Aysima, bir adamı yıllarca sessizce sevdi. Kalbinin en kırılgan yerini Arslan’a sakladı; büyüdü, sustu, bekledi ama bazı insanlar insanın içinde yara gibi kalıyordu. Deniz ise hayatına hiç beklemediği bir anda giren adamdı. Önce arkadaşı oldu. En karışık zamanlarında yanında duran, onu herkesten iyi tanıyan, sustuğunda bile ne hissettiğini anlayan kişi sonra fark etmeden sığındığı yere dönüştü. Aysima bir gün, en güvenli hissettiği yerin Deniz’in yanı olduğunu anladığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Çünkü Deniz ona ilk kez gerçekten sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Yorulduğunda yaslanacak bir omuzun varlığını korkmadan bir çift gözün içine bakabilmeyi aşkın can yakmak değil, insanı iyileştirmek olduğunu. Ama hayat, insanı en mutlu olduğu yerden sınardı. Geçmiş peşlerini bırakmadığında, sırlar birer birer ortaya döküldüğünde ve Aysima hiç beklemediği bir gerçekle yüzleştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca bir aşkı anlatmazdı. Bazı hikâyeler; kaybetme korkusunu, yarım kalmayı, kırılan yerlerinden yeniden sevilmeyi anlatırdı. Ve Aysima, sevdiği adamın gözlerinde korkunun rengini gördüğü gün anlayacaktı. Bazı aşklar insanın sadece kalbini değil bütün hayatını değiştirirdi.

Kainatın görünmez terazisine, her adımın aslında diğerine doğru atıldığı kader çizgisinde en çok direnen, hep en ağır yarayı taşıyan olurdu. Bir ruhun varlığına ihtiyaç duyduğunu bile fark etmeden geçen tek başına zamanlarda, her ikisinin kalbi de yalnızca kainattaki meçhul eşine uyum sağlamak, onun ritmine eşlik etmek için atıyordu; oysa kader, bu iki ayrı bedeni tam da günün en sıradan anında karşı karşıya getireceğini çoktan yazmıştı. Ritmin seyri bir süre sonra değişse de kalplerinde ki bağ sürekli daim kalacaktı. Kader bu ya , ya ikisi birden ya da sadece biri kader çizgisinden dışarıya taşacaktı.

Ilgın mahallesi...Taşları zamana meydan okuyan, kokusu ise hep aynı kalan o nadir yerlerden biri. Burası, hızla akıp giden dünyaya inat, kendi ritminde yaşayam bir kalp atışı. Bu kitap, size sadece o kalp atışını dinletmekle kalmayacak; aynı zamanda her köşe başında biriktirilen sessiz hayalleri, yıkılmayan bağları ve zamanla küllenen, sonra aniden parlayan o eski acıları gösterecek. Ne kadar değişirse değişsin, Ilgın mahallesinin ruhu hep aynı kalır ve şimdi o ruh, kapısını size aralıyor. Sakın unutmayın, Bir mahallenin kaderi, orada yaşayanların sakladığı sırlardan ibarettir. Ve bu sırlar, sizi bekliyor.

Beste,Ankara'nın kenar mahallesinde yaşayan ve yeni taşındığı için alışmaya çalışan bur kadındır. Mahalleli ve Beste'nin dramını ele alır. 1980'li yılları anlatır.

Aynı sokakta büyüdüler.

Aynı mahallede yabancılaştılar.

•••

Bu mahallenin iki belası vardı. Biri serseri Emirhan Demir, diğeri kimseye eyvallahı olmayan Ceylin Yılmaz. Aralarındaki tek fark, Emirhan`ın herkesi çıldırtması, Ceylin`in ise en çok ondan nefret etmesiydi.

Disleksi hastası olan Mavi uzun uğraşlar sonucunda yine okuma yazmayı öğrenememiştir ve okuldan kendini aldırıp hobi olarak basketbola başlar ve mahalle takımları vardır . Babasının koçluk yaptığı takımla karşılıklı olarak maç yapacaklardır ve ordaki takım kapatanı ile berber artık çalışmaya başlar ama arada bazı olaylar olur .

Babası gözlerinin önünde şehit olan Ayşe onun yokluğunda hayata küsmüştür. Abisinin arkadaşı Mustafa sayesinde tekrardan hayata tutunmaya başlamıştır ve yine en büyük darbeyi Mustafa`dan alacağından habersizdir. Yoksa gerçekler göründüğü gibi değil midir?

Yıllar önce ardına bile bakmadan Kara Liman`dan kaçıp giden Alya Ala Alsancak yıllar sonra geri döndüğünde Kara Liman`ın artık sadece bir mahalle olmadığının farkına varmıştı. Geçmişiyle bugününü aynı limanda karşı karşıya gören Alya geleceğinin ona uzanan elleriyle geçmişinin onu kendine çeken kolları arasında sıkışıp kalmıştı. --- "Eğer o gün her şeyi fazlasıyla yapsaydım şimdi her şey daha farklı olurdu."

Kalbini altı yıl sonra öğrendiği ihanetin üzerene aşka kapatmak üzere olan kadının karşısına çıkan adam ve kapıları kapatmasını engelleyemece çalışmasını anlatan sıcak bir askeri ve mahalle kurgusudur.

Herşey Suna`ya atmayı umduğum terliğin mahalle efendisi(!) Emir`e çarpmasıyla gerçekleşmişti. Ylan ylan ylan o bir efendi değildi ve ben ise bunu herkese kanıtlamalıydım. Tek şebek ben değildim! O bir serseriydi, efendi değil! Tamam... Bütün bu hain planları düşünürken çocuğun ilgisini babamın 45 numara terliği ile çekmeyi bende beklemiyordum...

Kırık bir yelkovan, eksik bir zamanı anlatır. Ama bazı düşler zamansızdır.

Ailesinin baskılarına dayanamayıp bulduğu ilk uçağa binip Trabzon’a gelen Avesta ve üsteğmen Yaman arasında nasıl bir çatışma olacak?

Sıcacık bir mahalle, gırgır şamata ve herkesin içinde yaşadığı bolca aşk... Bu mahallenin bir ferdi olan Neslihan ve kendini bildi bileli nefret ettiği, her hareketinde gıcık olduğu komşu oğlu kaba saba külhanbeyi bozuntusu Yusuf... Ufak bir intikam oyunu oynamak isterken açığa çıkan gerçeklerin altında ezileceğini tahmin etseydi hiç o mesajı atar bu yola girmek ister miydi Neslihan? ••••• Hazırsanız başlayalım ✨❤️ ••••• Not: Bol bol Argo ve küfür bulunmaktadır. Rahatsız olanların okumaması tavsiye edilir. Bu hikayeye başlanma tarihi 14 Temmuz 2020 Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020

"Seni korumanın tek yolu, benden nefret etmeni sağlamaktı."Üç yıl önce mahallenin tüm düzenini, geçmişini ve kalbinde Zeyno’yu bırakarak karanlığa karışan Sadullah, ardında sadece yıkım ve çözülmemiş bir intikam hesabı bırakmıştı. Zeyno ise o günden sonra eline aldığı İngiliz anahtarıyla hem tamirhaneyi hem de kendi hayatını tek başına ayakta tutmayı öğrenmişti.Ancak bir gece, mahallenin eski kiremitli çatılarında yanan bir sigara koru geçmişi yeniden harlıyor. Düşman çetelerin sokakları ateşe verdiği o kanlı gecede Sado, yarım kalan bir hesabı kapatmak ve sakladığı büyük sırrı fısıldamak için geri dönüyor. Öfkeli bir abi, kapıya dayanan kanlı bir geçmiş ve paslı kepenklerin ardında birbirine çarpan iki delice kalp... Racon kesilmek üzere, sokaklar barut kokuyor ve bu mahalle ikisinden birine mezar olmadan bu paslı zincir kırılmayacak.

Bir anlaşmalı evlilik sınırları ne kadar zorlayabilirdi? Peki ya çıkarlar üzerine kurulu bu evlilik verilen sözlerden saparak aşk ve sevginin duvarlarına çarparsa aşkın sınırı olur muydu? Bir sır... Bir emanet... Verilen sözler... Nar Çiçeği Mahallesinde beklenmedik anda filizlenen bir aşkın hikayesi... Güzce Dağhanlı (Sunturlu)& Alparslan Sunturlu

Geçmişin tüm kırgınlıklarını arkada bırakıp rüzgarın o sert ama bir o kadar da iç ısıtan dünyasına adım atıldığında, hayat yepyeni ve rengarenk sayfalar açar. Kar fırtınalarının ortasında yükselen kahkahalar, umudun pencerelerinden taşan neşeli sesler ve her şeye rağmen sımsıkı kenetlenen kalpler, buz tutmuş topraklarda umut çiçekleri yetiştirir. Kışın en sert ayazı, ruhun en hırçın dalgalarıyla çarpıştığında kalplerinin duvarları sessizce aralanır; çünkü bazen hayat, simsiyah bir gecenin bağrında harlanan bir Karahar ile yeniden başlar. "Bütün kışın ayazını unutturan bir bahar nefesi gibiydin; göğsümde taşıdığım o sert fırtınalar, senin incitmekten korktuğum o narin bakışlarında usulca dindi."

Gençlikte başlayıp 7 yıl önce yarım bırakılan bir aşk hikayesi. Yıllar sonra yeniden karşılaşan iki eski aşık. Kırgınlıklar, pişmanlıklar ve gönül yorgunlukları her şey hala yerli yerinde miydi? Yerindeydi, peki ya aşkları o hala yerli yerinde miydi?

Bir serseri de olsa..en yakın arkadaşımın abisi de olsa..düşmanımda olsa..aşk..aşktır.

Yaşım büyüdü, sevdam çocuk kaldı. Gözlerime bir kez baksa anlayacaktı. Bakmadı. Hep uzaktan izledim onu. Hep uzaktan yandı yüreğim. Altı yıl boyunca bir ince hastalığa tutulmuş gibi yandı yüreğim... Sizce bir gölge, ışığın sahibiyle yan yana yürüyebilir mi? UYARI: Kitapta argo, hakaret, küfür kullanımı vardır. İlerleyen bölümlerde cinsel içerik barındıracaktır. Rahatsız olacakların bunu bilerek kitaba başlamalarını rica ederim. Kitaptaki şiirlerin (türküler hariç) hepsi bana aittir. Kitabı ve içindeki şiirlerimi izinsiz olarak kopyalan, çalan, intihal yapanlar hakkında yasal yollara başvuracağımı peşinen bildiririm. Keyifli okumalar dilerim...

Buğlem Çelik & Demir Uraz Taşkın Yazar & Ceo Başlamamış ya da yarım kalan aşklar tamamlanmak ister. Bizim hikayemizde başlamamış-daha doğrusu başlayamamış- bir aşk hikayesi... Bir sokakta başlayan ve yine aynı sokakta ayrılmak zorunda olanda bizdik. Ben Buğlem Çelik yıllar sonra çocukluk aşkım Demir Uraz Taşkın ile bir davette karşılaşıp hayatı değişen kişiyim. Göz göze geldiğimiz o ilk an farkındaydım. Bu sefer istemediğimiz bir ayrılık söz konusu değildi. Artık ikimizde çocuk değildik. İkimizde farkındaydık.

Hazan ile muratın imkansız aşkı

Yeni bir mahalle, yeni bir hayat ve hiç beklenmeyen bir aşk… Birce ve Akın arasında başlayan bu yakınlık, eski aşkların gölgesi, kıskançlıklar ve mahalle dedikodularıyla karmaşık bir hâle gelir. Peki, gerçek hisler bu kaosun içinde ayakta kalabilecek mi?

| Küçüklüğümden beri çok meraklı bir yapıya sahip bir kızdım, bu meraklarımın içinde de boks öğrenmek de vardı. Ailemi boks kurslarına gitmek için yapmadığım kalmamıştı. Ve bu yaz beni kursa yazdırmışlardı, ama bir sorun vardı, o da kurs görevlisinin bu yaz açık olmayacağını söylemesiydi. 3 ay sonra gelmemi söyleyip gitmişti. O kadar üzülmüştü ki Bu halimi gören abim annemgile Emir abiden rica etsek bana biraz da olsa 3 ay da bir şeyler öğreticebileceğinden bahsetmişti. Ailem bunu onayladıklarında geri de kalan Emir abinin cevabı olacaktı.| "Ama sert vurmuyorusnuz, nasıl hocasınız siz ?!" Dediğimde dudağının sol köşesi yavaşça kuyarıya doğru kıvrıldı. " Sert vurmamı mı istiyorsun ?" Dediğinde ` bir zahmet, daha demin başka bir şey mi söylüyordum sanki ` demek yerine sadece " Evet !" Dediğimde bir anda karın boşluğumda hissettiğim acının tarifi olamazdı. Ne bu hız? Ayıp lan ayıp utanmıyor musun kardeşin yaşında ki kıza vurmaya ? Eli de ağırmış, gerçekten de ağrıtmıştı, Canım yanmıştı. Kafir oğlu Kafir! Firuze yenge ve Kaan amca kusura bakmayın ama oğlunuz bir Kafir!

Yıllardır kendisini istenmeyen çocuk sanıyordu Akça. Bu bildiği yalan mahalleye yeni taşınan komşularıyla bir bir yıkılacaktı. Gerçek ailesi ile tanışmasındaki yolculuk hem canını yakacak hem de tatlı bir anı olarak kalacaktı. " Tesadüflere inanmazdım. Sonra bir gün, en beklemediğim zamanda, tam bittim derken karşıma sizi çıkarana kadar. Aslında tesadüfler bir başkaymış."

Gerçekten böyle bir insan mıydı? Bunca yıl nasıl fark etmemiştim gerçek yüzünü. Gözlerim sızlamaya başlamıştı. Sol gözümden bir yaş usulca yanağımdan süzülürken sokağın ortasında duran İmranı izliyordum.

" Gördün mü? Çok sevdiğin arkadaşını Nazlı." Sedef kazandığı zaferin tadını çıkartıyordu. Bunu o sinsi gülümsemesinden anlıyordum. O bunun keyfini sürmeye devam ederken bende bıraktığı yıkımı umursamıyordu.