Sıcacık bir mahalle, gırgır şamata ve herkesin içinde yaşadığı bolca aşk... Bu mahallenin bir ferdi olan Neslihan ve kendini bildi bileli nefret ettiği, her hareketinde gıcık olduğu komşu oğlu kaba saba külhanbeyi bozuntusu Yusuf... Ufak bir intikam oyunu oynamak isterken açığa çıkan gerçeklerin altında ezileceğini tahmin etseydi hiç o mesajı atar bu yola girmek ister miydi Neslihan? ••••• Hazırsanız başlayalım ✨❤️ ••••• Not: Bol bol Argo ve küfür bulunmaktadır. Rahatsız olanların okumaması tavsiye edilir. Bu hikayeye başlanma tarihi 14 Temmuz 2020 Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020

Defne, do?du?u gece hastanede ba?ka bir bebekle kar??t?r?l?r. Y?llarca �z ailesi sand??? insanlar?n yan?nda sevgisiz ve ?iddetin eksik olmad??? bir evde b�y�r. �ocuklu?undan beri ast?m hastas?d?r ve ge�irdi?i krizler hayat?n? daha da zorla?t?r?r. Tek s???na?? ise gitar? ve m�ziktir. Bir g�n ge�irdi?i a??r bir ast?m krizi sonras? hastanede yap?lan testler, Defne`nin ailesi sand??? insanlarla kan ba??n?n olmad???n? ortaya �?kar?r. Ger�ekler ara?t?r?ld?k�a do?umda kar??t?r?ld??? anla??l?r. Defne, bir yandan ger�ek ailesini tan?maya �al???rken di?er yandan "Aile, kan ba?? m?d?r; yoksa sevgiyi hissettiren insanlar m??" sorusunun cevab?n? arar. Bu yolculukta hem ge�mi?in s?rlar?yla hem de kendi kimli?iyle y�zle?mek zorunda kal?r.

Yağmur`un hayatı bir günde altüst olduğunda bu saatten sonra yapması gerekenlere karar vermek onun için kolay olmadı. Hayatında yeni bir düzen kurması gerekiyordu. Bunu yaparken sakladığı sırrı kimse öğrenmemeliydi. Yağmur için artık seçenekler değil tek bir seçenek vardı. Bir çok insanın hayatı ona bağlıyken, hayallerini bir kenara bırakarak kaderin onun için sunduğu hayatı yaşayacaktı. ‎7 ‎Nisan ‎2021 `de yazılmaya başlandı. Tüm Hakları Saklıdır.

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

Aşkla uzaktan yakından alakası olmayan kadın ve buz gibi bir adam karşılaşırsa ne olur? Arada ki buzlar erir mi? Sonay Alkan ve Adil Karan Kılıç`a merhaba diyin. (Sevgili okurlar mezun bir sınav öğrencisiyim o yüzden sınav yılım olduğumdan düzenli olarak yazamayabilirim. Hatalarım varsa sizler sayesinde düzelteceğim ve size en iyi şekilde bir okuma keyfi sunmak istiyorum şimdiden teşekkürler. İyi okumalar dilerim.)

3 kilik erkek grubu d mi c mi oynarken rastgele bir numaraya mesaj atar. Fakat tesadüfen gruptan birinin arkadaşının en yakın arkadaşına denk gelir. Bunun sonucunda oluşan bir grup ve aşk hikayesi

İki farklı bir ruh iki farklı bir insan. Ama tek bir beden. 🪞 ⚰️ 🪞 Ölüm yeni bir yaşamı belirledi. Yalan büyük bir ihaneti koynunda büyüttü. Acı kimliksizliğe bürünüp onu sahte bir bedene hapsetti. Gerçekler silik bir imgeden ibaret olarak kaldı. Yalanlar bir hayatı şekillendirdi. Hiç kimse istediği bedende değildi. Hiç kimse gerçeği köreltemezdi.

Bir kurşun... İki aşiret... Ve uğruna ömür boyu feda edilecek bir aşk. Yıllar önce sıkılan tek bir kurşun, Şahinbeyler ve Doğanbeyler arasında oluşacak düşmanlığı ateşler. O günden sonra iki aşiret arasında büyük bir kan davası ortaya çıkar. Fakat yıllar sonra kan davasını bitirecek bir tohum serpilir toprağa. Bu tohumun adı da; Aşktır. İki genç birbirine deli gibi aşık olmuştur. Ne var ki, iki aşiret arasında olan kan davası yüzünden birbirine kavuşmaz sevdalılar. Aşiretler toplanır, umutlar tekrar toprağa ekilir. Lakin alınan tek karar düşmanlığın devam etmesidir. Herkes düşmanlığın tekrar devam edeceğini zannederken aralarında bir kişi bu zinciri kırar; Hicran Doğanbey. Bir insan iki aşiretin arasında ki düşmanlığı bitirebilecek mi? Bir insan iki aşiretin arasında ki kaderi değiştirebilecek mi? Peki ya bunun bedeli kendi hayatı olursa? Kan mı kazanacak, yoksa aşk mı?

Telefonuma bakt?m; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan h�l� ne bir arama ne de bir mesaj vard?. Tam o an, sessizli?i y?rtarcas?na telefon �almaya ba?lad?. Ekranda "Babam" yaz?yordu. Hi� d�?�nmeden a�t?m.

?"Alo? Baba, neredesin? Seni �ok merak ettim... Baba?"

?Ama kar??dan gelen ses babama ait de?ildi. So?ukkanl?, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi:

?"Alo, merhabalar. Mara Han?m`la m? g�r�?�yorum?"

?Bir an nefesim titredi. Bu kad?n da kimdi?

"Evet, benim. Siz kimsiniz?"

?Kad?n derin bir nefes al?p sakin bir tonla konu?tu:

"�ncelikle sakin olun... Ben baban?z?n doktoruyum."

?S�zleri beynimde bir anda �arp??t?.

"Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?"

?"Mara Han?m, l�tfen biraz sakin olmaya �al??-"

?"Ne sakinli?i? Ne oldu babama, s�yleyin!"

?Kad?n sesi biraz daha netle?ti:

"Ben Doktor Serkan. Baban?z bir trafik kazas? ge�irdi. ?u anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endi?elenmeyin, size haber vermem gerekiyordu."

?O an d�nya ayaklar?m?n alt?ndan �ekildi. "Durumu iyi" demi?ti ama ya iyi de?ilse? Ya bir ?ey olursa? Babam... benim her ?eyimdi. Onu kaybetme ihtimalini d�?�nmek bile i�imi parampar�a ediyordu.

?Telefondan tekrar ses geldi:

"Mara Han?m, orada m?s?n?z?"

?Sesim titredi, bo?az?m d�?�mlendi:

"E-evet... buraday?m. Geliyorum. Hemen geliyorum."

?Telefonu kapatt?m. Ellerim titriyordu, nefesim d�zensizdi. Bir anl???na d�nyam kararm?? gibi hissettim... ama tek bildi?im, babama ula?mam gerekti?iydi.

Sınır mı vardı? Yoktu. Çünkü kalp bütün sınırların önüne geçmişti. *** "Gün doğdu nefret ettim senden." Ve bir gün battı, çok sevdim. *** Bu zamana kadar vatan ne dediyse yapmış olan o iki kişi yine vatanın dediğini yapmıştı. Vatan o iki kişiye evlenmeyi emretmişti.

Dildulu mahallesinde ki eski mahalle huzuru ile hayatını yaşayan gençler ve birbirlerine destek olan dostluklarla Dildulu mahallesi herkesi kendine hayran bırakıyordu. Küçüklükten bu yana yuvaları olan bu mahalle onların canı olmuştu.

Neva’nın hayatında her şey başkalarının istediği gibi ilerliyordu. Nasıl davranacağı, ne zaman susacağı, hatta kiminle evleneceği bile çoktan kararlaştırılmıştı. Fakat kimsenin hesaba katmadığı küçük bir ayrıntı vardı: Neva, artık kendi hikâyesinde figüran olmaya hiç niyetli değildi. Emir ise onun tam tersiydi. Az konuşan, kolay gülmeyen, bakışlarıyla bile insanı susturabilen bir adam… Yolları hiç beklemedikleri bir anda kesiştiğinde, Neva’nın başını beladan kurtarmak için yaptığı plan ikisini de çok daha büyük bir karmaşanın içine sürükler. Bir nikâh, birbirine hiç benzemeyen iki insan, her şeye karışan aileler, bitmek bilmeyen belalar ve inkâr edildikçe büyüyen bir çekim… Neva konuşacak, Emir susacak. Neva ortalığı karıştıracak, Emir toplamaya çalışacak. İkisi de bunun sadece bir anlaşma olduğunu söyleyecek. Ama kalbin anlaşmalardan haberi yoktur. Aşk. Kaos. Aynı çatı.

Bir hikaye başlardı. Sen fark etmezdin. Kaybolurdun, üzülürdün, kahrolurdun… Ama günün sonunda kaderinden kaçamazdın. Kimisi mutsuz kimisi mutlu kimisi yarım kimisi…. Biz kaderimiz miydik? Yoksa yanıltmaca mı?

Tek gecelik bir hatadan dolayı yapılan evlilik ne zamana kadar sahte ilerleyebilir? Veya ilerleyecek mi?

Almanya`ya üniversite okumak için giden iki kardeşin eğitimini tamamladıktan sonra köylerine döndüklerinde hiç beklemedikleri izdivaç şoku...

Bir canım var elimde, Bundan başka yoktur servetim. Bir ruhum var içimde, Bundan başka yoktur tesellim. Ey benim gerçeği görmeye kör kalbim, Hiç mi işitmezsin canhıraş gelen haykırışları? Ey benim gözü pak ruhu bitap hayalim, Hiç mi anlamazsın evvelden beri var olan hayatı?

Her kalbin sevgiyi kaldırmadığı ve yüreklere ağırlık yaptığı şu dünyada hâlâ umut var mıydı sevmek için? Sevgiyi emaneten almayıp daima yaşatan birileri peki? Umut, vefa, sevgi... Tüm bunları `biz` diyerek yaşatan bir sevgiliye ithafen. Varsa tabi...

Bir şehir. Gömülmüş günahlar. Ve kimin yaşayacağına karar verdiğine inanan bir adam. Ölümler başladığında, polisler Pilar ve Rob bunun sıradan bir cinayet serisi olmadığını anlar. Kurbanların ortak bir noktası vardır: Hepsi geçmişlerinde bir şey saklamaktadır. Bir balerin. Bir ressam. Bir ayyaş. Bir rahip. Ve her ölümün ardında aynı karanlık düşünce vardır: **Günah cezasız kalmamalı.** Katil için bu bir cinayet değildir. Bu, adalettir. Bu, arınmadır. Bu, Tanrı adına verilmiş bir hükümdür. Fakat Pilar ona yaklaştıkça av ile avcı arasındaki çizgi değişmeye başlar. Çünkü bazı insanlar öldürmek için narkoz vermez. **Uyanmadan önce gerçeği görmeni ister.** **NARKOZ** *Kimse masum değil. Kimse güvende değil. Ve bazen uyanmak, ölmekten daha korkunçtur.*

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. GECE KRALİÇESİ KİTABIMIN SERİSİDİR. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

Aile...

Ne demek ki?

S�zl�k anlam?; toplumun en k���k yap? ta??. Ailenin yap? ta?? ne peki, Anne mi? Baba m?? Yoksa �ocuklar m?? Belki de duygulard?r ailenin yap? ta??,iyi hissettiren duygular.

R�ya A�ar bir ailenin i�ine do?mu? ama bir aileye sahip olamam?? bir �ocuk. Ona ev olmas? gereken o insanlar, ac?dan ba?ka hi�bir ?ey olmad?.

R�ya i�in aile �l�m demekti.
?yi hissettiren duygular de?il...

Babas?z b�y�yen her k?za hitaben..

Kitapta ge�en hi�bir ?eyin ger�eklik ile alakas? yoktur tamamen benim hayal g�c�me dayal?d?r. Yani kurguda ge�en hastal?klar,tedaviler,kurum ve kurulu?lar gibi bir �ok ?ey hayal g�c�m�n �r�n�d�r.

"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

Gonca Altıntaş İstanbul`da doktorluk yapmaktadır. Bir gün ansızın memleketi Diyarbakır`dan gelen telefonla, hemen Diyarbakır`a gider. Onu bekleyen olaylar çıkmaz bir hikâye yelken açar.

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

Okulların tatile girmesiyle annesinin kafesinde temelli çalışacak olan Buse bir cumartesi sabahı Güney`in kafeye gelmesiyle onunla tanışır ve hikayeleri burada başlar. İlk yayın tarihi 23 Nisan 2026

Seul’ün pırıltılı sokaklarında kaybolmuş bir kalp, başkasının hikayesinde figüran olmayı ne kadar sürdürebilir? ​Minsoo için bu şehir, yıllarca çocukluk arkadaşı Hae-won’a duyduğu ama hiç dile getiremediği sessiz bir aşktan ibaretti. Ancak bir başka adamın Hae-won’un hayatına girişiyle Minsoo’nun kurduğu o güvenli dünya bir gecede başıbaşağı olur. Kendini yalnızlığa ve kırgınlığa terk etmek üzereyken, mimarlık fakültesinin soğuk ve mesafeli dâhisi Yujun ile yolları kesişir. ​Yujun’un çizim cetvelleri, keskin sınırları ve kimseye açmadığı dünyasında Minsoo için beklenmedik bir sığınak saklıdır. Yujun, Minsoo’nun zırhlarını tek tek sökerken, ona sadece kendi sınırlarını çizmesini değil, hayatının ana karakteri olmayı da öğretir. Ancak geçmişin yaraları, yarım kalmış konuşmalar ve arkadaşlık grubunun içten içe çatırdayan dengeleri, her ikisini de büyük bir sınavın ortasına çeker. ​Seul Işıkları Altında Kalp Atışları, gölgelerden çıkıp kendi ışığını bulmaya çalışan bir adamın, gizemli bir mimarın çizimlerinde yankılanan ilmek ilmek işlenmiş, büyüleyici bir aşk ve kendini keşif yolculuğu. ​Aşk acısının içinden doğan, yavaş yavaş demlenen ve Seul’ün yağmurlu caddelerinden sonsuz maviye uzanan unutulmaz bir hikaye… ​"Başkasını kırmamak için kendini kırmaya devam mı edeceksin? Senin sınırların nerede başlıyor Minsoo?"