İki farklı dağ, iki ayrı aşiret... Birinde yatağa mahkûm bir adam: Mirza Altunhan. Diğerinde narin ama dimdik duran bir kadın: Gül Karahanlı. Aşiret töresinin ağır gölgesinde ve geçmişin kanlı hesaplarıyla şekillenen bu evlilikte Gül, abisinin işlediği affedilmez bir günahın bedelini kendi hayatıyla ödemek zorunda kalır. Mirza ise yıllar önce geçirdiği felaket bir kazanın ardından yatağa mahkûm olan, sesi susmuş ve yürüyemez hale gelen bir adamdır; ancak sesi çıkmasa da her şeyi anlatan gözleri, ilk andan itibaren Gül`ün ruhuna dokunur. İntikam ve zorunlulukla başlayıp zamanla derin bir şefkatle büyüyen bu beraberlik, tek bir söz bile söylenmeden gözlerle yazılan suskun bir aşk hikâyesine dönüşür. Gül başta Mirza`ya yalnızca merhametle yaklaşsa da zaman geçtikçe onun bakışlarındaki kırılmışlığı, yüreğindeki sessiz çığlığı ve unutturulmaya çalışılan o umudu hissetmeye başlar. Şefkatle kanatlanan bu aşk, zamanla sadece iki kırık yüreği iyileştirmekle kalmayacak, birbirine düşman iki aşiretin de kaderini yeniden yazacaktır. "Bir insan ne zaman gerçekten hayatta kalırdı; bedeni iyileşip ayağa kalktığında mı, yoksa yalnızlığına ve kalbine bir başkası dokunduğunda mı?" YAZAR NOTU! Bu hikâyenin başlangıç kurgusunda; berdel, aşiret düzeni ve engelli bir ağa gibi bazı ortak anlatı unsurları bulunabilir. Bu unsurların benzerliği bilinçli olarak saklanmamaktadır. Ancak hikâyenin ilerleyen bölümleri, karakterlerin geçmişleri, ilişkileri, çatışmaları ve olayların gelişimi kendi kurgusuna göre oluşturulmuştur.Yani Aşk-ı Lâyezâl`ın olay örgüsü ve karakter gelişimi tamamen kendi kurgusuna sahiptir." Bu nedenle eseri tek bir benzer olay veya ortak tema üzerinden değerlendirmek yerine, hikâyenin bütünüyle ele alınmasını rica ediyorum. İyi okumalar. ♡

Geceleri üzülürken mi sevdim seni bilmem ama bildiğim tek şey var benden nefret ettiğin. Herkesten farklı olmak için geceden nefret eder mi insan. Gecenin karanlığında söylenen yalanlar, beklenen insanlar ve diz çöküp ağlayan ben. Sessizliğe gömülüp harika olduğumumu düşündün. Sevildiğimi mi düşündün. Tek bir kelimeyle insanların benden nefret edeceğini ve bunu senin için yapabileceğim düşünmedin mi?

Türkiyenin sayılı zenginlerinden biri olan Keskin Ateş’in kızı olan o kişi, Günel Karmen Ateş’tir. Olmadı,sil Artık sadece Karmen Ateş. 6 yıl önce yaşadığı ihaneti zor atlatabilen Karmen’in tutunduğu tek dal işidir. Onu da kaybeden Karmen, ne yapacağını bilemez. Üstüne üstlük kaybettiği işini sahip olan kişinin kim olduğunu görünce, başından aşağıya kaynar sular dökülür. Bakalım Karmen Bununla Nasıl Baş Edecek? Yada Günel mi demeliyiz?

İzmir Egeboyu Sitesinde yaşayan ve çok yakın arkadaş olan Işılay ve Mirza`nın yolları Işılay`ın ailesiyle birlikte Finlandiya`ya taşınmasıyla ayrılmıştır. Mirza`nın üniversite okumak için Finlandiya`nın başkenti olan Helsinki`ye gelmesi ise tesadüf değildir.

Ben? Evet, ben Alara Efsun. Her hikaye ya birinin gelmesiyle, yada bir yolculukla başlar derler. Benim hikayem nerede başlayacak bilmiyorum çünkü hayatımın her köşesinde gidişler, kalışlar, ihanetler ve yolculuklar var. Eeee madem dinliyosun haydi benim hikayeme başlayalım balımm ✨

Her şey saf bi sevgiden mi ibaret olur bu dünyada. Onlar için tam olarakta o şekildeydi. Onlar birbirlerine saf bi bağ ile bağlanmışlardı. Öztürk kardeşler üç erkek kardeşten sonra bi kızları kardeşleri olsun istemişlerdı. On altı sene sonra kız kardeşleri olmuştu ama anne ve babası bi kız çocuğunu istemiyordu. O gece kız kardeşleri doğmuştu ama annesi ve babası onu ve onları bırakıp gitmişti. O günden beri üç kardeşte onun üstüne düşmüştü. Melek gibiydi onlar için ondan dolayı ismini Melek koymuşlardı. TT9257JM

Annesi öldükten sonra acı ve zulümle büyüyen bir kız, bir gün annesinin mezarına, konaktan kaçarak gizlice gider fakat nereden bilebilirdi ki mezarlıkta karşılaşacağı adamın onu bu zulüm dolu hayattan kurtarıp bambaşka acılara yol açacağını... Bu Dilhun`la, Mirza Arhanoğlu`nun sırlarla dolu hikayesi.