Onun adı Rama. İnsanlığın var oluşundan beri gölgelerde yaşayan, dualarda lanetlenen, korkunun kendisiyle özdeşleşmiş en eski düşman. O, çağlar boyunca değişen yüzlere, yıkılan medeniyetlere ve unutulan isimlere tanıklık etti. Ölüm onun oyuncağıydı; ama aynı zamanda alt etmesi gereken bir şah. Çünkü Rama için ölüm bir son değil, sadece kazanılması gereken bir savaştı. Ateşten yaratıldı. Yakmak, yok etmek ve geride kül bırakmak onun doğasında vardı. Fakat hayat, en büyük çelişkisini tam da burada yazdı. Bir varmış, bir yokmuş. Zamanın henüz bir adı yokken, geceler gündüzlere itaat etmezken, ateş kendi gölgesinden bile korkmazken bir cin varmış. Ölümle oyunlar oynar, kaderle pazarlık eder, dünyayı bir satranç tahtası gibi izler dururmuş. Bir de insan varmış. Topraktan yaratılmış, şefkatli, kırılgan ve ölümlü. Ve hiçbir masalda yazmaması gereken bir şey olmuş: Ateş, toprağı seçmiş. Bu seçimle birlikte dünya sessizleşmiş. Kehanetler yön değiştirmiş.Çünkü ilk kez bir iblis, yok etmek yerine yaşatmak istemiş. O andan sonra hiçbir şey masum kalmamış. Çünkü ateş seçimini yaptığında, geriye yalnızca KÜL ya da İZ kalırmış.

Cevher, Galata Müzesi`nde güvenlik görevlisi olarak ilk iş gününe başlamıştır. İlk günün gecesinde uykuya dalıp geçmişin dehlizlerinde kendini bulmuştur. Zaman, ayrıcalıklı davranıp Cevher`i her gece başka zamana götürüp ondan bulmasını istediği tablolar için görev verir. Peki, Cevher bu süreçte zamanın dehlizlerinde kayıp mı olur, yoksa kahraman mı?

Günümüzün teknoloji bağımlısı genci Alisin dijital dünyadan kopup kendini aniden fantastik Sarkofya Krallığında bulmasını konu alır.

... Bazı aşklar üniversite bavuluna sığmaz. Bazıları büyüdüğün mahallenin sokak lambasında asılı kalır. O, gitmeye gün sayarken kalbi çoktan bir yerde kalmıştır. Aynı kaldırımlarda yürüdüğü, aynı gökyüzüne baktığı bir adamda... Çocukluktan gençliğe uzanan o ince çizgide, masum bir bakışın nasıl derin bir sevdaya dönüştüğünü kimse fark etmez. Belki o bile. Bu bir mahalle hikâyesi. Duvarlarına isim kazınmış, akşamüstü rüzgârında saçları savrulmuş, pencereden pencereye taşınmış sessiz duyguların hikâyesi. Ama bazı aşklar karşılık bulmaz; sadece insanın içinde büyür. Ve bazen en çok sevdiğin yerde en çok yalnız kalırsın. "Aykırı Çiçeği" Bir genç kızın, kalbini geride bırakıp yürümeyi öğrenirken yavaş yavaş kadına dönüşmesinin hikâyesi. ...

(Zamanın Çizgileri Serisi - 2. Kitap) "Her son, aslında başka bir zamanın tohumudur." Doğa ve Thomas’ın yok oluşuyla son bulan hikaye, aslında yalnızca başlangıçtı. Yok edildiği sanılan makine, ardında kusursuz bir sessizlik değil, görünmeyen bir hata bıraktı. Zamanın dokusunda açılan o ince çatlak, geçmişi, kimlikleri ve kaderi birbirine karıştırdı. Şimdi, yanlış bir hayatın içinde uyanan bir kız var. Herkes onu Sena olarak tanıyor. Ama bir mektup, unuttuğu bir ismi fısıldıyor: Lena. Sekiz parça, sekiz farklı dehliz ve zamanın ipliğini kesen bir kadın... Zamanın Çizgileri efsanesi, küllerinden doğan yeni bir karakterle ve tarihin en büyük hatasını düzeltmek için çıkılan bu soluk kesici yolculukla devam ediyor.

İnsanlar düzeni bozdu ve tüm büyüyü kendilerine istediler,büyüyü aldılar ama zamanı kaybettiler.Kaybolan zaman ise huzuru bozdu ve topraklar üç adaya ayrıldı.Alderomin,Algedi ve Alkurah.Ve her şeyin sonunda adaların en güçsüzü Alkurah adasından bir kız,tıpkı onun gibi bu düzene karşı bir korsanla zamanı bulmak için yola çıktı.

Bazı insanlar hayata bir adım geriden başlar. Sevilmeden büyümek, ait hissedememek ve her gün biraz daha eksilerek yaşamak… bunu sadece yaşayan bilir. Bu hikâye, küçüklüğünden beri sevgiyi hep uzaktan izleyen bir kızın hikâyesi. Sustuğu için anlaşılmayan, güçlü durduğu için yaraları fark edilmeyen bir kızın… Ama her karanlığın içinde bir ışık vardır. Onun ışığı ise ikiz kardeşiydi. Bazen bir insan, bütün dünyaya bedel olur. Herkes sırtını dönerken elini bırakmayan, en çok sustuğunda bile seni anlayan biri… İşte bu hikâyede o kişi, onun ikiziydi. Birbirine tutunarak büyüyen, yaralarını birlikte taşıyan iki kız kardeşin; gerçek ailelerini, geçmişlerini ve aslında kendilerini bulma yolculuğu… Bu sadece bir aile arayışı değil. Bu; kırılmış bir kalbin yeniden atmayı öğrenmesi, yarım kalmış bir çocuğun kendini tamamlaması ve sevginin gerçekten ne demek olduğunu anlamasıdır. Belki de bazı insanlar ailelerini doğdukları yerde değil, kalplerinin ait olduğu yerde bulurlar. Ve belki de gerçek aile… seni en çok seven kişidir.

Eskici bir adamla nazende bir kızın kesişen yollarını anlatan bir hikaye

Ruhundaki karanlık tarafa fedakarlıklar vererek aydınlık tarafını hayatta tutmaya çalışan bir adam ve adam`a adanmış bir ruh... Hiçbirşeyden habersiz diyarsız kalmış bir kadın... Ruhuna ulaşmak için herşeyi göze almış bu adamı kim durdurabilir peki?

Bir savaş silüeti belirsin göz çerçevenizde... Öyle bir savaş olsun ki bu savaşta her mahluk olsun içinde; bazıları sabahı beklesin, bazıları akşamı. Gülü seven de olsun, sevmeyen de; zamanın tutsağı olan da olsun, hür olan da. Gelincikleri solduran da olsun, yaşatan da... Bazen doğan güneşini dağıtsın taçlarına, bazen de bir gökyüzü kaplanı gibi yıldırımlar estirsin tüm cihana. Hatırladın değil mi savaşı? Sen bu savaştaki masum bir gelinciksin; seni ölü kılan şeyse, fanusun içindeki zaman zincirleri oldu.

Bir kaza gecesi bedeni buggünde kalırken ruhu asırlar öncesine savruldu Uyandığında Osmanlıdaydı ve burada ona yabancı gözüyle bakılmıyordu Çünkü bu zaman onun kalbinin zaten ait olduğu yerdi Zamanın Emaneti Âit olmadığı bir dünyadan âit olduğu zamana çağrılan bir kızın hikayesi Bazı uykular vardır Asırlık uyanışlara gebe olan

⏳Eczacı Hâle aylar süren baş ağrısı için tomografi çektirir.. ⏳Ama o tomografi cihazı değil zaman makinesidir.. ⏳Gözlerini açtığında kendisini Osmanlı sarayında şifacı olarak bulur..

192 gün. Kimse fark etmedi. Gülüyordu. Konuşuyordu. Yaşıyor gibiydi. Ama zihninde her gün yeni bir çatlak oluşuyordu. Bir insan kaç gün dayanabilir? Ve kırıldığını kim anlar? Bu bir çöküş hikâyesi değil. Bu, içindeki karanlıkla yüzleşme hikâyesi.

"Söylesene çilli aynı mahallede gözümün içine baka baka nasıl gittin onunla?" "Söylesene Turan bu evcilik oyunu ne zamana kadar sürecek?" ❤️‍🩹 Manevi dayısının oğluna hisler besleyen Umay Ece, Manevi halasının kızına aşık olan Turan Efe. - Başlama tarihi : 07.02.2026

Eylül, saçını pembeye boyayıp annesine sürpriz yapmaya giderken, hayatının en büyük sürprizini kendisi yaşar. Bahçede beliren gizemli bir solucan deliğine düşer ve gözlerini açtığında bambaşka bir dünyadadır: Osmanlı İmparatorluğu. Modern dünyanın lafını esirgemeyen, asi, enerjik kızı Eylül; artık ipek kaftanların, hanların, çarşıların ve mehter seslerinin içindedir. Ama bu sadece bir zaman yolculuğu değildir. Eylül`ün saçındaki sıra dışı renk, gözlerindeki altın parıltı ve beraberinde gelen uğursuz görünen kedi Şanziment, eski bir sırrı uyandırır. Osmanlı`da Eylül`ü bekleyenler: Onu cadı sanan sipahiler, Gizli bir tarikat, Asırlar öncesinden gelen bir kehanet, Ve kaderini tamamen değiştirecek biri... Eylül hem eve dönmenin yolunu bulmak, hem de geçmişin karanlık sırlarıyla yüzleşmek zorundadır. Ama sorular bitmez: Solucan deliği neden açıldı? Bu dünyada Eylül`ün rolü ne? Ve altın gözlü kız... gerçekten yalnız mı? Pembe saçlı bir kızın Osmanlı`da başlattığı macera, bir sırra dönüştüğünde hiçbir zaman çizgisi eskisi gibi kalmayacak.

Hadi ama! bu da olmuş olamaz? Allahım allahım isyan etmiyorum.valla bak gebertecem seni aşağılık pisi,tel tel yolacam o bıyıklarını" GEL ÇABUK BURAYA" "Abla ordan değil sağa gitti rafık" Ula rafık ula rafık salandırmazsam seni balkondan bana da gökçe demesinler ha sakin ol gökçe o sadece bir hayvan rızkının peşinde ,düşünebilen bir canlı değil,iç güdüleriyle hareket ediyor. Kimi kandırıyorum ben ya Apartmanın önüne çöktüm başımı avuçlarımın arasına alıp çaresizce beklemeye başladım .ağlamayacaktım en azından şimdilik "SENİN O KUYRUĞUNU KÖPEKLERE YEDİRECEM .BİTTİN SEN OĞLUM!!" Sokak ortasında bağırıyordum resmen kalleş bir kedi ; aşağılık rafık yüzünden rezil olmuştum tüm mahalleye tavşanımı boğazlayıp kaçmıştı resmen kaşla göz arası sahibi peşine düşmüştü ben de oturmuş kara haberi bekliyordum Nazmiye anlaşan , sonra yukarı çıkıp avaz avaz ağlayacaktım .can yoldaşım gitmişti benden sonuçta muhtemelen markete giderdim sonra helva kavurmam gerekecekti bir de .

Bazı gerçekler karanlıkta kalmak için vardır. Sisli sokaklarda herkesin sakladığı bir geçmiş, herkesin sustuğu bir sır vardır. Aynı kaderde yolları kesişen altı hayat... zamanın bile iyileştiremediği yaralar ve kaçınılmaz bir bağ. Zaman her şeyin ilacı mı, yoksa bazı büyüler ve aşklar yalnızca karanlıkta mı filizlenir? Bu hikayede geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

2082 yılında suçluları taşıyan, onları tarihin en kötü zamanlarına terk eden bir trende kaderleri görünmez bir iple bağlanmış iki mahkumun hikayesi.

Geçmişe gitmek gerçekten mümkün müdür?

Zaman her şeyin ilacı olarak bilinir. Ancak her ilaç gibi bu ilacın da içileceği zamanı sadece kendi belirler... Annesini kaybeden Karmen birden bire kendisini öldü zannettiği anneannesinin evinde bulur. Anne annesinin evinde bulduğu gizemli kitap türlü bilmeceler ile zamanı düzeltmek için karmen`ni geçmişe götürür. Hayatı yeterince karmaşık olan Karmen, onu geçmişe götüren kitap ile daha da karmaşık bir hal alır.

Ada 30`lu yaşlarına yaklaşan ancak hayatının tadını hala anlayamayan tarih öğrencisi genç bir kadındır. En yakın arkadaşı Leyla`nın kaybolması hayatının çöküşünün başlangıcı olur. Evine gelen bir kasetçalar ile zaman yolculuğu yapar ve hayatı sonsuza dek değişir. Ancak bilmediği çok şey vardır. Özellikle de yaşanmışlıklar konusunda.

Marsilya`da bir uğultu, kılıçların kör sesi, Onun avuçlarında söndü bir devrin nefesi. Dünya kan kokuyordu, Christian`ın kucağında bir okyanus soluyordu. .... ​İki yüz seksen dokuz kış geçti üzerinden, Ruh çekildi hayatın o buz tutmuş yerinden. Bir kalp ki soğumuştu, taş kesilmişti yasla, Isınmaz sanılıyordu, uyanmazdı bir daha asla. Ölüm bir Rönesans, yeniden doğuşun adı, Küllerin arasından sızdı o eski tadı. Gözler mi aynı? O bakış mı? Bilinmez... Bu kaderin oyunu mu, yoksa silinmez bir iz mi? ​Yoksa bu, acının en tatlı, en kanlı düşü mü?

Osmanlı aşığı bir yirmi birinci yüzyıl kızı hiç beklemediği bir anda kendisini hep hayalini kurduğu Osmanlı döneminde bulur. Aklına bilmeceler bırakan isimsiz bir ihtiyar sürekli bir gelip sonra kaybolurken bir de kaderleri caminin imamı ile yanlışlıkla birleşir. Hafsa bu kadar çok şeyin arasında kendi zamanına nasıl dönecektir? Ya da dönebilecek midir?

“Biz o gün ilk kez otobüste karşılaştık ben üniversite de hazırlık bölümünde okuyordum o ise üniversite 2. sınıfın öğrencisiydi…” ~Onu ilk gördüğüm an kalbim de sanki bir şeyler kıpırdandı bu duyguya şaşırmıştım çünkü uzun bir zamandan sonra ilk defa böyle hissetmiştim. ~O ise benimle bir kaç saniyelik göz teması kurup ilerlemişti…

Yanlışlıkla zaman da yolculuk yapıp geçmişe gelen arkadaş grubu ve orada tanıştıkları yeni arkadaşları