"O bir mafya adamıydı. Adı duyulduğunda insanlar susar, karşısında duranlar iki kez düşünürdü. Gücü, parası ve korkulan bir geçmişi vardı. Ben ise kimsenin anlamaya çalışmadığı bir kızdım. Beni sadece yaptıklarımla tanıdılar, neden o hâle geldiğimi hiç sormadılar. Herkes bana canavar dedi, ben de onlara haklı olduklarını göstermeyi seçtim. İlk karşılaştığımızda birbirimizin sonu olacağımızı düşündük. O beni düşmanı olarak gördü, ben onu önümdeki en büyük engel olarak. Sözlerimiz savaş, bakışlarımız meydan okumaydı. Ama zaman bize şunu öğretti; bazen en büyük düşmanın, seni en iyi anlayan kişi olabilir. Çünkü o benim karanlığımı gördü ve kaçmadı. Ben de onun güçlü görünen tarafının arkasındaki yalnızlığı gördüm. Biz iyi insanların hikâyesi değildik. Biz kırılmış, hata yapmış, geçmişiyle savaşan iki insanın hikâyesiydik. Herkes bizi ayırmaya çalıştı. Ama kimse şunu anlamadı: Bazı insanlar birbirini kurtarmak için değil, birbirinin yanında savaşmak için gelir. O benim düşmanımdı. Sonra ortağım oldu. Ve sonunda kaybetmekten korktuğum tek kişi oldu

-KİTAP HASSAS MİDESİ OLAN OKUYUCULAR İÇİN UYGUN DEĞİLDİR. DETAYLI OTOPSİ ANLATIMI MEVCUTTUR!- "Ölüm sonrası yanığı değil bu. Diri diri yanmış." dedi Yankı, yardımcılarına ithafen. Fakat beklemediği bir ses cevap verdi ona. "Nasıl bu kadar eminsiniz?" Yankı arkasını döndüğünde şeridin içine girmiş jandarma formalı, iri yarı adamla burun buruna geldi. "Buraya giremezsiniz beyefendi. Lütfen şeridin diğer tarafında bekler misiniz?" dedi bıkkınlıkla. Fakat adam şeridin diğer tarafına geçmek yerine Yankı`nın yanından geçip cesedin başında durdu. "Soruma cevap vermediniz?" Adamın kendisini görmezden gelip tek bir noktaya odaklanması Yankı`nın sinirini bozmuştu. Aynı sakinlikle adama cevap verdi; "Kim olduğunuzu söylemediniz?" sesi daha çok soru sorar gibiydi. Adam bakışlarını cesetten çekip Yankı`ya çevirdi. "Jandarma yüzbaşı Turan Alp Kara." dedi Yankı`nın gözlerinin içine bakarken. Yankı, Turan`ın yanına gelip cesedin yanına doğru çömeldi. "Öldükten sonra yansaydı duruşu bu şekilde değil, boksör duruşu şeklinde olurdu. Ölü bedende Kaslar kullanım dışı olduğu için ısıyla birlikte büzüşür. Ama gördüğünüz gibi burada maktül yüz üstü ve kolları açık şekilde. Ağzının açıklığını görebiliyor musunuz? Acı çekmiş." Turan başını sallarken bir kaç adım geri çekildi. "Ama yine de net cevabı otopsiden sonra verebilirim." Turan ellerini kemerinin üstüne koyup ağırlığını tek bacağının üstüne verdi. "Anladım. Siz daha iyi bilirsiniz tabii. Kolay gelsin o zaman size..." Turan`ın merakla bakan gözleri karşısında Yankı ismini söylemediğini hatırladı. "Yankı Sırdaş." dedi sadece. Turan az önceki cümlesini tamamladı; "Kolay gelsin size Yankı Hanım." Turan ikinci kez Yankı`nın yanından geçerken Yankı, Kübra`ya sesleni. "Kübra! Yüzbaşının ayak izi örneğini de alalım!" Turan anlamazca Yankı`ya bakarken Yankı sadece omzunu silkti. "Şeridi geçmemeniz geretiğini söylemiştim. Ayak izleriniz diğer ayak izlerine karıştı. İşimizi zorlaştırıyorsunuz. Sizin yüzünüzden fazladan ayak izi inceleyeceğiz." Yankı, yüzbaşının cevap vermesini beklemeden arkasını döndü ve cesetle ilgilenmeye devam etti.

Kitabı yazdıkça bölüm bölüm yayınlayacağım. Hikaye genel olarak intikam arzusu ile ülkesini bırakıp Amerika`ya giden bir kız ile onun peşine düşüp istemeden aşık olan bir katilden bahsedecek.

O kendi adaletini sağlamıştı... Geceleri suçluların peşindeydi. Gündüzleri ise kimse onun kim olduğunu bilmiyordu. Gerçek bazen kanıtlarla değil, maskeler düştüğünde ortaya çıkar. O kendi adaletini sağlamıştı...

?"�l�lerin hat?ralar?, ya?ayanlar?n kabusudur. Bir �l�, hi� �lmeyenlerin en b�y�k korkusudur."?

Ge�mi?, baz?lar? i�in g�zel bir hat?ra, baz?lar? i�inse hi� uyanamayacaklar? bir kabus. Onlar i�inse; hem bir ceza, hem de bir �d�l.
Farkl? hayatlar?n i�ine do?mu?, farkl? ac?larla b�y�m�?, farkl? yollarla can almay? �?renmi? bir grup gen�, kaderin tek bir noktada bulu?turdu?u seri katillere d�n�?�yor.

Her biri kendi karanl???nda bo?ulurken, ayn? zamanda bu karanl?ktan kurtulman?n yolunu ar?yor. Katiller... ama h�l� insan olduklar?n? unutmad?lar. G�nahk�rlar... ama hala i�lerinde umut ta??yorlar. Hayatlar?n?n b�y�k b�l�m�n� �l�mle ge�irmi? bu ki?iler, ?imdi ilk kez ya?am? se�meye �al???yorlar. Temiz bir gelecek kurmak i�in ge�mi?lerini g�mmek zorundalar. Ama ge�mi? kolay g�m�lmez, �zellikle de seninle birlikte nefes al?yorsa.

Bir yanda kendilerine kurulan ustaca tuzaklar, di?er yanda y?llard?r g�venilen dostluklar?n parampar�a olu?u... G�vendikleri herkes, her ?ey, her ba? yava?�a ��r�rken; katillerin kirli d�nyas?nda temiz kalan bir ?eyler olabilir mi?

D�?man
Att?klar? her ad?m? takip eden, bir nefes kadar uzaklar?nda olan, asla yenilemeyen o ki?i... As?l d�?man kim? Kimi zaman ge�mi?ten gelen bir insan, kimi zaman pe?ini b?rakmayan bir d�?�nce, kimi zaman sadece kaderin ta kendisi. Kirli olan sadece katiller mi? Yoksa onlar? b�yle yapan sistem, insanlar ve sahte masumiyetler mi?

Bu hik�ye, sadece kan?n ve cinayetin de?il; pi?manl???n, y�zle?menin, in?a etmenin ve yeniden do?man?n hik�yesi.

Kirli d�nyalarda temiz kalmak m�mk�n m�? Yoksa baz? hayatlar ba?tan kirletilmek i�in mi yaz?lm??t?r?

Ge�mi?ten gelenler gelece?i de?i?tirecek. Ve bu kez, �l�m de?il, se�im kazand?racak.

"Bilmezsin tabii! Nereden bileceksin ki? Anlamazsın o yüzden, boş ver!" diye kestirip attım. Ne yaşadığımdan zerre haberi yoktu. "Neyi bilmiyorum ben? Söyle de anlayalım!" dedi o da yakınarak. Şöyle bi baktım ona. Bazen kendime o kadar kızıyordum ki! Sanki dünyada insan kalmamış gibi neden gidip onu sevdim ki? Hiçbir zaman beni anlamayacaktı işte. Görmeyecekti beni hiç. Böyle uzaktan sorup duracaktı sadece. Sonrasında cevapsız sorularıyla beraber hayatına kaldığı yerden devam edecekti. İşte bu kadar umurundaydım onun. "Neyse ne. Gidiyorum ben." dedim umursamazca. Artık ona açıklama yapacak kadar takatim kalmamıştı. Madem umurunda değilim, o zaman benimle vaktini boş harcamasındı. Arkamı dönüp kapıya ilerledim. Birkaç adımdan sonra tam kapıyı biraz aralamıştım ki duyduğum ayak sesi ve hemen ardından az açılan kapının sertçe kapatılmasıyla olduğum yerde kaldım. Kapının sert sesi yüzünden ve onun ani hareketlerinden dolayı biraz yerimde sıçramıştım. Daha ne olduğunu anlayamadan kolumdan tuttuğu gibi beni kendine çevirip dibime kadar girdi ve tam olarak gözlerimin içine baktı. "Hiçbir yere gitmiyorsun!" diye tısladı adeta. "Bu mesele hemen şimdi çözülecek! Başka bir alternatifi yok!" Yakınlığından dolayı elim ayağım titremeye başlamıştı bile. Her ne kadar kocam da olsa bu yakınlık fazlaydı benim için. Alışkın değildim bi kere. Yine de yutkunup gözlerimi kaçırdım. "Halledecek ne var ki sanki?" diye konuştum kendi kendime. O ise biraz daha yaklaşıp beni iyice kapıyla kendi arasına sıkıştırmıştı. Kendimi kapıyla bütünleştirmeye çalışırken o hala gözlerimin en içine bakıyor beni çok daha zor bir duruma sokuyordu. "Bu tavırların sebebini öğrenmeden seni bırakmaya niyetim yok. Ya bana neler olduğunu anlatırsın ya da bu şekilde sabaha kadar seni bekleriz. Seçim senin karıcığım."

Ben, Vera Solen devlet ajanıyım. Tanıştığıma memnun oldum. Hikayemi öğrenmek ister misin?

Bir zamanlar “En Güzel Kasaba” olarak adlandırılan Whisperfall, artık bir ölüm kasabasına dönüşecekti. Çocukların neşeli kahkahalarıyla çınlayan sokaklar; yakında çığlıklara, hıçkırıklara, isyanlara ve çaresiz bağırışlara teslim olacaktı. Peki, gölgelerin ardında saklanan katil sonunda kendini gösterecek mi? Tüm hakları saklıdır ve yazara aittir.

Zemheri yaklaşıyor. Ve bu kez karlar sadece ölümün değil, uyananların da üzerini örtecek.

"Ne saçmalıyorsun lan sen? Ne saçmalıyorsun?!" Egemen`in aniden patlayan sesi, odadaki tüm havayı bir anda tüketti. Öfkeyle karışık şok dalgası üzerime doğru gelirken, yavaş bir adımla geriye kaçtım. Kalbimin göğüs kafesimi döven sesini duyabiliyordum. Nefesimi tuttum, gözlerimi kırpmaktan bile korkarak sadece onu izledim. Sesim boğazıma batan cam kırıkları arasından sıyrılır gibi çaresiz çıktı. "Egemen, ciddiyim. Lütfen bana inan... Yoksa gerçekten iyi şeyler yaşanmayacak." Söylediklerim bir çekiç gibi zihnine inmiş olmalıydı. Egemen delirmenin eşiğindeymiş gibi ellerini saçlarının arasına geçirdi, köklerini koparmak istercesine sıktı. Sabır dilenir gibi başını gökyüzüne kaldırdığında, boynundaki damarların gerildiğini gördüm. Yeniden bana döndüğünde, o her zaman yıkılmaz duran gözlerinde ilk kez bariz bir korku gördüm. "Yani sen..." diye mırıldandı. Sesi titriyordu. Boğazındaki düğümü yutkunarak çözmeye çalıştı ve o derin yeşil gözlerini,  mavi gözlerime dikti. "Bizim... senin okuduğun bir kitaptaki karakterler olduğumuzu mu söylüyorsun?" Gözlerimden akan bir damla yaşla birlikte, başımı yavaşça aşağı yukarı salladım. Dudaklarımı birbirine bastırdım, konuşursam hıçkırıklara boğulmaktan korkuyordum. Egemen inanmak istemezcesine devam etti. "Ve sen... gerçek hayatında öldün, sonra da bizim dünyamızda mı doğdun?" Ufaktan bir öfke patlaması ya da beni tamamen delirmekle suçlamasından korka korka, başımı yine onaylar anlamda salladım. Kaybolmuş gibi çaresizce gözlerimin içine baktı. Dudaklarından dökülen cümle, bana inamaktan başka çaresinin olmadığını gösteren bir veryansındı.. *** Takvimler 2027 yılının Eylül ayını gösterirken Efsun, hayallerini süsleyen üniversiteye doğru annesiyle birlikte heyecanlı bir yolculuğa çıkmıştı. Ancak o feci araba kazası, hayatın tüm neşesini bir saniyede kopardı ve Efsun kendi dünyasında gözlerini sonsuza dek yumdu. Ölüm onun için bir son olabilirdi ama akılalmaz bir başlangıca dönüştü. Efsun bambaşka bir evrende, hiç bilmediği bir bedende yeniden nefes almaya başladı. İşin en ürkütücü yanı ise uyandığı hayatın yabancısı olmamasıydı. Burası, kazadan hemen önce arabada okuduğu ve annesine dalga geçerek anlattığı, 2017 yılından kalma klişe bir Wattpad kitabının tam ortasıydı. Üstelik Efsun bu hikayenin masum kızı değil, herkesin nefret ettiği o acımasız baş kötü karakterdi. Zihnini zorlayan bu doğaüstü gerçeği idrak etmek ne kadar imkansız gelse de Efsun artık acı gerçeği biliyordu. O, okuduğu kitaba reenkarne olmuştu. Fakat ortada çözülmesi gereken devasa bir kördüğüm vardı. Efsun bu hikayeyi sadece belli bir yere kadar okumuştu ve geleceğin satırlarında ne yazdığını bilmiyordu. İçindeki vicdan orijinal Çisem’in o bencil rolünü oynamasına izin vermeyince, attığı her farklı adımla kitabın yazılı kaderini altüst etmeye başladı. Sayfalar yırtılıyor, cümleler baştan yazılıyor ve bildiği o klişe kurgu adım adım yıkılıyordu. Bu hikayedeki kötü kız artık sadece can yakan bir düşman değil, tüm evrenin dengesini elinde tutan bir anahtardı. Bu kitap Çisem ile başlayıp Efsun ile bitecekti. Kaderin sayfaları yeniden açılırken, kuralları artık sadece Efsun koyacaktı.

"bir askere göre fazla güzelsin, teğmen." Dişlerimi sıkarak düzelttim "üsteğmen." O iğrenç sırıtışı ile karşılık verdi. Keyif alıyordu benim sinirli halimi izlemekten. "ben lakaplara değil işlevlere bakarım, teğmencik." İşte buydu en büyük duvar. Onun alayları, benim sinirim. Belkide aramızdaki en büyük engel mesleklerimiz değil de birbirimizdik. ----------------------------------------------------------------- "seni dilediğimi biliyorlar yıldızlar.. O günden bugüne hiç kaymıyor bak kansızlar. Yüzün beton gibi görünse de cansızlar. Hikâyenin başrolleri ölü artık cansızlar..

Psikolojik olarak kafasında binlerce savaş veren Eflan, yıllardır bir kuruma, tesise üyedir ve burada çocukluğunu geçirmiştir. Ancak tesiste yaşanan olaylar küçükten büyüğe sıralanmaya başlar. Aynı anda İstanbul`da işlenen cinayet gizemiyle beraber tesise gelir, peki olaylar ne derecede bağlantılıdır? Eflan bu cinayetin tam olarak neresindedir? Belki de cinayet sadece bahanedir.

isimsiz serisi 1. kitap ÖLÜ ÇİÇEK isimsiz serisi 2. kitap En mutlu olduğunu sandığı günde sevdiği adam şüpheli bir şekilde öldürülür. Ölümün hemen ardından kadına sunulan teklifle bütün hayatı değişir. Kimliği değiştirilir ve artık mafyanın içindedir. Sevdiği adamın katilini bulmak içindir bütün çabası. Ama katili ararken en büyük değişim kendinde başlıyor. Aylar geçtikçe herkesin gerçek yüzünü anlıyor. Bilmesine rağmen anlamlandıramadığı şeyler, artık kafasının bir köşesinde yer ediyor. Ve sonunda soru değişiyor: Katil kimden çok, insan neye dönüşebilir? --- HAYATININ EN MUTLU GÜNÜNÜ YAŞAYACAĞINI SANAN BADE ASRIN İÇİN 02.08.2024 TARİHİ BİR KABUSA DÖNÜŞÜR. 11 YILDIR SEVGİLİ OLDUĞU ADAMDAN EVLİLİK TEKLİFİ ALACAĞINI DÜŞÜNÜR. ANCAK İŞLER HİÇTE ÖYLE İLERLEMEZ. SEVGİLİSİNİN ŞÜPHELİ ÖLÜMÜNDEN SONRA, YAŞAYACAĞI KİMLİK KARMAŞASI VE HAYATINA GİREN YENİ İNSANLARIN ETKİSİ ONUN ÜZERİNDE ÇOK FAZLA OLACAKTIR.

Özel Zirve Koleji`nin ikinci kitabıdır. Ece gerçekten katil mi? Yoksa yanlış yerde miydi? Neşe tam katili buldum derken ortaya yeni sorunlar çıkıyor. Peki Neşe bu defa katili bulabilecek mi? Yoksa sıradaki kurban o mu?

Hayatının karmaşası içinde kendini bulamayan insanlara... Avusturalya`nın en tehlikeli katili artık Türkiye`de... Bunu öğrenen savcı Hazal ne yapacak?¿

Karanlığın en zifiri anında, durdurulamaz bir tren dik bir yokusa doğru hızla tırmanıyor. içindekiler va o karanlığa gömülecek ya da alevlerin içinden küllerini toplayacak. Türkiye`nin en başarılı, en tehlikeli ajanı Lavinya Arslar için Zaman tam bir yıl önce, kalbini ve geçmişini gömdüğü o lanetli günde durmuştu. Teşkilattaki son gününde, istifa dilekçesini masaya bıraktığında, hayatının en büyük oyunu başlayacaktı. Aynı gün kapısına bırakılan gizemli mektup, tek bir şeyi fisildıyordu. "Hoş geldin. Unutacaksın." Sokaklar bir canavarın ayak sesleriyle sarsılıyordu. Ates Çetesi. Çetenin başında, masum kurbanlarının arkasında kanlı iz|er birakan, zekasıvla devlete mevdan okuyan gizemli bir katil vardı. Bir tarafta adaleti temsil eden ve öfke problemleriyle savaşan bir ajan, diğer tarafta geçmişin kirli intikamını karanlıkta arayan bir katil.. Yalanların gerçeğe, düşmanların aileye, en büyük sadakatlerin ise kanlı bir ihanete dönüstüğü bu karanlık dünyada Lavinya kendi adının lanetiyle yüzleşmek zorunda kalacak. Birbirlerine yalanlarla bağlanan altı kişi, alevlerle kaplı o dik yokuştan sağ çıkabilecek mi? Yoksa her şey, adını kader koydukları o ölümcül ovunun bir parçası mi? "Git ve onların kaderi ol. Çünkü bundan sonra kader, Lavinva Arslan`di."

-Beklemezdim bir g�n panzehirim olaca??n?.

-Hangi anlamda?

-Her anlamda :)

Gözlerimi kapattım fotoğrafa bakabilmek için cesaretimi topladım. Zaten bakacaktım başka şansım yoktu. Önce ona bakacak daha sonra da o fotoğrafın nasıl çekildiğini öğrenecektim. Gözlerimi açıp fotoğrafa baktım. Kanım dondu, nefesim tekledi. Bu….bu çok başkaydı. Bu kez gördüğüm şey kendi odamdı .Masam, yatağım, pencerem… Yerde boylu boyunca yatıyordum. Göğüs kafesim yarıktı. Kalbim dışardaydı. Midemin yandığını hissettim. Nefes alamıyordum. Başımda birisi vardı. Simsiyahtı. Siyah palto, siyah pantolon, siyah rugan ayakkabılar. Bana bakıyordu sırtı kameraya dönüktü. Duvara kaydı gözlerim. Kırmızı bir boyayla yazılmış on dört harf. İki kelime. Belki de bütün hayatımın daha da mahvolmasını sağlayacak iki kelime. ‘’SIRADAKİ SENSİN’’ ...... Eski eşya tezgahında satılan basit, kırık bir kameranın ona ölüm getireceğini bilse Mert yine de o kamerayı alır mıydı?

Bir insan katil olmak için mi doğar? Bir bebeğin kaderi doğduğu gün belirlenebilir mi? Sinan Korkmaz, yıllardır çocuk sahibi olmayı bekleyen Duru ve Kerem`in hayatına giren en büyük mutluluktur. Ancak Sinan`a yapılan bir test onun hayatını tamamen değiştirir. Bu test yalnızca bir sonuçtan ibaret değildir. Çünkü çıkan sonuç, Sinan`ın geleceği hakkında korkutucu bir ihtimali ortaya çıkaracaktır. Bazı sırlar bir çocuğun hayatını kurtarabilir. Bazılarıysa onun bütün hayatını değiştirebilir.

“Her kibritin yanışı bedeninin yanışına eşdeğer sevgilim.”

(Romantik/Dystopian kurgusu). İki örgütün birbiriyle olan savaşı ve savaşın ortasındaki aşk. Hiç siz Ateşle Barutun patlamadan durduğunu gördünüz mü? 🌌🍷🚬🖤🔥🤍💣

Birinin elleri kana bulanmış, diğerinin ruhu çoktan teslim olmuş. Biri sonu getiren bir cellat, diğeri o sona yürüyen bir kurban. Ama bu hikâyede kimin av, kimin avcı olduğunu sadece son perde söyleyecek. Adaletin sustuğu yerde, kanın ve gözyaşının başladığı noktaya hoş geldiniz.

Uygunsuz sahneler vardır, hassastır önermiyorum.

Hayatını işine adamış bir komutan ve kırmızı bültenle aranan bir katil..

Çelik Kanatlar, dışarıdan bakıldığında başarılı ve sakin bir pilot olan Vanya Astekin`in aslında geçmişi karanlık, gizli bir suikastçı olduğunu konu alan bir mafya hikâyesi. Vanya, İstanbul`un güçlü ve korkulan mafya isimlerinden Uraz Pusat Kander tarafından kaçırılır ancak Pusat`ın Vanya hakkında bambaşka planları vardır. Vanya kendisini bir anda mafya dünyasının, düşmanlıkların, tehlikeli anlaşmaların ve sırların ortasında bulur. Pusat ile arasındaki çatışma giderek büyürken Vanya, hem kendi geçmişiyle hem de çevresindeki insanların sakladığı gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalır. Kısacası Çelik Kanatlar; mafya, aksiyon, sırlar, ihanetler, güçlü karakterler ve zamanla değişen ilişkiler üzerine kurulu karanlık bir hikâye.