeyince, elini temkinli bir şekilde kaldırıp kapıya iki kez hafifçe vurdu. Kapının ardında, sessizce bekleyen Aypare, içeriden gelen tok ve net "Gel," sesiyle irkildi. Nefesi kesilir gibi oldu. Kalbi, kaburgalarına sığmayacakmış gibi atmaya başladı. Mağaza artık neredeyse boştu. Ne Nurcan ne de Emin görünürdeydi. Sessizlik neredeyse elle tutulur hale gelmişti. El mahkûm, kapıyı yavaşça araladı. İçeri adımını attığında, bir ayağı hâlâ dışarıda gibiydi. Tüm temkinini üstüne giymişti adeta. Gözleri çevresini tarıyor, zihninde olası senaryolar dönüp duruyordu. Yakışıklı olmak, iyi niyetin garantisi değildi. Onu da hayat öğretmişti Aypare`ye. Dewran Ağa ise hâlâ gömleğinin ön kısmını iki eliyle tutuyor, bakışlarını kaçırıyordu." Düğmeleri kapatamıyorum. Yuvası kapalı," dedi. Bu sözler Aypare`nin içini bir nebze rahatlattı. En azından derdi başka şeydi." Makas alıp geliyorum hemen," deyip hızla dışarı çıktı. Az sonra elinde küçük, sivri uçlu bir makasla yeniden içeri girdiğinde içten içe bir çatışma yaşıyordu. O anın gerektirdiği yakınlık, içinde bir huzursuzluk yaratıyordu. Ama başka bir yolu yoktu. Düğmeler gömleğin üst kısmındaydı, Dewran Ağa`nın eliyle açması mümkün değildi. Aypare yaklaşırken gözleri gömleğin düğmelerine takılmıştı ama elini uzattığında, parmak uçları kazara adamın tenine değdi. Sıcaktı... Teni, yaz güneşine tutulmuş bir taş gibi sıcak ve diri. Bu sıcaklık Aypare`nin soğuk ellerine yayıldı. Parmakları ürperdi ama titremedi. Dewran Ağa, Aypare`nin her hareketini göz ucuyla takip ediyordu. Ama gözü en çok onun dudaklarında takılı kaldı. Yüzünü ilk defa bu kadar yakından görüyordu. O anda Aypare`nin güzelliğini inkâr edemedi. Sade ama etkileyici bir güzelliği vardı. Yüzündeki duruluğun altında derinlik, gözlerinde susturulmuş kelimeler vardı. Ama bu büyülü anın içinde başka bir isim geldi aklına: Bade. Gözlerini sıkıca kapattı bir an. İçinden kendine ağır küfürler savurdu. Sevdiği bir kadın varken, karşısındaki başka bir kadına böyle bakması... Onu kendi içinde öfkelendirdi. Aypare, görevini tamamladı. Düğme yuvalarını tek tek açtı, sonra birkaç adım geriye çekildi. Dewran Ağa da içten içe bu yakınlıktan rahatsız olmuştu. Elini hızlıca gömleğin düğmelerine götürüp ilikledi. Ama bakmadı Aypare`ye. Bir kez olsun gözlerini kaldırmadı.

En büyük darbe herzaman yakınlarmızdan aldığımız darbe değilmidir.. #berdel Aşk pişmanlık

Kitabın kapağı ve tüm içerikleri bana aittir. Hiç bir yerden esinlenmedim. Kimse de benim kitabımdan esinlenmesin!

Berdel`e kurban gitmiştim. Hiç tanımadığım, bilmediğim bir adamla evlendiriliyordum... "1 yıl, sadece 1 yıl sonra burdan herkesin seni bir ölü olarak sanması ile gideceksin." Bunu diyen bir ağaya ne kadar güvenilir ki Sevgiyi hiç tatmamış bir kız esir olduğu bir ağaya aşık olabilecek mi... Kalbi kırıklarla dolu 22 yaşında genç bir kız ve Mardin`in aşiret ağası. Berdele kurban gitmiş iki genç, iki deli yürek... Her genç kızın hayaliydi beyaz atlı prens, peki ya bu sadece hayallerden ibaret ise. SAVAŞ AĞA hikayesi çilem olarak değişmiştir... Kuma kitabı değildir... 6 Eylül 2021 Telif hakları kesinlikle saklıdır.

"Aynı anda kaç cephede savaşabilir bir adam?" Dağda terörle, köyde aşiretle, evde babasının bıraktığı enkazla... ​Jandarma Uzman Çavuş Emir Kaan Yılmaz, İklim’in adalet savaşında onun en büyük kalkanı oldu. Sözleşmeli başlayan bu evlilikte, sadece bir koca değil; İklim’in hayalleri için onunla ders çalışan bir öğretmen, kardeşleri için bir ömür feda eden bir ağabeydi. ​Ama bir şeyler ters gidiyor... Emir Kaan’ın vakur duruşunun ardında, timinden bile sakladığı o sarsıcı sır ne? Adar’ın karanlık gölgesi üzerlerine çökerken, Emir Kaan bu savaşı tek parça bitirebilecek mi? ​Bazı borçlar kanla, bazı yeminler canla ödenir. ____ Yarım Kalan Sigara isimli ilk kitaptır. Adının, içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.. Yayın tarihi 24.04.2025

Ailesi onu bir çöp gibi o adama vermişti. O adamsa onun en büyük sınavı olacaktı.

Şuanlık açıklama yok.

PRANGA Aşk ateşi... Gözlerim kapalıydı, ruhum suskun, Kalbim yaralıydı, ellerim bağlı, Yüreğim zincirli, bedenim dizgin. Ne olacak bilmem, yaşanılır mı böyle? Aşk ateşi kor gibi yüreğime düşerken... Sen Karadeniz`in deli dalgası, ben Mardin`in sessiz duası... Doğu batı gibiydi yönlerimiz, kalbimiz bizim tek şimalimiz.

Yirmi beş yıl önce kurulan bir yalan, iki aileyi kan davasına sürükledi. O gece yaşananlar “kaçırma” diye anlatıldı… ama gerçek asla anlatılan gibi değildi. Bu yalanın gölgesinde büyüyen düşmanlık, Dilan ve Baran’ı istemedikleri bir evliliğin içine itti. Birbirine yabancı iki insan, aynı çatı altında geçmişin yükünü taşımaya zorlandı. Baran öfkesini saklamayı öğrenirken, Dilan hayatta kalmaya çalıştı. Ama hiçbir şey sonsuza kadar gizli kalmadı. Evlilikten sadece iki ay sonra, yıllardır üstü örtülen gerçek sızmaya başladı. Ve sızan her parça, sadece geçmişi değil… iki ailenin bugünkü düzenini de yıkmaya başladı. Çünkü o gece bir kaçırma yoktu. Bir plan vardı. Ve bu plan, yirmi beş yıldır herkesin inandığı her şeyi baştan sona değiştirecek kadar büyüktü. Şimdi tek bir soru kaldı: Kim avdı… kim avcıydı… ve kim yirmi beş yıl boyunca bir yalanın içinde yaşadı?

Biz, vatanın bağrından kopup gelen gençlerdik. Altaylar Taburunun birer ferdi, göğsümüzde yemin, ellerimizde toprağın kokusu… Ama her kahramanın yüreğinde bir boşluk, bir eksik hikâye vardır. Benim hikâyem Gözde ile başladı. Bir çarşı izninde, askeriyenin önünde… Kısa bir bakış, bir çarpışma… ve o an, zaman durmuş gibiydi. O gülüş, o mahcup bakış, adeta kalbime kazındı. Ve ben, unutamayacağımı biliyordum. Hayatım bir kadının etrafında dönmeye başlamıştı; iki sevda arasında sıkışıp kalmıştım. Bir yanımda mesleğim, görevim; öteki yanımda ise bir kez gördüğüm, adını bile bilmediğim kadına beslediğim o sessiz sevda. Ve kader, yıllar sonra yüreğimde sakladığım bu aşkı tekrar karşıma çıkarmıştı. __ Bu kitap; Altaylar`dan Serisi`nin İlk kitabıdır. YARIM KALAN SİGARA ise bu kitabın devam kitabı olacaktır.

Erkek Kardeşi yüzünden evliliğe mahkum bırakılan kadın Kız Kardeşi yüzünden zorla evliliğe mahkum bırakılan adam

"Kendi ayakları üzerinde duran özgür bir kadın, törenin karanlık duvarlarına çarparsa ne olur?" ​Dilan, İstanbul’un karmaşasında kendi kurallarıyla yaşayan başarılı bir mimardır. Hayatı, planları ve hayalleri üzerine kuruludur. Ancak bir gece gelen telefon, tüm dünyasını başına yıkar: Kardeşi Azad, düşman aşiretin kızını kaçırmıştır. Töre’nin kanlı hükmü bellidir: Kan dökülmeyecek, yerine "Berdel" ödenecektir. ​Dilan, hiç görmediği, zalimliğiyle nam salmış Miran Ağa ile evlenmek üzere, yıllar önce kaçtığı o taş duvarlı konağa geri dönmek zorunda kalır. ​Miran Ağa için bu evlilik sadece aşiretinin şerefini korumak için attığı soğuk bir imzadır. Dilan içinse bu, özgürlüğüne vurulan bir pranga ve kaçamadığı geçmişinin cezasıdır. Aynı çatı altında başlayan bu zoraki evlilik, nefretin gölgesinde yeşeren ama her geçen gün daha da tutkulu bir yangına dönüşen bir savaşa gebedir. ​Peki, töre kuralları mı galip gelecek, yoksa iki düşman kalbin arasında filizlenen imkansız aşk mı? "Hüküm" verildi, "Bedel" ödendi. Şimdi geriye sadece birbirlerini yıkmak... ya da birbirlerinde yeniden doğmak kalıyor.

Ben sadece mutlu olmak isteyen güçlü bir kızdım o ise kaslıydı

Abisinin kaçırma hatası yüzünden acımasız Boran Akdağ ile berdel evliliği yapmak zorunda kalan Asya Demir için hayat bir zindana dönüşür. Boran ise bu zoraki evliliği kalbine bir ihanet olarak görmektedir; çünkü o, henüz 11 yaşındayken göl kıyısında ölümden kurtardığı ve adını "Asiye" olarak bildiği çocukluk aşkına yıllardır sadıktır. Karşısındaki kadının aslında canından çok sevdiği o küçük kız olduğunu bilmeyen Boran, geçmişinin intikamını ve öfkesini Asya’dan çıkararak ona dünyayı dar eder. Boran, nefret ettiği karısının aslında yıllardır aradığı "göl kızı" olduğunu öğrendiğinde her şey için çok mu geç olacaktır? Mardin’in sert töre duvarları arasında sıkışıp kalan gizemli bir çocukluk aşkının ve büyük bir yüzleşmenin hikayesi. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

19 yaşında Endüstri hazırlık okuyan rojin okulun 1 haftalık tatilde ailesinin yanına gelen rojin abisinin bir tane kızla gelmesiyle...

Dilan Karahan, yıllar önce ailesinden koparıldığında kaderinin onu yeniden aynı karanlığın içine sürükleyeceğini bilmiyordu. İstanbul`da kurduğu hayat, özgürlüğü ve hayalleri bir gecede elinden alındı. Üvey abisinin yaptığı bir hata, onu hiç tanımadığı bir adamla berdel evliliğine mahkûm etti. Yavuz Beyhanlı... Mardin`in en güçlü aşiretlerinden birinin ağası. Soğukkanlı, sert ve gerektiğinde herkesin karşısına dikilebilecek kadar gözü kara bir adam. Kız kardeşini ölümden kurtarmak için elindeki bütün kozları kullanmış, Dilan`ı istemediği bir evliliğin içine sürüklemişti. Dilan için Yavuz, özgürlüğünü çalan adamdı. Yavuz için ise Dilan, kardeşinin hayatını kurtarmak adına ödemek zorunda kaldığı bedeldi. Nefretle başlayan bu evlilikte her gün yeni bir savaş demekti. Ancak bazen kader, en büyük düşmanları aynı safta yürümeye mecbur bırakır. Sırlar ortaya çıktıkça, yaralar kanadıkça ve kalpler yavaş yavaş birbirine yaklaşırken ikisi de tek bir gerçekle yüzleşecekti: Bazı aşklar seçilmez... Bazı aşklar kader tarafından yazılır. **** HİKAYE ÇALINTI DURUMUNDA YASAL YOLLARA BAŞ VURULACAKTIR! YAŞI KÜÇÜK OKURLARIN OKUMASI TAVSİYE EDİLMEZ! BUNUN SORUMLULUĞU YAZARA AİT DEĞİLDİR! BU HİKAYE TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK HAYATLA HİÇ BİR İLİŞKİSİ YOKTUR.

Bir ağıt ne kadar acı olabilirdi? Bir yürek kaç darbeyle başedebilirdi? Bir beden hangi yangına körükle gidebilirdi? Bir kadın kaç farklı yerden kanatılabilirdi? Yüreği acıyla harmanlanmış bir kadın Midyat`ın tozlanmış sokaklarında büyüyüp kaderin kirli oyunuyla karşı karşıya kalırken, yanında kendi doğurduğu bir evladı ve içinde büyütüğü onlarca umudu vardı. Heja, diline vurulan prangalar eşliğinde ona gelecek darbeyi beklemeye başladı. Suskundu evet ancak bir gün elbet dilindeki anahtarın kilidini bulup çözülen kelimler özgürlüğünü ilan edecekti. Bu sefer yanan değil yakan olacaktı. İşte bu da Heja Akcan`ın kanlı yeminiydi...

Aşk, bazen bir silahın gölgesinde doğar. Ve bazı yazgılar, kınayla değil kanla mühürlenir. Heja, Mardin`in taş avlularında narinliğiyle büyümüş bir genç kadındır. Ancak bir sabah, abisinin düşman aşiretin kızını kaçırdığı haberiyle dünyası yerle bir olur. Uçurum kenarında alınan bir kararla, iki düşman ailenin kanı durdurulur-ama bir bedelle: berdel. Heja, sevmediği bir adamla; Baran ise adını bile duymadığı bir kızla evlenmeye zorlanır. Bir taraf için fedakârlık, diğer taraf için mecburiyettir bu evlilik. Ama içten içe, kırgın bakışlar, susturulmuş hayaller ve geçmişin kanlı gölgeleri arasında bir kıvılcım belirir. Baran`ın kalbinde bir şeyler kıpırdamaya başlar. Heja`nın sessizliği, içindeki fırtınaya dönüşür. Kimi kaderini seçemez, ama bazıları o yazgıyı yeniden yazmaya cesaret eder...

"Ölüm kadar soğuk bir yemin, intikam kadar sıcak bir ten... Karşı karşıya gelen iki düşman ve sınırları paramparça eden bir şehvet."Fırat’ın kuruyan yatağında akan kan, iki aşiretin kaderini mühürlemişti. Su davası bir kan davasına dönüştüğünde, töre hükmünü verdi: Barış, iki düşmanın aynı yatakta erimesiyle yazılacaktı.Azen... Özgürlüğünü ve geleceğini abisinin cansız bedeniyle birlikte o çorak toprağa gömen asi bir kadın. O, Süveyda konaklarına diz çökmeye, bir kurban olmaya gitmiyordu. Göğsünde sakladığı hançerle, abisinin katillerini içeriden bitirmek için o yatağa giriyordu. Tek silahı vardı: Gururunu eğmeyen asiliği ve bir erkeğin iradesini delirtecek o buram buram yayılan şehveti.Mirza Süveyda... Kalbini ölen ilk aşkıyla birlikte toprağa gömen, yatak odasını, ruhunu ve bedenini dünyaya kapatan bir kontrol delisi. Dışarıda tek bir sözüyle aşiretleri hizaya getiren bu heybetli adam, töre zoruyla karşısına dikilen o asi kadına asla dokunmayacağına yemin etmişti. Kalbinin ortasındaki o siyah nokta gibi, kapkaranlık ve aşılmazdı.Ama o kapalı kapının ardında, loş ışıkta ne yeminler kaldı ne de kurallar...Azen’in kışkırtıcı dudaklarından döklen her kelime Mirza’nın buz tutmuş duvarlarını çatlatırken; Mirza’nın vahşi, cezalandırıcı her dokunuşu Azen’in intikam yeminlerini ateşe veriyordu. Biri geçmişin hayaletinden kaçmak istiyordu, diğeri geleceği yok etmek... Ama tenleri birbirine değdiğinde, akıl sustu; yerini sınır tanımayan, karanlık ve günahkar bir arzuya bıraktı.Onlar ne geçmişte kalabildiler ne de geleceğe yürüyebildiler. Onlar, ölümle yaşamın, nefretle aşkın tam ortasında sıkıştılar.Burası onların Berzah’ıydı. Ve bu yangından kimse sağ çıkamayacaktı.

Aşk,öğretir.. İnanç, iyileştirir.. Ve bazı çiçekler... Beyaz zambaklar gibi, Kalpte açar. Bazı yollar, kalpten geçer. Bazı vedalar, sonsuza dek öğretir. Ayaz Barın Kordağlı Buğlem Ada Arslan Hikayesi nasıl devam edecek..??

"SENDEN NEFRET EDİYORUM, DUYDUN MU BENİ! SENİN GİBİ BİR ADAMLA DA ASLA EVLENMEYECEĞİM AS-LA" dedim, bağırarak. Üstüme üstüme geliyordu. "Sen" dedi ve bir adım daha attı, "Benden kurtulamayacaksın, bunu unut. Sev ya da sevme. Ama o evlilik olacak. Eğer ailenden her birinin gözlerinin önünde ölmesini istemiyorsan, bunu yapmak zorundasın asi kız. Zira biz kan dökersek, kaçanları öldürmekle kalmayız. Töre denildi, kadın susturulmaya çalışıldı. Bu yalnızca bir aşk hikâyesi değil, susturulmak istenen bir kadının başkaldırışı. Bazı kadınlar susmaz, susturulur.

Ablası onun kaderi olacaktı. O ise sadece gölgeydi. Ta ki gelinliği üzerine geçirene kadar...

"Bazı hapishanelerin parmaklıkları yoktur; sadece şeffaf, soğuk ve kırılması imkansız bir camdan ibarettirler." Sera için hayat, kontrol edilebildiği sürece katlanılabilirdi. Ağır ilaçların uyuşturduğu zihni, aslında bir satranç ustasından daha hızlı çalışıyor; çevresindeki her insanı birer zayıflık abidesi olarak kodluyordu. Ancak bir sabah, bu camdan dünyası sarsıldı. Yıllardır süren kan davasının bedeli olarak, rakip ailenin tek varisi olan Yekta’ya "berdel" olarak verildiği açıklandı. Yekta; adı gibi tek, kuralları gibi sert ve karanlık bir adamdı. O, bu evliliği sadece toprağını ve gücünü korumak için kabul etmişti. Karşısında boyun eğecek bir kurban beklerken; elinde ilaç şişeleriyle malikanesine giren, daha ilk dakikadan itibaren evdeki herkesin sırlarını bir bir dökerek otoritesini sarsan Sera’yla tanıştı. Sera bu eve teslim olmaya gelmemişti. O, Yekta’nın inşa ettiği bu karanlık imparatorluğu, en küçük tuğlasından başlayarak analiz edip yıkmaya gelmişti. Camdan bir kafesin içinde, iki yırtıcı; biri zekasıyla zehirliyor, diğeri gücüyle kuşatıyor. Kim önce kırılacak? Cam mı, yoksa kalpler mi?

Kader bazen iki yabancıyı aynı sofraya oturtur.. Aile baskıları, gelenekler ve aşkın arasına sıkışmış iki insan... Şanlıurfa`nın köklü bir ailesi.. Güçlü bir erkek karakter Miran Beyoğlu, Ve o ailenin gelini olmak zorunda kalan Hazal Karaca.. Ne Hazal, Beyoğlu`nun gelini olmak istiyordu, ne de İstanbul`daki hayatından vazgeçmek... Kader ikisine de söz hakkı tanımadı. Şanlıurfa`nın iki köklü ailesi bu evlilikte tekrar bir araya gelecekti...