"İlaçlar öldürmüyordu, sadece gittikçe sizi daha fazla ölüme sürülüyordu." Uzun soluklu bir kitap.

Psikolojik olarak kafasında binlerce savaş veren Eflan, yıllardır bir kuruma, tesise üyedir ve burada çocukluğunu geçirmiştir. Ancak tesiste yaşanan olaylar küçükten büyüğe sıralanmaya başlar. Aynı anda İstanbul`da işlenen cinayet gizemiyle beraber tesise gelir, peki olaylar ne derecede bağlantılıdır? Eflan bu cinayetin tam olarak neresindedir? Belki de cinayet sadece bahanedir.

Belki herkesden nefret eden biri vardı, yada birileri. Ama herkes birinden nefret edebilir mi? Belki evet Belki bir lanet Belki de nefret Ama kim doğdu doğalı nefret edilecek kadar günah işlemiş olabilir ki? Deniz Ağcan herkes tarafından nefret edilen bir lise öğrencisidir. Herkesin ona nefret kusmasından bıkar ve hayatına son vermeye karar verir, atlar atlamasına bir çatıdan ama gözlerini tanımadığı üç adamın yanında açar. Bu adamalar ondan nefret etmiyordur hatta biri ona ilgilidir. Hissiz, adı sanı olmayan sarı gözlü eşsiz biri, ama günlerden bir gün Deniz Ağcan nefretinin yapay olduğunu öğrenir, nefreti yapaydır. Kimin yaptığını öğrenince yıkılır, kumar masasına oturmaya karar verir ve ortaya koyabileceği tek bahis hayatıdır. KİTAP ŞARKISI :-: BELKİ ODA ÜZGÜNDÜR (Anıl Emre Daldal) Deniz Ağcan`ın şarkısı ; Güneş - Suçlarlarımdan biri Yağız Eren Karakan`ın şarkısı ; Agoni - Gerçekten

"Gerçeği kopyalayabilirsin. Sonuçlarını asla." KOPYA Bir insanın yerini başka biri alabilir mi? Su, geçmişinin yüküyle yaşamaya çalışan sıradan bir gençtir. Ancak bir gün kendisini, hiç kimsenin karşılaşmaması gereken bir gerçeğin ortasında bulur: Bir kopyalama makinesi ve geri dönüşü olmayan sonuçlar. Bir patlama. Kanla kaplı bir olay yeri. Ve komaya giren bir genç kız... Herkes cevapların peşindedir. Polis, doktorlar ve geçmişten gelen gölgeler gerçeği ararken kimsenin sormadığı bir soru vardır: Ya gördüğünüz kişi gerçekten o kişi değilse? Gerçek ile yalanın, insan ile kopyanın birbirine karıştığı bu hikâyede hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmayacaktır. Çünkü bazı gerçekler yok edilemez.

"Ne saçmalıyorsun lan sen? Ne saçmalıyorsun?!" Egemen`in aniden patlayan sesi, odadaki tüm havayı bir anda tüketti. Öfkeyle karışık şok dalgası üzerime doğru gelirken, yavaş bir adımla geriye kaçtım. Kalbimin göğüs kafesimi döven sesini duyabiliyordum. Nefesimi tuttum, gözlerimi kırpmaktan bile korkarak sadece onu izledim. Sesim boğazıma batan cam kırıkları arasından sıyrılır gibi çaresiz çıktı. "Egemen, ciddiyim. Lütfen bana inan... Yoksa gerçekten iyi şeyler yaşanmayacak." Söylediklerim bir çekiç gibi zihnine inmiş olmalıydı. Egemen delirmenin eşiğindeymiş gibi ellerini saçlarının arasına geçirdi, köklerini koparmak istercesine sıktı. Sabır dilenir gibi başını gökyüzüne kaldırdığında, boynundaki damarların gerildiğini gördüm. Yeniden bana döndüğünde, o her zaman yıkılmaz duran gözlerinde ilk kez bariz bir korku gördüm. "Yani sen..." diye mırıldandı. Sesi titriyordu. Boğazındaki düğümü yutkunarak çözmeye çalıştı ve o derin yeşil gözlerini,  mavi gözlerime dikti. "Bizim... senin okuduğun bir kitaptaki karakterler olduğumuzu mu söylüyorsun?" Gözlerimden akan bir damla yaşla birlikte, başımı yavaşça aşağı yukarı salladım. Dudaklarımı birbirine bastırdım, konuşursam hıçkırıklara boğulmaktan korkuyordum. Egemen inanmak istemezcesine devam etti. "Ve sen... gerçek hayatında öldün, sonra da bizim dünyamızda mı doğdun?" Ufaktan bir öfke patlaması ya da beni tamamen delirmekle suçlamasından korka korka, başımı yine onaylar anlamda salladım. Kaybolmuş gibi çaresizce gözlerimin içine baktı. Dudaklarından dökülen cümle, bana inamaktan başka çaresinin olmadığını gösteren bir veryansındı.. *** Takvimler 2027 yılının Eylül ayını gösterirken Efsun, hayallerini süsleyen üniversiteye doğru annesiyle birlikte heyecanlı bir yolculuğa çıkmıştı. Ancak o feci araba kazası, hayatın tüm neşesini bir saniyede kopardı ve Efsun kendi dünyasında gözlerini sonsuza dek yumdu. Ölüm onun için bir son olabilirdi ama akılalmaz bir başlangıca dönüştü. Efsun bambaşka bir evrende, hiç bilmediği bir bedende yeniden nefes almaya başladı. İşin en ürkütücü yanı ise uyandığı hayatın yabancısı olmamasıydı. Burası, kazadan hemen önce arabada okuduğu ve annesine dalga geçerek anlattığı, 2017 yılından kalma klişe bir Wattpad kitabının tam ortasıydı. Üstelik Efsun bu hikayenin masum kızı değil, herkesin nefret ettiği o acımasız baş kötü karakterdi. Zihnini zorlayan bu doğaüstü gerçeği idrak etmek ne kadar imkansız gelse de Efsun artık acı gerçeği biliyordu. O, okuduğu kitaba reenkarne olmuştu. Fakat ortada çözülmesi gereken devasa bir kördüğüm vardı. Efsun bu hikayeyi sadece belli bir yere kadar okumuştu ve geleceğin satırlarında ne yazdığını bilmiyordu. İçindeki vicdan orijinal Çisem’in o bencil rolünü oynamasına izin vermeyince, attığı her farklı adımla kitabın yazılı kaderini altüst etmeye başladı. Sayfalar yırtılıyor, cümleler baştan yazılıyor ve bildiği o klişe kurgu adım adım yıkılıyordu. Bu hikayedeki kötü kız artık sadece can yakan bir düşman değil, tüm evrenin dengesini elinde tutan bir anahtardı. Bu kitap Çisem ile başlayıp Efsun ile bitecekti. Kaderin sayfaları yeniden açılırken, kuralları artık sadece Efsun koyacaktı.

Adam tekrar o kontrollü tonuna döndü. “Bir oyun oynayacağız.” Göktuğ dudaklarını sıktı. Pamir gözlerini kıstı. Buse’nin eli Bade’nin omzundaydı. Kimse konuşamıyordu. Bade fısıldadı. “Ne oyunu?” Adamın cevabı anında geldi. “Siz benim istediklerimi yapacaksınız, ben de sizin canınızı bağışlayacağım” Sessizlik. Bade anlamadı. “Ne?” “Biraz eğlenelim ama öyle değil mi?” Sesinde alay vardı. “Açık konuş” “Size belli başlı görevler vereceğim. Yapamadığınız her görev için… Bir bedel ödeyeceksiniz. Dikkat edin, bu oyun ölümcül. Eğer çok dikkatli ilerlemezseniz… Ölürsünüz.” Ve telefon kapandı…

Gazel Alya Yalaz... Sıradan bir üniversite öğrencisi, sıradan bir hayat. En azından öyle sanıyordu. Ta ki birinin onu izlediğini fark edene kadar. İki yıldan fazla süredir peşinde olan bir katil, Gazel`e takıntılı hâle geliyor. Ona yaklaşan herkes birer birer ölü bulunurken, Gazel her gün biraz daha köşeye sıkışıyor. Nereye gitse, kimi sevmeye kalksa... gölgeler onun peşini bırakmıyor. Katil, sadece onu izlemiyor. Onu "sahipleniyor." Kim olduğunu bilmiyor. Ne istediğini bilmiyor. Ama bildiği tek şey var: Bu oyun, artık sadece korkudan ibaret değil. Bu, Gazel`in hayatta kalma savaşı.

Bir insan hafıza kaybı yaşadıktan sonra bazı insanlar değişebilir mi? Kardeşimin katili kim? neden öldürdü? Neden hafıza kaybı yaşadım?

"Avukat Hanım. Ben öldürmedim." "Ya. Öyle mi? Mesela sana neden inanayım? Mafya olduğu kesinlikle bilinen ama kanıtlanamayan şirketin veliahtı olan birine? Senin sicilinde işlemediğin bir suç var mıdır? Senin için insan öldürmek çok sıradan bir şey olmalı." Fecir gerildi. "İşlemediğim tek suçla şuan suçlanıyorum." Yüsra tekrar kahkaha attı. Ama sinirden gülüyordu. "Işlemediğin tek suç insan öldürmek mi? Güldürme beni mafya oğlu." Derin bir nefes alıp sakinleşmeye çalıştı. "Bana boş muhabbet geçme. Kısa kes. Ne diye beni ayağına çağırdın?" Fecir gülümsedi. "Tam olarak o inanmadığın şeyi inanılır hale getirmen için." Yüsra birden kaşlarını çattı. "Ne diyorsun sen be? Ne geveliyorsun ne istiyorsun?" Fecir hafifçe gülümsedi. Sesinin tonunu kıstı. Ve sadece Yüsranın duyabileceği şekilde konuştu. "Seni." Fecirin fısıltılı ses tonu Yusranın çatık kaşlarını gevşetirken gözleri hafifçe açıldı. İstemsiz bir şekilde kalbi pır pır attı. "N..Ne?" Fecirin gülümsemesi genişledi. "Avukatım olmanı istiyorum."

gizemli kişi : bu parti ben bitti demeden asla bitmeyecek. gizemli kişi : asıl olay daha yeni başlıyor. gizemli kişi : bu partide başka kimse ölmeden, tüm herkes dediklerimi yapacaktır. gizemli kişi : parti başlasın o zaman .

Birinin elleri kana bulanmış, diğerinin ruhu çoktan teslim olmuş. Biri sonu getiren bir cellat, diğeri o sona yürüyen bir kurban. Ama bu hikâyede kimin av, kimin avcı olduğunu sadece son perde söyleyecek. Adaletin sustuğu yerde, kanın ve gözyaşının başladığı noktaya hoş geldiniz.

Aleda`nın bir gecede tüm hayatı değişir. Önce yıllardır yaşadığı ailesinin yalan olduğunu anlar. Sonra gerçek ailesinin yanına gitmek istememesine rağmen gitmek zorunda kalır ve oraya alışamamasıyla devam eder. Eğer gerçek ailem temalı bir kitap arıyorsan benim kurguma bayılacaksın. Hemen kooooş :)

Geçmişin gölgesinde saklanan sırlar, kalbin en zayıf yerinden vurur… Aşkın en saf haliyle korkunun en karanlık yüzü iç içe geçerken, hiçbir duygu masum kalmaz.Eylül… geçmişiyle savaşan, güçlü ama ateş gibi yakıp yakan kız. Burak karanlığın içinden gelen, güvenilmesi en zor ama vazgeçilmesi imkânsız bir adam. Yolları kesiştiğinde, bu sadece bir karşılaşma değildi… Bu, sırların açığa çıkacağı, kalplerin sınanacağı bir savaştı. Aşk ile tehlike arasındaki ince çizgide yürürken, Eylül ve Burak ya birbirlerini kurtaracak… ya da birlikte yok olacaklar.

"Al sana deniz kabuğu" "Neden?" "Beni unutma diye!" "Vermesen de unutmam ki seni." "Unutursun! Herkes unutur,al şunu!!" "Peki."

Hüma Arsen bir mafyanın polis kızıydı. Peşine düşen adam onu öldürmek yerine oyununa davet ettiğinde her şey değişti. Aşk, en beklenmeyen anda insanı bulurdu. Ama adalet için yemin etmiş bir kadının, adaleti kana bulayan bir adama âşık olması… felaketti. ♟️ “Sen…kimsin?” Boğazım acıdı ve yıllarca susuz kalmışım gibi çatlaktı sesim. Konuşmak bile büyük bir azaptı. “Avcın,” Parmakları yüzümde yaraların etrafında geziniyordu biliyordum ama hissim her saniye köreliyordu. “Ölümsün,” diye fısıldadım. “Ölümünüm,” diye fısıldadı. ♟️ YAYINLANMA TARİHİ: 23.01.2026

Size söylediğim her sır sizde kalmalı. Aksi taktirde sizi öldürmek zorunda kalacağım.

Genç yaşta annesi cinayete kurban giden Ada yıllar sonra ajan olup o katili ararken okuldaki öğrencileri öldüren katili bulmak için görevlendirilir . Bu süreçte bir savcıyla iş birliği yapmak zorunda kalır. Daha sonra öğrencilerin katilinin ve annesinin katilinin aynı kişi olduğunu öğrenen Ada bilinmeyen gerçeklerle karşılaşır . Ada ve savcı gerçekleri öğrenebilecekler mi yoksa bir oyuna kurban mı gidecekler? "Sen benim bilinmeyenimdin nasıl bana bunu yapabildin " diye bağırdım ama sesim belli belirsiz attığım çığlıklardan dolayı kısılmıştı.Karşımdaki ses "Unutma Ada her zaman bilinmeyenler insanı yaralar çünkü o senin bilinmeyenindir ve bilmedigin gerçekler onun bilinenidir ona güç verir ve çürüyen sen olursun. Böyle bir hikayede en başından beri çürüyen sendin çünkü içine işledim her bir bıçağımı ve paslanmış her bir bıçak seni çürütmeye yetti." elindeki silahın tetiğini çekti ama ben cevap vermekten geri kalmadım. " Beni şimdi vurabilirsin ama ölmem, içime işlediğin her bir bıçağın pası sana geçmeden ölemem bu hikayede çürüyen değil çürütemeyen ölecek seni çürüttükten sonra çürütemeyen sen olacaksın kendini hazırlasan iyi olur çünkü ölümün onlarca kez ve benim elimden olucak."Dediklerime uzun bir kahkaha attı. Ben dediğimi yapardım daha önce yapmıştım istemesem bile.

Tek sorun o da değildi. Her bir cesedin yanında bir kova her bir kovanın içinde ise kova sahibi cesedin kanı vardı. Cesetlerin kanları yoktu. Bembeyaz olmuş ruhsuz ve uzuvsuz cesetler. Hani kansız derler ya bu o olsa gerek.

Yıllar önce ablam öldü, denizin dalgaları arasında kaybettim onu çığlıkları hala kulağımda yankılanırken kaybettim ve şimdi on altı yıl sonra yeniden denizdeyim. Aslında hiç tanımadığımı öğrendiğim ablamın geçmişi ile baş başayım. Onun katili artık ablamın anıları arasında bana seslenen ve onu bulmam için içimi kemiren bir fısıltıdan çığlığa dönüştü. Bu sefer yalnız değilim yanımda tüm dünyanın tanıdığı bir adam var ve bu adam nasılsa bana uzun zamandır kalbimin derinliklerime gömdüğüm bir hissi hatırlatıyor. Güveni ve sevgiyi… İlk kez belkide yalnız değilim. Ablamı kurtarmak zorundayım en azından geçmişimden kurtulmak zorundayım.

Acı yoksa sınır da yoktur. Ama en kusursuz yapının bile göçmeye mahkûm olduğu bir kırılma noktası vardır. Doğduğu günden beri eti yırtan acıyı da, ruhu çürüten korkuyu da tanımayan bir deha: Kuzey Kırılhan. Onun için dünya, duyguların bulandırmadığı, sadece ölçülebilen ve kontrol edilebilen soğuk bir mimariden ibaret. Gerçeğin peşinde koşarken sistemin dışına fırlatılan, kapılar yüzüne birer birer çarpılan dışlanmış bir kriminolog: Sare Hazarbay. Ve yedi asırdır bu kanlı tiyatroyu gölgelerden yöneten, gözlerinde zamanın tozu birikmiş albino bir çehre: Lucien. Çiğ ışıklar altında açılan canlı yayınlar, nefes kesen itiraflar ve ilahi bir gazap gibi inen kaçınılmaz ölümler... Toplumun "Yargıç" diyerek tapındığı ya da lanetlediği o kanlı gölge, aslında nesilden nesile aktarılan asırlık bir çarkın son dişlisi. Güç, para ve mutlak kontrol vaat eden bu uğursuz mirasta sıra şimdi Kuzey’de. Ve önündeki pusulada tek bir kanlı sayı yazıyordu… Bu bir tesadüf değil, ruhunuzun en kuytu köşesiyle yüzleşme vakti. Çizgi çekildi, bodrum katının kilitleri kırıldı. Sınırlar zorlanacak, dengeler parçalanacak ve insanlık o kaçınılmaz eşikte un ufak olacak. Kırılma Noktası`na hoş geldiniz. Sayfayı çevirmeye hazır mısınız?

Bir seri katil ve onu yakalamaya çalışan gazetecinin hikayesi...

Bir insan abisinin katiline aşık olabilir miydi?

Annesini karanlık bir travmayla kaybeden küçük bir kız çocuğuydu. Çürümüş bir adaletin ortasında, Başkan’ın ütopik dünyasında yeniden doğdu: O artık bir ‘Avcı’. İra, polis teşkilatının peşinde koştuğu gizemli bir suçlu; ölümü hak ettiğini düşündüğü her canavarın bizzat celladı. Ercan’ın steril cehennemini başına yıkmak, Ezgi’ye yaşatılan her saniyelik kabusun bedelini ödetmek için sahada. Kuzgun’un milimetrik planları ve Cihan’ın ihanetiyle av başladı. Maskeler düştü, namlu sıcak. İra için hainlere yer yok, sadece ödenecek bedeller var. "Ben merhamet etmem. Ben o listelere yazdığınız masum insanların kabusuyum." (Tüm karakterler ve mekânlar kurgudur.)

En mutlu olduğunu sandığı günde sevdiği adam şüpheli bir şekilde öldürülür. Ölümün hemen ardından kadına sunulan teklifle bütün hayatı değişir. Kimliği değiştirilir ve artık mafyanın içindedir. Sevdiği adamın katilini bulmak içindir bütün çabası. Ama katili ararken en büyük değişim kendinde başlıyor. Aylar geçtikçe herkesin gerçek yüzünü anlıyor. Bilmesine rağmen anlamlandıramadığı şeyler, artık kafasının bir köşesinde yer ediyor. Ve sonunda soru değişiyor: Katil kimden çok, insan neye dönüşebilir? --- HAYATININ EN MUTLU GÜNÜNÜ YAŞAYACAĞINI SANAN BADE ASRIN İÇİN 02.08.2024 TARİHİ BİR KABUSA DÖNÜŞÜR. 11 YILDIR SEVGİLİ OLDUĞU ADAMDAN EVLİLİK TEKLİFİ ALACAĞINI DÜŞÜNÜR. ANCAK İŞLER HİÇTE ÖYLE İLERLEMEZ. SEVGİLİSİNİN ŞÜPHELİ ÖLÜMÜNDEN SONRA, YAŞAYACAĞI KİMLİK KARMAŞASI VE HAYATINA GİREN YENİ İNSANLARIN ETKİSİ ONUN ÜZERİNDE ÇOK FAZLA OLACAKTIR.

Ayza ay,kaçırılıp bir oyuna sokulan savaşçı fakir kız.Ama onu farklı yapan şeyler var ve bu oyununda gizli sırları... UYARI:Küfür içerir!