"Hiçbir şey bulamamak çok büyük ama en can alıcı işarettir baba." Rengin, henüz 17 yaşındayken hayatının gerçekleriyle tanışırken, bununla birlikte gelecek hiçbir şeyin farkında değildi. Rengin… Henüz hiçbir şeyin farkında olmayan genç bir kız. Bir asker ve bir öğretmenin kızı… Evlat sahibi olma ihtimali olmayan bir çiftin dayanağı, tutunabildikleri tek dal. Hayatını farkında olmadan sürdürürken, bir anda gerçekler çarpıyor yüzüne. Henüz 17`sinde. Aile bildiği insanların aslında gerçek ailesi olmadığını öğreniyor. Gerçeğin peşine düştüğünde ise hiçbir şey sandığı kadar kolay olmuyor.

"Sesim benden çalındı; ama sessizliğim silahım olacak." Yedi yıldır susturulan Neva, babasının psikolojik teröründen kaçıp gümüş tellerle çevrili bir yatılı okula sürgün edilir. Ancak bu okul bir eğitim yuvası değil, çocukların "hasat" edildiği bir mezarlıktır. Gece yarısı tanık olduğu cinayet ve zümrüt gözlü bir cellat... Neva konuşamıyor olabilir ama bu karanlıkta nefes almak, ölmekten daha pahalıdır. Sessizliğin çığlığını duymaya hazır mısınız?

Petek böbrek hastasıdır bir böbreği iflas etmiş ikinciside iflas eşiğindedir. Sevgilisi Mert ile ona böbrek uyumu olan birini ararken babasının böbreğini uyumlu olduğunu görür zaten sevgi görmemiş petek bir umut babasını ikna etmeye çalışır ama babası onları dolandırıp böbrek donörünü vermez. Bir gün ailesinin gerçek olmadığını öğrenir ve içinde artık sevgi göreceğine ve donör bulabileceğine dair bir umut yeşerir.

Karanlığı düşünün, etrafta hiçbir ışık hüzmesinin olmadığını. Sadece hayal edin, o ıssızlığın içinde bir şule ne kadar kıymetlidir ademoğlu için. Korkmaz en basiti, yaşamı hisseder, umudu kazanır ve yahut yeniden doğar. Çünkü o karanlıkta ölüme terk edilişinin ardından kim veya ne olduğunu bilmediği bir nur ona el uzatmıştır. Kaan karanlıktı bu hikâyede Efsun ise o hale. Kaan karanlığında ölmeyi beklerken hayatta değer verebileceği parıltıyı gördü ve ona tutundu. Efsun ise Kaan için bu kadar kıymetli olduğunu bilmeden çekti çıkardı o kuyudan. Sonunda ise Kaan geçmişini, ağıl da bulduğu ziya nın gölgesinde bıraktı....

Herşey çocukluğumda tanıştığım bir askerle başladı. Sonrasında o askerin kalbi sayesinde hayatıma tutundum. Onun kalbini bedenimde yaşatırken onun kalbinin içinde bana bıraktığı şeyleride yaşatmaya çalışıyorum. Peki başarabilecek miyim? Başarırsam sonuçlarına katlanabilecek miyim? Peki babamın yaralı bulduğu asker, geçmişimi kaldırabilecek mi? Kuzgun`un kalbini taşıdığımı öğrendiğinde gerçekler bana ağır geldiği gibi ona da ağır gelirse sonumuz ne olacak? Hayatımızdaki sırların bizi bu kadar bir birimize ittiğini öğrendiğimizde bunun altından nasıl kalkacağız?

"Ecmel Hanım, bu noktada yatışınız acilen yapılmalı ve ameliyata almamız gerekli. Aksi takdirde, bunun geri dönüşü olmaz." Demişti doktor bana ciddiyetle tüm olacaklardan bahsederken. Aylardır gelip kemoterapi görüyor, inatla tümörlerin küçülme yapmasını bekliyordum. Olmuyordu. Metastaz yapmaya devam ettiği için sigorta kapsamından da çıkmıştı, benim tedavinin kalanında kullanılacak ilaçlara verebilecek bir bütçem kalmamıştı. "Ne kadar sürem var?" Demiştim aylardır gelip gittiğim doktora ifadesizce bakarken. Bu sorumu beklemediği açıktı. "Tedavi devam ettikçe en azından ameliyat tarihini ileri.." Diyordu ki açıklamasını kesip, "Doktor Bey, ben daha fazla devam etmeyeceğim. Ne kadar daha yaşayabileceğim?" Demiştim kesin bir cevabı ondan duymayı bekleyerek. Tavrımın netliği karşımdaki yaşlı adamı dumura uğratmış ve gözlüklerini gözüne geri itip sonuçlarıma tekrar bakmıştı sıkıntıyla. "En fazla sekiz ay." Demişti Doktor Bey aynı sıkıntılı ifadeyle. Sekiz ay. Güzel, diye geçirmiştim içimden. Babamla tanışmak için önümde sekiz ayım vardı.

gözlerim odada Ereni aradı ve onu hiç görmek istemeyeceğim bir halde gördüm.. bir koltuğun üzerinde baygın yatıyordu yüzü mahvolmuştu üstünde bir şey yoktu ve vücudunun belli bölgelerinde sargılar vardı onu öyle görünce gözlerimin dolmasını engelleyemedim hemen yanına gidip kolundan hafif sarstım "Eren kalksana Erenn" "Sakin ol doktor baktı ilaçtan dolayı uyuyor şu an " telefondaki sesti bu kafamı sesin geldiği yere çevirdim . kaverengi alnına dağılmış saçlar tam bir serseri havası veriyordu bronz ten,sert diyebileceğim yüz hatlarına ve ona yakışır şekilde bir burnu erkelere göre dolgun dudaklara sahipti ve daha önce hiç görmediğim safir yeşili gözlerr... "İncelemen bitti mi" erkeksi bir sesi vardı sorusunu es geçerek "Neden bu halde!! Kim getiirdi onu bu haleeee!!" bağırmamla düz suratında sinir pırıltıları belirdi "Sesini kıs önce" Gerçekten mi şaka mıydı bu adam " Sen iyi misinnn ! Gerçekten miii şu hale baksana bir senn!!" gözlerini kapatıp bir nefes aldı ve açtığında o safir yeşilleri artık daha koyu bakıyordu gerçekten buna mı bu kadar sinirlenmişti üzerime doğru bir adım attı tabi onun bir adımı benim iki adımıma denkti boyu en az 1.95 vardı. birden dibimde bitip işaret parmağını yüzüme hizzasına kaldırdı "Bak kızım-.." kaldırdığı eline vurarak indirmesini sağladım ama bu yaptığıma daha da köpürdü zaten dibimde değilmiş gibi daha da yaklaştı tam bir şey söyleyecekken araya bitkin bir şekilde "Gggece" diyen Erenin sesi girdi ışık hızıyla ona döndüm yarı açık gözleriyle bana bakıyordu "İyi misin Eren çok korktum nasıl yaparsın böyle bir şeyi sen !" gözlerimden ne ara yaşlar akmaya başladı bilmiyorum bugün gerçekten de streste tavan yapmıştımm "Senin burada ne işin var" Başımı ellerimin arasına alıp delirmiş gibi odada volta atmaya başladım "Allahım delirecem şu haline bak sen bii asıl senin burada bu halde ne işin var Erennn yüzün gözün mahvolmuşş! her yerin mosmor " "Nasıl olmuş Gece seninkiler gibi mi "O an donup kaldım yerimde gerçekten bu halde bana laf mı çarpıyordu oo dönüp ona baktığımda söyleiğine pişman bir ifade vardı yüzünde ama artık söylemişti . o an yüzümde başka bir ıslaklık hissettim aynı zamanda Erenin yüzünde endişe belirdi yerinden aceleyle doğrulmaya çalıştı ama bu bile canını yakmış olmalı ki yüzünü buruşturdu. bugün kahve dışında bir şey yiyip içmemiştim ve aşırı streslenmiştimm Elimi dudağımın üstüne götürüp geri çektim ve elimde kan vardı işin kötü tarafı beni kan tutardı her yer birden kararmaya başladı düşerken Erenin Gece diye bağırdığını duyabildim sadece tam yere çakılacakken bir çift sert kol beni yakaladı ve havalandığımı hissettim ve gözlerim kapanmadan önce gördüğüm son şey bir çift donuk safir yeşili.....

Bazı yaralar merhemle değil,insanla iyileşir

Gerçekler çok geç ortaya çıktı... Kitapta bir sürü olumsuz öğeler vardır. Bunu göze alarak okuyunuz!

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Son var mıdır? Bu hissettiklerimiz ya bir kurgu ise? Yaşadıklarımız gerçek değişse? O zaman "biz" de gerçek sayılabilir miyiz?

Şu hayattaki en şanslı insan aklı ile kalbi aynı düşünen insandır.

Seanslar başlar. Kapılar kapanır. Ve artık geri dönüş yoktur. Psikoloğum, bir terapiden çok daha fazlasıdır. Sorular basit görünüyor… Ama cevaplar, insanın kendisinde bile sakladığı gerçekleri ortaya çıkıyor. Onun seansı bir yüzleşmedir. Onun kelimesi bir çatlak. Ve bazı zihinler… asla onarılamaz. Kim hasta? Kim terapist? Ve asıl soru şu: İyileşmek mi daha tehlikelidir, yoksa hatırlamak mı? Psikoloğum — Zihnin karanlık odalarına açılan bir kapı. Cesaretin varsa içeri gir.

akıl hastanesine düştüm. sırf farklı olduğum için, kaç yerden kovuldum, ya da kaç kişiden dayak yedim saymadım ama ben hem ağır hem de umutsuz bir vakayım genetik bir hastalık yüzünden sürekli canavar olarak görüldüm. 14 yaşıma kadar sokaklarda büyümüştüm sokaklar bana acımamıştı şimdi bende insanlara acımıyordum. geçmişin intikamını bugün çıkartıyordum

Bu kitap hasta bir kızın ölümle yaşam arasında ki mücadelesidir. Asphodel hayat tarafından dışlanmış kişiler içindir. İlaçlarla zihnini kontrol eden doktora karşı kendini korumak ister. Yalnız kimse inanmaz. Herkes onu öfkeli, bencil ve nicesi berbat biri gibi suçlar. Halbuki suç doktor kadar aynı zamanda ona inanmayanlara da aittir. Asphodel suçsuz yere suçlu ilan edilenlerdir. O da içinizden biridir. Asphodel zorbalık gören herkes içindir.

Kanseri yenen Belinay`ın nükseden hastalığı sebebiyle onkoloji hastanesine yatışı yapılır, hayatta kalma ve hayattan kalma sınavı bir kere daha şartları zorlar.

Bir oyunun içindeydik. Satranç. Kimi piyonunu sona gizlerken kimi vezirini tereddüt etmeden ortaya atıyordu. Tek bir hamle bile yenilmeme sebep olabilir, rakibim sıradan birisi değildi. Bazıları piyonlarını sona sakladı, son ana kadar masum gibi duran taşlar. Lakin piyonlar sona ulaştığında ya taçlanırdı ya da uğruna her şey feda edilirdi. Bazılarıysa vezirini erkenden ortaya attı. Kaybetmeyi göze alacak kadar emin olanlar ya da kaybedecek bir şeyi kalmayanlar böyle oynardı. Hamleler azaldıkça sessizlik ağırlaştı. Tahtada boşalan her kare, geçmişte yapılan bir hatıranın izini taşıyordu. Geri dönüş yoktu artık. Her hamle bir öncekinden daha ölümcül, daha acımasızdı. Hamleler azalıyor, oyun bitmeye yakın Hanzira. Ve piyon her şeyi alaşağı ediyor, oyun tersine döndü şimdi. Kim kazanacak? Kim kalacak?

Farklı hapishanelerden gelen farklı hastalıklara sahip hastalar. Onlarca kişiyi öldüren katiller. Farklı acılar çeken, farklı işkenceler gören mahkumlar. Hayatlarını yaşayamayan çocuklar. Katil, mahkum, çocuk. Biz bunlardık. Katilde olmuş, onlarca kişiyi de öldürmüştük. Mahkumda olmuş, onlarca işkence de görmüştük. Çocukta olmuş, çocukluğumuzu da yaşayamamıştık. Şimdi ise, ölmemiz bekleniyordu. Ya ecelimizle, ya cinayetle.

Her şey tehlikeli bir hal almıştı. Beni ona bakarken yakalamıştı. Bana olan ilgisinden nefret ediyordum. Benim kim olduğumu biliyor muydu? Ya da ben onun kim olduğunu biliyor muydum? Benim onun peşinde olduğum gibi, O da benim mi peşimdeydi? ∞ Teyzesinin tahini çıkmasıyla tüm hayatını geride bırakıp sessiz bir kasabaya yerleşen Bengi`yi yeni bir başlangıç bekliyordu. Yolda kaza yaptıkları gizemli çocuğa yardım etmesiyle tüm hayatı alt üst olmuş, hiç bilmediği dünyaya adım atmak zorunda kalmıştı. Ailesini öldüren katilin peşindeyken, kendi içindeki karanlıkla da yüzleşmek zorunda kalan Bengi, artık sadece hayatta kalmak için değil, kim olduğunu öğrenmek içinde savaşacaktır. Çünkü o gizemli çocuk, gündüzleri normal insanken, geceleri kendini bilmeyen karanlığın ikiziydi. -------------------------------------------- Gerilim, kimlik, karanlık bağlar ve psikolojik çözülmenin sınırlarında dolaşan bir ilk roman, karanlığın İkizi.. Bu kitap sizi kendinizden bile şüphe ettirecek.

Birbirini hiç tanımayan 15 kişi bir psikolog tarafından kaçırılıp oyın oynanmaya zorlanır.

Gerçek ailem mi? Kitapta bir sürü olumsuz öğeler vardır. Bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz. Bu açıklamayı bilerek okuyun! Kitap düzenlenecektir!!!

Karşımda gerçek ailem olduğunu söylenen aile vardı yanlarındaki benimle karışıldığı iddia edilen oğlan vardı ve yanındaki adamlar bana nefret dolu bakışlarla bakıyordu ama ben buna alışık olduğum için pek umursamadım bu saçma sapan nefret dolu bakışlara daha çok katlanmamak için çantamdan kulaklığımı çıkarıp şarkı dinlemeye başladım. Ve doktoru beklemye başladık Oysa ben hemen bu lanet hasteneden defolup gitmek istiyordum neymiş dna testi olacakmıs bir anda kapı açıldı ve içeriye doktor girdi elinde dna testiyld bize baktı elleri titriyordu karşıdaki adamları görünce korkudan kaçacakmıs gibi duruyordu ve bu benim çok komiğime gidiyordu sonra testi açtı ve okumaya başladı "evet mirza bey ve toprağın arasın kan bağı bulunmamaktadır"ve aniden karşıdaki çocuk ağlamaya başladı ve doktor yine konuştu "mirza bey ve aren beyin arasın %99,99 kan bağı bulunmaķtadır" ve karşımdaki çocuk daha çok ağlamaya başladı yanındaki abim sandıgım insanlar onu sakinleşmeye çalışıyorlardı ben ise bu görüntüye daha fazla dayanamayarak odadan çıkmaya karar verdim. bu arenin hikayesi

Ünlü yasa altı motor işleri düzenleyen Vidar bir hasta kadın için ölümü göze alacak kadar nasıl bağlanmıştı?

İşlediği suçlar sebebiyle hapse girmemek için Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesine yatırılan Kuzey; terasa çıkmak sebebiyle odasından kaçtığı bir gün, doktoruna yakalanmamak için bir odaya girer. Fakat o odada bir enkaz saklıdır. Kurtarmak, küllerinden yeniden doğurmak isteyeceği genç bir kızla tanışacaktır. İki zıt insan, iki zıt kutup, iki zıt yön. Ve kayıp bir pusula. *** Aptal gibi arkadaşlığımızın aşka dönüştüğü bir ilişki sanacaktım ilişkimizi. O beni kandırmıştı, yalan söylemişti. "Neden araştırmadın? Bunu yapabilecek gücün varken neden beni araştırıp kendin bulmadın, Kuzey?" "Başta çok yoğundum, fırsatım olmadı. Sonrasında da senden hoşlanmaya başladığımda korktum. Doğru olmasından korktum. Ya da daha kötüsü, doğru olmamasından. Çünkü bunun vicdani yükü çok ağır, Badem. Şu an altında kaldığım yükü belki tahmin edersin ama anlayamazsın. Ben mafya değilim ama kötü bir adamım. Kötü adamlar da korkar, sevgilim." Kötü adamlar da korkar. *** *Yoğun miktarda küfür bulunmaktadır, rahatsız olacak kişilerin en başından hiç okumamasını tavsiye ederim. *Cinsel içerikli sahneler uyarıyla beraber bulunmaktadır. *"Kayıp Pusula" adıyla yayınlanmış İLK KİTAP. |1 Mayıs 2021|

İki kadın arasında kalan paragöz bir baba`nın hayatını mahvettiği 3 çocuğu ele almaktadır