Açıklama istiyormuşsunuz, sebep? Kendimi açıklamayı beceremem bu kadar ciddiyet bu bünyeye çok. Kısa ve öz ben Lale Afyon...

Hilal : Allahtan bir ara ondan hoşlanır gibi olduğumu bilmiyor Hilal : Ya ALLAH nerden aklıma geldi ya Hilal : Tövbe estağfurullah Hilal : Kanka sen bu mesajı sil yine ne olur ne olmaz yerin kulağı var chati var 0533 *** ** ** : Çok geç Hilal : Ne demek çok geç dur ben sileyim 0533 *** ** ** : Okudum artık Hilal : Tamam onu demiyorum ki ben 0533 *** ** ** : Hani şu dondurma yemeye izin vermeyen kardeşine o yaşta karışan hoşlanır gibi olduğun kişi okudu 0533 *** ** ** : Silmeye pek gerek kalmadı Hilal : Şaka!!!

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

Yaş farkı içerikli kurgudur. "Yani dün gece, uyumuşum ya ben, şey işte odama..." diyerek gerisini getiremediğimde dilimi ısırdım sertçe. Utanç ısısı tüm yüzüme büyük bir hızla yayılmaya başladığında niye onunla bunu konuyu konuşmak için çalışma odasına kadar geldiğimi sorguluyordum. Ah merakına yenik düşen salak kafam. "Evet, pamuk prenses bir türlü uykudan uyanamayınca ben de çareyi yatağa taşımakta buldum." Tane tane vurgular gibi söyledikleriyle transa girmiş gibi onu dinliyordum. "Ama prens pamuk prensesi öperek uyandırıyordu, yatağa taşımıyordu ki." Dediklerimi idrak ettiğimde gözlerimi şaşkınca açarak kalakalmıştım. Düşündüğüm şey benden bağımsız dudaklarımın arasından uçup gittiğinde kendime küfr ettim. Sesli düşünmem utanç yüzünden domatese dönüşmeme neden olmuştu. Dilinin ayarını sevsinler senin Maysa... Karşımdaki adamsa dudaklarını kıvırarak tepki vermişti söylediğim şeye. Gözlerimi kaçırdım. Off, nasıl bakacaktım şimdi ben onun yüzüne? "Bir dahaki sefere prensin yolundan ilerleyeceğimden emin olabilirsin." Alaylı sesiyle dedikleriyle iyice şaşkına dönerek gözlerimi gözlerine çıkardım. Maysa❤Esat

Bembeyaz bir karın üzerine düşen tek bir leke, iki darmadağın hayatı geri dönülmez bir karanlığa sürükledi. Şimdi ya o lekenin yalanlarıyla yanacaklar ya da geçmişin kirli beyazında birbirlerini yok edecekler.

Kalbini altı yıl sonra öğrendiği ihanetin üzerene aşka kapatmak üzere olan kadının karşısına çıkan adam ve kapıları kapatmasını engelleyemece çalışmasını anlatan sıcak bir askeri ve mahalle kurgusudur.

Üsküdar da bulduğu bir mendille şansını arayan yarı Fransız bir gezgin, kaderinin elinde ki son lokumda saklı olduğunu bilmiyordu. Şansı lokumda mıydı? Yoksa hem lokumunu hem de kalbini çalan adamda mıydı, öğrenecekti. Şansını arayanlara..

Tutku yakar. Ateş kül ederdi. Bir Karadeniz Masalı Alev Turalı 🕯 Rüzgâr Arçil Bu hikayedeki kahramanlar ve olaylar kurgudan ibarettir.

Biri yaşatmak için yemin etmiş bir `Ahu`, diğeri ölümü göze alarak sınır bekleyen bir `Gölge`... Hakkari`nin dumanlı dağlarında, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o buz gibi şafakta, iki kader ilmek ilmek birbirine bağlandı. Bir tarafta; meslek aşkıyla düştüğü pusuda, vatanı için kendi canını bir mühimmat odasında ateşe vermeye hazır Doktor Asena. Diğer tarafta; rüyalarında gördüğü o gizemli gözlerin peşinde, yüreğindeki korla dağları deviren Yüzbaşı Korkut. Biri ölümü bir kurtuluş, diğeri ise o bakışları bir yeniden doğuş sayıyor. Askeri disiplinin çelikten soğukluğu, imkansız bir aşkın yakıcı ateşiyle buluştuğunda; dağlar dile gelecek, sırlar açığa çıkacak ve buz tutmuş kalpleri sonsuza dek birleştirecekti. Bu, sadece bir kahramanlık öyküsü değil; bir rüyanın gerçeğe, bir feryadın zafere dönüştüğü, sınırın tam sıfır noktasında yazılan bir kader destanı.

Gençlikte başlayıp 7 yıl önce yarım bırakılan bir aşk hikayesi. Yıllar sonra yeniden karşılaşan iki eski aşık. Kırgınlıklar, pişmanlıklar ve gönül yorgunlukları her şey hala yerli yerinde miydi? Yerindeydi, peki ya aşkları o hala yerli yerinde miydi?

Şehre yakışıklı, havalı, korkutucu ve gizemli bir yabancı gelmiş. Ana kızımız da onun kim olduğunu bulmaya çalışıyor falan filan... Eğer kitabın konusu bu sanıyorsanız lütfen aldığınız yere usulca bırakın. Çünkü bu kitap, bir-iki insana yabancı gelen birini değil; tam 86.092.168 insana yabancı olan bir kızın hikayesi bu. Kim olduğunu değil, ait olduğu yeri bulmaya çalışan bir kızın romanı bu. Bu zalim dünyanın zalim insanlarıyla mücadele eden, herkese yabancı olan... Ben Dalya. Ve bu da benim hikayem. Eğer hala ilgini çekiyorsam buyur, çevir sayfaları. Yalnız... Canının yanmasına, gözyaşlarının taşmasına hazır ol derim. Hala burada mısın sen?! İyi. Benden günah gitti!

"Serdar benden bunu isteme! Senin olduğun bölgeyi nasıl bombalayacağım?! Uzaklaş hemen!" "Bu bir emirdir. Koordinatı imha et," dediğinde benim dediklerimi duymuyordu. "Eğer bunu yapmazsan bir tim şehit olacak üsteğmenim! Senden zor bir şey istiyorum. Çok özür dilerim ama bunu yapman lazım sevgilim. Önce vatan. Sonra sen." Telsiz bağlantısını kopardığında elimde sadece aldığım emir kalmıştı. Sevgilim benden onu öldürmemi istiyordu. Kendi canımın olduğu yeri imha etmek için emir almıştım. Parmak ucum düğmeye yaslandığında, ilk defa elim titredi. Derin birkaç nefes aldığımda, o büyük sesi duydum. O bomba o koordinata değil, benim kalbime düşmüştü. 🥀 Kaybetmenin ağırlığı, suçluluğun sesi ve yüreğine düşen yük... hepsi onunla kaldı. Gökyüzü bir kez daha onu sınayacak; geçmişle yüzleşecek ve hayata tutunmayı öğrenecek.Şimdi tekrar ayağa kalkmalı, göğe bakmalı ve belki, yeniden sevebilmenin yolunu bulmalı.. "Önce vatan... sonra sen." Bir yıl dokuz ay önce sevdiği adamın olduğu bölgeyi bombalamak zorunda kalan F-16 pilotu Asena Parla ve o telsizdeki enkazı ayağa kaldırmaya gelen hırçın Yüzbaşı Yağız. Bu hikaye; aşk, fedakârlık ve görev bilinciyle gökyüzünde çarpışan bir kadının hikayesi. ***GERÇEK OLAY, KİŞİ , KURUM VE KURULUŞLARLA İLGİSİ OLMAYIP TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜ OLAN KURGU BİR HİKAYEDİR.***

Yaşım büyüdü, sevdam çocuk kaldı. Gözlerime bir kez baksa anlayacaktı. Bakmadı. Hep uzaktan izledim onu. Hep uzaktan yandı yüreğim. Altı yıl boyunca bir ince hastalığa tutulmuş gibi yandı yüreğim... Sizce bir gölge, ışığın sahibiyle yan yana yürüyebilir mi? UYARI: Kitapta argo, hakaret, küfür kullanımı vardır. İlerleyen bölümlerde cinsel içerik barındıracaktır. Rahatsız olacakların bunu bilerek kitaba başlamalarını rica ederim. Kitaptaki şiirlerin (türküler hariç) hepsi bana aittir. Kitabı ve içindeki şiirlerimi izinsiz olarak kopyalan, çalan, intihal yapanlar hakkında yasal yollara başvuracağımı peşinen bildiririm. Keyifli okumalar dilerim...

Hikaye o gece bitti. Kadın gitti. Ve adam bir daha sevmemeye yemin etti.

Birisi hukukun en keskin kural?, di?eri devletin en karanl?k s?rr?yd?.

Savc? Burcu, adliye koridorlar?nda "Bu ya?ta savc? m? olur?" f?s?lt?lar?na boyun e?meyen, idealist ve kuralc? bir gen� kad?nd?. Timur ise resmi kay?tlarda hi� var olmam??, Suriye`nin cehenneminden yaral? bir kurtulu?la Ankara`n?n izbe bir soka??na d�?m�? yirmisinde bir illegal ajand?. Onlar?n yollar? kesi?ti?inde, ne yasalar?n kitaba s??an y�z� kald? ne de d�nyan?n bildi?i kurallar.

Biri sistemi i�eriden kurtarmaya �al???rken, di?eri o sistemin kirli ellerini temizleyen gizli bir b?�akt?. Ankara�n?n ayaz?nda, mermilerin g�lgesinde ve ihanetin ortas?nda ba?layan bu a?k; ne devletin gizli kasalar?na s??abildi ne de adi su� dosyalar?na. Onlar �l�m�n k?y?s?nda birbirlerini buldular; ?imdi ise bu kirli d�zene kar?? birlikte yanmaya haz?rlar.

��nk� baz? a?klar ka??t �st�nde de?il, kan �st�nde yaz?l?r.

Camdan bir pencerenin önünde yetişmeyen boyuna rağmen uzattığı boynunun yardımıyla bakıyordu vazoda duran tek bir gül tanesi, bahçedeki gül ağacına. Kendi solmaya yüz tutmuştu; ama solacağını zaten biliyordu çünkü burası zaten solan güllerin kasabasıydı.

Mihriban sadece çiçeğini teslim edip gününe devam edecekti. Plan buydu. Ama karşısına Affan Çırakoğlu çıktı. Kibirli. Sinir bozucu. Buyurgan. Ve Mihriban’ın sabrını birkaç dakika içinde tüketebilecek kadar ukala… İlk karşılaşmaları romantik değildi. Hatta romantizmden mümkün olduğunca uzaktı. Ortada kırmızı güller vardı ama aşk yoktu; kavga vardı, yumruklar vardı ve Mihriban’ın Affan’ı bir daha görmemek için ettiği sessiz dualar vardı. Sonra kader onlarla biraz eğlenmeye karar verdi. Çünkü aynı gün yolları yeniden kesişti. Birbirlerinden hiç hoşlanmayan bu iki insan için artık hiçbir şey eskisi kadar kolay olmayacaktı. Atışmalar yerini meraka, merak alışkanlığa, alışkanlık ise ikisinin de adını koymaktan korktuğu bir duyguya bırakacaktı. Fakat Affan’ın geçmişinde kapanmamış yaralar, Mihriban’ın omuzlarında ise herkesten sakladığı yükler vardı. Ve bazı aşklar, “Seni seviyorum.” denildiğinde başlamaz. Bazıları tam da biri çekip giderken anlaşılır. **Bir Ayrılık Gününde…** Birbirlerini bulmaları tesadüftü. Sevmeleri belki kader. Peki ya ayrılıkları?

"Beni tanımamazlıktan mı geliyorsun?"(...) __Bu yarım kalmış bir sevdanın hikayesi__ Genç kadının geçmişi şöyleydi: O evliydi, eşini seviyordu, bir gün bir kaza oldu, eşi öldü ve kadın bir başına çocuğunu büyüttü... Peki ya bu hikaye ne kadar doğruydu? Ya yıllar önce terk ettiği kocası ile tekrar karşılaşırsa ne olur? Adam için geçmiş şöyleydi: O evliydi, mutlulardı, sonra bir gün sabah ansızın terk edildi. Çok sevdiği karısı onu terk etmişti. Hiçbir şey söylemeden, kendi isteğiyle... Peki ya bu hikaye ne kadar doğruydu? Ya o kadınla tekrar karşılaşırsa ne olur? .... İşte bu hikayeyi okumak isterseniz: Kitaba giriniz... `Hatırla Beni` duzensiz yazr

Mercan, yıllarca sığıntı gibi yaşadığı amcasının evinden bir gece, elinde küçük bir çantayla kaçar ve gidebileceği en son yere; Akpınar’da sertliği ve zalimliğiyle tanınan Karahan ailesinin kapısına sığınır. Tek istediği, çalışabileceği bir iş ve başını sokabileceği küçük bir odadır. Karahanlardan ilk tanıştığı kişi İbrahim Karahan ise onun gözünde ailesinden farksızdır: soğuk, kibirli ve merhametsiz. Oysa İbrahim, Karahanların arasında merhametini saklayarak yaşamayı öğrenmiş tek kişidir. Mercan, onun gerçek yüzünü zamanla tanıdıkça öfkesinin yerini merak, merakının yerini ise istemeden filizlenen bir yakınlık alır. Fakat geçmişten gelen yaralar, ailelerin karanlık gölgesi ve iki ayrı dünyanın arasındaki uçurum, daha adı bile konmamış bu aşkı başlamadan imkânsız hâle getirecektir.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Eski dönem Anadolu hikayesidir 🌷 "Oyun mu oynadın bana?! Ben zaten yaralıydım... Bana bunu neden yaptın?!" "Yapmadım! Evet. Başta öyledi... Sonra..." "Can yakmak mıydı amacın? Mahir`in canı yandı mı bilmem ama benim canım yandı benim canımı yaktın! Kalbimi kırdın. Beyoğlu..." Hayatı acılarla, zorluklarla geçen gencecik bir annedir Mihriban. Hayat ona ne kadar acı yüzünü gösterse de bir gün mutlu olacağının hayalinden vazgeçmemiştir. Yeni sayfalar açacağını umarken hayat onu bir intikam oyununun içine dahil eder. O oyun yüreği intikam ateşiyle harlanan bir Beyoğlu tarafından oynanır. Bilinmeyen birşey vardır ki o oyun ikisininde kaderi olacaktır... Ateşlerin ortasında kalmış kuru toprağa sıkıca tutunan bir ayçiçeğinin hikayesi 🌻

Seul’ün pırıltılı sokaklarında kaybolmuş bir kalp, başkasının hikayesinde figüran olmayı ne kadar sürdürebilir? ​Minsoo için bu şehir, yıllarca çocukluk arkadaşı Hae-won’a duyduğu ama hiç dile getiremediği sessiz bir aşktan ibaretti. Ancak bir başka adamın Hae-won’un hayatına girişiyle Minsoo’nun kurduğu o güvenli dünya bir gecede başıbaşağı olur. Kendini yalnızlığa ve kırgınlığa terk etmek üzereyken, mimarlık fakültesinin soğuk ve mesafeli dâhisi Yujun ile yolları kesişir. ​Yujun’un çizim cetvelleri, keskin sınırları ve kimseye açmadığı dünyasında Minsoo için beklenmedik bir sığınak saklıdır. Yujun, Minsoo’nun zırhlarını tek tek sökerken, ona sadece kendi sınırlarını çizmesini değil, hayatının ana karakteri olmayı da öğretir. Ancak geçmişin yaraları, yarım kalmış konuşmalar ve arkadaşlık grubunun içten içe çatırdayan dengeleri, her ikisini de büyük bir sınavın ortasına çeker. ​Seul Işıkları Altında Kalp Atışları, gölgelerden çıkıp kendi ışığını bulmaya çalışan bir adamın, gizemli bir mimarın çizimlerinde yankılanan ilmek ilmek işlenmiş, büyüleyici bir aşk ve kendini keşif yolculuğu. ​Aşk acısının içinden doğan, yavaş yavaş demlenen ve Seul’ün yağmurlu caddelerinden sonsuz maviye uzanan unutulmaz bir hikaye… ​"Başkasını kırmamak için kendini kırmaya devam mı edeceksin? Senin sınırların nerede başlıyor Minsoo?"

"Biri Roma`nın hiç sönmeyen ateşi, diğeri Kayı`nın sarp kayalara çarpan fırtınası..." Söğüt`ün ayazı yerini baharın ilk müjdesine bıraktığında, kader iki ayrı dünyayı tek bir dere kenarında birleştirdi. Bir tarafta Kayı`nın izzetli kızı, kılıcı namusu, bakışı vatanı olan Fatma; diğer tarafta Roma`nın yenilmez komutanı, yüreği buz tutmuş heybetli Flavius. O gün atılan bir ok, sadece bir Moğol nökertini değil, iki düşman kalbi de tam ortasından vurmuştu. Bir bakışta başlayan o sessiz yemin, Bizans`ın soğuk zırhları ile Türkmen obasının kutsal ateş arasına ekilen yasak bir tohumdu. Ve sonra... Araya kan girdi. Araya surlar, dualar ve diller girdi. Yıllar birer birer takvimden dökülürken; biri Roma`nın en keskin kılıcı oldu, diğeri obasının elif gibi dik duran hatunu. Biri Bursa`yı canı pahasına savunmaya yemin etti, diğeri o kaleyi fethetmeyi düşleyen bir neslin evladıydı. Şimdi, aradan geçen koca bir ömürden sonra, kader onları tekrar karşı karşıya getiriyor. Ama bu kez çiçekli kırlar yok; barut kokusu, kılıç şakırtısı ve kuşatma altındaki bir şehrin feryadı var. Yüreğe düşen bir isim, bir imparatorluğun kaderini değiştirebilir mi? İmanın ve sadakatin sınandığı bu meydanda, aşk kendine sığınacak bir kale bulabilir mi? "Gözlerini benden kaçırma Fatma... Ben o oku attığım gün, seninle birlikte kendi kaderimi de vurdum."

Anlı Şanlı 7 Türk Askeri Şehirde rüzgar gibi esip savuruyor etrafı, dağda ise bir Kurt gibi dişliyor etrafı.

ben kimseye aşık olmam dersin ya olursun ,bende dedim oldum hemde iki defa birinden hançer yersin paramparça olur etrafa dağılırsın ,biri gelir o parçalar eline batacağını bile bile ellerindeki kanlarla o parçaları toplar sarar hançer yarasını kapattırır vatan aşkının yanına bir de kendi aşkını ekler .Askeriz diye duygusuz değiliz aksine Askeriz diye daha duyguluyuz gidenin birdaha dönmeyeceğini bildiğimiz için.... Yüzbası Umay namı değer Arslan`ın hikayesini okuyacaksınız