Taş duvarlar, yasaklı büyüler ve suskun koridorlarla çevrili bir akademi. Bilginin güç, hatıraların ise tehlike olduğu bir dünya. Linda Waldwin, akademinin sadece teori derslerinden ibaret olmadığını, diyarın ne kadar karanlık sırlar barındırdığını öğrenemk üzeredir. Büyü, psikolojik gerilim ve dark academia atmosferiyle örülü bir hikaye sizi bekliyor.

Yolunu kaybeden yaprak, elbet birgün evini bulur... Rüzgar dindiğinde.

❛İki aslan karşı karşıya gelir, biri kral seçilemez yoksa kraliçe ölür.❜ 🕸 ❝Seni kurtların önüne attığım için benden nefret ediyor olmalısın.❞ Gözleri birkaç saniye daha bedenimde dolaştığında bunu öyle rahatça yapıyordu ki buna hakkı olmadığını düşünmek için o merceğin altında olmaktan daha güçlü bir şeye ihtiyaç vardı. ❝Sesin İpek,❞ dediğinde ismim onun asla bilmemesi ama onun ustaca eriştiği bir sır gibi, bir günah gibi tınladı bir kişinin huzursuzluğuyla üç senedir ezilen evimin salonunda. ❝Sesini duymama izin ver.❞ ❝Senden nefret etmiyorum.❞

Afra, bir doktorun kızı olarak büyüdüğü o steril hayatın, aslında bir mezarlığın üzerine inşa edildiğinden habersizdi. Yusuf; babasının en büyük günahı, bir zihin temizliğinin enkazı ve Afra`nın tek kurtuluşuydu. Ya o sahte geçmişin enkazında ölecekti ya da babasının yarattığı o karanlık canavarla birlikte, cellatlarının peşine düşecekti. Çünkü bazı sırlar, ancak kanla mühürlendiğinde susar.

Yurt dışında 20`den fazla ülkede basılan kitabımın Türkçe adaptasyonu. Çeviri değil, adaptasyondur. Eğlencesine okunması tavsiye edilir. Mantık hataları olabilir. Kıvanç Avcı çok az şeye takıntılıydı: futbol, o altı yaşındayken eşyalarını toplayıp evi terk eden annesi ve babasının sevgisini kazanmak için başarması gerekenler. Bal Derinöz bu listeye dahil edilemezdi ve edilmemeliydi. Bal, Kıvanç, Derya, Mert ve Çınar. Bu kitap bu beş kalbi kırık çocuğun bir araya gelerek hayatla barışmaya çalışmalarını anlatıyor.

“Ben deli değilim.” Efe Demir, intihar şüphesiyle bir seans odasına kapatıldığında herkes onun tehlikeli olduğunu düşünüyordu. Polis raporları, savcı dosyaları, tek bir cümlede birleşiyordu: toplum için risk. Gökçe Uras ise sadece sorular sorması gereken bir psikologdu. Ama bazı sorular cevap aramaz. Bazı çığlıklar bağırmaz. Bir seans, yarım kalan bir hikâyeyi uyandırdı. Yanlış anlaşılan bir yardım çağrısı, susturulmuş bir kız ve geri dönmek zorunda kalan bir adam… Bu hikâye delilikle ilgili değil. Geç kalınan anlarla ilgili. İnsanlar bazen ölmez. Sadece susturulur. Yorumlarınız benim için çook önemli💎

Ailesinden kalan suskunluklar, yarım kalmış cümleler ve bir daha asla görülemeyecek mutlu aile tabloları… Eksik hissetmeye alışmış bir kız ve hayattan tat almayı unutmuş bir çocuk… Birbirlerinden kaçtılar ama vazgeçmek neredeyse imkânsızdı onlar için. Karanlığın içinde sevmek, günah gibi yakıcıydı. Çünkü ışık, onlara hiçbir zaman ait olmadı.🕯️

Bazı insanlar duygularını saklar.
Bazıları bastırır.
Bazıları da inkâr ederdi. Ama hepsi onları teninde taşırdı. Elara, insanların derisinde beliren kelimeleri okuyabildiğini ilk fark ettiğinde bunun bir armağan mı yoksa bir lanet mi olduğuna karar verememişti. Korku, arzu, suçluluk, pişmanlık… Her kelime bir sırdı. Ve her sır, sahibinden daha ağırdı. Bazı kelimeler fısıldardı.
Bazıları bağırırdı.
Bazılarıysa yalnızca doğru kişi baktığında ortaya çıkardı. Riven ise kelimesizdi.
En azından öyle görünüyordu. Onun sessizliği, başkalarının çığlığından daha ürkütücüydü. Çünkü kelime yokluğu, ya mutlak bir kontroldü… ya da henüz yazılmamış bir kader. Bu hikâye, iki insanın birbirine dokunmadan önce nasıl yandığını anlatıyor.
Bakışların, suskunlukların, kaçınılan temasların yarattığı o ince gerilimi.
Bir kelimenin, bir bedeni nasıl esir alabileceğini.
Ve bağların, akılla değil, tenle kurulduğunu. Çünkü herkes kelimeleri taşır.
Ama herkes onları yaşayamaz. Ve bazı kelimeler…
Sadece doğru tene yazılır.

Neşe çeşitli tatları denemeye seven bir kızdır. Fakat ailesi fakir olduğu için yeni lezzetleri deneyemiyordur. Bir gün Özel Zirve Kolejinin başarılı öğrenciler için uygulamış olduğu bursu öğrenince Neşe, Özel Zirve Kolejinin hazırlamış olduğu bursluluk sınavına girerek orada okumaya hak kazanır. Okula gittiğinde ise hayal ettiği gibi bir sistem ile karşılaşmaz. Okulun ona özel platin limitsiz kredi kartına sahip olabilmesi için okul müdiresinin kendisine verdiği görevleri yapması gerekmektedir. Neşe bunu kabul etmesiyle hayatı değişmeye başlar. Bu yolculukta Neşe okuldaki öğrenciler hakkında ve okul hakkında birkaç sır öğrenecek. Bakalım bu sırlar neymiş? Gelin hep beraber öğrenelim.

“Bu hikâye, reenkarnasyon ile delilik arasındaki çizgide yürüyen bir kraliçenin anlatımıdır.”

İNTİKAM GÖLGESİNDE: ATEŞ VE BUZUN SENFONİSİ "Bazı günahlar kod satırlarına gizlenir, bazı intikamlar ise bir aşkın küllerinden doğar." On üç yıl önce, bir küçük kızın dünyası babasının zamansız ölümüyle karardı. O gün, masumiyetini babasının mezarında bırakan İnci, bugün siber dünyanın en karanlık, en zeki ve en tehlikeli hayaleti olarak geri döndü: Alaz. Onun tek bir amacı vardı: Babasının hayatını ve emeklerini çalan Sancaktar İmparatorluğu’nu, bizzat inşa ettikleri kulelerin içinde yakmak. Ancak planında hesaba katmadığı bir pürüz vardı: Furkan Sancaktar. Furkan; babasının çelikten iradesiyle yoğrulmuş, yenilgi nedir bilmeyen, sistemin efendisi ve Sancaktar isminin veliahtıydı. Berlin’in soğuk podyumundan İstanbul’un puslu sokaklarına uzanan bu düelloda, ikisi de birbirinin en büyük düşmanıydı. Alaz, intikamı için Furkan’ın kalesine sızdı. Furkan ise bu gizemli kadının buzdan duvarlarını yıkmaya yemin etti. Şimdi, klavyelerden dökülen her kod bir kurşun, her bakış bir savaş ilanıydı. Ama sırlar açığa çıktıkça ve geçmişin tozlu sayfaları aralandıkça, nefretin yerini yakıcı bir tutku almaya başlayacaktı. Bir yanda on üç yıllık soğuk bir intikam yemini... Diğer yanda çocukluk hatıralarının ışıklı balonlarına gizlenmiş yasak bir çekim... Sancaktar Kulesi’nde ışıklar söndüğünde, sadece tek bir gerçek kalacak: Ya birbirlerini yok edecekler ya da bu yangında el ele yanacaklar. "Kodlar asla yalan söylemez Furkan... Ama insanlar, yaşamak için en büyük yalanları kalplerine gömerler."

Bir gece Vlad Konstantin her şeyini kaybeder. Ailesi gözlerinin önünde ölür. Kendisi vurulur. Hayatta kalır ama geride yaşanacak bir hayat kalmamıştır artık. Aylar sonra, gerçeğin sandığı kadar basit olmadığını öğrenir. Ölüm bazen yalnızca bir sahnedir. Bazı insanlar hayatta kalmak için yok olmayı seçer. Duvarın arkası, kaybedilen bir ailenin, unutulması istenilen bir gecenin, ve geride kalan bir çocuğun, yeni bir sayfa açma unuduyla kurtarılmasını anlatan karanlık bir psikolojik romandır.

İki yıl önce bir kasabada tuhaflıklar başladı. Seher kaçtı. İki yıl sonra geri döndüğünde, tuhaflıklar artık saklanmıyordu. Cevap aradıkça karanlık büyüdü. Ve Seher şunu anladı: Bir gün herkes kendi ölümüne gider.

Bazı hikâyeler bitmez. Sadece şekil değiştirir. Bu kitap, bir aşkın neden yarım kaldığını değil, o yarım kalmışlığın bir insanı nasıl tamamladığını anlatıyor. Sessizliklerin konuştuğu, gitmenin de kalmak kadar cesaret istediği bir hikâye. Çünkü bazı insanlar hayatına son olmak için değil, seni kendine getirmek için girer.

Leyla’nın hayatında büyük bir felaket yoktu. Ama içinde, her gün biraz daha eksilen bir şey vardı. İstanbul’da her şey yerli yerindeydi. Kendisi hariç. Kimse onu gitmeye zorlamadı. Kimse onu kovmadı. Leyla, kendi isteğiyle Ankara’ya gitti. Daha soğuk bir şehre. Daha az insanın olduğu bir hayata. Daha az şeyin beklendiği günlere. Ankara ona mutluluk vaat etmedi. Sadece sessizlik sundu. Ve bazen insan, iyileşmek için ne yapacağını değil, nerede duracağını öğrenmek zorundadır. Bu hikâye; kaçmadan gidenlerin, sessizce dağılanların ve kendini yeniden kurmaya çalışanların hikâyesi.

Kitabı askıya aldım yazım dili çok kötü diye, tekrar daha sonra yazacağım.

Bir bakış... Bir an... Ve o andan sonra verilen emir. "O kızı bulun." Yanlış olan bir şeyler vardı. Doğru olmayan ve can yakıcak olan şeyler. O gün bir kız sessizliğin içinden çekilip alındı. Ama hesaplanan, planlanan gerçekleşmedi. ▪️Tüm hakları tarafıma aittir.

Gerçek Ailem konulu psikolojik dram kurgusudur. Gerçek yaşantılar bir araya getirilerek uyarlanmıştır.

Bazen bir insanın sessizliği, bir dünyanın çığlığıdır. Bir çocuk, bir anne, bir silah… Ve yıllar sonra susarak yaşamaya mahkûm bir adam. Aras, geçmişin gölgesinde nefes almayı unuttuğunda, bahar yeşili gözleriyle bir kadın ona yeniden yaşamı hatırlatır. Ama bazı mahkûmiyetler parmaklıklarla değil, vicdanla örülür. Affetmenin ve affedilmenin sınırında, iki yabancının yolu gökyüzünün altında kesişir. Kimi susarak yaşar, kimi konuşarak ölür… Ve bazen, özgürlük gökyüzünün altında değil kalbin derinliklerinde saklıdır.

Hiç yaşanmamış bir suçun, suçlusunu aramak...

DIVAVISION, sesin bir yetenek değil, bir silah; sahnenin bir gösteri alanı değil, yargı kürsüsü olduğu bir evrende geçiyor. Starflame’de her yüz yılda bir kurulan bu sahnede, ulusları temsil eden Divlar yalnızca alkış için değil, var olma hakkı için yarışıyor. Mikrofonun ucunda bir ses, arkasında ise geri dönüşü olmayan kararlar var. Kazanmak hayatta kalmak anlamına gelmiyor; kaybetmekse yalnızca görünmez olmak demek değil. DIVAVISION, bir müzik yarışması değildir. Bu, susturulmuş seslerin, bastırılmış hafızaların ve kutsal sayılan bir düzenin içten içe nasıl çürüdüğünün kaydıdır. Ve bu kayıt tutulmaya başlandığında, artık hiçbir şey tamamen sessiz kalmaz.

Bazı insanlar konuşarak iyileştirir. Bazıları susarak. Lâl Arman, geçmişini susturmaya çalışan bir eski psikiyatrist. Arhan Rüzgâr Karahan ise geceleri başkalarının karanlığında kalan bir adam. Bir etik ihlal, bir kayıp ve yarım kalan cümleler… Sessiz Bir Teşhis, iyileşmenin her zaman doğru yönde ilerlemediği, birinin toparlanmasının diğerinin yıkımı pahasına gerçekleştiği, aşkın ise bazen en tehlikeli tetikleyici olduğu bir hikâye.

Kitap, ikinci dünya savaşı zamanlarında geçen, iki sokak çocuğunun kavgasını anlatır. Savaşın ağırlığı ve yarattığı psikolojik etkenler altında yaşanan bu kavga bizlere şunu hatırlatıyor: Hayat çoğu zaman büyük fikirlerle değil, yanlış bir anda alınmış küçük kararlarla kırılıyor. İnsanlar kötülükten çok kalabalıktan, cesaretten çok alkıştan yeniliyor.

Bir gün elin kana bulandığında, onu durdurup durdurmamanın sana ait bir karar olmadığını anlarsan ne yaparsın? Kan Sahibi, cadılığın büyü değil taşıma olduğu bir soyun hikâyesi. Bu kanda güç yok. Hatıra var. Günah var. Acele var. Bir adam, aklını ve bilimi siper ederek yaşarken, kendi kanının kendisine ait olmadığını fark eder. Bu fark ediş bir inançla değil, geri dönüşü olmayan bir eylemle başlar. İçinden gelen sesler delilik değildir; susturulmuş bir mirasın sabırsızlığıdır. Bu kitap sana cadıları anlatmaz. Sana, bedenini senden önce tanıyan bir şeyi anlatır. Okurken şu sorudan kaçamayacaksın: Bana ait olmayan bir şeyden sorumluysam, ben hâlâ masum muyum?

“Kimi zaman özgürlük, nefes alabileceğin bir gökyüzünden çok kapalı bir odanın içinde yeniden doğmayı gerektirir. Mayıs, geçmişinin zincirlerinden, bastırılmış çığlıklarından ve akıl hastanesinin soğuk duvarlarından kaçmaya çalışıyor. Ama asıl kaçması gereken, kendi zihninin karanlık koridorları…”