Üç kad?n...
Hayatlar?n? zenginlerin evlerinde temizlik yaparak kazanan, fakir ama birbirine s?ms?k? ba?l? üç dost...

Bir gün, içlerinden birinin geçmi?te mafyayla ba?lant?l? kocas?ndan kalan bir kasada bir çok safir ta??na sahip olmalar?yla hayatlar? de?i?ir.

Onlar, yeni bir ba?lang?c?n hayalini kurarken, ?ehrin en ac?mas?z mafyas? ta?lar?n pe?ine dü?er. Kaç?r?lmalar, ihanetler, kazalar, unutulan hat?ralar… Ve sonunda, dü?manla dost, a?kla nefret aras?ndaki ince çizgide, kalpleri en çok yaralayan seçimler...

“Yaral? Mafya”, a?k?n gölgesinde, ölümle ya?am aras?ndaki o ince çizgide nefes kesici bir yolculu?a ç?kar?yor.

Telefonuma bakt?m; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vard?. Tam o an, sessizli?i y?rtarcas?na telefon çalmaya ba?lad?. Ekranda "Babam" yaz?yordu. Hiç dü?ünmeden açt?m.

?"Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?"

?Ama kar??dan gelen ses babama ait de?ildi. So?ukkanl?, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi:

?"Alo, merhabalar. Mara Han?m`la m? görü?üyorum?"

?Bir an nefesim titredi. Bu kad?n da kimdi?

"Evet, benim. Siz kimsiniz?"

?Kad?n derin bir nefes al?p sakin bir tonla konu?tu:

"Öncelikle sakin olun... Ben baban?z?n doktoruyum."

?Sözleri beynimde bir anda çarp??t?.

"Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?"

?"Mara Han?m, lütfen biraz sakin olmaya çal??-"

?"Ne sakinli?i? Ne oldu babama, söyleyin!"

?Kad?n sesi biraz daha netle?ti:

"Ben Doktor Serkan. Baban?z bir trafik kazas? geçirdi. ?u anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endi?elenmeyin, size haber vermem gerekiyordu."

?O an dünya ayaklar?m?n alt?ndan çekildi. "Durumu iyi" demi?ti ama ya iyi de?ilse? Ya bir ?ey olursa? Babam... benim her ?eyimdi. Onu kaybetme ihtimalini dü?ünmek bile içimi paramparça ediyordu.

?Telefondan tekrar ses geldi:

"Mara Han?m, orada m?s?n?z?"

?Sesim titredi, bo?az?m dü?ümlendi:

"E-evet... buraday?m. Geliyorum. Hemen geliyorum."

?Telefonu kapatt?m. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anl???na dünyam kararm?? gibi hissettim... ama tek bildi?im, babama ula?mam gerekti?iydi.

Çocukken babasının düşmanları tarafından kaçırılan bir çocuk... Pars Vural. Yıllarca düşmanlarının arasında büyütüldü. Ona ailesinin kendisini terk ettiği söylendi. Sevginin ne olduğunu unuttu, güvenmeyi bıraktı ve hayatta kalmayı öğrendi. Ama kimsenin bilmediği bir gerçek vardı. Pars aslında bir casustu. Kimsenin yüzünü görmediği, yalnızca kod adıyla tanıdığı gizemli asker... Binbaşı Tilki. Yirmi beş yıllık hayatında ailesinin onu terk ettiğine kendini inandıran Pars, geçmişine dair hiçbir şey bilmiyordu. Ailesini bulabilecek kadar yaklaşmış olsa bile onların isimlerini dahi bilmiyordu. Ta ki yıllardır oğulları Pars`ı ölü bilen Okçu ailesi, onun hâlâ hayatta olduğunu öğrenene kadar... Fakat öğrendikleri tek gerçek bu değildi. Pars yaşıyordu. Ve herkes onun bir terörist olduğunu düşünüyordu. Bir aile, yıllar önce kaybettiği oğlunu yeniden bulduğunu sanırken onu tekrar kaybetmenin eşiğine gelecekti. Pars ise hayatı boyunca kendisine anlatılan yalanların arasında tek bir sorunun cevabını arayacaktı: Gerçekten terk edilmiş miydi, yoksa ondan saklanan çok daha büyük bir gerçek mi vardı? Çünkü bazen insanın en büyük savaşı düşmanıyla değil... Kendi geçmişiyle olur.

.....

"Hay?r de. Do?ru de?il de." Dedim yalvar?rcas?na. Sesim k?s?kt? ama içindeki ac? gözle görülür dereceydeydi. Gözlerim orman gözlerindeydi. A??k oldu?um, u?runa ölece?im orman gözler ben hariç her yere bak?yordu. Neden gözlerinde pi?manl?k görüyordum? Neydi o gözlerindeki ac?? ?çimde bir ?eyler çat?rd?yor ama ben sadece ona bak?yordum.Duyduklar?ma de?il de ona inanmak istiyordum.
"Do?ru." Dedi sadece. Tek kelime iki hece.?çimde çat?rdayan ?eyler parçaland? ve dört bir yana da??ld?. Asl?nda da??lan kalbimdi. Ve Eflin bir kez daha ölürken Tomris bir kez daha kanad?.Olmaz demi?tim.Ama olmu?tu i?te.?nanam?yordum ve ?ok olmu?tum.Tek bir sözcük insan?n kalbini söker miydi? Sökülüyordu...

.......

Beyazdan siyaha geçmek için tek mürekkep damlas?n?n yeterli oldu?u gibi hayat?n tepetaklak olmas? da birkaç dakikaya bak?yordu. Eflin Tomris'in de hayat? birkaç dakika içinde kararm??t?.Art?k o Eflin de?il sadece Tomris olmu?tu.Ama hayat o ya bakal?m Tomris siyaha bürünmü? bir ?ekilde devam m? edecekti?

Gök gözlü doktor ve orman gözlü asker.??

Hayatta Eflin de?ilde Tomris olmak zorunda kalanlara selam olsun..

( K?TABIN ADI VE KAPA?I ?AHSIMA A?TT?R.HER TÜRLÜ KOPYALAMA ??LEM?NDE ??LEM YAPILACA?INI BEL?RT?R?M.)

19.01.2026

Geçmi?ini bilmeyen gelece?ini ya?ayamaz...

"Unutmak bir hediye de?ildir; bazen en ac?mas?z cezad?r."
?ehrin neon ???klar?n?n ula?amad???, hat?ralar?n birer para birimi gibi el de?i?tirdi?i o karanl?k sokaklarda, Mihra zihinlerin mimar?d?r. ?nsanlar?n en utanç verici an?lar?n? bir ne?ter gibi kesip atan, haf?zalar?n derinliklerinde sessiz izler b?rakan bir "Bellek Taciri"
kendi elleriyle silip att??? bir geçmi?in yükü, onu ?ehrin en gizemli ve en tekinsiz kap?s?na, Alaz’?n dünyas?na sürükler.
Bu malikanede sessizlik, bir emirden daha serttir. Alaz; gücün, so?ukkanl?l???n ve yalan?n vücut bulmu? hali. Mihra ise bu saray?n duvarlar? aras?nda, zihinleri yeniden ?ekillendirmek için biçilmi? bir silah. Ancak bu evin temelleri, gün yüzüne ç?kmam?? an?larla ve saklanan gerçeklerle at?lm??.
Mihra, Alaz’?n zihnine her dokundu?unda, saray?n gölgeleri biraz daha derinle?ir. Kimin avc?, kimin av oldu?u, hangi an?n?n gerçek, hangisinin in?a edilmi? bir illüzyon oldu?u birbirine kar???r.
Gerçekler, sadece hat?rlayanlar için de?il, onlar? yok etmeye çal??anlar için de bir tehdittir.
Unutulmu? kan ve a?k: Hiçbir ?ey göründü?ü gibi de?il, çünkü hiçbir an? masum de?il.

Hiç bir ?ey yar?m kalmaz... Özellikle geçmi?in ard?nda olanlar. Gece YILDIRIM`?n geçmi? s?rral?r?n? dinlemeye haz?r m?s?n?z?

Moran’da idam yasakt?. En a??r ceza hiçbir canl?y? bir daha görmemek üzere sürülmekti çünkü bir can? al?rsan ba?ka can görmeye hakk?n yoktu.

Her yasak çi?nenir ve Moran Yasalar? yüzlerce y?l öncesine dayansa da onu korumakla mükellef olanlar taraf?ndan çi?nendi.

Moran’da ilk kez dört soyun da temsilcisi birinin ölümüne karar verdi. Daha do?mam?? olmas?na ra?men idam karar? verilmi?ti.

?

“Senin ad?n Nilüfer de?il sen Nilüfer’sin.”

“O da ne demek?”

“Moran’da isminin anlam? olmaz Nilüfer, ismin senin anlam?n olur.”

“Peki Nilüfer olmak ne demek?”

“Bunu sonra ö?reneceksin ama emin ol insanlar?n aras?ndaki o basit anlama sahip de?ilsin.”

"Töreyle bağlı, güçle ayrılmış… Kuzenler, aşk ve sırların gölgesinde yüzleşiyor."

şıkların en parlak olduğu yerde, karanlık her zaman daha derindir. Jessica Evans... Daha yirmi üç yaşında, milyonların sesinde kendini bulduğu, dünyanın en büyük pop yıldızlarından biri. Adı gazete manşetlerini süslüyor, yüzü dev ekranlarda parlıyor, söylediği her şarkı milyonlarca insanın kalbine dokunuyordu. Fakat alkışların hiçbiri, gecenin sonunda içine çöken o derin sessizliği susturmaya yetmiyordu. Şöhret, ona hayalini kurduğu hayatı vermemişti. Aksine, kendisini yavaş yavaş tüketen altın bir kafese dönüştürmüştü. Her gülümseyiş biraz daha sahteleşiyor, her konser biraz daha ağırlaşıyor, her yeni gün onu kendisinden biraz daha uzaklaştırıyordu. Bir gece... Rocky Dağları`nın karanlığına doğru sürdüğü yol, yalnızca bir kaçış değildi. Belki de kaderin, yıllar öncesinden onun adına yazdığı ilk satırdı. Çelik, ağaç gövdesine çarptığında yalnızca bir araba parçalanmadı. Jessica Evans`ın bugüne kadar kurduğu bütün hayat da sessizce dağıldı. ⸻ Dağların ötesinde, dünyanın çoktan unuttuğu küçük bir kulübede yaşayan Al Bartham Richardson ise sessizliği insanlardan daha iyi tanıyordu. Yalnızlık onun sığınağı değil, cezasıydı. Geçmişinden geriye kalan hatıralar, hâlâ kapanmayı reddeden yaralar gibi içinde yaşamaya devam ediyor; her sabah aynı acıyla yeniden uyanıyordu. İnsanlardan uzaklaştıkça acılarının da geride kalacağını sanmıştı. Oysa bazı hatıralar, insan nereye giderse gitsin peşini bırakmıyordu. O gece, göl kıyısından dönerken uçurumun kenarında parçalanmış bir jip gördüğünde, kader yıllardır kapalı tuttuğu kapıyı yeniden araladı. Hurdaya dönmüş aracın içinde yatan genç kadın, yalnızca nefesi tükenmek üzere olan bir yabancı değildi. Al`ın yıllardır gömmeye çalıştığı geçmişi, onun yüzünde yeniden can bulmuştu. Ve bazen insan, kaçtığı yere değil... Kaçamadığı kadere rastlardı. ⸻ Biri kalabalıkların ortasında kaybolmuştu. Diğeri ise yalnızlığın içinde kendini yok etmişti. Birinin hayatı flaşların aydınlığında, diğerininki ormanın sonsuz sessizliğinde akıp gidiyordu. Hiçbir ortak yanları yokmuş gibi görünüyordu. Oysa kader, birbirine en uzak iki ruhu aynı yarada buluşturmayı severdi. Rocky Dağları`nın vahşi doğasında filizlenen bu karşılaşma, zamanla yalnızca iki insanın değil; iki kırılmış hayatın, iki suskun kalbin ve birbirinden habersiz iki kaderin hikâyesine dönüşecekti. Çünkü bazı kalpler, iyileşebilmek için önce yeniden acımak zorundaydı... Geçmiş peşlerini bırakmayacak... Şöhret sessizliği kirletecek... Sırlar, güveni sınayacak... Ve sevmek, bazen vazgeçmekten çok daha ağır bir bedel isteyecekti. Çünkü bazı aşklar, mutlu sonlara ulaşabilmek için önce insanın bütün karanlığından geçmek zorundadır. Rocky Dağları`nın sessizliğinden New York`un hiç dinmeyen ışıklarına uzanan bu hikâye; yalnızca bir aşkı değil, kendini kaybetmiş iki ruhun birbirini bulma serüvenini anlatıyor. YABAN Bazı yollar eve çıkar... Bazıları ise hiç tanımadığın bir kalbe...

"Kırılma tanımladığı bir dönüşüm sürecidir.

GERÇEK AİLEM KURGUSUDUR! Neva, üç yaşındayken annesi tarafından İstanbul’a götürüldü. Yeni bir hayat kuran annesi, geçmişini geride bırakırken kızını da herkesten sakladı. Neva yıllarca dış dünyadan uzak büyüdü; arkadaşları olmadı, hastanelere götürülmedi, kimseye gösterilmedi. Sanki hiç var olmamış gibiydi. Ama sırlar sonsuza kadar saklanamazdı. Bir gün çıkan kavganın ardından evin içindeki sessizlik bozuldu.

Ecrin ile arkasaslari gezerken 4 serseri çıkar ve ecrin dövüştüğü kişinin maskesini açıp yüzüne baktığında donup kalır Bakalım bu aşk nas

Krallığı için en önde savaşan bir prenses mi? Alışılmışın dışı değil mi? İşte Rozella Rowena Ashbourne böyle biri. Fakat amacı daha az saflarda bulunmak. Onun amacı birbirine asırlardır düşman olan iki krallığı barıştırmak. Vesperia… ve …Elysium…

Gizli saklı oyunlar, düşmanlar ve savaşlar. Söylesene Nilüfer, Üç Vadi`de hiç saklanır mı sırlar? Kayla Ahu Tuna ailesini acı bir şekilde kaybettikten sonra Wattpad platformunda kendi hikayesini yazmaya başlar. İşler yolundadır ta ki yeni sıra arkadaşıyla tanışıp, kendini bir katilin hedefinde bulana kadar.

Tekrar eden bir rüya. Aynalarda beliren bir cümle. Ve Aura`nın açıklayamadığı bir çağrı. Aetherium, zihnin sınırlarını inceleyen bir enstitü. Ama bazı öğrenciler sadece öğrenmek için gelmez. Algı kırılabilir. Gerçek kayabilir. Ve bazı şeyler... hatırlanmayı bekler. Aura henüz bilmiyor: Eşiğe çoktan geldi.

Geçmi?in izleri bizi b?rakmaz. Bazen do?ru sand???m?z kararlar bizi yanl??a sürükleyebilir. ?nsan pi?manl?k ya?asa da gururunu ezdiremeyebilir. Baz? durumlarda karar vermek yerine ak???na b?rakmak en do?rusudur. Bizde bunu yapt?k.

?

"Ben karanl???n ta kendisiyim “
“benim karanl???m?n en büyük ?????s?n."

Işıkla karanlığın birleştiği yerde, kader kanla yazılır. Valdros’un gölgeleriyle çevrili taş sarayında doğan Prenses Matilda, soğuk bir krallığın gururu ve sessiz bir savaşın tek varisidir. Kalbini duygulara kapatmıştır — ta ki düşman krallığın prensi, Seraphael Elarion, barış teklifini bir evlilikle mühürlemek isteyene kadar. Bir tarafta yeminler, taçlar ve hanedan onuru… Diğer tarafta bastırılmış bir kalp, eski bir kehanetin yankıları ve birbirine düşman iki soyun arasında doğan yasak bir bağ. Valdros’un kızı, artık sadece bir savaşın değil, kendi kaderinin de hükmüdür.

.......... "Benimle oyun oynama fotoğrafçı kız. Ağzından çıkan her kelime benim için bir delil niteliği taşırken benimle oyun oynamak istemezsin." Bilmiyordu, oyun oynamaktan ne kadar zevk aldığımı bilmiyordu. Öğretecektim! "Haklısınız, zaten birini öldürebilecek kadar kalpsiz değilim. Çoğu seri katilin geçmişte yaşadıkları sorunlar yüzünden öldürmeye meyilli olduklarını biliyor muydunuz? Ben herhangi bir sorun yaşamadığım için çok şanslıyım sanırım." Gözlerimin içine dikkatle bakmaya başladığında yüzümdeki tebessümü korudum. Yaptığım her hareketi dikkatle izleyen gözlere aynı şekilde karşılık verdim. "Peki, bir katil olsaydın kurbanını nasıl öldürürdün?" "Ben fiziksel şiddetten nefret ederim bayım. Ama psikolojik şiddete sonuna kadar varım. Ben aslında bana yapılan her şeye göz yumabilirim ama eğer karşımdaki kişi beni bırakıp sevdiklerime dokunursa... işte o zaman tarafımdan en ağır yenilgiyi yaşatırım ona. Bir satranç maçı gibi düşünelim bunu, rakibimin taşlarına asla dokunamam. Aynı şekilde bende kurbanıma dokunmam. İlk önce umutlarını öldürürüm, içinde yaşamaya dair tek bir ukde bile kalmayana kadar yaparım bunu. Baktığı her yerde beni görmeli, gözlerini kapattığında dahi benim yüzüm canlanmalı önünde. Ne ruhundaki acı dinmeli, ne de bedenindeki azap bitmeli. Bütün ruhu parmaklarının ucundan çekilirken bile pişmanlığı iliklerine kadar hissetmeli. En acısı da uyandığı her güne lanetler ederek uyanmalı, ta ki kendi sonunu kendisi getirene kadar. ŞAH VE MAT!"

Neva, kalbinde taşıdığı yükle birlikte Gaziantep’e, geçmişin taşlarına dokunmaya gelir. Restorasyonu yapılacak tarihi bir konakta görev alırken, aslında en çok kendini onarmaya çalışır. Sessizliğe gömülü sokaklar, zamanla yarışan çatlak duvarlar ve eski bir konaktaki hatıralar arasında, hem kaybolur hem yeniden var olur. Kendini uzaklara sürükleyen geçmişini bulmaya çalışırken, yeni tanıştığı insanlar ve özellikle asker Serhat, Neva’nın içine gömdüğü acıları birer birer gün yüzüne çıkarır. Boynunda taşıdığı kolyenin bir hikâyesi, her bakışın bir anlamı vardır artık. Neva bu şehirde sadece tarihi değil, kendi kalbini de keşfedecektir. Ama bazı kalpler… Tutunmakta zorlanır. Ya da belki sadece doğru eli bekliyordur.

Her sır bir bedel ister. Bu oyunda herkes masum görünür… ta ki ışıklar sönene kadar. Kaçmaya çalıştılar… ama oyun zaten çoktan başlamıştı. Sekiz arkadaş. Bir oyun. Bir ölüm. Ve sadece biri kurtulabilir.

Küçük k?z televizyonda oynayan filmden bak??lar?n? çekerek merakla k?st?. Acaba babas? ve annesi de böyle mi evlenmi?ti? Akl?na tak?lan soru ile h?zla oynad??? bebeklerini b?rak?p koltukta oturan anne ve babas?na do?ru ilerleyerek heyecanla seslendi. "Anne!" Elindeki dosyadan ba??n? kald?ran kad?n k?z?na çevirdi bak??lar?n?. Onun merakla parlayan bak??lar?n?n alt?ndan yine bir ?ey ç?kaca??n? anlay?nca gülümseyerek sorusunu bekledi. Annesinin gülen yüzünden daha da cesaretlenen k?z babas? ve annesinin aras?na oturarak merak etti?i soruyu sordu.

"Siz nas?l evlendiniz? Küçük i?aret parma?? ile televizyondaki filmi göstererek sorular?na devam etti. " Siz de onlar gibi seviyor muydunuz birbirinizi? Babam uzaklara gidince sende üzülüp a?l?yor muydun o abla gibi? " K?z?n?n her sorusu kalbine bir kesik atarken, kad?n y?llar önce evlilik teklifini ald??? o anlar? hat?rlad? ve bo?az?na oturan yumruyla sertçe yutkunarak o günkü sözlerini ac?yla f?s?ldad?.

"Bir film` de görmü?tüm ; insanlar bir birlerini gerçekten seviyordu! " K?z? da t?pk? kendisi gibi küçük ya??na ra?men sevgiyi, a?k? filmlerdeki sahnelerle sorguluyordu. Belkide hayat?n?n en büyük hatas?n? yapt???n? bilmeden!

Vera proje ödevi için gittiği köyünde, gece yarısı yaralı bir şekilde yerde yatan Mafya lideri Turan Aruhan`a yardım eder ve Vera hayatı burada değişir. Vera ve Turan hayatının dönüm noktasını okuyacaksınız

ALPHAN ALEN ÇAKIR & ALİNA FALAY Kurgu Oluşturma Tarihi: 02.03.2020 KitapPad Yayın Tarihi: 20.08.2024

Normal bir hayat süren baskıci bir aileye sahip olan aden in hayatında hiç beklenmedik bir olay yaşar ve bu olayi ailesinden saklaya bilecek mi .