Kızını ilk kez görmeye gittiğinde tutuklanan bir baba Babasından hiç haberi olmayan bir kız Babakız birleştiğinde ne olacak beraber görelim Aile birleşecek mi yoksa dağılacak mı Her şey hayal ürünüdür Argo ve küfür olabilir

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş ya... Peki ya aşık? O kalbinde açılan yaraları sarabilir mi? Yoksa illa sıcak bir kucak mı gerekir, unutmak için? Ama... Unutamıyorum. Dalına uzandığım her çiçeğin kokusunda ben... Seni arıyorum. Gözlerim uzaklara dalıyor, bir şiir gibi. Ankara`nın ayazı, hiç olmadığı kadar yakıyor canımı bu gece. Bekliyorum, sessizce. Yokluğunun yarattığı küskünlüğün dinmesini, Bekliyorum öyle, bitkince. Elimde bir ip ve iğne. İşliyorum, ince ince Kasnağım hüzün doluyken ben, Yine bekliyorum seni, çaresizce. Kitabın bütün hakları tamamiyle yazar Judgement Lane`e aittir. Çalınması, kopyalanması veya izinsiz herhangi bir alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Ben Novelya Vural abimin arkadaşı Arel Arslan`a aşık oldum. Ama o benim abim yaşında... *Gelecek bölümden kesit * " Ne kadar tatlı birşeysin sen " dedim avuçlarım arasında duran yavru kediyi severken. Çok yakınımdan " sana benziyor" diyen ses kalbimin ritmini değiştirmeye yetmişti. Arel Arslan tam arkamdaydı. Ona döndüğümde elindeki kedi maması dikkatimi çekti. Kalbi temiz bir adamdı. Gerçekten adamdı.

Ben Sonay çocukluğu acı ve zorlukla geçmiş küçük bir kızdım. Bir tarafım hep eksiklik içinde büyümüştü, şimdi o eksiklikleri bir bir kapatma zamanıydı. Kader beni Aksan Mahallesine yönlendirmişti. Burayı seviyor musun diye soracak olursanız, size objektif bir cevap veremeyebilirim ama sizlere verebileceğim tek net cevabım ise kesinlikle o kaba ve hödük heriften nefret ettiğim olurdu. "Can sıkıcı herifin tekisin, karşıma çıkıp durmasana artık!" Saç uçlarıma kadar sinirle dolmuştum, neydi benim bu çektiğim? Çatık kaşlarımla ondan bir cevap bekliyodum. Bir kaç saniye sonra ondan bir cevap almıştım ama o cevap beni bi şok dalgasının içine çekmişti. "Ulan, Can kim?" Elindeki tesbihi çekmeyi bırakmış ve bana en boş bakışlarını atıyordu.

Onun krallığında her şey yasaktı. Aşk yasaktı. Bağlanmak yasaktı. Güvenmek yasaktı. Çizginin dışına çıkmak ise affedilmeyecek tek suçtu. Ama en büyük yasağı yani Aşksa bu kaderi çoktan bozmuştu.

Daha bebeklikten tanışan Elif ve Emir her zaman birbirlerinin yanında dururlar... Zamanla Emir`in Elif`e karşı duyguları değişir... Elif hala ona arkadaş olarak baktığı için ilk başta reddetse de sonradan onun da duyguları değişmeye başlar...

Bazı isimler yalnızca bir isim değildir. Bazı isimler, yarım kalmış hikâyelerin yükünü taşır.

Hem ilk hem son aşkım beni reddedip mahalleyi terk eden abimin arkadaşı geri döndüğünde beni sevmeye başladı ama ben onu unutmak için başkasıyla sevgiliydim

Gerçekten böyle bir insan mıydı? Bunca yıl nasıl fark etmemiştim gerçek yüzünü. Gözlerim sızlamaya başlamıştı. Sol gözümden bir yaş usulca yanağımdan süzülürken sokağın ortasında duran İmranı izliyordum. " Gördün mü? Çok sevdiğin arkadaşını Nazlı." Sedef kazandığı zaferin tadını çıkartıyordu. Bunu o sinsi gülümsemesinden anlıyordum. O bunun keyfini sürmeye devam ederken bende bıraktığı yıkımı umursamıyordu.

Zengin olan kız. Babasından aldığı ceza yüzünden küçük bir mahalleye taşınır. Sadece 1 ay kalacağı yerde. Hiç ummadığı bir anda mahallenin sert abisine aşık olur. Babası geri almak için geldiğinde iş işten çoktan geçmiştir.

Başarılı bir veteriner olan Mavi, Ayvalık’ta bir veteriner kliniğinin başındadır. En yakın arkadaşı Lara ve Buğra ile güzel ve imrenilecek bir dostlukları vardır. Birkaç yıl önce bir haber bile vermeden başka bir şehire okumaya giden Toprak, yeniden doğup büyüdüğü şehir olan Balıkesir’e döndüğünde onu neler bekleyecektir? Çocukluğunun aşkı Mavi, eskiden tanıdığı kadın mıdır? Mavi’nin Toprak üzerinde bıraktığı etkiler hala dün gibi taze midir?

Kalbini altı yıl sonra öğrendiği ihanetin üzerene aşka kapatmak üzere olan kadının karşısına çıkan adam ve kapıları kapatmasını engelleyemece çalışmasını anlatan sıcak bir askeri ve mahalle kurgusudur.

Zelal yıllar önce Murad`a aşık olmuş ama onun başkasıyla evlenmek istemesi üzerine ailesini memleketini arkadaşlarını aşkını herşeyini geride bırakmış ama aşkı kaderi onu bırakmamış yedi yıl sonra onu memleketine geri dödürmüştü ama hiç bir şey bıraktığı gibi değildi Argo ve küfür bulunur Zelal & Murad

Disleksi hastası olan Mavi uzun uğraşlar sonucunda yine okuma yazmayı öğrenememiştir ve okuldan kendini aldırıp hobi olarak basketbola başlar ve mahalle takımları vardır . Babasının koçluk yaptığı takımla karşılıklı olarak maç yapacaklardır ve ordaki takım kapatanı ile berber artık çalışmaya başlar ama arada bazı olaylar olur .

"Evlendin..." dedi. "En büyük pişmanlığım." dedim. "Çocuğun var." dedi. "Beni hayata bağlayan son dal." dedim. Sabrının sonuna gelmişti. "Neden bana böyle umursamazca davranıyorsun? Ne hale geldiğimi görmüyor musun? Yeşim neden bana bunu yapıyorsun? Kurbanın olayım yapma."  "Bu hayatta herkes yaptığı şeyin karşılığını verir Savaş Özdemir. Tekrardan uyarıyorum bu saatten sonra benim adım senin diline senin adın benim dilime yasaklı. Beni hayata bağlayan tek şey kızım ve bu hep böyle olacak. Son konuşmamız son hesaplaşmamızdı."  Bitmişti, bitirmiştim ve o da farkındaydı. Hiç başlamayan bir şeyi nasıl bitirebilirsin ki? "Yeşim biliyor musun kalbimin kapısında ki kilit kırıldı." dediğinde kalbim hızla çarpmaya başladı. Dudaklarımda acı bir tebessüm oluştu. "Savaş biliyor musun kilidi kırmaya çalışırken anahtar da kırıldı." ** Yeşim Vural artık saf duygularla Savaş Özdemir`e aşık olan bir kız değildi. Büyümüştü... Artık bekar bir anneydi ve onu hayatta tutan tek şey küçük kızıydı. Savaş Özdemir ise... Siz onu okuyun daha iyi anlarsınız.

Çocukluk arkadaşını yıllar sonra karşısında gördüğünde Doğal olarak şaşırıyor firuze "Temeli mı döndünüz"dedim "Evet artık şaşırma"dedi "Sesin peşini bırakmaya niyetim yok"dedi kısık bir sesle duyamayacağımı zanederek Firuze -ali alp

Bora ve Badenin hikayesine hoşgeldiniz

0524: Naber cüce!? 0524: Hâlâ inek öğrenci misin? 0524: Pardon, sen okulu bitirmiştin değil mi. 0524: Çok değişmişsin yalnız. 0524: Beni hatırlamazsın da sen. 0524: Hafızan çok kötüydü. Öyle diyordun... 0524: Hafızanın kötü ise nasıl derslerde ve sınavda iyiydin? Siz: Senin kafan alamaz bunu. Siz: Boş ver. 0524**... kişiyi engellediniz.

Hayatının yalan olduğunu öğrenen ve bir yalanla hayatına giren hayatının aşkı

Senden büyüğüm kızım! Abin sayılırım ben senin!" demişti küçük çocuk sinirle. "Değilsin lan! Değilsin işte?" diye cırladı küçük kız. "Lan mı?" gözlerini kocaman açarak şaşkınlıkla kıza bakıyordu çocuk. Ne kadar değişik bir kızdı bu böyle! Daha sonra kaşları hızla çatıldı. Boyundan büyük lafları vardı bu bücürün. Tam konuşacakken; "Kızım ayıp! Lan denir mi?" diye çıkıştı annesi, karşısındaki çocuğun annesine mahcubiyet dolu bir bakış fırlatırken. Emre abisi "Anne bir de kızına yarmagül diyoruz diye kızıyorsun" deyip bir kahkaha savurdu. Bunu duyan küçük çocuk da gülmeye başlamıştı! Küçük kız kaşlarını çattı usulca, sinirlenmişti onlara. Hemen bir şeyler düşündü ve basit planını o an uygulamaya koydu: hem abisi hem de o gıcık çocuk alınlarına birer taş yemiş ve kahkahaları, yerini tüm mahalleye yayılan, acı bir feryada bırakmıştı... 🖤Leyla Gül & Ömer 🖤 Yarmagül adında yayınlanan ilk ve tek kitappad kitabıdır... Tamamen şahsıma aittir!

Hayat dolu neşeli kızımız lara`nın mahallede ki fırıncı ya yazmak isterken mahallenin ağır başlı herkezin saygı duyduğu o adama Demire yazar ve olaylar başlar. Çerezlik bir kitap yazım hataları olabilir kusura bakmayın kitap final verdikten sonra düzenlenecek.

Gençlikte başlayıp 7 yıl önce yarım bırakılan bir aşk hikayesi. Yıllar sonra yeniden karşılaşan iki eski aşık. Kırgınlıklar, pişmanlıklar ve gönül yorgunlukları her şey hala yerli yerinde miydi? Yerindeydi, peki ya aşkları o hala yerli yerinde miydi?

Kitabıma bir şans verir misin? *** Her şeyimi kaybetmiştim. İnsan birgünde her şeyini kaybeder miydi, ederdi ablamı kaybetmiştim her şeyimi. Hepimizin hayatında böyle biri vardır. Yeri geldi eviniz olur, yaşama sebebiniz olur, canınızdan çok seversiniz her şeyden sakınırsınız, kılına zarar gelsin istemezsiniz onu her şeyden herkezden korumak istersiniz. *** Ablamdan bana yeğinim mucize kalmıştı. Adı gibiydi ablamala eniştemin çocuğu olmuyordu ama sonra mucize doğdu adı gibi mucizeydi bizim için. *** Civan mert daha on dört yaşındayken babasını ve kız kardeşini kaybetmişti ama geride kalan annesi ve kardeşi vardı. O yaşında acısını yaşayamamıştı okulu bırakmış annesine ve kardeşine bakmak için her işte çalışmaya başlamıştı. Onlar için her şeyi yapmıştı aile fertleri sayesindede okulunu bitirmiş polis olmuştu. Babasıda polisti babasının izinden gitmişti. *** Açelya ve Civan Mert hikayesi. Bu ikilinin yolu nasıl kesilecek ve aile olabilecekler mi? *** Civan Mert baba olmaktan korkan bir adam. Açelyada anne olmak zorunda olan bir kadın. *** Benimle evlenir misin Civan Mert ? *** 5 yıldır ona aşık olan Civan Mert.

Tıp öğrencisi Alçin kaldığı yurttan çıkıp Bursanın Sancak mahallesinde küçük bir daire tutar. Karşı komşularının iki kardeş olduğunu ve içlerinden komiser olan Selim`in sevgilisi, onun kardeşi Sude`nin ise en yakın arkadaşı olacağından henüz haberi yoktur. ... Ben önüme dönmüş ve düşüncelerimle boğuşurken omzumda hissettim az önce elinde tuttuğu ceketi. Yavaşça omuzlarımın üzerine bırakmıştı. Hareketiyle ona döndüm, o zaten bana bakıyordu. "Üşüyor gibiydin. " dedi. "Biliyorsun, komşu ko- " Gülerek böldüm onu, lafını devam ettirdim. "Komşu komşunun ceketine muhtaçmış. " Sözünü tamamlamamla gözlerinde parıltılar oluştu sanki ya da bana öyle geliyordu. Ama sırıttığı kesindi. Cekete sarıldım iyice. "Üşüyordum, evet. " dedim. "Sen gelmeden önce... " Güldü, bu lafım hoşuna gitmişti. Ceketin altında kalan saçlarıma uzandı eli. Yaklaştı bana doğru ve altta kalan saçlarımı ceketin üzerine çıkardı. "Üşüyordun. Ben gelmeden önce... " diye tekrarladı beni elini çekerken.

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...