Birinin elleri kana bulanmış, diğerinin ruhu çoktan teslim olmuş. Biri sonu getiren bir cellat, diğeri o sona yürüyen bir kurban. Ama bu hikâyede kimin av, kimin avcı olduğunu sadece son perde söyleyecek. Adaletin sustuğu yerde, kanın ve gözyaşının başladığı noktaya hoş geldiniz.

​"Bazen en güvendiğin kale, aslında senin en büyük hapishanendir." ​Bade Yaman, abisi Kerem’in korumacı sınırları içinde yaşayan bir kızdı. Ta ki Kerem`in en yakın arkadaşı Karan, hayatına beklenmedik bir gölge gibi düşene kadar. ​Aralarındaki yaş farkı ve Kerem’in sert kuralları, bu aşkı imkansız kılıyordu. Ama Bade için artık hiçbir kural, Karan’ın yasak cazibesinden daha güçlü değildi. ​Bir abi, bir en yakın arkadaş ve asla yaşanmaması gereken bir aşk. Sen, kendi kurallarını yıkmaya hazır mısın?

Tekrar o derin sesini duydum: "D mi, C mi?" "D olsun," dedim tekrar. Oyunun sonuna geliyorduk ve ben sınırlarımı sonuna kadar zorlamak istiyordum. "Vücudunda, dokunulduğunda kontrolünü tamamen kaybettiğin o gizli bölge neresi? Göstermeni değil, en ince ayrıntısına kadar tarif etmeni istiyorum," dedi.

Başrol kızımız son sınıf öğrencisi. Yaz stajı için lüks bir yat şirketinde çalışmaya başlıyor. Sessiz, dikkatli biri ama aşırı gözlemci. Bir gece müşterileri taşıdığı sırada teknede bazı adamların konuşmalarını duyuyor. Ama duyduğu şey normal değil. Bir sevkiyat. Bir ihanet. Ve bir infaz planı. Kızımız bunu belli etmemeye çalışıyor ama teknedeki adamlardan biri onun duyduğunu fark ediyor. Ve o kişi… mafya liderinin oğlu. Soğuk. Kontrol manyağı. Tehlikeli. Ama kızın korkup kaçması yerine ona dik dik bakması çocuğun dikkatini çekiyor.

“Yeni bir ev… ve yeni sırlar. Duru, babasının evleneceğini öğrendiğinde hayatının tamamen değişeceğini fark etti. Karan, babasının yeni eşinin oğlu… karanlık, mesafeli ve tehlikeli. Sessiz bakışlar, bastırılmış gerilim ve yasak bir çekim… İki farklı dünya, tek bir ev ve sırlarla dolu bir aşk… Üvey Abim, yasakların ve duyguların çarpıştığı bir roman. Her bakış, her sessiz adım ve her karanlık sır sizi içine çekecek.”

Kitabda benim hiç bir emeğim yoktur. Kitabin herseyini chatcgp yazmıştır. Bazı insanlar kaybolmaz… sadece saklanır. Deniz, yıllar önce parçalanmış bir geçmişin ortasında bırakıldı. Ne olduğunu kimse anlatmadı. Kimse gerçeği söylemedi. Ama bir gün… her şey geri dönmeye başladı. Bir kolye. Bir isim. Ve susturulmuş anılar. Barış ise sadece bir tesadüf değildi. Yanlış zamanda karşısına çıkan biri… ya da her şeyin merkezindeki kişi. Gerçekler ortaya çıktıkça, Deniz şunu fark edecek: Bazen en tehlikeli şey geçmiş değil… ona en yakın olandır. Ve bazı sırlar… ortaya çıkmak için seni yok etmeye hazırdır. “Beni bıraktığınız yerde kalmadım.”

"Bana bir evlat verirsen, baban yaşar." Bu cümleyle başladı her şey. Nil için hayat o an ikiye ayrıldı: Babasının aldığı her nefes ve hiç tanımadığı bir adamın, Vefa Kerim Düzkaya’nın buz gibi dünyasında ödeyeceği ağır bedel. Bir yanda dini nikahın gölgesine sığınmış iki yabancı, diğer yanda silahların patladığı, sırların döküldüğü ve sadakatin kanla sınandığı bir savaş... Nil, o altın kafese sadece babasını kurtarmak için girmişti; ancak kalbinin o kafesin anahtarı olacağını hiç hesaba katmamıştı. Önce karanlığı aydınlatan Umut doğdu, sonra küllerinden yeniden doğan bir aşk... Şimdi fırtına dindi, silahlar sustu. Geçmişin yaraları, minik bir elin dokunuşuyla iyileşebilir mi? Kırılmış bir kalp, kendisini en çok acıtan adamda huzuru bulabilir mi? Vazgeçmeyenlerin, affedenlerin ve her şeye rağmen aşkı seçenlerin sarsıcı hikayesi. Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

Aynı apartmanda yaşanan yasak aşk. Narsist doktor koca, kendisine aşık öğretmen. Üstelik bu iki adam, kardeş...

İki farklı insan , iki farklı kalp ve tek aşk...

Bazen kader, insanı kalbin ve aklın savaşı ile sınardı Kalp aşkı, akıl ise geleceği seçerdi. Solares Sistemi`nın beşinci gezegeninde beş krallıktan en güçlüsü olan Marosa Krallığı`nda katiller, dolandırıcılar ve hırsızlar orduya alınmak için, üç gruba ayrılan askeri tesislere gönderilirdi. Athena Valente`de on bir yaşındayken işlediği cinayetten dolayı bu kadere mahkumdu. Ama kendisini halktan gizlenen dördüncü grupta bulunca Solares`in kaderini değiştirmek için plan yaptı. Çünkü Athena, Solares Sistemi`nın zalim hükümdarı Noras tarafından aranan altı Pomiwa vârisinden biriydi ve damarlarında kadim hava elementi akıyordu. Noras ise yirmi yıl önce kehanette bahsedilen altı vârisi bulmalı ve tahtı için onları için yok etmeliydi. Çünkü altı vâris birleştiğinde Solares`in kaderi de değişecekti. Ancak Athena bir seçim yapmalıydı. Ya kalbini dinleyip aşık olduğu adamı seçecek, kimliğini sonsuza kadar saklayacaktı. Ya da aklını dinleyip isyanı seçecek, halkı zalim hükümdar kurtaracaktı. Ve bu seçim, Solares`in kaderini baştan yazacaktı. Kehanet der ki: Gezegenler sıralandı Pomiwa`nın varisleri yıldız ışığı ile kutsandı Şahitlik etti yıldızlar, vârislerin doğumuna Yazgı yazıldı, kehanet belirlendi Solares`e ikinci bir şans verildi Yıllar sonra altı varis birleştiğinde Solares kadim güçle sallanacak Zalim hükümdar devrilecek, halk özgür kalacak Ama... Halk, varislere ihanet ederse Pomiwa, ışığı ile Solares`e kıyameti tattıracak"

Sorarlarsa bu hayatta en çok nereye ait hissettin? Cevabım tek olurdu: onun gözleri. Victoria Petrow, New York’un en güçlü mafya ailelerinden birinin tek prensesi. Bembeyaz saçları, gri-mavi gözleri ve inatçı ruhuyla herkesin dikkatini çekse de, kalbi hiç ummadığı birine aitti: ailesinin en büyük düşmanının oğluna. Elias Dimitri Carsin… Simsiyah gözleriyle insanın içine işleyen, soğuk, mesafeli ve tehlikeli bir adam. Kendi ailesine bile karşı duracak kadar acımasız, tek bir kadına sahip olmak için her sınırı çiğneyecek kadar tutkulu. Aralarında yıllardır süren kan davası, kurallar ve yasaklar vardı. Ama kalplerin sesi hiçbir kuralı dinlemezdi. O, onu dünyadan bile kıskanarak sahiplenmek istedi; o ise o gözlerin büyüsüne kapılıp esiri olmaktan korktuğu kadar çekildi. İki düşman aile, iki farklı dünya ve kontrol edilemez bir tutku… Siyah gözlerin derinliğine düşen bir kalp, sonunda kanı mı yoksa aşkı mı seçecekti?

Formula1`in acımasız dünyasında karşı karşıya gelen iki pilot, rekabetle başlayan çekimin kendi kaderlerini nasıl değiştirdiğini fark etmek zorunda kalır. 🏁🏎️

23 yaşındaki Asya, Yunus polisi olarak hayatın sert yüzüne alışkın, dik başlı bir genç kadındı. 36 yaşındaki abisi Uraz Yüzbaşı ise onu her türlü tehlikeden korumaya yeminliydi. Ancak Uraz’ın yeni atandığı birlikte Binbaşı Ayberk ile yolları kesiştiğinde, tüm dengeler değişecekti. 38 yaşındaki Binbaşı Ayberk; kışlanın en katı, en disiplinli ve duygularını bir zırhın ardına gizleyen adamıydı. Asya için Ayberk, abisinin ulaşılmaz komutanıydı. Ayberk içinse Asya, hayatındaki tüm disiplini yerle bir etmeye aday, yasaklı bir sınavdı. Kuralları ben koyarım, Asya. Ve senin o kuralları çiğnemene asla izin vermem.` Disiplinin bittiği, sınırların çiğnendiği yerde oyun şimdi başlıyor."

Yıllar önce yarım kalan bir hikâye, şimdi onların hayatında yeniden yazılacak. Fakat ne Sevda boyun eğmeye niyetliydi ne de Aras.

"Bazı günahlar kaçınılmazdır. Bazı dokunuşlar ise... hem ilk hem de sondur." Hayatım, annemin zengin ve nüfuzlu bir adamla evlenmesiyle tamamen değiştiğinde, beni bekleyen lüks yaşamın arkasında karanlık bir labirent olduğunu bilmiyordum. O labirentin merkezinde ise tek bir isim vardı: Ufuk. Ufuk, sadece annemin yeni eşi, yani üvey babam değildi; o, otoritenin, tehlikenin ve bastırılamayan bir arzunun ete kemiğe bürünmüş haliydi. Aramızdaki o görünmez ama elektrik yüklü çekim, ahlakın sınırlarını zorlarken, hayatımıza giren genç ve hırslı bir diğer adam bu tehlikeli oyunu tam bir yangına dönüştürecekti. Bir tarafta kuralları koyan ve her dokunuşuyla ruhumu ele geçiren, arkasında karanlık sırlar saklayan üvey babam Ufuk... Bu hikayede masumiyet çoktan kaybedildi. Şimdi geriye kalan tek şey, tenin tene değdiği o yasak anlar ve sarsıcı bir aşk üçgeni. Ruhumu ilk kim teslim aldıysa, son darbeyi de o vuracak. Tüm tabularınızı yıkmaya hazır mısınız? Çünkü bu hikaye, sizin de sınırlarınızı zorlayacak.

" Sahte sevgiler gerçeklere tutulan bir aynadır. " " Toz bulutu gibiydi insanın içi. Işıltılı ve bir yörünge içerisinde. Ama her toz bulutu görünmez değildir. Bazıları için siyah bir nesneyi beyaza çevirecek kadar göz çarpıcıdır. " Kaybolmak istiyor insan, her şeyi geride bırakmak istiyor. Tüm bu zorlukların arasında yaslanabileceği bir omuz, bağlanabileceği bir kişi arıyor. Gerçekten sevilmek istiyorum. Oyunlar olmadan, yalanlar olmadan, sahtelikten uzak bir yaşam istiyorum. Güvenmek zor geliyor bazen. Yıllardır uyutulup gerçeklerle yüzleştiğin an en çok kırılıyormuş insan. Geçmişi unutmak istersin hatta geleceğine odaklanmak en büyük amacın olur. Ama bazı insanlar vardır ki, sen ne kadar geleceğine baksan da onlardan gelen geçmişin izleri geleceğine kalıntılar bırakır. " Bu gece birileri anlatacak birileri ise susacak altın ayaz kızı. Bil ki eğer susarsan araya bıraktığın boşluklardan ışık illaki dışarı sızar. İçinden taşacak onca şey varken kusurlarını gizlemen imkânsız. " Altın ayaz demişti bana. Nedendi? ... " Kusur gibi gördüklerin diyorum. Kafanda açtığın bir başkaları için savaşların sonucunda ortaya çıkan o leken. Hikâyen nasıldır bilemiyorum. Ama şunu unutma ki; her iz bir dokunuş, her dokunuş ise bir yeniden doğuştur. " ... " Seni burada kalıcı tutan nedir? " bir süre dövmesine baktıktan sonra bana başını kaldırırken hiç beklemediğim bir cevapla elini cebine atıp bir kolye çıkarmıştı. Ardından sol elimi kaldırarak kolyeyi avucumun içine bırakmıştı. Ve o sözleri kurmuştu bana. " Belki bir gün yine karşılaşırsak kendi içimdeki tutsaklığımı sana kırmak isterim. O yüzden bu kolyeyi o güne kadar boynunda sakla. Kolyeyi hiç çıkarma ki o gün geldiğinde seni kolyeden tanıyabileyim. " " Şimdilik kendine iyi bak ve kimseye bağlı kalma. " demişti...

Kocasını toprağa verdiği gün her şeyin bittiğini sanmıştı. Ama asıl kabus, kırkı çıkmadan başladı. Aşiretin kararı kesindi: Doğacak çocuk sahipsiz büyümeyecekti. Ve o artık ölen kocasının değil... abisinin karısı olacaktı. Aynı ev. Aynı soyadı. Ve her geçen gün daha tehlikeli hale gelen bakışlar... Bir yanda unutamadığı adam, bir yanda ona bakmayı bırakamayan başka biri.

Moretti ve Matteo De Luca`nın aileleri, çatışmaları ile Napoli`nin en ünlü mafya ailelerinin çocuklardır. Ama ikisi de birbirlerine deli gibi aşıklar aynı zamanda aileleri yüzünden birbirlerinden nefret ediyor gibi gözükmek zorundalar. Bakalım bu iki psikopat aşık birbirlerine kavuşabilecek mi?

"Onunla evlenemezsin" Herkes güldü. O hariç. Çünkü o, ablasının hayatına girmek üzere olan adama aşık oldu. Adam ise onu ilk gördüğünde, sadece sorun olacağını düşündü. Ama sorun, sandığından daha büyüktü. Bu duygular masum değildi. O, en başından beri yalnış olanı istedi.

"Yapma güzelim bitirme beni.." "Sen yaptın Pusat.. sen ittin beni" "Haklısın.. Seni zorlayamam ama sensiz zorlanırım" Mihri seslice yutkundu. Veda mıydı bu? Gidecek miydi Pusat.. bitecek miydi bu hikaye.. neredeydi her gece sıkılmadan Güzel ve Çirkin`in hikayesini okuyan kadın? Neredeydi o canavarın içerisinden çıkan prens.. Ve o prensi bir ömür sevecek kadın neredeydi?

Hikaye ve karakterler yazara aittir. İzinsiz paylaşım yapılamaz

" Kıraç Abi" dedim onu biraz sinirlendirerek, boynunda ki damarları belirginleşmişti.İstediği mi aldığım için zevkle gülümseyip bana sinir ile bakan Kıraça baktım. "Bakalım altımda inlerken abi diye bilicek misin" NOT: KİTABIMA BENZER BİR ŞEKİLDE YAZIPTA ÇALAN KİŞİYİ HİÇ UYARMA`DAN DİREKT YASAL İŞLEM BAŞLATIRIM.... •UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERMEKTEDİR!!!

Talia ve Hakan… Başta birbirlerinden nefret ediyor gibi görünseler de, keskin bakışlar ve sert sözler arasında istemedikleri bir çekim filizlenir. Şehirdeki gölgeler, küçük sırlar ve ansızın ortaya çıkan tehlikeler onların etrafında dönmeye başladığında, nefretin yerini yavaş yavaş tutku alır. Her adımda hem kalpleri hem de hayatları sınanırken, Talia ve Hakan istemedikleri bir duygunun ve tehlikenin esiri olur. “Gölgelerin Varisi”, nefretle başlayan, gerilimle gerilen ve romantizmin yavaşça yükseldiği bir yolculuğa davet ediyor sizi.

"Bana niye öyle bakıyorsun,Asaf" dedim fısıltıyla. Derin bir nefes aldı ve konuştu "Karşımdaki bu güzel ve eşsiz manzaraya doyamıyorum" beni belimden kavrayıp kucağına oturttu. " Bu manzaraya daha yakından bakmak ve tatmak istiyorum"

"Seni o ışığa kaptırmayacağım Gece," diye fısıldadı içinden. "Seni benden başka kimse gerçekten göremez." O akşam Gece yatağına uzandığında telefonuna bir bildirim düştü. Tanımadığı bir numaraydı. "Güneş parladığında gözlerin kamaşır Gece, dikkat et. Yanarsın. Ama gölgeler seni her zaman serin tutar. Ben hep oradayım." Gece’nin kalbi korkuyla karışık bir ritimle çarpmaya başladı. Penceresinden dışarı baktığında, sokağın karşısındaki elektrik direğinin altında duran o karaltıyı seçer gibi oldu. Fırtına başlıyordu.