Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

Alina Zeynep Yıldırım, Karahan Anadolu Lisesi`ne nakil olunca , okulun sahibi olan Karahanlarla karşı karşıya gelir. Özellikle Baran Ulu Karahan`la arasında başlayan çatışma, zamanla ikisinin de kaçamayacağı karmaşık bir bağa dönüşür. Ancak Karahan ailesinin sırları ve geçmişten gelen hesaplaşmalar, Alina ile Baran`ın hayatını hiç beklemedikleri bir şekilde değiştirir.

NAVORYA,

Alternatif bir tarihte ge?en distopik bir ?stanbul hikayesi...

Ruslar?n h?k?m s?rd??? bu D?nya`da, Tsargrad, ihti?am ve iktidar?n ?ehri; Charsgrad ise unutulmu?lar?n, susturulmu?lar?n ve "hi? kimse"lerin d?nyas?d?r.

S?n?rlar?n ard?nda saklanan ger?eklere yakla?an gen? bir kad?n, kendini kraliyetin karanl?k d?nyas?nda bulur. Y?llard?r saklanan s?rlar, ihanetler ve de?i?tirilmemesi gereken bir ge?mi? onu geri d?n??? olmayan bir yolun i?ine s?r?kler.

Ve sonra Navorin ortaya ??kar.

Onun geli?iyle birlikte g?venmek ve sevmek, en tehlikeli se?imlere d?n???r. ??nk? baz? a?klar yanl?? zamanda do?ar ve baz? insanlar hayat?m?za, t?m d?nyam?z? de?i?tirmek i?in girer. Ya da y?kmak i?in...

Onun ad? Anika.

Ve bazen d?nyay? de?i?tirecek ki?i,

Hi? kimse oldu?unu sanand?r.

Umay sınıfın en başarılı kızıdır. Ege ise sınıfın en popüler erkeği olup basketbol takımının başkanıdır hikaye kısaca bunların aşkını ve yaşamını anlatmaktadır. Kısa çerezlik bir hikaye olarak yazacağım. Fazla uzun açıklama yazmaya gerek yok bence zaten Birde son olarak Yanlış Numara adlı kitabım tamamlandı onu okursanız çok sevinirim.

Okuldaki sessiz bir kızın sırrını kimsenin bilmemesi gerekiyordu. Sınıfında olduğu halde görülmeyen, adeta oradan soyutlanan kızın ilham perileri ise peşinden ayrılmıyordu. Kendisi ise bu sırrı çok iyi gizledigini düşünüyordu. Bir yazar olduğunu... Ya da belki binlerce takipçisinin varlığını. Belki de hepsinden önce, bunu ilk öğrenen okulun tanınmış oğlanlarından biriyle arasında filizlenen aşkı..

Gerçekler bazen yaşayanlardan değil, ölülerden öğrenilir. Başkomiser Nilüfer Tüzün, İstanbul Cinayet Büro Amirliği`nde çalışan deneyimli bir polistir. Onun için adalet, kanun kitaplarında yazanlardan ibaret değil; bazen bir bakışta, bazen ise bir sessizlikte gizlidir. Ama bazı vakalar vardır ki, hiçbir delil bırakmaz. Ne tanık, ne iz, ne kamera görüntüsü. Sadece... yok oluş. Bir gün, çıkmaza giren bir kayıp vakasında, meslektaşlarının ciddiye bile almadığı bir öneri gelir: Bir medyum. Ve Nilüfer, mesleki ve dini inançlarına ters düşse de, Sarp Ermiş adındaki serseri görünümlü, alaycı ama tuhaf biçimde çekici bir adamla tanışır. Sarp sıradan biri değildir. Çünkü o, arafta kalan ölüleri görür... Cinayet dosyaları birer birer açılır, ruhlar geçmişin karanlık perdesini aralar. Nilüfer delillerin, Sarp ise görünmeyen işaretlerin peşine düşer. Her çözülen vaka, onları hem gerçeğe hem birbirlerine biraz daha yaklaştırır.

Bir intikam savaşının ortasında filizlenen duygular özgürlük değil yıkım getirir... Ancak yasaklı bir meyvenin tadı zehir gibi bağımlılık yapar... Unutulan hatıralar, yalanlar, ihanetler ve kayıplar... Hiç geçmemesi gereken bir sokaktan geçip hiç görmemesi gereken bir olaya şahitlik eden Ladin, hayatının cehenneme dönüşeceğini bilemezdi. Bir günaha ortaklık etmenin bedelinin bu kadar ağır olacağını düşünemezdi. Uyuşturucu tüccarı Alaz Dizdar`a mahkum olup onunla çalışmaya başladığında hayatı tepetaklak olan Ladin, günahlarla dolu bir dünyada masum kalmaya çabaladıkça daha da dibe batar. Hiç beklemediği bir anda annesinin katilini bulmasıyla yüreğinde yanan intikam ateşi, Tartaros adlı cehennemden güç almaya iter onu. Ladin ilk başta yalnızca Alaz Dizdar`la savaşırken, birden bire hayatına dahil olan gizemlerle de savaşmaya başlamıştır. Peki Ladin bu savaştan kendini kaybetmeden çıkabilecek miydi? Bir beden, iki ruh ve bir yaşam savaşı...

-Beklemezdim bir g�n panzehirim olaca??n?.

-Hangi anlamda?

-Her anlamda :)

Mevsim Aral, yeni okulu Seçkinler Koleji’ne adım attığı ilk gün, geçmişinden gelen Hakan Tahsin Vural’la karşılaşacağından habersizdir. Hakan’ın okulun popüler basketbol kaptanı Aktan Berk Soykan’la olan düşmanlığına bir şekilde dahil olan Mevsim, Aktan ile aralarında bir soğuk savaş başlayacağını bilmiyordur…

Hayat sorunlarıyla baş etmeye çalışan Sare Uysal bambaşka bir acıyla sınanır.

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

Farklı farklı kişiliklere sahip altı kişinin bir araya gelmesi ile başlayan hikaye.

17 yaşında, ailesinin mükemmel ebeveynler olduğunu düşünen Ada, bir gün annesinin odasında kendi adına olan bir DNA testi buluyor. O kağıttan sonra ailesinin o kadar da mükemmel olmadığına karar veriyor.

Ders harici bir şey ile uğraşmayan Ekim, ders harici her şey ile uğraşan Mart. Mart bir gün anonim numaradan Ekim`e yazarsa olacakları tahmin edebilir miydiniz? Kimliğini öğrenmek için canını dişine takan Ekim`e, hayatın cevabı ne olacaktı? Kim bilebilirdi ki, aradığı çocuk onun sahte sevgilisiydi.

"Sırılsıklam oldum, Yasemin. Adını dilimde gezdirmedim kirlenmesin diye ama gelirken sevdiğin çiçeklerden aldım. Yasemin, aç kapıyı beni sevdiğim çiçekten esirgeme." *** Şehre yeni biri geldi, sınırı küçülttü. Evimin içinde ayak seslerini duyabileceğim kadar yakınıma girdi. Önce bir yalan dinledi sonra kalbini saran damarlardan birini ellerime verip "Al." dedi. "Düğüm at." *** Özgürlüğü uğruna her şeyi göğüsleyebilecek tüm kadınlara...

Teşkilat’ın Devşirme kanadında bir amir olan Aylin; ikinci dosyasında ailesinin katili olan ve aynı zamanda bir zamanlar devlete çalışmış bir mafya babası olan Asaf Atalı’nın oğlu, gecelerin prensi Alparslan Atalı’yı öldürmek için Atalı’ların içine sızar. Alparslan’a yakın koruma olarak girdiği ev ise, onun Kara Delik’i olur. Mümkünmüş gibi her zamankinden daha yalnızdır artık Aylin… Her zamankinden daha kayıp. Bir Kibrit çakmak için, önce küle dönüşmek gerektiğini bilemez. O çoktan yanmıştır ama… Aynı zamanda yakmak gerekir bazen. Kara Delik, korkunç bir sondur ama aynı zamanda sonsuzdur da. Silahlar her zaman kötülük için patlamaz onun dünyasında. Bazen, düzeni sağlamak için kaba kuvvete başvurmak gerekir. Güç zayıfın elinde olursa kaosun, güçlünün elinde olursa cehennemin gölgesi düşer yeryüzüne. Güçlü zayıfa, Siyah Beyaza karışırsa… O zaman Dünya`nın sonu gelmiş demektir. “Kaos bizden çalar, devlet bize geri verir.” Tüm hakları saklıdır.

"Selin... Senden artık bekliyoruz tabii. Okuldan atılmana şuncacık kalmış. Sen Tamer? Beklemezdim. Açıkcası hayal kırıklığına uğradım." alt dudağımı büzerek müdüre baktım. "Şu an Tamer`i o kadar kırdınız ki... Mükemmel prensimiz şuracıkta ölebilir. Halbuki onun suçu yoktu!" Tamer`e döndüm ve alaycıl bir tavır takındım. "Değil mi Prensimiz?" sinirlendiği, çatılan kaşlarından fazlasıyla belli olsa da benimle değil doğrudan müdürle konuşmayı tercih etti. "Bir suçum olduğunu düşünmüyorum ancak boynum kıldan ince. Bir ceza vermeniz gerek. Sonuçta, öğrencilerin akıllanması için onlara sert uyarılar verilmesi gerekir."

Lara ve Karan Alpin aynı üniversitede birbirlerinden hiç hoşlanmıyorlarken bazı şeylerden dolayı aynı ortamda bulunmak zorunda kalmaları ve bunun yavaşça aşka dönmesi

Bazı kadınlar kurtarılmayı bekler. Ben ise kendimi kurtarmayı öğrendim. Alçin Selenge, on yedi yaşında babasını kaybettiğinde hayatının sonsuza kadar değişeceğini bilmiyordu. Yıllar sonra artık Alçin diye biri yoktu. Yeraltı dünyası onu başka bir isimle tanıyordu: Kızıl Gölge. Yüzünü kimse bilmiyordu. Geçmişini kimse bilmiyordu. Ve onu durdurabilecek birinin olduğuna kimse inanmıyordu. Ta ki karşısına Dmitry Maxim Mogilevich çıkana kadar. Yedi yılını hapishanede geçiren Dmitry, çıktığı gün babasının tahtına oturdu. Babasının ölümünün ardındaki gerçek ise herkesin bildiğinden çok farklıydı. Alçin`in tek amacı vardı: Babası Koral`ın intikamını almak. Ve onu babasının ölümünden sorumlu tuttuğu adamın adı Dmitry Mogilevich`ti. Birbirlerinden nefret etmeleri gerekiyordu. Fakat yeraltı dünyasının kurduğu oyun, ikisini aynı savaşın içine sürüklediğinde düşman olmak artık yeterli olmayacaktı. Çünkü bazı sırlar ortaya çıktığında insan kime güveneceğini bilemez. Bazı düşmanlar ise... kalbinin en tehlikeli zaafına dönüşür. O, Kızıl Gölge`ydi. O, Mogilevich`in kralıydı. Ve bu hikâyede... Ya biri diğerini öldürecekti, ya da ikisi birlikte yanacaktı.

Bir ayrılık, bazen sadece iki insanın hikâyesini bitirmez. Bazen yıllardır saklanan sırların da kapısını aralar. Duru Seyhan, hayatının en kötü gecesinden sonra kendini yeniden Argos Koleji’nin koridorlarında bulduğunda tek istediği şey, hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam edebilmekti. Ama bazı insanlar, bazı soyadları ve bazı geçmişler buna izin vermez. Argos’ta herkes birilerinin çocuğudur. Herkesin koruduğu bir sırrı, ödemesi gereken bir bedeli vardır. Ve Vardanyan soyadı… Sadece bir aileyi değil, yıllardır süren görünmez bir savaşı temsil eder. Bir futbol maçıyla başlayan gerilim, eski düşmanlıkları yeniden gün yüzüne çıkarırken Duru, kendini hiç ait olmadığı bir düzenin tam ortasında bulacaktır. Çünkü bazı insanlar kaderine âşık olur. Bazıları ise kaderinin en büyük düşmanına. Ve bazı savaşlar. Daha ilk düdük çalmadan kaybedilmiştir.

"Birbirlerinden hoşlanmaları imkânsızdı... En azından herkes öyle sanıyordu. Duru Yalın için Ayaz Sancar sadece fazla özgüvenli bir futbolcuydu. Ayaz içinse Duru, duvarlarını kimseye açmayan inatçı bir kızdı. Bir grup ödeviyle başlayan mecburi yakınlık, zamanla ön yargıları yıkmaya başlarken; "Bay EGO" ve "Prenses" lakapları, hiç beklemedikleri bir hikâyenin ilk satırlarına dönüşecekti. Çünkü bazı insanlar birbirlerine rağmen değil... birbirleri sayesinde değişirdi."

~Hayatımı normal sanıyordum ama hiçte normal bi hayatım yokmuş resmen ~

Hayat?n?n kayda de?er bir �nemi olmad???n? d�?�nen bunal?mda bir gencin t�m do?rular?n? ba?tan yaz?ld??? hikayesi