İki gün önce Valerion, yeryüzünün kilometrelerce altında, sarsılmaz bir kadim sessizliğin içindeydi. Burası, sadece sıradan ölümlülerin gözlerinden değil; dünyadaki en güçlü büyücülerden, kadim ölümsüzlerden ve karanlık iblislerden bile büyüyle tamamen gizlenmiş olan Frugan Tapınağı`ydı. Yeryüzünde varlığını sürdürebilmeyi başarmış, soyuna ait kalan son gizli Kristal-Doğan sığınağı burasıydı. Dış dünyadaki hiçbir varlık, ne kadar muazzam bir kudrete sahip olursa olsun bu tapınağın yerini sezemez, surlarına dokunamaz, hatta varlığına dair en ufak bir zihinsel iz bile bulamazdı. Sadece ve sadece Kristal-Doğanların geçebildiği bu mabet, aynı zamanda soyun tüm üyeleri için ortak bir merkezdi; dünyanın her neresinde olurlarsa olsunlar, bu kadim tapınağı her an zihinlerinin bir köşesinde hissediyorlardı. Mekanı büken gizli geçitlerin ardındaki bu kutsal mabette, zaman bile dışarıya nispeten daha yavaş akıyordu. Tapınağın devasa kristal sütunları, asırlardır olduğu gibi Valerion`nun damarlarındaki parıltıyla aynı kutsal tempoda, huzurlu bir mor ışıkla nefes alıyordu. Tapınağın içi, sadece taş ve kristalden ibaret cansız bir mabet değil; adeta kendi ritmiyle yaşayan, nefes alan bir organizmaydı. Havada, gözle görülebilir yoğunlukta mor bir kadim enerji nehirler halinde akıyor; metalik zeminlerden yükselip devasa sarkıtların arasından süzülerek adeta mistik akıntılar oluşturuyordu. Bir taştan çıkıp bir diğer kristal kütleye doğru havada zikzaklar çizerek dalgalanan bu ham enerji akışları, dokunduğu her yüzeyde parıldayan kırılmalar yaratıyordu. Duvarları süsleyen kristallerin üzerlerine, sıradan büyücülerin alfabelerine hiç benzemeyen, evrenin temel taşlarını simgeleyen benzersiz ve kadim rünler işlenmişti. Bu simgeler, havada akan mor enerji nehirleri kendilerine her temas ettiğinde sanki uykudan uyanırcasına canlanıyor, tapınağın derinliklerine doğru boğuk ama huzur veren bir uğultu fısıldıyordu. Valerion, bu enerjinin etrafında bir pelerin gibi sarıldığını, etinin altındaki damarlarla havada adeta dans eden o mor akıntıların aynı kutsal frekansta titreştiğini hissedebiliyordu. Burası, her hücresiyle saf büyünün kendisiydi.

Ailesi gizemli bir kişi tarafından öldürülen bir kız. Peki o niye sağ kaldı? Dört ile lanete bulanmış bir hayat... Dört yıl sonra alınan bir karar... Peki o karar neydi? Merak uyandıran bir serüvene hoş geldiniz... İyi okumalar...

  “Bembeyaz bir yeminle kuşanıp kızıla bulandı tenim; çünkü bir avcının kalbi, en çok nefret ettiği canavarın damarlarında atarmış.” Paris’in gökyüzünü yırtan o uğursuz gri yağmurunun altında, ölülerin sükûnetinden örülmüş gümüş duvarlar sarsılıyordu. Katliamcı’nın ömründen sakındığı tek canı, nefesi olan Vespera’nın bembeyaz tenine, ruhunun haritası olan o zehirli akrep mühürlendi. O gece, karargâhın o buzdan komutanı Cassian’ın göğüs kafesinde sakladığı o yasak, o günahkâr aşkla ısındı etimiz. Biz, gümüşünü geceye bileyen, şafağa sığınan yetimlerdik. Oysa sislerin içinden sızan antik bir intikam, tüm kutsal yeminleri çiğnemek için çoktan pusuda yıllanmıştı. Ruhların zaaflarını bir enstrüman gibi çalan o kibirli iblis, Valerius, geçmişin diyetini kesmek için en pürüzsüz kurbanını seçti. Vespera’yı yok etmedi; onu, babasının hayatı boyunca katlettiği o zifiri karanlığa mahkûm ederek, yaşayan bir ölüye dönüştürdü. Gümüş sustu, namlu kırıldı ve kemik sızlatan o ilk Gece Lekesi sızdı damarlardan. Şimdi, en nefret ettiği canavarla aynı aynada yüzleşen bir avcı, avının silahını kuşanmıştı. Kendi kabusunun tahtına oturtulan Vespera’nın zehri, Valerius’un krallığını yakacak olan o asıl yangını başlatırken; kalbi bir canavar için çarpan Cassian, gümüş duvarların enkazında kendi celladını yaratacaktı. Gümüşün sustuğu yerde, gece damarlardan akar. Şimdi söyle beyaz çocuk; katilini hâlâ sevebilecek kadar delirdin mi?

YALANIN GÖLGESİNİ HİSSEDİYOR MUSUN? KADERİN SANA GÜLÜYOR MU, YOKSA ALAY MI EDİYOR? TEK BİR ŞANSIN VAR. FIRTINANIN ORTASINDA HANGİ YOLU SEÇECEĞİNİ BUL. Elirya gözlerini açtı. Saray sessiz. Zincirler sessiz. Ama fırtına… fırtına nefesini tuttu. Her adım bir tuzak. Her nefes bir oyun. Babası mı? Kader mi? Bilmiyor. Ama biliyor… Oyun başladı. Ve kaybederse… Sadece kendisini değil, krallığı da yok edeceğini biliyor. Gerçek mi? Yoksa bir yalan mı? Kim doğru söylüyor? Kim yalan söylüyor? Unutma… Bazı gölgeler kendi karanlığında büyür. Bazı prensesler kendi ateşinde yanar. Bazı kaderler ise… kırılmayı bekler. Ve artık… Kurallar yok. Savaş senin elinde. Kader nefesini tutuyor. BEN ONUN OYUNU DEĞİLİM. BEN… ONU YAKAN, GÖLGEYLE ATEŞİN KESİŞTİĞİ SON KIVILCIMIM.

"GERÇEK BİR OLAYDAN UYARLANMIŞIR❗"

3 kitaplık bitmiş bir seridir. Kitapların başları ve finalleri belirtilmiştir. "HER HATUNUN İÇİNDE ZIRHLI IŞIKLI BİR ER YAŞAR. " 🗡ALTAY ATA SÖZÜ🗡 Hançer başarılı bir veliaht olmak için kendini kanıtlamaya çabalayan bir çocuktu. Hırslı, hazırcevap, azimli ama yüreği yaralı bir çocuk... Annesini doğumda kaybeden Hançer, erkek egemen dünyada merhamete ve şefkate bir türlü doymayan, doyamadıkça sivrileşen o çocuktu. Berk Giray ise babasının sevgisini esirgediği, erken büyüyen bir başka veliaht adayıydı. Abisine, annesine ve kız kardeşine bir hayat vermek için çabalayan kanatları kırık bir kartaldı. Çocuk kalbi, büyüdükçe Hançer’e aşık olmaya başlamıştı. Ama bu aşk, onun saf hisleriyle değil menfaatin kirli gölgesiyle sarmalanacaktı. Ve böylece aşk, karşılığını alamayacağı bir çıkmaza girecekti. Hançer, kağan olan babası Börü Giray`a ve sarayın yozlaşmış soylularına hem kendini hem de varisliğini kanıtlamak isterken Veliaht Töreni`nde kimsenin tahmin edemediği bir hata yapar ve Berk’in babasının tam anlamıyla ekmeğine yağ sürer. Veliaht Töreni`nde kendince aldığı bir kararla hakkını amca oğlu Berk’e teslim ettiğinde, Berk’in babasına yıllar yılı kovulduğu sarayı, darbeyle alması için şiddetli bir koz verilir. Ve hem Hançer hem de Berk uğruna çok şeyler kaybedecekleri zorlu bir savaşa girerler. Herkes, hayatında sahip olduğu herkesi kaybederken Hançer ve Berk ölümle tanışırlar. Ama unutmayın, bazı aşklar en güçlü olduğunuzu sandığınız anda değil hiçbir şeyinizin olmadığı o anda karşınıza çıkar. Lakin, elinizin tersiyle itmek sizin bileceğiniz iştir...

Bazı masallar çocuklar uyusun diye anlatılırdı bazı masallarsa çocuklar uyansın diye...

Bir düzeni bozmak... Kimseye uyum sağlamak zorunda olmadığını kanıtladığı için dışlanmış Seran herkese ne kadar yanıldıklarını göstermek için yıllar sonra tekrar ortaya çıkar. Bir kuralı daha çiğnemiştir. Bir ejderha binicisi olmuştur.

Herşey gözleri intikam ateşiyle yanıp tutuşan;gözü kara,cesur,savaçı ve güçlü bir kadının intikam alacağı krallığı ateşe vermeye çalışmasıyla başlar...

Gözlerini bir uçurumun dibinde açan Alena yalnız ve çıplaktır. Zihni hiç yazılmamış bir kitabın sayfaları gibi temiz ve şekilsizdir. Yeni doğmuş bir bebek gibi yürümeyi öğrenir ve ona Bedevi lakabı takılana kadar yürür. Bilinçsiz ve duygularından habersiz sadece yürür. Sonunda ona babalık yapan biriyle karşılaştığında Alena aile olmayı öğrenir. Gece yarısı kötü niyetli bir cadının evine gelip ailesi bildiği tek adamı ve evi bildiği tek yeri yok edene kadar. Hatırlamadığı geçmişi Alena`nın peşine düşmüştür. Ancak kaçmaya çalıştığı bu cadı aslında bulmaya çalıştığı geçmişi ve şekillenmemiş kaderidir. Alena`yı koruyacak tek kişi ise Alena`dan çok uzaktadır.

1. Kitap (İsimsiz) tamamlandı. 2. Kitap (Sessiz) devam ediyor. Adalet için.... 18 genç düşün. Birinden farklı yetenekleri olan 18 geçen. Ama normal yetenekler değil. zihin okumak, hayvanlarla konuşmak, yenilmezlik vesaire. Bu gençlerin Yok olmanın eşiğindeki adalet için savaştığını düşün. Adalet savaşçıları... Bir araba tüm hayatınızı değiştirebilir mi? bir insan bir korkuya aşık olabilir mi? Cennette nefrete yer var mı? Ölüm engellenebilir mi? Tüm sorularına bu 18 gencin cevap vermesini ister misin? Bu Kahramanlarla savaşmaya hazır mısın? peki sen? sen Kahramanlara İnanır Mısın¿

Kötüleri kötülük yapmadan önce cezalandıran bir elçiydi gelecekte yapılacak olan hataları şimdi cezalandıracak olan oydu gaddar ve merhametsizdi merhamet ederse kötüleri kim cezalandıracaktı onların canını kim alacaktı Bütün taşları alt üst edecek o gün dünyaya bir kızı cezalandırmaya gitmişti lakin Gramor bir çift yeşil göze tutulmuştu

... Kitap acemi bir kurgudur, okuduğunuz için şimdiden teşekkürler.

> "Gölgenin içinden gelen bir yemin, bir krallığı küle çevirebilir mi?" Lysera, Veyrathen Krallığı`nın en güçlü generali. Kılıcını krala adadı, kalbini geçmişin hayaletlerinden korudu. Ama şimdi, gölgeler geri dönüyor. Rethar - öldüğü sanılan bir düşman - yalnızca tahtı değil, Lysera`nın zihnini de hedef alıyor. Kral Thoran, acımasızlığı ve karanlık geçmişiyle bilinir. Ama içindeki savaşı yalnızca Lysera görebilir. Sadakatle bağlı bu iki ruhun arasında, kader bir savaş başlatıyor. Aşk mı kazanacak, yoksa gölgeler mi? İhanet, güç, sadakat ve unutulmuş yeminlerle örülü epik bir fantastik hikâye. ❝Ben senin gölgene değil, kalbine yemin ettim.❞ Lysera: "Ben savaş meydanında büyüdüm, ama en büyük savaşımı onun gözlerinde verdim." "Sadakat, bir taç kadar ağırdır." "Kral için değil, inandığım adam için savaşıyorum." 🗡️ Thoran: "Kendi karanlığımda boğuluyordum... sonra Lysera geldi." "Tahtımı korudum, krallığımı kurdum. Ama onun kalbini kazanmak... başka bir savaş." "Ben bir kralım. Ama onun önünde sadece bir adamım." 👁️ Rethar: "Ben gölgelerden doğdum. Ve şimdi, güneşi söndürmeye geldim." "Unutulan kardeşler intikam almaz... hükmeder." > "Bir generalin kılıcı, bir kralın kalbi, ve gölgelerin içinde yanan bir intikam..."

Bundan bir asır önce, şimdilerde nadir insanların sahip olduğu bir güç -büyü-, sağlıklı her insanın içinde bulunan vazgeçilmez bir güçtü. Dünya tek bir kıta halinde ve tüm canlı ırkları barış içindeydi. İnsanlar, doğanın dengesini bozabilecek o karanlık güçten -kara büyüden- uzak duruyordu ki yüzyıllardır süren barış devam etsin. Sonra biri bardak kırar gibi kolayca bu barışa son verdi. Güç isteği gözünü kör etmiş bu insan kara büyü kullanmaktan çekinmemiş, kendi karanlık emelleri için yüzlerce insanın ölümüne neden olmuştu. Dengenin bozulması hızlı olmuştu. Dünya yavaş yavaş karanlığa sürüklenirken insanların asla yok olmayacağını düşündükleri büyüleri de solmaya başlamıştı. Artık dünya karmaşa içindeydi. Karanlık büyü hızla destekçiler elde ederken büyük bir savaşın patlak vermesi çok sürmemişti. Yetmiş yıl süren savaş sonunda kazanan yoktu ve üçe bölünen dünyada yaşamak artık o kadar kolay değildi. Yeni bir savaş kapıya dayanmışken karanlığı yok etmek için çabalayan azınlık bir kesim ise kazanmak için kumar oynamaya karar verdi. Kana susamış büyücüyü durdurabilecek tek kişiden yardım istediler. Hiçbir büyünün etki etmediği biri. Sayısız insanın kanını taşıyan bir avcı, acımasız bir katil. En önemlisi intikam arayan bir savaşçı.

Aslan Kalesi`ne zincirlerle getirilen Derin Alataş, ne korkuyor ne de boyun eğiyor. Geçmişinin küllerinden doğrulmuş bu kadın, hapishanede hüküm süren Baran Keskin’e karşı baş kaldırdığında, kalenin dengesi sarsılıyor. İki güçlü irade, bir ölüm sessizliğinde çarpışırken tek gerçek ortaya çıkıyor: Bu savaşta ya zincirler kırılacak ya da zincirleri tutan eller yanacak.

Yetim bir kızın hikayesi. Küçük yaşta tek başına yaşamayı öğrenmiş, kimi zaman kaybetmiş ama hep kazanmak için savaşmış, büyümek için çok çabalamış ama hala bir kız çocuğu... Öz ailesinden ona kalan tek şey ise Zehir...

“Buraya gelmeden önce beni neden takip ediyordun?” diye sordum yutkunarak. Barlas sorumu kelimenin tam anlamıyla katıksız bir dürüstlükle cevapladı. Öyle ki duyduklarımı doğru anladığımdan bir an emin olamadım. Yorgun yüzüne rağmen gözleri alev alev yanarken düz, buz gibi bir sesle cevap verdi. “Öldürmek için.” Bir solukta bitirmek isteyeceğiniz sürükleyici ve nefes kesici bir hikaye…

Annesini bulma umuduyla Çin`e gelmesi sonucu modern dünyadan koparılarak, geçmişin kehanetleriyle örülü büyülü bir diyara çekilen Aerya, kaderini inkâr eden bir savaşçının - Riven’ın - karanlık gölgesinde kendi gücünü keşfetmek zorundadır. İkisi de birbirinin düşmanı, kaderiyse ortaktır. Aynanın ardında yalnızca bir evren değil ;aşk, intikam ve ihanet de onları beklemektedir.

🔅 Kitapda yetişkin içerik unsuru, argo, şiddet ve psikolojik şiddet içermektedir ona göre okumanızı tavsiye ederim. Yeni yaşının uğur getirmesini beklerken lanet getireceğini bilemezdi Fiorella, geçmişte yapılan hatanın bedellerini de kaderine işlenip yaşayacağını da. Doğum günü balosunda tanıştığı dedektif ile hem babasının ölümünü hem de şehrine inen bu garip yaratıkların peşine düşerler. Ama bilmedikleri bir şey vardı ki bu yolda sadece gizli sırlar yoktu, birbirini katletmeye hazır büyücülere ve cadılara rastlayacak, aslında kendisininde onlardan biri olduğu ortaya çıkacaktı. Nereden bilebilirdi ki dedektifle geçmişiyle kaderinin bağlantılı olduğunu. Belki de bu yolculuk sadece lanet için değildi?

İrtiş’in Gölgesinde: Ayçora ve Barsagun’un Destanı Nehrin fısıltısı, geçmişin yankısıdır... Ve her suyun bir sırrı vardır. İrtiş’in sonsuz bozkırlarında, gökyüzünün mavi kubbesi altında, eski kehanetler uyanıyor. Ayçora — çekik gözleri ve beline kadar uzanan saçlarıyla obasının gururu, göçebe halkının kadim inançlarını kalbinde taşıyan genç bir kadın. Barsagun — yüzünde savaşların izini, yüreğinde halkının acısını taşıyan sürgün bir savaşçı. Bir rüya, bir kehanet ve karanlık bir ordunun gölgesinde iki kader birleşiyor. Kara Ordu’nun ele geçirmek istediği Kadim Mühür, yalnızca onların ellerinde bozkırı kurtarabilir. Ay Tengri’nin lütfuyla, kurt postunun ve ay ışığının çocukları bu zorlu yolculukta aşkı, ihaneti ve fedakârlığı keşfedecekler. İrtiş’in serin suları şahit olsun: Bu sadece bir sevda değil, bir halkın yeniden doğuş destanıdır.

blabla blablabla blablabla blabla

“Masumiyetin gölgesinde kaybolan bir anahtar… Peşinde ölüm sessizliğiyle yürüyen gizemli bir adam… Ve her adımda gerçeğe biraz daha yaklaşan bir kadın. Bu hikâyede herkesin bir sırrı, her sırrın bir bedeli var.”

Ayadora krallığından yıllar önce kopartılan bir prenses düşman krallığın ordusunun başındaki süvaridir prensesin gelecekteki yollarda nasıl bir seçim yapacak

Zulümle şekillenmiş bir dünyada, suikastçılardan oluşan karanlık bir tarikat, gölgelerle kurulan mistik bir bağla en ölümcül silahlarını yaratır. Liora, babasının zor kararıyla bu tarikata bırakılan genç bir kız, gölgelerle bağ kurarak bir suikastçıya dönüşür. Ancak bu bağ, yalnızca güç değil, aynı zamanda korkunç sırlar ve ağır bir yük getirmektedir. Tarikatın yasaları katıdır: Sadakat sorgulanmaz, ihanet affedilmez. Liora, hem gölgesiyle olan bağını hem de tarikata olan sadakatini sorgularken, kendini ihanet ve intikamın ördüğü ölümcül bir oyunun içinde bulur. Karanlıkla yazılmış bu hikayede, sadakat ile özgürlük, görev ile vicdan arasında ince bir çizgi vardır. Ama unutma... gölgeler her zaman bir bedel ister.