Yıllar önce kavga eden liseli iki genç yıllar sonra Hakkari Çukurca`da biri Üsteğmen, diğeri Yüzbaşı olarak karşılaşırlar. Ciddi ve derin temeller üzerine kurulacak aşkları sayesinde bütün sorunları birbirlerine sığınıp aşacaklar. Peki ya sonları mutlu mu olacak?

3 aylik bir kitap olmasıni planlıyorum 2.sezon başlayana kadar yani... bayılarak yazıyorum umarım beğenirsiniz

Burası dağ ile denizin çarpıştığıyer Burası Karadeniz düşman iki köy

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

"Biri Roma`nın hiç sönmeyen ateşi, diğeri Kayı`nın sarp kayalara çarpan fırtınası..." Söğüt`ün ayazı yerini baharın ilk müjdesine bıraktığında, kader iki ayrı dünyayı tek bir dere kenarında birleştirdi. Bir tarafta Kayı`nın izzetli kızı, kılıcı namusu, bakışı vatanı olan Fatma; diğer tarafta Roma`nın yenilmez komutanı, yüreği buz tutmuş heybetli Flavius. O gün atılan bir ok, sadece bir Moğol nökertini değil, iki düşman kalbi de tam ortasından vurmuştu. Bir bakışta başlayan o sessiz yemin, Bizans`ın soğuk zırhları ile Türkmen obasının kutsal ateş arasına ekilen yasak bir tohumdu. Ve sonra... Araya kan girdi. Araya surlar, dualar ve diller girdi. Yıllar birer birer takvimden dökülürken; biri Roma`nın en keskin kılıcı oldu, diğeri obasının elif gibi dik duran hatunu. Biri Bursa`yı canı pahasına savunmaya yemin etti, diğeri o kaleyi fethetmeyi düşleyen bir neslin evladıydı. Şimdi, aradan geçen koca bir ömürden sonra, kader onları tekrar karşı karşıya getiriyor. Ama bu kez çiçekli kırlar yok; barut kokusu, kılıç şakırtısı ve kuşatma altındaki bir şehrin feryadı var. Yüreğe düşen bir isim, bir imparatorluğun kaderini değiştirebilir mi? İmanın ve sadakatin sınandığı bu meydanda, aşk kendine sığınacak bir kale bulabilir mi? "Gözlerini benden kaçırma Fatma... Ben o oku attığım gün, seninle birlikte kendi kaderimi de vurdum."

Eski dönem Anadolu hikayesidir 🌷 "Oyun mu oynadın bana?! Ben zaten yaralıydım... Bana bunu neden yaptın?!" "Yapmadım! Evet. Başta öyledi... Sonra..." "Can yakmak mıydı amacın? Mahir`in canı yandı mı bilmem ama benim canım yandı benim canımı yaktın! Kalbimi kırdın. Beyoğlu..." Hayatı acılarla, zorluklarla geçen gencecik bir annedir Mihriban. Hayat ona ne kadar acı yüzünü gösterse de bir gün mutlu olacağının hayalinden vazgeçmemiştir. Yeni sayfalar açacağını umarken hayat onu bir intikam oyununun içine dahil eder. O oyun yüreği intikam ateşiyle harlanan bir Beyoğlu tarafından oynanır. Bilinmeyen birşey vardır ki o oyun ikisininde kaderi olacaktır... Ateşlerin ortasında kalmış kuru toprağa sıkıca tutunan bir ayçiçeğinin hikayesi 🌻

Tutku yakar. Ateş kül ederdi. Bir Karadeniz Masalı Alev Turalı 🕯 Rüzgâr Arçil Bu hikayedeki kahramanlar ve olaylar kurgudan ibarettir.

"Bazı erkekler kuralları yıkar, bazıları ise kuralların ta kendisidir; onun hayatına girmek, sonu baştan belli olan mükemmel bir günaha gözü kapalı yürümek demekti." Alparslan, sevilmeye hiç layık olmayan bir adamdı. Frezya, dünya üzerinde sevmeyi en iyi bilen kadındı. Kaderin çarkları siyahı beyaz ile yıkamak için aynı yönde milyonlarca yıl dönüp durdu. Erkek, kadını hiçbir zaman tam anlamıyla hak etmedi... "Dünyadaki tüm kadınlar onun bir gülüşüyle diz çökeceğini sanırken, o aslında kendi inşa ettiği kusursuz ve yasak krallığın tek hükümdarıydı. Belki de tüm kadınlar sadece bunun için dizinin dibindeydi."

İnsanların hatası yüzünden ödenen bir bedel olabilir miydi insan? ... "Sen benim için bedel değil şükür sebemimsin." Adam bunları dışından söylemeyi isterdi. ...

MAFYA KURGUSUDUR !!!! (artı onsekiz) Mafya kurgusu olduğu için belirli silahlı veya çatışmalı bölümler olabilir bu yüzden +dır.. Cinsel unsurlar bulundurmaz. Kalbinde eğer bir filiz yeşerirse onu kökünden kopartamayacağını bile bile yeşertirsin o filizi ama ya kökleri zehir saçıyorsa işte o zaman bu hayat zehirli bir iğne gibi gelir küçük bir acısı ama büyük sonuçları işte bu yolculukta bunu anlatıyor yanlışlıkla toplağa atılan bir tohumdan çıkan filiz anlaşılmadan ama büyük acılar ve sonuçlar doğaracak belkide aşk duygusunun ne olduğunu öğretecek bu hikayeyi yavaş yavaş filizlendirmeye sizde ne dersiniz. (Elviranın hikayesine hoş geldiniz:) İyi Okumalar :)

"Serdar benden bunu isteme! Senin olduğun bölgeyi nasıl bombalayacağım?! Uzaklaş hemen!" "Bu bir emirdir. Koordinatı imha et," dediğinde benim dediklerimi duymuyordu. "Eğer bunu yapmazsan bir tim şehit olacak üsteğmenim! Senden zor bir şey istiyorum. Çok özür dilerim ama bunu yapman lazım sevgilim. Önce vatan. Sonra sen." Telsiz bağlantısını kopardığında elimde sadece aldığım emir kalmıştı. Sevgilim benden onu öldürmemi istiyordu. Kendi canımın olduğu yeri imha etmek için emir almıştım. Parmak ucum düğmeye yaslandığında, ilk defa elim titredi. Derin birkaç nefes aldığımda, o büyük sesi duydum. O bomba o koordinata değil, benim kalbime düşmüştü. 🥀 Kaybetmenin ağırlığı, suçluluğun sesi ve yüreğine düşen yük... hepsi onunla kaldı. Gökyüzü bir kez daha onu sınayacak; geçmişle yüzleşecek ve hayata tutunmayı öğrenecek.Şimdi tekrar ayağa kalkmalı, göğe bakmalı ve belki, yeniden sevebilmenin yolunu bulmalı.. "Önce vatan... sonra sen." Bir yıl dokuz ay önce sevdiği adamın olduğu bölgeyi bombalamak zorunda kalan F-16 pilotu Asena Parla ve o telsizdeki enkazı ayağa kaldırmaya gelen hırçın Yüzbaşı Yağız. Bu hikaye; aşk, fedakârlık ve görev bilinciyle gökyüzünde çarpışan bir kadının hikayesi. ***GERÇEK OLAY, KİŞİ , KURUM VE KURULUŞLARLA İLGİSİ OLMAYIP TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜ OLAN KURGU BİR HİKAYEDİR.***

Biri yaşatmak için yemin etmiş bir `Ahu`, diğeri ölümü göze alarak sınır bekleyen bir `Gölge`... Hakkari`nin dumanlı dağlarında, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o buz gibi şafakta, iki kader ilmek ilmek birbirine bağlandı. Bir tarafta; meslek aşkıyla düştüğü pusuda, vatanı için kendi canını bir mühimmat odasında ateşe vermeye hazır Doktor Asena. Diğer tarafta; rüyalarında gördüğü o gizemli gözlerin peşinde, yüreğindeki korla dağları deviren Yüzbaşı Korkut. Biri ölümü bir kurtuluş, diğeri ise o bakışları bir yeniden doğuş sayıyor. Askeri disiplinin çelikten soğukluğu, imkansız bir aşkın yakıcı ateşiyle buluştuğunda; dağlar dile gelecek, sırlar açığa çıkacak ve buz tutmuş kalpleri sonsuza dek birleştirecekti. Bu, sadece bir kahramanlık öyküsü değil; bir rüyanın gerçeğe, bir feryadın zafere dönüştüğü, sınırın tam sıfır noktasında yazılan bir kader destanı.

Olmadık yerde olmadık zamanda kapını çalıyorsa aşk, onu içeri buyur etmekten başka şansın yoktur.

Arslantaş ve Bozkurtay… İki soy. Tek kader. Tek gerçek. Ya birlikte yükselecekler ya da birlikte batacaklar. Ailesinden koparılan bir çocuk, yıllar sonra geri döndüğünde geçmiş sandığı hiçbir şeyin gerçek olmadığını öğrenir. * Kurgu şahsıma ait. İsim ve kurgunun hiçbir şekilde kopyalanmasına izin vermiyorum. Kapak fotoğrafı ChatGPT tarafından tasarlandı.

Ha da sevdaluk ❗Karakter isimleri ve tanımlamaları Efe Hazaroğlu:başrol. Karadeniz`in hırçın oglanlarinin başında gelir.Normalde komik ve eğlencelidir ama eğer damarlarına Basarlarsa önce o sarı saçlari parlamasını bırakır ,o mavi gözleri aniden kirmizilaşir ondan kaçmaniz tavsiye edilir... Feride Furtan :Başrol. Karadeniz`in inadı kızın ruhuna işlemiş dercesine inadı var.Onun inadı karşısında efe’nin siniri ne ki...Hele bi inadı tutsun o siyah saçlarini savurur ve siyah gözlerini sizin uzerinize diker... Asiye Furtan:başrol Feride’nin kız kardeşi.Ablasindan pek bir farkı yoktur ayrıca Asiye sarı saçlı Kara gozleri ile tam bir ergendir... Baran Hazaroğlu:başrol Efe’nin kuzeni.O sarı saçlarına her gün jöle sürüp gezen yeşil gözleriyle insanları küçümseyen tam bir ergendir... Zeynep Furtan: Feride`nin annesi.Tam bir Karadeniz kadını, Feride ve Asiye’nin canına okur o mavi gözlerini kızlarının üzerinden ayırmaz birde o siyah saçlarina bandanalari takar ve iki kıza sahip ve kocası tarafından ihanete uğramış kızlarını tek büyütmüş bir Karadeniz anası olarak kızlarını Hazaroğlularin yanına yaklaştirmaz... Hızır Hazaroğlu:ah sevdalusuna kavuşamayip görücü usulü evlenen ve boşanan o adam.Saçlari beyazladi ama hâlâ tek derdi sevdalusu o siyah gözlerine bile artık gözlük takıyor... ❗ Yardımcı karakterlerimiz bulunmaktadır ama şuan kadroda yoklar ileride sizlerle olacaklar. Hikayenin konusuna deginmedim bu kadar spoi yeter...

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

"Kimsesiz hisseden, kimselere ithafen... Unutmayın kimsesizlerin de kimseleri vardır." ★ Çözülmemiş bağların ardında gizlenmiş ne sevdalar dostluklar veyahut kan bağları vardı kim bilir? Üç kişiydiler bu hikâyenin başında. Birbirlerine bir soluk uzaklıktaydılar fakat yabancıydılar birbirlerine. Kilometrelerin ötesinde bir soluktu onunki. Bir adım mesafeyle kaçırdığı hayatının acısıyla sarmalanarak koridorların tozunu attırıyordu her defasında. Kusursuz bir yalanın içinde kaybolmuş kendisine uzatılacak elin hasretiyle tutuşuyordu bir mum gibi. Doğumunu bile omzuna yükleyen kendisini bir suç gibi gören bir adam vardı, bir kadına sevgiyi bilmeden sevgiyi öğretmişti. Ölmeyi yeğlediği bütün her şeyden sonra nefes alacak bir bedene ihtiyaç duyduğunun farkına varmış ve nefeslenmek için yolunu sonlandırıp kalakalmış bir adam. Onlar koca kalabalıklarına kimsesizliklerini sığdıran kimsesizlerdi. Onlar tek bir adama baba diyerek bir kez olsun o adamı görme şansına sahip olamamış kimsesizlerdi. Onlar herkesten uzakta birbirlerine tanıdık olan yaralı ruhlardı. Yaralı ruhlarına deva kendileri olmuşlardı. Kimsesizlerin de varlığına şükrettiği kimseler vardı. ... Kimsemiz olmaya hazır mısınız? ... Yazılış Tarihi: 04.08.2023 Final Tarihi: 12.11.2025

Lina, geçmişi geride bırakmaya çalışan ama geçmişe aşık genç bir kızdır. Bir gün tesadüfen bulduğu eski ve gizemli bir kitap, hayatını tamamen değiştirir. Kitabın sayfalarını çevirdiği anda kendini yıllar öncesinde, ait olmadığı bir zamanda bulur. Bu yabancı dünyada karşısına Victor çıkar. Victor, geçmişin içinde yaşamayı seçmiş, kayıplarının ve anılarının arasında sıkışıp kalmış bir gençtir. Zamanla yolları kesişir, dostlukları aşka dönüşür ve ikisi de birbirlerinde eksik kalan parçalarını bulurlar. Fakat zaman, her aşkın karşısındaki en acımasız engeldir. Lina ait olmadığı bir geçmişte yaşamaya çalışırken, Victor geleceğe ulaşamayacak kadar geçmişe bağlıdır. Birlikte geçirdikleri her gün onları birbirlerine yaklaştırırken, kaçınılmaz sona da biraz daha yaklaştırır. Geçmişe âşık Lina ve geçmişte yaşayan Victor`un hikâyesi zamanın, anıların ve vazgeçemediğimiz insanların hikâyesidir. Çünkü bazı aşklar mesafeler yüzünden değil, zaman yüzünden imkânsızdır.

Mardin’in kadim taş duvarları arasında yankılanan bir intikam çığlığı... Ve o çığlığın ortasında, nefesi celladının ellerinde kesilen ürkek bir sevda. Barzan Karadağ... Omuzlarında aşiretin ağır yükü, kehribar gözlerinde amansız bir intikam ateşiyle yanan, nuh deyip peygamber demeyen taş kalpli bir ağa... Bir tarafta törenin ve imkansızlıkların gölgesinde tek bir kelime etmeden, sadece bir reyhan dalının kokusuyla nefes alan gizli sevdalar... Diğer tarafta nefesi kesilecek kadar korktuğu adamın tek bir nefesine muhtaç olan körpe bir can… Evin, o uçsuz bucaksız uçurumun kıyısında ölümün kucağına doğru devrilirken, Barzan’ın o aşılmaz taş duvarlarında ilk kez bir çatlak açılacaktı. Ama bu çatlak, intikam ateşini söndürmeye yetecek miydi? Yoksa Karadağların amansız kini, o yeşil gözleri de karanlığa mı gömecekti? Dahlia`nın kaleminden. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Diyarbakır`ın toprağı alev, Karadeniz`in suyu hırçın. Barlas Karan, Diyarbakır`da doğmuş bir fırtına. Elvin Bade, Ordu`dan kopup Diyarbakır`a savrulmuş bir dalga. Kardeşi kaçırıldı. Namusu çiğnendi. Mecburiyetten doğan bu evlilikte, ikisi de birbirinin düşmanı olmalıydı. Ama kader, "İki Şehrin Yazgısı"nı tek bir ateşe yazdı... Barlas Karan Arsoy Elvin Bade Sancaktar ...

Seversin bence, gel.

Kalbini altı yıl sonra öğrendiği ihanetin üzerene aşka kapatmak üzere olan kadının karşısına çıkan adam ve kapıları kapatmasını engelleyemece çalışmasını anlatan sıcak bir askeri ve mahalle kurgusudur.

Yazgıya Atılan Düğümün Hikayesi... Zinar aşiretinin ağası Viran Zinar Sipanların büyük torunu Afşin`i isteyecek zannederlerken asıl isteyecekleri kişi Nalin Sipan`dır. Fakat Nalin bu evliliği onaylamaz ama kader bir şekilde ağlarını örer.

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.