Mira Y?ld?r?m hakk?nda herkesin bildi?i birkaç ?ey vard?: Gülümserdi, insanlarla kolayca yak?nla??rd? ve hayat?n?za girdi?inde bir daha eskisi gibi olamazd?n?z.

Umut ise onun hayat?ndaki en güzel tesadüf oldu?una inan?yordu. Ta ki Mira'n?n ard?nda b?rakt??? izler, anlatt??? hikayelerle uyu?mamaya ba?layana kadar.

Kimsenin bilmedi?i bir geçmi?, aç?klayamad??? geceler, saklanan konu?malar ve ortaya ç?kt?kça insan?n içini ürperten s?rlar vard?.

Umut, sevdi?i k?z?n geçmi?ini ö?rendikçe asl?nda onu hiç tan?mad???n? fark edecekti.

Çünkü baz? insanlar s?rlar?n? saklamak için yalan söylemez, kendilerine bamba?ka bir hayat kurarlar.

Peki Mira gerçekten Umut'un a??k oldu?u k?z m?yd?, yoksa Umut'un hayat?na girdi?i ilk andan beri oynad??? bir oyunun parças? m?yd?? Bir insan? sevdi?inizi sanarken, onun sizi neden seçti?ini hiç sorgulad?n?z m??

Aile ortamında gürültülü ve asi bir tip olan Rana`nın arkadaş ortamında anksiyetesi yüzünden zorluklar yaşayıp bunu etrafındaki insanlara yansıtmamaya çalışması yüzünden kötü duruma düşüp zorluklar yaşayan Rana bu zorlukların altından nasıl kalkacak?

Bu kitap, yolda bulduğum bir günlüğü okumaya karar verdiğim andan itibaren başladı. Bazı satırlar sizi keskin bir aynaya bakar gibi rahatsız edecek, bazı satırlar nefesinizi kesecek. Kimseye gösterilmemesi gereken bir iç döküş, ama artık durduramıyorum: Kendisinden nefret ettiği anlar, boğulmuş hisler, "yetersizim" diye tekrarlanan kelimeler... Bunu okurken bazen kendinizi sorgulayacak, bazen bir parçanızı bulacaksınız. Okumaya cesaret ederseniz, yalnız olmadığınızı fark edeceksiniz. Ama uyarıyorum: Bu kitap, rahatlatmaz. Sadece gerçeği gösterir. Ve evet, yazım hataları var. Kasıtlı. Parantez kapatmayı unuttuğum satırlar bile. Çünkü bu, her şeyi mükemmel yapamayacağımız gerçeğinin bir yansıması.

"Seni ilk gördüğüm andan beri bir bakteri misali içime sızan, beni tüketen duygularda boğuluyorum. Bana aşkın en saf halini hissettirirken niye bana bu kadar uzaksın Minho? Sadece lütfen ELİMİ TUT, çünkü buna her şeyden çok ihtiyacım var, sana herkesten çok ihtiyacım var..."

Kim anlar ki kalbimdeki fırtınayı Kim duyar ki sessiz çığlıklarımı? nefretle yazılmış bir mektubum ben Cümlelerden akan kan gibi...

O güne dair hatırladığım en net şey doktorun dudaklarından firar eden kelimeler bir araya geldiğinde Asaf`ın dehşetle bakan bakışlarıydı. O ana kadar gözümde süper kahramandan farkı yoktu. Asaf benim için yenilmez bir adamdı fakat benim dünyamda kahramanlar çaresiz kalmaz ve ağlamazdı. Ama Asaf hem çaresiz kalmıştı hem de ağlıyordu. Aylardır benimle beraber gözyaşı döküyordu. Ağrılarım katlanamayacağım kadar çok oluyordu ve biz sadece çaresizlikten birbirimize sarılarak ağlıyor, acılarımın bir an önce dinmesi için dua edebiliyorduk. •Yayınlanma tarihi: 15 Eylül 2023•

Yüzünde bir yara izi olduğu için kendi içine kapanan Melek, Aras ile tanışır. Hayatının iyi kisini mi yoksa keşkesini mi bulduğunu ona zaman gösterecektir...

Zenya... Henüz 17yaşında olan, 15yaşındayken insanların zihin seslerini duymaya başlıyor. Ebeveynleri bir küs bir barış düzensiz bir hayat sürüyor. Neredeyse hiç arkadaşı yok, karanlık bir gecede tanıştığı siyah kedisinden başka... Sirius.. O hep zenyaya aşıktı , sanki zenya için vardı. Yaşadıkları o tuhaf günden sonra zenya ona sanki hiç varolmamış gibi davranıyor. Bakalım sirius tekrar zenyanın hayatına dahil olabilecek mi?

Yoshida Haru henüz 17`sinde bir gençtir. Son 3 yılını ablası ile yaşayan Haru, pro gamer olmanın yanı sıra lise 3. Sınıf öğrencisi olarak sıradan ve düz bir hayat yaşamaktadır. Hayatının böyle sürüp gideceğini düşünerek yaşayan Haru tâki "o" kişi ile tanışana kadar herşeyin değişeceğinden habersizdi...

Yüzünde bir yara izi olduğu için kendi içine kapanan Melek, Aras ile tanışır. Hayatının iyi kisini mi yoksa keşkesini mi bulduğunu ona zaman gösterecektir...

Okul takımının kaptanı ve okulun zorbası Ayaz Demirtaş ve anksiyetesi olan nida Arslan`ın aşk hikayesini anlatıyor

Sırtımda hissettiÄŸim bir kaç parmakla bilincim yerine gelmiÅŸ olacak ki sertçe sırtımı iten parmakların sahbinin sesini duymaya ve algılamaya baÅŸladım. "Uyan artık uykucu denek! Geç kalacaksın!" Arkamda ayakta dikilmiÅŸ beni uyandırmaya çalışırken bir yandan da söylenmeyi ihmal etmeyen Arya'ya döndüm.

"Yaşamak ve yaşadığını sanmak… İşte tüm mesele bu. Hep dilimdeydi bu cümle, ama bir gün tam da hayatımın dönüm noktasında gerçek olup omuzlarıma ağır bir yük gibi çökeceğini bilmiyordum. Hikâyeme hoş geldiniz. Ama lütfen, gülümseyerek gelin. Benden eksik olan şeyi getirerek…"