-"Ah ama sadece bir kere acıyacak.Korkmana gerek yok. "Dedi içindeki düzeni bile bile... Kuzenim sanıp yazdığımın bir İtalyan mafyaya ait olduğunu nereden bilebilirdim.

Ben Vera. On sekiz yaşında, ablasıyla birlikte bir çiçek dükkânı işleten ve iki tane dağ gibi abiye sahip bir kızım. Çiçekleri severim. Çiçekler de beni sever. Kendi halinde, dünyayı seven; yaşlılarla iyi anlaşan, çocukların favori ablası, sıcak nevale bir kızdım. Ta ki geçmişte abimin yaptığı bir hatanın hesabı bana kesilene kadar… Abim Fırat, bundan on yıl önce Avcıoğulları’nın kızı Hasret’e âşık olmuştu. Birbirlerini seviyorlardı. Ama Avcıoğulları, kendileri gibi zengin ve adı sanı belli olmayan hiç kimseye kızlarını vermezdi. Abime de vermediler. Fakat Fırat ve Hasret kararlıydı. Hasret on sekiz yaşına bastığında birlikte kaçmaya karar verdiler. Abim, Hasret’i kaçırdı. Sonrasında Hasret hamile kaldı. Artık Avcıoğulları kızlarını geri alamazdı. O günden sonra iki aile arasında, yıllarca sürecek büyük bir düşmanlık başladı. Biz onların girdiği ortama girmezdik. Onlar da bizim olduğumuz yere adım atmazdı. Alışveriş yaptığımız dükkânlar bile farklıydı. Bize bir şey satanlarla bile konuşmazlardı. Düşmanlık, yıllar geçtikçe hafiflemedi. Aksine büyüdü. Ta ki kader, bu düşmanlığı sonsuza kadar sürdürecek kadar acımasız bir hüküm verene kadar… Hasret ve bebeği, doğum sırasında hayatını kaybetti. On yıl önce bir kadın ve bir bebek öldü. On yıl sonra ise bir kadın, her gün yeniden öldürüldü. Ben Vera Ünal. On sekiz yaşındaydım. Ve geçmişte işlenen bir günahın bedelini ödemek için seçilmiştim. Ben, bir intikama kurban edildim.

(Gerçek ailem kurgusudur!) Her şey büyüdüğü ailesini kaybetmesiyle başladı. Önce adı, sonra kimliği duyuldu. Biyolojik ailesi kızlarının peşine düşerken unuttukları detay abilerinin kızı istemediğiydi. Minel Naz Kumray, Kumray varisi iken Karmil kızı olduğunu öğrenirse neyi seçecek?

"Pişmanım,çok pişmanım... Biliyorum haklısın ama ne olur...Ne olur bir şans ver" Pişmanlık. "Pişmanım"demek yetiyor muydu?Bunca acının kefaretini ödüyor muydu? Ödemiyordu. Çünkü her acının sonu ya ayrılıktı yada huzur. Genç kız karşısında duran adama baktı. Ne de çok sevmişti onu... Ne de çok yüreğinde büyütmüştü. Ama... Ama o bu sevgiyi kendi yüreğinde büyütememişti. Ne demesi gerekirdi? Bir şans daha verip sonucu görmeyi beklemek mi yoksa o şans vermeyip ardına dönüp gitmek mi? &&& #Kitabın tüm hakları saklıdır# #Şiddet,argo kelimeler barındırır# &&& Kitaba istenildiği gibi yorum yapılabilir. Bu konuda her hangi bir sınır olmayacaktır.

Sadece yüzünüzü değil; adınızı , yaşınızı, nereli olduğunuz ve nerde yaşadığınız da dahil olmak üzere her şeyiniz gizli olduğu bi yayıncı olduğunuzu düşünün. Ve günün birinde kapınızı yardıma muhtaç korkmuş bi kişinin çaldığını düşünün. Ya o kıza yardım eli uzatıp kapıyı açacak ve hayatınız kökten değiştiğini göreceksiniz ya da görmezlikten gelip bir kız olarak kendini onun yerine koyacak ve hayatının sonuna kadar vicdan azabı çekeceksiniz. Bizim kız ilk seçeneğin sonuçlarını bilmiyordu tabiki ama bilseydi de yine de ilk seçeneği seçerdi:) Ve o kapıyı açtı, hayatın ona ne kapılar açacağını bilmeden…

Canı sadece tiramisu çekmişti tek isteği tiramisuydu ama başına neler geleceğini o da bilmiyordu.

İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu belki bir kan davasıydı ama ne kin tamamen susmuştu ne de aşk masum kalabilecek kadar güçlüydü.. “HANZER İSİMLİ İLK VE TEK KURGUDUR. HERHANGİ BİR ÇALINTI VEYA KOPYALANMA DURUMUNDA GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.”

Umayin beklenmedik bir kayıp yaşamasi ardında intikam almak için asker olması ve orada beklenmedik şeyler yaşamasını hikayeladim iyi okumlar Yorumlarınız benim için değerli bir şans verin kitabıma Bu kitap benim ilk kitabım hatalarım var olabilir yorumlarınız benim için değerli

İki örgüt liderlerinin zamanla birbirlerine olan hisleri onları aşkamı yoksa ölümemi götürücekti.

Bir kurşun... İki aşiret... Ve uğruna ömür boyu feda edilecek bir aşk. Yıllar önce sıkılan tek bir kurşun, Şahinbeyler ve Doğanbeyler arasında oluşacak düşmanlığı ateşler. O günden sonra iki aşiret arasında büyük bir kan davası ortaya çıkar. Fakat yıllar sonra kan davasını bitirecek bir tohum serpilir toprağa. Bu tohumun adı da; Aşktır. İki genç birbirine deli gibi aşık olmuştur. Ne var ki, iki aşiret arasında olan kan davası yüzünden birbirine kavuşmaz sevdalılar. Aşiretler toplanır, umutlar tekrar toprağa ekilir. Lakin alınan tek karar düşmanlığın devam etmesidir. Herkes düşmanlığın tekrar devam edeceğini zannederken aralarında bir kişi bu zinciri kırar; Hicran Doğanbey. Bir insan iki aşiretin arasında ki düşmanlığı bitirebilecek mi? Bir insan iki aşiretin arasında ki kaderi değiştirebilecek mi? Peki ya bunun bedeli kendi hayatı olursa? Kan mı kazanacak, yoksa aşk mı?

Bir mektup... Bir kumarhane... Ve tehlikenin gölgesinde yalnız bir genç kadın. Ceylan, genç ve kırılgan bir kadın, annesinden aldığı gizemli bir mektubu Vurgun Kaya`ya ulaştırmak için tehlikeli bir kumarhaneye girer. Elindeki mektubu teslim etmek için girdiği bu dünyada, tanımadığı ve korkutucu güçlerle karşı karşıya kalır. Artık her adımı ölümle dans, her nefesi gerilim dolu... Mektubun içeriğini bilmemektedir ve tek amacı, emanetini güvenle ulaştırmak ve buradan sağ çıkmaktır. Ama bu gece, basit bir görev sandığı şey, hayatını değiştirecek olayların zincirini başlatır. Kim dost, kim düşman? Hangi bakış gerçek tehdidi gizliyor, hangisi sadece bir oyun? Ceylan`ın hikayesi, güç, korku ve cesaret arasındaki mücadeleyi, genç bir kadının tehlikeli dünyalarla başa çıkmaya çalışmasını ve kendi sınırlarını keşfetmesini anlatır. Bu hikaye Ceylan ve Sungur`un hikayesi. Av ve avcının.

Ladin_212:Çocuğumun babası evimin direği olur musunuz? Olmazsanız anlarım ama sizin gibi birini bulmuşum bırakmam haberiniz olsun Alex10_19: sapık olma ihtimaliniz var mı? Ladin_212: Sadece size gönlünü açan biriyim beyfendi nasıl sapık olabilirim

Bazı yaralar vardır. Kapanmaya yüz tutan kapanmayan ve iz tutan yaralar bu 3 yara da bende var hepsi. 17 yıl kolay değil 17 yıl ben 17 yıl boyunca canavar bir ailede büyüdüm. Yanlış onlar beni büyütmediler ben büyümek zorunda kaldım. 17 yıl boyunca çektiğim acılar hepsi boşuna mıydı? Ben 17 yıl boyunca çektiğim acıyı tek başıma çektiğimi sanıyordum. Hâlbuki hiç tanımadığım ikizim Efe Saygın Efe de 17 yıl boyunca çektiğim acıların aynısını kalbinde yaşıyormuş. Bana bu acıları yaşatan hiç kimseyi affetmiyeceğim ama kendim için değil ikizim diğer yarımda bu acıları hissettiği için. "Abinim kızım ben senin abinim"Alp "Tabiki de sana akıl vericeğiz abiyiz biz abi" Sarp "Kim ne diyor sen abilerine karşı mı geliyorsun çiçeğim abiyiz biz abi" dedi. Doğu Diğerlerinin bir şey demesine izin vermeden bağırdım. "YETER! NE ABİYMİŞ. EYY GÜZEL ALLAH`IM BEN SENDEN BİR TANE İSTEDİM 6 TANE İSTEMEDİM Kİ"

16 yaşındaki Feride Diyarbakır`ın kırsal bir köyünde yaşıyordu. babasının zoruyla kendisinden çok büyük bir adamla evlendirilmek isteniyordu. Feride`yi o karanlıktan çekip alan bir binbaşı. Yusuf Karaaslan ailesinin şehit olmasıyla Halasıyla birlikte yaşamaya başladı. Yusuf Karaaslan ailesi gibi büyüyüp Asker olmak istiyordu. hayalini gerçekleştirdi ilk görev yeri olan Diyarbakır`a atandı. kalbinin ve imtihanlarla dolu bir görevin ona kazandıracağı ve kaybedeceği çok şey olacaktı. Feride ve Yusuf`un imtihanlarla dolu hikâyesine hoş geldiniz.

Bahar MELEK için hayatının dönüm noktası tek başına başka bir eve taşınmak olacaktı belkide. Sevgilisinin onu aldatması üzerine yaşadığı şokla tüm hayatını geride bırakıp ona sunulan yeni teklifi kabul etmişti. *** Hikayenin esas oğlanı olmak. Belki onun için en zor görevdi. Dinçer hayata 1-0 geriden başlamıştı çoktan. Konuşma yetisini kaybetmişti anne karnında. Duyup da bağıra çağıra cevap vermemek onu sessiz biri olmaya itmişti. Zaten istese de pek sesi yoktu yaşamın içinde.

Her başlangıcın bir sonu var mıdır bilinmez tıpkı ölümün ne zaman geleceği bilinmediği gibi. Ölüm belki planlanmış bir antlaşmadır belki de davetsiz misafir. Geçmiş belki son bir yıla sığdırdıklarımızdır belki de toprağın altına gömdüklerimiz. Belki gündüz doğan, akşam batan bir güneştir hayat belki de yirmi dört saat boyunca var olan ay. İnsan belki yarımdır belki de yarısını kaybetmiştir. Ankara belki bir bir gökkuşağına aittir. Renkleri sarı, yeşil, kırmızı, mavi ve gridir. Belki de sadece siyahtır Ankara. Kişi belki adının anlamını taşıyordur. Belki yanaklarına inen kızıllık belki de her bir hanesini ele geçiren parıltı. Belki üstlerine derin bir dalga vurur belki de kafalarına bir tane limon düşer. Bilinmezliklere ait bu hayatta belki en zarif hareketlerine hırs eklenir belki de en hırçın hareketlerine merhamet. bu hikaye belki yeni kapıları açıyordur belki de geçmişi gün yüzüne çıkarıyordur. lakin ne olursa olsun bir hikaye toplumun her bir kesimine hitap etmelidir. Yaşamın her bir sevincini ve acısını taşır bu hikaye. Belki yeni bir bakış açısı değildir veya insanları girdap altına bırakan bir hikaye hiç değildir. ama açılardan kaçan her bir insanın sığınacağı en güzel yuvadır acıları sevinçle iyileştiren bir hikaye.

Dnyada en nadir bulunan kan, bu kana sahip olan bir kız, bu kana ihtiyacı olan bi veliaht prens ve kızı korumakla görevlendirilmiş bir şövalye. Bu kana sahip olmayı ben seçmemiştim, bu kalbe ship olmayı da ben seçmemiştim ve içinde ki kişiyi de ben seçmemiştim... Savaşıyorduk, kazanıyorduk, kaybediyorduk, ölüyorduk, doğuyorduk ve bu dünya sürekli dönüyordu...

Kendiniz kötü mü hissediyorsunuz? Buyrun bir koltukta sizin için ayırdık, bunaldiysaniz, sevgiyi unutuysaniz buyrun Hazan uşak ile Çeçen kızın hikayesine, Bu hikaye uzun sürmeyecek belki 7 bölüm belki altı bölüm, bir ay içinde tamamlanacak belki ama size iyi gelecek. Hayatın o yoğun karmaşasından kaçarken sizi yormayacak Hazan ile Çeçen`in hikayesine davetlisiniz. İnanın mutlu hissedecek üzülseniz bile yolun sonu sizi mutluluğa davet edecek. Güvenin bize size iyi gelecek bu kısa hikaye...

"Bana öyle bakma, Ecem. Ben senin abinin en yakın arkadaşıyım." Abisinin varlığıyla büyüyen Ecem’in kalbi, yıllardır tek bir adam için atıyordu: Alaz Devrim Karadağ. Tehlikeli, mesafeli ve ulaşılmaz. O meşum gecede çınlayan silah sesleri, abisini ondan alırken geriye sadece kan izi ve ağır bir vasiyet bıraktı. Alaz, arkadaşının son nefesinde verdiği sözü tutmak zorundaydı: Ecem’i her şeyden ve herkesten koruyacaktı. Ancak Alaz’ın hesaba katmadığı bir şey vardı; korumaya ant içtiği kız, gözlerinin önünde büyüyen bir tehlikeye dönüşüyordu. Tehlikeli düşmanlar dışarıda onları beklerken, asıl savaş Alaz’ın vicdanı ile kalbi arasında başlayacaktı. "Bazı sözler kalbe yazılır, bazı kaderler ıslak imzayla mühürlenir" ISLAK İMZA İSİMLİ İLK VE TEK KİTTAPTIR. 21.07.2026 #Genç kurgu

Elçin Turna, küçük yaşta kaybettiği ailesinden ona miras kalan karavanla Türkiye turuna çıkar. Yeni yerler görmeyi seven, oldukça çok konuşan, fazla merağı yüzünden başına sürekli bela alan Elçin, bir gün kendisine eşlik edecek birisiyle karşılaşır. Gittikçe samimileşen ikili, istikamet neresi olursa olsun birbiriyle gitmeye hazırdır. Aşk, yolun başından sonuna kadar onlarla beraber olacaktır. ↯↯↯ "Türkiye`nin çoğu şehrini gezdim ama..." dedi Araf derin bir iç çekerek. Devamında ne diyeceğini merakla beklerken onun bakışları bir bana, bir arkamdaki Anıtkabir`e kayıyordu. `Konuş artık` diye yakınacakken konuşmaya devam etti. "İki güzel manzarayı yan yana görmedim." ↯↯↯ 29.06.2026🚙

Eşcinsel allert lütfen rahatsız olacaklar okumasın

3 kilik erkek grubu d mi c mi oynarken rastgele bir numaraya mesaj atar. Fakat tesadüfen gruptan birinin arkadaşının en yakın arkadaşına denk gelir. Bunun sonucunda oluşan bir grup ve aşk hikayesi

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Hikaye bitmek üzere ama yeniden düzenlediğim için düzelttikçe yeni bölümleri yayınlayacağım.