Kalp atışlarımın yankılanmasını kulaklarımda duyabiliyordum. Beni bekleyen uçağa doğru koşarak yaklaştığımda arkamdan hızla gelen araba ışıkları tenimde karıncalanmalar yaratıyordu ama durmadım. Uçağa kadar koşarken arkama bile bakmadım. Onu bırakıyordum ve onun bundan haberi bile yoktu. Ben buradan gidip yeni hayatıma yeni bir kimlikle başladığımda artık her şey için çok geç olacaktı. Ona demiştim. Ona beni elinden kaçırırsa bir daha asla bulamayacağını söylemiştim ama o benimle alay etmişti. Kalbimi kırmıştı ve ben de şimdi onun kalbini kıracaktım. Arkamda bıraktığım şehre son bir kez bakış attım. Heavenhell, gece ışıklarları içerisinde görkemle aydınlanıyordu. Bu şehirde yaşayan herkesin bir sırrı vardı. Şehirin kendisinin bile.. Ve benimde sırlarım var, ne de olsa bazen en tehlikeli sırlar, en güzel şehirlerin altında gömülüdür...

Bir gece. Bir ihanet. Bir pazarlık. Ve gitmek için çalınan bir kapı. O gece Amara’nın kaderine bir bedel biçildi. Ama hesabı yapılmayan bir şey vardı. Börü Tulgar Çünkü bazı adamlar, kuralları bozmak için doğar.

Ashkareth’te pas hayatta kalmanın bedelidir. Aurelion Akademisi’nde ise gümüş. Aria, ait olmadığı bir dünyaya zorla sürüklendiğinde tek bir gerçeği öğrenir: Bu akademi öğretmez. Öğütür. Kadim Duman, sırlar, gözetmenler ve tehditler arasında; Aria hayatta kalmak için ya sessiz kalacak… ya da her şeyi yakacaktır. Burada herkes izler. Ve bazı bakışlar, kılıçtan daha keskindir.

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

Ya Bal gözlerde acıya karışımalı Ya mavi gözlerde Fırtınalara.... Geçmişi unutup iyileşmeye çalışan şeyda geçmişin peşinde getirdiği sırlar ile yüz yüze gelir ve sırlar onu en hakiki gerçeğe eriştiği vakit hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktır...

"Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir." Büyükbabasın dan intikam almak isteyen Güneş Demir düşmanlarıyla anlaşma yapar ve türülüce görevlere katılır .

Birbirlerinden çok farklı hayat şartlarına ve karaktere sahip sekiz farklı kişi , kendilerini bir anda farkına varmadan yüzlerce oda ile donatılmış bir labirent içinde bularak güne uyanırlar. Bunlar kim mi? Biri matematik öğretmeni, biri yazılım mühendisi, biri doktor, biri inşaat mühendisi, biri psikiyatrist iki öğrencimiz ve dehasının daha farkında olmayan asıl kızım. Sekiz farklı odaya mahkum edilmiş, bu sekiz kişi canlarını kurtarmak için 8. odaya ulaşıncaya kadar canla kanla ellerinden geleni yapmalılar. Gerilim ve tavan hat safhada olacak bu yarışmada kimler kalacak kimler gidecek.

Parya`nın tek istediği geçmişinden uzaklaşmaktı. Fakat kaçtığı şeyin aslında onu aradığını bilmiyordu. Karşısına çıkan izler birer tesadüf müydü, yoksa onu bekleyen bir gerçeğin parçaları mıydı?

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Aile demek sonsuzluktu. Aile demek sevgiydi, bağlılıktı. Aile güvendi. Karşımdaki adam ise bana hiçbir zaman bunları vaad edemeyecekti. Bu evlilik sözleşmesi bir yuva değil, yalnızca çatışan silahları susturmak için yapılan ateşkesti.

Akça, sahnenin ışıkları altında kendi hayatını saklamayı öğrenmişti. Haydar ise yıllardır taşıdığı bir intikamın gölgesinde, geçmişin hesabını kapatmak için doğru zamanı bekliyordu. İkisinin yollarının kesişmesi bir tesadüf değildi; yıllar önce atılmış düğümlerin, bugün yeniden sıkılaşmasıydı. Biri geçmişten kaçarken, diğeri geçmişin peşinden gidiyordu. Ve kader, ikisini aynı noktada buluşturduğunda artık Hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı karşılaşmalar bir başlangıç değil, yıllar önce yazılmış bir hikayenin devamıdır...

Şu dünyada her şey oldum. Her isim, her yaşam oldum ama hiçbir zaman istediğim kadar Elzem olamadım. O da diğerleri gibi çalıntı bir isimdi. Ama yine de ben Elzem’dim. Elzem Ateş’tim. Olmayı en sevdiğim kişiydim.

Bir ayrılık, bazen sadece iki insanın hikâyesini bitirmez. Bazen yıllardır saklanan sırların da kapısını aralar. Duru Seyhan, hayatının en kötü gecesinden sonra kendini yeniden Argos Koleji’nin koridorlarında bulduğunda tek istediği şey, hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam edebilmekti. Ama bazı insanlar, bazı soyadları ve bazı geçmişler buna izin vermez. Argos’ta herkes birilerinin çocuğudur. Herkesin koruduğu bir sırrı, ödemesi gereken bir bedeli vardır. Ve Vardanyan soyadı… Sadece bir aileyi değil, yıllardır süren görünmez bir savaşı temsil eder. Bir futbol maçıyla başlayan gerilim, eski düşmanlıkları yeniden gün yüzüne çıkarırken Duru, kendini hiç ait olmadığı bir düzenin tam ortasında bulacaktır. Çünkü bazı insanlar kaderine âşık olur. Bazıları ise kaderinin en büyük düşmanına. Ve bazı savaşlar. Daha ilk düdük çalmadan kaybedilmiştir.

Ateş, Hava ,Toprak ,ve Su dört element dört güç ve bunları kullanarak iç içe yaşayan dört klan ama en ilginç olanı Anı Avcıları daha doğrusu Anı Avcısı Bir hikayenin sonu başka bir hikayenin başlangıcıdır

Bazı kadınlar kurtarılmayı bekler. Ben ise kendimi kurtarmayı öğrendim. Alçin Selenge, on yedi yaşında babasını kaybettiğinde hayatının sonsuza kadar değişeceğini bilmiyordu. Yıllar sonra artık Alçin diye biri yoktu. Yeraltı dünyası onu başka bir isimle tanıyordu: Kızıl Gölge. Yüzünü kimse bilmiyordu. Geçmişini kimse bilmiyordu. Ve onu durdurabilecek birinin olduğuna kimse inanmıyordu. Ta ki karşısına Dmitry Maxim Mogilevich çıkana kadar. Yedi yılını hapishanede geçiren Dmitry, çıktığı gün babasının tahtına oturdu. Babasının ölümünün ardındaki gerçek ise herkesin bildiğinden çok farklıydı. Alçin`in tek amacı vardı: Babası Koral`ın intikamını almak. Ve onu babasının ölümünden sorumlu tuttuğu adamın adı Dmitry Mogilevich`ti. Birbirlerinden nefret etmeleri gerekiyordu. Fakat yeraltı dünyasının kurduğu oyun, ikisini aynı savaşın içine sürüklediğinde düşman olmak artık yeterli olmayacaktı. Çünkü bazı sırlar ortaya çıktığında insan kime güveneceğini bilemez. Bazı düşmanlar ise... kalbinin en tehlikeli zaafına dönüşür. O, Kızıl Gölge`ydi. O, Mogilevich`in kralıydı. Ve bu hikâyede... Ya biri diğerini öldürecekti, ya da ikisi birlikte yanacaktı.

"O bir mafya adamıydı. Adı duyulduğunda insanlar susar, karşısında duranlar iki kez düşünürdü. Gücü, parası ve korkulan bir geçmişi vardı. Ben ise kimsenin anlamaya çalışmadığı bir kızdım. Beni sadece yaptıklarımla tanıdılar, neden o hâle geldiğimi hiç sormadılar. Herkes bana canavar dedi, ben de onlara haklı olduklarını göstermeyi seçtim. İlk karşılaştığımızda birbirimizin sonu olacağımızı düşündük. O beni düşmanı olarak gördü, ben onu önümdeki en büyük engel olarak. Sözlerimiz savaş, bakışlarımız meydan okumaydı. Ama zaman bize şunu öğretti; bazen en büyük düşmanın, seni en iyi anlayan kişi olabilir. Çünkü o benim karanlığımı gördü ve kaçmadı. Ben de onun güçlü görünen tarafının arkasındaki yalnızlığı gördüm. Biz iyi insanların hikâyesi değildik. Biz kırılmış, hata yapmış, geçmişiyle savaşan iki insanın hikâyesiydik. Herkes bizi ayırmaya çalıştı. Ama kimse şunu anlamadı: Bazı insanlar birbirini kurtarmak için değil, birbirinin yanında savaşmak için gelir. O benim düşmanımdı. Sonra ortağım oldu. Ve sonunda kaybetmekten korktuğum tek kişi oldu

"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi`ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize. !!!Kitappadde CEPHEDE HANÇER adında yazılan ilk kitaptır.!!!!

Alina geçmişinde bıraktığını sandığı her şeyden uzaklaşmak için annesiyle birlikte başka bir şehre taşınır. Tek istediği kimsenin onu tanımadığı bir yerde geçmişini unutup hayatına yeniden başlamaktır. Ta ki karşı apartmanda yaşayan Arven’le tanışana kadar. Üstelik kader, onları yalnızca komşu yapmakla kalmaz. Aynı sınıfta da buluşturur.

O kendi adaletini sağlamıştı... Geceleri suçluların peşindeydi. Gündüzleri ise kimse onun kim olduğunu bilmiyordu. Gerçek bazen kanıtlarla değil, maskeler düştüğünde ortaya çıkar. O kendi adaletini sağlamıştı...

Bazı insanlar hayatınıza tesadüfen girmez. Bazıları, geçmişinizin sakladığı sırlarla birlikte gelir. Ella Mira Sokolov, yıllardır ailesinin gölgesinde yaşamaya alışmıştı. Ta ki karşısına, bakışlarında kendisininkine hiç benzemeyen ama nedense fazlasıyla tanıdık bir karanlık taşıyan Radion Ivan Smirnov çıkana kadar. İki farklı aile… Yıllardır saklanan sırlar… Ve onları birbirine bağlayan, adı bile unutulmuş bir geçmiş. Ella, Radion`a yaklaştıkça kendi hayatı hakkında bildiği her şeyin bir yalan olabileceğini fark eder. Çünkü bazı çiçekler ışıkta açmaz. Bazıları yalnızca karanlıkta büyür. Ve bazıları, yıldızlar kadar uzakta görünen bir kaderin tam ortasında açar: Kara yıldız çiçeği.

Zaman her şeyi unutturur derler. Peki ya zamanın kendisi bir yeminle zorla unutturulduysa? ​ Bir suikastla sarsılan Aksiya Krallığı’nda, eski kral son nefesinde kalbinin emanetlerini korumak için yabancı bir evrene gönderdi. Kapılar kapandı, izler silindi. Bu felaketin ardından geriye; sırların arkasına sığınan, birbirine yabancı iki aile kaldı. ​ Biri doğup büyüdüğü Aksiya evreninden sökülüp Dünya’ya savrulmanın kâbuslarıyla baş başa kaldı. ​ Diğeri ise; kilitli defterlerin, zihnini uyuşturan ilaçların ve yalnızlığının ardına hapsedildi. ​ Birbirlerini tanımıyorlardı. Yaşadıkları hayatın, bildikleri her şeyin koca bir yalandan ibaret olduğunu bilmiyorlardı. ​ Ama unuttukları o büyük yalanın ortasında, aynı saniyede fısıldanan ve zamanı geldiğinde onları Aksiya Krallığı’na geri çağıracak olan o yemin duruyordu. ​Ve bazı sözler zihinden silinse de, kalbe kazınır. ​“Aras Alkan, zamanı geldiğinde evine geri dönmeye ve bu düzeni canın pahasına değiştirmeye yemin eder misin?” 🖤 ​“Bu yeminini unutacaksın küçük kız; unutacak ve zamanı geldiğinde tekrar hatırlayacaksın.” (Yeni bölümler her Cumartesi gelecek)

Aynı mahallede büyüyen Mehmet ve Suna yıllardır birbirlerini sevmektedirler. Aralarında ki bu aşk bir nişanla taçlandığında bu mutlu günleri bölen bir görev gelir Mehmet`e. Uzun süren görevi sona erdiğinde memleketine gelen Mehmet hiç beklemediği bir şeyle karşılaşır. Suna ölmüştür... Hayatının başına yıkıldığını hisseden Mehmet bu süreçten nasıl çıkacaktır, nasıl zorluklarla karşılaşacaktır?

Bir taraf seçin; Zulüm mü? Ölüm mü? Seçtiğiniz taraf size hikaye boyunca eşlik edecek🩷✨ Bir oyun İki düşman Bunun sonunda kimse kazanamayacaktı. Ama bir kaybeden her zaman vardır… “Bu iş burada bitmedi Zulüm” “Ben bitti demeden bitmez zaten Ölüm“