🎼✧🎤✧🎶 "Kalemimi kırdın, ritmimi bozdun ama şarkımı yarım bırakma." Alara, uzun yıllardır kendini müziğe adamış bir genç kızdır. Hep en iyisi olmak için çabalamış, anne babasının zihnindeki mükemmel kız çocuğu profiline uymak için elinden gelen her şeyi yapmıştır. Ancak liseden beri aynı sınıfta olduğu ve ölesiye nefret ettiği Pamir ile aynı şarkı grubunda olmak zorunda kalmasıyla ikili arasındaki çekişmeli rekabet iyice kızışmaya başlamıştı. Alara sürekli kıyaslandığı Pamir`in gerçek yüzünü gördüğünde aslında onu hiç gerçek manada tanımadığını fark edecekti. Düşmandan aşka temalı bir ilişki ve aynı zamanda bolca eğlenebileceğiniz bir arkadaş grubunu okumak isterseniz sizi sayfaların arasına davet ediyorum. Umarım keyif alır ve seversiniz.:)

Basit bir proje ödevinde eşleşen Deniz ile Teoman`ın yaşayacaklarından ve sırlardan bihaber oluşları onları bir girdaba sürükler. ☽︎ Bu hikâyedeki her şey en ince ayrıntısıyla kurgu olup gerçekliği taşımamaktadır. Karakterlerin kendi şahısları söz konusu değildir.

"Nesin sen, Azrail`im mi?" Derken sesi melodi gibi çıkıyordu. Fısıltıyla konuşması beni her geçen saniye daha da geriyordu. "Kıyametin olacağım senin." Dedim sanki çok normal birşey söylüyormuş gibi. Buz mavisi gözleri beni hipnotize ederken başını onaylarcasına salladı. Yüzüme düşen perçem tutamını yavaşça kulağımın arkasına sıkıştırdı. Ardından gözleri yine beni buldu. "Kıyametimde açan çiçek olamaz mısın Aden?" Kulaklarım dediği şeyle tek odaklandığım kelimeyi zihnimde tekrar tekrar geri sarıp oynatıyordu sanki. Beynimde yankılanan sesle bakışlarım tereddüt ile doldu. Geriye doğru adımlarken geçmiş gözlerimin önünden kayıp geçti. Ağzımdan ise tek bir kelime döküldü. "S-sen... Sen o musun?" Bildiğim ise tek birşey vardı: Kaçış yoktu; ne geçmişten ne de ondan. Ancak bazı kalpler iyileşmez, daha büyük bir infilakı peşinden sürüklerdi. Mafya • Anlaşmalı Evlilik • Aksiyon Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Çalınması ya da kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılır‼️

​Sıla ve Can... Madalyonun iki farklı yüzü. İkisi de Yağmurdedeli ama... Biri mimar, diğeri iç mimar. Biri tekdüze, diğeri renkli. Biri yapar, diğeri boyar. Biri diker, diğeri yıkar. Biri kale, diğeri şövalye. Biri karartır, diğeri ısıtır... ​Bu liste böyle gider ama Sıla`nın soğuğuna, Can`ın asırlık sabrına rağmen hem iş yeri, hem apartman, hem köy alev alır... ​Peki ya yangın söndüğünde, geriye sadece birbirine tutunmuş iki kül yığını kalırsa? Zıtlıkların savaşı mı kazanacak, yoksa kalbin teslimiyeti mi? ​Ateşle barutun, buzla güneşin nefes kesen valsine davetlisiniz.

Beş kıta, beş köklü aile… Yüzyıllardır haber vermeden dünyayı yöneten, kan kokan kurallara bağlı bir örgüt. Her aile, gücünü korumak için bir kurban vermek zorunda. İhanet affedilmez bir bataklık, sadakat ise zor elde edilen berrak su. Artemisia’nın çocukluğu, bu kuralların içinde geçti. Babasının ölü bedeni, onun elleriyle örgüte sunuldu. O gün hayatına bir hedef koydu: İntikamını al ve yaşa. Ama karşısına çıkacak Rus adam, onun hedeflerini kırmaya çalışacak, hayatını altüst edecektir.

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

Okulun en büyük iki rakibi, aynı evin içinde mahkum! Lee Minho`nun soğukluğu ve benim kaotik dünyam bir araya gelince tek bir sonuç çıkıyor: Felaket. Ama o ateşler içinde yatarken, elime bir kase çorba alıp kapısına gittiğimde her şey değişti. Düşmanım artık tek sığınağım mı oluyordu?

Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

Lise yıllarında kalbimi arkasında bıraktığım o adam, şimdi yeraltı dünyasının acımasız lideriydi.Karşısında silahımla dikilirken,gözlerindeki o kırgın çocuktan eser yoktu. 🍒🍒🍒 Bilmiyordu onu korumak için kendi kalbimi nasıl vişne çürüğü bir lekeye dönüştürdüğümü bilmiyordu..

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

"Al sana deniz kabuğu" "Neden?" "Beni unutma diye!" "Vermesen de unutmam ki seni." "Unutursun! Herkes unutur,al şunu!!" "Peki."

Anılar açık bir deniz... Kıyıda oturan küçük kız içine yıkanmaya girdi. Dolunay kırmızı yüzünü gösterirken boğazından tuzlu damlacıkların geçişine izin verdi. "Yaşamama kim izin verdi? Keşke ölsem..." derken nefes almayı neredeyse unuttu. Sıcaklığın beynini dondurmasıyla mantığını kaybetti. "Nefret ediyorum. Nefret ediyorum. Nefret ediyorum..." Sayıklaması boşunaydı. "Baksan bir yüzüme... Gerçek olan bana... Sana bir teklifim var. Ayrılalım. Hiç görüşmeyelim. O arzuladığın cennetine dön ve beni cehennemimde terk et. Nefreti gözlerimde gördün, ama bu sende yaşadı anne." Gözyaşları denizde karıştı ve gitti. ... Bu ölüm ile yaşamın düşmanlığının hikayesi... Biri kazanırsa diğeri için ikinci bir şans yok. Lilith ise ölümün tarafında... not: Psikolojik bir kitaptır. rahatsız olanlar için önden uyarılır.

"Bir ışık süzmesinden oluşan kalbim yanıyordu. Ateş bizden çok uzaktı ama benim kalbim sanki ateşten yapılmışcasına korlanıyordu. Aşık olabiliyormuşum dedim kendi kendime. Ben bir melektim nasıl bi şeytana aşık olabilirdim ?"

Geçmişin küllerini kalbine gömen İmge Soydan için hayat, sadece korumak zorunda olduğu küçük ekibinden ve buz gibi bir yalnızlıktan ibarettir. Ancak tekinsiz bir gecede, sokak lambalarının altında ölümle burun buruna geldiğinde, tüm hesapları altüst olur. "Bazı yaralar iyileşmez, sadece kabuk bağlar. Ve bazı insanlar, o kabuğu tırnaklarıyla sökmek için gelir."

Zenginlik, güç ve itibarı her şeyin önünde tutan bir dünyada, iki insan kendi doğrularını ararken hem birbirlerine hem de kendi içlerindeki gerçekliğe karşı savaşır.

Gün yüzündeki ışığını bulamayanlara...

Sadece bir müziği takip etmek istemişti, ancak sonrasında neler olabileceği kimin aklına gelirdi ki? Evrensel bir kural:Denge.Denge bozulamaz, denge kadimdir. Ne olursa olsun denge ile oynama. Ateşi harlarsan kavrulan sen olursun. Benliğin mi duyguların mı? Hayat seçimlerden ibarettir. Görünen kusursuz bir cennet, özü cehennem gibi bir tehlike. sırlar ve gizemler. Mavi dolunay yükseldiğinde kapı kimin için kapanacak?

İris Kayalar, katıldığı operasyondaki suçlu tarafından kaçırılan dişli bir polistir. Ondan istenilen görevi yerine getirmesi beklenmektedir. Bu kişi, Rus asıllı Türk silah kaçakçısı Zahid Borishan`dır. Zifir lakabına sahip olan Zahid toy bir polisi kaçırırken her şeyin istediği şekilde olacağından adı kadar emindir. Bilmediği şey ise karakolda Bakır diye adlandırılan İris`in yaman bir polis olduğudur.

Bu okulda herkes Kuzey Karaca`dan korkuyordu. Bir kişi hariç. Mavi Aydın. Ve belki de savaş tam o gün başladı. Nefretin, inatçılığın ve kırık kalplerin hikâyesine hoş geldiniz. Bazı aşklar ilk görüşte başlamaz. Bazıları ilk kavgada başlar.

Bir savaşın ortasında doğan nefret... Birbirlerinin sonu olması gereken iki insan. Eflin Soylu ve Ateş Karahan`ın hikâyesinde, düşmanlık ile aşk arasındaki çizgi sandıklarından çok daha inceydi.

Abimin sinir bozucu en yakın arkadaşıyla aynı evde yaşamak zorundaydım. Ve işler hiç de sandığım gibi gitmedi.

İntikam tutkuya dönüşür mü? Gizemler çözülür, sırlar tek tek açığa çıkar mı? İntikam uğrunda çıktığı bu yolda belki yıllar önce gizlenmiş sırların, belki yeryüzüne çıkıp her şeyi tekrar darmaduman edecek gerçeklerin, duygularla çeliştiği, sürükleyici intikam ateşi dolu sayfalar~

Dünyanın asıl tarafı. “Bazı aşklar haddinden büyük yaşanır. Öyle büyük yaşanır ki güneşi batmayan imparatorlukları yıkar.” 2026, Ağustos ayında yayımlanmaya başlayacaktır.

Kitap Şarkısı - Coraline ~ Måneskin “Buyurun?” dedim soğuk bir sesle. “Size de günaydın, küçük hanım.” Kaşlarım hızla çatıldı. Kimdi bu? “Ne için gelmiştiniz, beyefendi?” dedim sertçe. Dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı. “Karımı almaya geldim, hanımefendi.” Tanımadığınız bir adamla evli olduğunuzu öğrenseniz ne yapardınız?

Kuzgun uçtu, evini aradı. Kuzgun uçtu, tuzağa düştü. Kar yağdı, bir ev tüm ihtişamına rağmen yok oldu. Sesleri içine çekti, içindekileri kovdu. Deva gelene kadar. Deva Kuzgun, hayatın kıyısında tutunmaya çalışan genç bir kadındır. Umutsuzca bir sığınak ararken, karşısına çıkan şüpheli derecede ucuz lüks bir villa, ona hem umut hem de huzursuzluk getirir. Seçeneksiz kalan Deva, bu fırsatı kaçırmaz… İzan Karavezir’in parmakları masaya vurdu kendini. Tak. Deva’yı gördü. Tak. Evi karşısına çıkardı. Tak. Kuzgun tuzağa düştü. Tak. Onunla tanışma zamanı gelmişti. İzan Karavezir, bir planını daha başarıyla sonuçlandırmıştı. Sırada kendini tanıtmak ve Kuzgun’un sınırlarını keşfetmek vardı. ** ÇALINTI VE KOPYALAMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR. Kapak tasarımı atesemiliter`e aittir. Kendisine emekleri için teşekkür ediyorum.