O... o katilin ta kendisi

"İyi insanlara zarar veren, hasta olmalarına sebep olan insanları cezalandırmak kötü bir şey mi?" Kalın sesiyle kurduğu cümle midemin ağrımasına yettiğinde yüzümü buruşturdum. "Öyle söylediğinizde çok da kötü bir şey değilmiş gibi geliyor... Ama yinede birinin yaşayıp yaşamayacağına karar vermek Allah`ın bileceği şey, dünyada birden fazla Azrail`in olması kaosu getirir. Getirmez mi?" Güçlü sesimde merak duygusunun ağırlığı vardı. "Sen karar ver, Burak`ın yokluğunu öğrendiğinde ne hissetmiştin?" "Kayıp olduğunu duyduğumda içimi artık bana veya başkasına zarar veremeyeceğini bilmenin huzuru kaplamıştı." Ona döndüğümde yürümeyi bırakıp bana döndü. "Ona sizin zarar verdiğinizi öğrendiğimde bana sıcacık hissettiren insanın başkasına nasıl buz dağı olduğunu gördüğümde gerçekliğini sorguladım. Tahayyül sandım." "İnsanların bir tek yüzü yoktur. Herkes bir başkasının öyküsünde iyi ya da kötü rolünü üslenir." "Ben hiç kötü rolünü üslenmedim." Umursamazca omuz silktiğimde kaşları havaya kalktı. Dudakları muzipçe yukarı kıvrıldığında "Emin misin?" Bir kâinat; yedi varlık. İkisi bilinmemekte... Ancak gerçeği bilen yalnızca bir kişi var. Geceleri kendi adaletini kendi kurallarıyla sağlayan bir katil. Hedefindekiler yalnızca "kötüler." İki varlıktan yardım alarak cinayetlerini kusursuz sayılabilecek şekilde işler. Ama bir gün... Biri, her şeyin farkına varmaya başlar. Feride Saral. "Hayal olmasını dileyeceksiniz..." Feride, yaşadıklarının omuzlarına bıraktığı yükten kurtulmak ister ve yardım almaya karar verir. Bilmediği, gittiği psikoloğun hayatını tamamiyle değiştireceğidir. -FANTASTİK- Kitap kapağını tasarlayan Sevgili: bataklikyakamozu` na teşekkürlerimi sunuyorum.

Siz hiç bir katile aşık oldunuz mu? Efnan`nın hayatı okul ve ev arasın da giderken birden her şey tepetaklak olur. Hayatına hiç girmemesi gereken biri girer. Bu kişi ise kendi adaletini sağlayan, halkın dilin de kurtarıcı, polislerin gözündense seri katil olan Cellattan başkası değildi...

​Babasızlığın ve yokluğun gölgesinde doğan Liya, annesi Meryem’in dizinin dibinde, sabırla büyür. Tırnaklarıyla kazıyarak kazandığı üniversite birinciliği, onu hayal bile edemeyeceği bir başarı ödülüyle ödüllendirir: Avusturya’nın masalsı göl kasabası Hallstatt’ta kış tatili. ​Okulun kibirli zengin züppeleri ve kalbine gömdüğü platonik aşkı Demir ile aynı yerde yer alan Liya için bu gezi, tam bir masal gibi başlar. Ancak Alpler’in üzerine çöken dondurucu bir kar fırtınası, ardı ardına bulunan cesetler ve bir seri katilin olması Avusturyanın kapılarını dünyaya kapatıp onları bu tarihi konakta mahsur bıraktığında her şey değişir. ​Dışarıda göz gözü görmeyen bir fırtına, bölgede kol gezen acımasız bir katil ve konağın içinde yükselen çığlıklar… Doğduğu gün kendi fırtınasının ortasında yalnız kalan Liya, şimdi hem hayatta kalmak hem de kalbiyle yüzleşmek zorundadır. ​Masal bitti, amansız bir hayatta kalma mücadelesi şimdi başlıyor.

𝑮𝒆𝒄𝒆... Geçmişin karanlık sırları birer birer gün yüzüne çıkarken, dört genç kız kendilerini gizemli olayların ortasında bulur. Güvenin kolayca kırıldığı bu oyunda, içlerinden birinin ikinci benliği her şeyi değiştirecek kadar tehlikelidir. Ve bazen, en karanlık hikâyelerin içinde bile aşk sessizce filizlenir. 🌙

Herkes alkışlıyordu. Ancak o rol yapmıyordu. Gerçekten ölüyordu. İşte bazen hayat bu kadar acımasızdır. Ölüyorsun ancak insanlar bunu bir daha yapmanı istiyor.

Psikolojik olarak kafasında binlerce savaş veren Eflan, yıllardır bir kuruma, tesise üyedir ve burada çocukluğunu geçirmiştir. Ancak tesiste yaşanan olaylar küçükten büyüğe sıralanmaya başlar. Aynı anda İstanbul`da işlenen cinayet gizemiyle beraber tesise gelir, peki olaylar ne derecede bağlantılıdır? Eflan bu cinayetin tam olarak neresindedir? Belki de cinayet sadece bahanedir.

Ailesini küçük yaşta kaybeden İnci şuan 23 yaşında bir seri katildir her cinayetinin ardından yeşil bir boncuk bırakır, bu sebeple lakabı "Boncuk" tur. Ajan Karan`ın görevi ise İnci`yi öldürmektir, İnci ise bu durumu öğrenince bir köstebek olarak ajanların arasına sızar. İkisinin de amacı birbirini öldürmektir ama yolunda gitmeyen bir şeyler vardır.

Öldürmek istiyorum hepsinin çesetlerini görmek istiyorum. Çoçuken ne kadarda masum, saf ve cahiliz. O yüzden Çoçuken mutluyduk cahiligimiz bizi mutlu yapandı. Ne kadar bilgin olduysak ne kadar bir şeyleri fark ettiysek o kadar yıprandık o kadar solduk. Böyle bir hayat yaşamak istemiyorum. Ve yeni bir başlangıç yapmak istiyorum. Bu yüzden öldürmek istiyorum, kaçmak istiyorum bu kaderden.Nefret ve öfkemi kontrol edemem artık

"İlaçlar öldürmüyordu, sadece gittikçe sizi daha fazla ölüme sürülüyordu." Uzun soluklu bir kitap.

Şehir, ardı ardına işlenen vahşi cinayetlerle sessizliğini kaybediyor. Her kurbanın yanında tek bir iz bırakılıyor: beyaz bir maske. Başkomiser Çağla Demir, katilin peşine düştükçe bunun sıradan bir seri katil olmadığını anlıyor. Çünkü katil yalnızca cinayet işlemiyor; her kurbanıyla ona bir mesaj bırakıyor. Onu izliyor. Onu tanıyor. Ve attığı her adımı, daha o atmadan biliyor. Her ipucu Çağla’yı gerçeğe biraz daha yaklaştırırken, aynı zamanda katilin planının tam ortasına sürüklüyor. Bu artık bir cinayet soruşturması değil. Bu, maskelerin ardındaki gerçekle yüzleşme hikâyesi. “Çünkü bazen en tehlikeli canavar, yüzünü hiç göstermeyendir.”

Aile demek sonsuzluktu. Aile demek sevgiydi, bağlılıktı. Aile güvendi. Karşımdaki adam ise bana hiçbir zaman bunları vaad edemeyecekti. Bu evlilik sözleşmesi bir yuva değil, yalnızca çatışan silahları susturmak için yapılan ateşkesti.

Karanlık sokaklarda yalnızca suçlular değil, adalet de gizlenir… Deniz Karan, sıradan bir katil değildi. Onun kurbanları, yıllarca cezadan kurtulmuş suçlulardı. Adaletin sessiz kaldığı yerde, o kendi yöntemleriyle konuşurdu. Ancak asıl hedefi çok daha büyüktür: Suçluları koruyan ve ülke dışına kaçıran güçlü bir isim, devletin başındaki Serkan Kayahan. Bir gece işlediği cinayete tanık olan Arden, devlet için çalışan bir kadın. Onu ele vermesi gerekirken, kalbi aklının önüne geçer. Deniz’e duyduğu yasak aşk, onu adalet ile ihanet arasında bir seçim yapmaya zorlar. Çığlıkların yankılandığı şehirde, herkesin bir sırrı vardır. Peki, en büyük sır ortaya çıktığında kim hayatta kalacak? “Evinden neden çığlık sesleri geliyordu?” “İnsanlar ölürken çığlık atarlar.”

Zıtlıklar birbirini tamamlar. Ama ya biri diğerini yok etmek için varsa💗 (düşmandan aşka)

Bir gece çığlık çığlığa bağırmıştı kız. Delicesine kurtarılmayı beklemişti. Fakat ne yazık ki kimselere duyuramamıştı o güzel sesini. Çaresizce bu acımasız hayata teslim oldu. Hayat artık onun için bir bataklıktan ibaretti ve her geçen gün o bataklığa çekiliyordu. Kız keşke diyordu içinden... Keşke bunların hiçbiri yaşanmamış olsaydı. Bunu her şeyden çok isterdi. Kader belki de onu bu bataklıktan kurtarabilir. Kim bilir?

Bazı sırlar sevgiyle, bazıları kanla saklanır. Herkes aynı kişiden şüphelenirken gerçek katil sessizce aralarında dolaşıyordu. Peki ya siz? Katilin kim olduğunu gerçekten tahmin edebilecek misiniz? « 𝑷𝒆𝒖𝒕-ê𝒕𝒓𝒆 𝒒𝒖`𝒊𝒍 𝒆𝒔𝒕 𝒑𝒍𝒖𝒔 𝒑𝒓𝒐𝒄𝒉𝒆 𝒒𝒖𝒆 𝒗𝒐𝒖𝒔 𝒏𝒆 𝒍𝒆 𝒑𝒆𝒏𝒔𝒆𝒛. » Larin - Miran Boş olduğumda atmaya çalışacağım düşüncelerinizi bekliyorum İnsta: @blmooddie

Yıllar önce ablam öldü, denizin dalgaları arasında kaybettim onu çığlıkları hala kulağımda yankılanırken kaybettim ve şimdi on altı yıl sonra yeniden denizdeyim. Aslında hiç tanımadığımı öğrendiğim ablamın geçmişi ile baş başayım. Onun katili artık ablamın anıları arasında bana seslenen ve onu bulmam için içimi kemiren bir fısıltıdan çığlığa dönüştü. Bu sefer yalnız değilim yanımda tüm dünyanın tanıdığı bir adam var ve bu adam nasılsa bana uzun zamandır kalbimin derinliklerime gömdüğüm bir hissi hatırlatıyor. Güveni ve sevgiyi… İlk kez belkide yalnız değilim. Ablamı kurtarmak zorundayım en azından geçmişimden kurtulmak zorundayım.

"Bilmezsin tabii! Nereden bileceksin ki? Anlamazsın o yüzden, boş ver!" diye kestirip attım. Ne yaşadığımdan zerre haberi yoktu. "Neyi bilmiyorum ben? Söyle de anlayalım!" dedi o da yakınarak. Şöyle bi baktım ona. Bazen kendime o kadar kızıyordum ki! Sanki dünyada insan kalmamış gibi neden gidip onu sevdim ki? Hiçbir zaman beni anlamayacaktı işte. Görmeyecekti beni hiç. Böyle uzaktan sorup duracaktı sadece. Sonrasında cevapsız sorularıyla beraber hayatına kaldığı yerden devam edecekti. İşte bu kadar umurundaydım onun. "Neyse ne. Gidiyorum ben." dedim umursamazca. Artık ona açıklama yapacak kadar takatim kalmamıştı. Madem umurunda değilim, o zaman benimle vaktini boş harcamasındı. Arkamı dönüp kapıya ilerledim. Birkaç adımdan sonra tam kapıyı biraz aralamıştım ki duyduğum ayak sesi ve hemen ardından az açılan kapının sertçe kapatılmasıyla olduğum yerde kaldım. Kapının sert sesi yüzünden ve onun ani hareketlerinden dolayı biraz yerimde sıçramıştım. Daha ne olduğunu anlayamadan kolumdan tuttuğu gibi beni kendine çevirip dibime kadar girdi ve tam olarak gözlerimin içine baktı. "Hiçbir yere gitmiyorsun!" diye tısladı adeta. "Bu mesele hemen şimdi çözülecek! Başka bir alternatifi yok!" Yakınlığından dolayı elim ayağım titremeye başlamıştı bile. Her ne kadar kocam da olsa bu yakınlık fazlaydı benim için. Alışkın değildim bi kere. Yine de yutkunup gözlerimi kaçırdım. "Halledecek ne var ki sanki?" diye konuştum kendi kendime. O ise biraz daha yaklaşıp beni iyice kapıyla kendi arasına sıkıştırmıştı. Kendimi kapıyla bütünleştirmeye çalışırken o hala gözlerimin en içine bakıyor beni çok daha zor bir duruma sokuyordu. "Bu tavırların sebebini öğrenmeden seni bırakmaya niyetim yok. Ya bana neler olduğunu anlatırsın ya da bu şekilde sabaha kadar seni bekleriz. Seçim senin karıcığım."

(Romantik/Dystopian kurgusu). İki örgütün birbiriyle olan savaşı ve savaşın ortasındaki aşk. Hiç siz Ateşle Barutun patlamadan doğduğunu gördünüz mü? 🌌🍷🚬🖤🔥🤍💣

Birinin elleri kana bulanmış, diğerinin ruhu çoktan teslim olmuş. Biri sonu getiren bir cellat, diğeri o sona yürüyen bir kurban. Ama bu hikâyede kimin av, kimin avcı olduğunu sadece son perde söyleyecek. Adaletin sustuğu yerde, kanın ve gözyaşının başladığı noktaya hoş geldiniz.

"Eğer var olmamam gerekseydi Sonsuza kadar yok olurdum"Karla`nın hayat felsefesi buydu ama geleceği onun yaşaması için yalvaracaktı

Bir insan abisinin katiline aşık olabilir miydi?

Geçmişin gölgesinde saklanan sırlar, kalbin en zayıf yerinden vurur… Aşkın en saf haliyle korkunun en karanlık yüzü iç içe geçerken, hiçbir duygu masum kalmaz.Eylül… geçmişiyle savaşan, güçlü ama ateş gibi yakıp yakan kız. Burak karanlığın içinden gelen, güvenilmesi en zor ama vazgeçilmesi imkânsız bir adam. Yolları kesiştiğinde, bu sadece bir karşılaşma değildi… Bu, sırların açığa çıkacağı, kalplerin sınanacağı bir savaştı. Aşk ile tehlike arasındaki ince çizgide yürürken, Eylül ve Burak ya birbirlerini kurtaracak… ya da birlikte yok olacaklar.

"Kimse zümrüdün parıltısına bakarken içindeki çatlakları fark etmez." Riley, Rhea, Ryan, Ryder, Jade, Axel, Nova, Nicolas ve Zane... Dışarıdan bakıldığında sıradan hayatlar yaşayan dokuz genç. Oysa her birinin içinde, kimsenin duymadığı bir çığlık saklıdır. Yakın dostluklar, kopmaya yüz tutmuş aile bağları, geçmişin gölgeleri ve nefretle başlayıp aşka dönüşen bir hikâye... Bazı sırlar insanı korur, bazılarıysa onu yavaş yavaş tüketir. Çünkü zarafet, acının en sessiz hâlidir. Peki ya bir gün o sessizlik çığlığa dönüşürse? -Alıntı- .../ -"Bir gün en güvendiğin tarafından vurulsaydın ne yapardın?" +"Bir gün en güvendiğim tarafından vurulmam... Çünkü ben kimseye güvenmem" kitabın bütün hakları bana aittir aksi taktirde çalınması durumunda gerekli işlemleri başlatırım Giriş haricinde ilk iki bölüm geçmiş odaklı olacak... şimdiden iyi okumalar

Ailesini beklenmedik bi anda kaybeden Lavin Soyluya Ailesinin ezeli rakibi olan Cengiz Demirhan`oğlu Pars Ateş Demirhan`dan gelen teklif ve beklemmeyen ihanet