0 542 ***: Selamün aleyküm yengeeee Siz: Aleyküm selam da yanlış numara canım 0 542 ***: Yoo gayet doğru numara bakayım evet doğru yengeme atmışım Siz: Yalnız ben bekarım canım yani yengen olma olasılığı %0 0 542 ***: Pardon da kim demiş onu 0 542 ***: Allah’ın emri Peygamberimiz (S.a.v) kavliyle seni abime istiyorummm ‘0 542 *** adlı numarayı engellediniz’ Tüm hakları saklıdır, izinsiz olarak kopyalanıp paylaşılması yasaktır.

Sıcak ve birbirini tanıyan bir mahalleye çocukluk hayalini gerçekleştirmek isteyen bir kadının mahalleye kitap kafe açmasıyla birlikte mahallede yaşanan olaylar ve kadının yaşadığı olayları anlatır.

Aysima, bir adamı yıllarca sessizce sevdi. Kalbinin en kırılgan yerini Arslan’a sakladı; büyüdü, sustu, bekledi ama bazı insanlar insanın içinde yara gibi kalıyordu. Deniz ise hayatına hiç beklemediği bir anda giren adamdı. Önce arkadaşı oldu. En karışık zamanlarında yanında duran, onu herkesten iyi tanıyan, sustuğunda bile ne hissettiğini anlayan kişi sonra fark etmeden sığındığı yere dönüştü. Aysima bir gün, en güvenli hissettiği yerin Deniz’in yanı olduğunu anladığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Çünkü Deniz ona ilk kez gerçekten sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Yorulduğunda yaslanacak bir omuzun varlığını korkmadan bir çift gözün içine bakabilmeyi aşkın can yakmak değil, insanı iyileştirmek olduğunu. Ama hayat, insanı en mutlu olduğu yerden sınardı. Geçmiş peşlerini bırakmadığında, sırlar birer birer ortaya döküldüğünde ve Aysima hiç beklemediği bir gerçekle yüzleştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca bir aşkı anlatmazdı. Bazı hikâyeler; kaybetme korkusunu, yarım kalmayı, kırılan yerlerinden yeniden sevilmeyi anlatırdı. Ve Aysima, sevdiği adamın gözlerinde korkunun rengini gördüğü gün anlayacaktı. Bazı aşklar insanın sadece kalbini değil bütün hayatını değiştirirdi.

Lavinia mahallenin ağır abisi Barlas Karan`a platoniktir. Ancak Barlas Lavinia `nın hislerini bilmemekte ve onu kardeşi olarak görmektedir. 💮🪖 Lavinia: Barlas abi sana acilen bir şey söylemem lazım. Barlas abi: Söyle Lavin. Lavinia: Ben seni seviyorum.

⭐KİTABIMDAN ALINTI⭐ Arkama geçince ne yapacağını kestirmiştim salıncağı sallayacaktı beni hızlıca geriye çekip bıraktı ve itmeye devam etti çok mu hızlanmıştım ne çığlık atarak ayaklarımı kendime çekmeye çalışıyodum Başaramayınca denemeyi bıraktım bora bikere daha salıncağın arkasını hızlıca ittiğin de ellerim demire değiyordu çok hızlıydı salıncak çığlık attım beni durdurmasını söyledim gülerek "Korkma sevgilin burda" dedi ne hoş ama sevgilin bende altta kalmamak için "Sevgilim sevgili olduğumuzdan belli bi halta yaramıyor ki " dedim gülerek beni durdurdu hemen indim Bora önüme geldiğinden sıkıca sarıldım yanağıma öpücük kondurduğu an içimdeki kelebekler uçuşmaya başladı kafasını boyun girintime sokup derin derin nefes aldı Asla bitmesini istemeyeceğim bir andı bora uzun olduğu için eğiliyordu bana sarılırken maşallah sevgilimdede iki metre boy var acaba gerçektende iki metremiydi şaşırmazdım açıkçası "Bora" dedim merakla "hımm" halâ boynumdaydı kafası "senin boyun kaç" dediğimle kafasını kaldırıp ciddiyetimi ölçtü gayette ciddiydim --------------------⭐-------------------- Bora ve Gece`nin hikayesii☄

Bir Mahalle’den çok daha fazlası… Mahallenin sıcaklığını iliklerinize kadar hissedeceğiniz, Dostlukları ile içinizi ısıtacak, Sevdası yüreğinden büyük olan karakter ile tanışacağınız bir evren… Bu Mahalle de kendinizden bir parça mutlaka bulacaksınız. Keyifli okumalar 🫶🏻 "Tüm hakları saklıdır. © [2026] [Kevser Emek]. Bu eserin izinsiz kullanımı ve kopyalanması durumunda telif hakları ihlali bildirimi yapılacaktır. "Bu hikayenin tüm hakları şahsıma aittir. Hikayenin herhangi bir bölümünün, yazarın (Kevser Emek ) yazılı izni olmaksızın kopyalanması, çoğaltılması, başka platformlarda paylaşılması veya basılması kesinlikle yasaktır. Aksi takdirde yasal yollara başvurulacaktır.”

Karaca Mahallesi`ndeki Lizya Asım`a platoniktir. Bir gecelik bir hatayla Lizya hamile kalır. Asım`a söyler. Ancak Asım böyle bir sorumluluğu kabul etmek istemez ve Lizya`ya bebeği aldırmasını söyler. Lizya ne yapacağını bilemezken Asımın abisi Tugay Lizya`ya sahip çıkar. ★ "Ben sensiz sensedim Liz."

Yıllar önce ardına bile bakmadan Kara Liman`dan kaçıp giden Alya Ala Alsancak yıllar sonra geri döndüğünde Kara Liman`ın artık sadece bir mahalle olmadığının farkına varmıştı. Geçmişiyle bugününü aynı limanda karşı karşıya gören Alya geleceğinin ona uzanan elleriyle geçmişinin onu kendine çeken kolları arasında sıkışıp kalmıştı. --- "Eğer o gün her şeyi fazlasıyla yapsaydım şimdi her şey daha farklı olurdu."

Zeynep: Neriman ben Zeynep ablan. Annem sahur için yufka ıslatmış, akşam onları almaya gelir misin? Zeynep: Ben uğradım ama evde değilsiniz galiba. Kuzennero: Neriman değilim ama yufkaya hayır demem. Zeynep: Of Nihat ver şu telefonu ablana da uğraştırma bizi. Kuzennero: Bence mesajı atmadan önce numarayı tekrar kontrol etmeni öneririm. Zeynep: Bak mübarek Ramazan’a girerken tepenin tasını attırma! Zeynep: Neyse senle uğraşamayacağım Nihat. Teravihe geç kalıyorum. Kuzennero: Merak etme tek geç kalan sen değilsin. Çevrimdışı ...... Kuzeni yerine mahallenin yeni imamına mesaj atan Zeynep... Ve... Birkaç aylığına geçici görevlendirme ile mahalleye yeni taşınan Ömer... Yanlış numara yüzünden başlayan bir ömürlük hikaye... ..... Merhabalar yeni bir seriye başladım. Başlangıcı ramazan olsa da şuan normal bir şekilde devam etmektedir. Kitabıma şans veren herkese teşekkürler...

Sıcacık bir mahalle, gırgır şamata ve herkesin içinde yaşadığı bolca aşk... Bu mahallenin bir ferdi olan Neslihan ve kendini bildi bileli nefret ettiği, her hareketinde gıcık olduğu komşu oğlu kaba saba külhanbeyi bozuntusu Yusuf... Ufak bir intikam oyunu oynamak isterken açığa çıkan gerçeklerin altında ezileceğini tahmin etseydi hiç o mesajı atar bu yola girmek ister miydi Neslihan? ••••• Hazırsanız başlayalım ✨❤️ ••••• Not: Bol bol Argo ve küfür bulunmaktadır. Rahatsız olanların okumaması tavsiye edilir. Bu hikayeye başlanma tarihi 14 Temmuz 2020 Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020

Yedi yıl uzun bir süreydi. Bazı insanlar için sadece takvim yapraklarıydı. Asrin içinse cevaplanmamış sorular, eksik kalan cümleler ve geri dönmeyen bir dosttu. Tuğrul Han, bir gün mahalleden gitti. Atlas ve Asrin onu beklemedi. Beklememeyi öğrendiler. Sonra bir akşam, hiçbir şey olmamış gibi geri geldi. Ama zaman durmuş değildi. Mahalle değişmişti. Onlar değişmişti. Yıllar değişmişti. Sadece bazı bakışlar aynı kalmıştı. Bir çatı katında içilen kolalar, bitmeyen çekirdekler, eski şakalar ve yıllardır sorulamayan sorular arasında; üç çocuk, kaybettikleri şeyi yeniden bulmaya çalışacaktı. Fakat bazı mesafeler kilometrelerle ölçülmezdi. Ve bazı cevaplar, insanın canını yıllar sonra bile yakabilirdi. İttisal; Bazen aile kan bağı değildir. Bazen bir mahalledir. Bazen iki kardeştir. Bazen de yedi yıl boyunca aklından çıkmayan bir isimdir.

Burası Huzur Çıkmazı... Adına bakıp da aldanmayın; burada ne huzur tamdır ne de gürültü eksik! Azapay için sıradan bir yaz sabahı, her zamanki gibi annesinin terlik sesleri ve yan mahallenin çocuklarının top gürültüsüyle başlar. Tabii bir de mahallenin "jilet" abisi, karizma abidesi ve Azapay’ın bir numaralı baş belası Çınar vardır. Azapay’ın tek isteği, şu yazı kazasız belasız (ve tercihen Çınar’a rezil olmadan) atlatmaktır. Ancak işler planladığı gibi gitmez:Azapay, Çınar’ın o sarsılmaz karizmasını çizebilecek mi? Yoksa bu atışmaların sonu, mahalle fırınındaki sıcak ekmek kokusu gibi tatlı bir aşka mı dönüşecek? Yazdığım ilk mahalle kurgusudur. Elimden geldiği kadar güzel yazmaya çalışacağım umarım beğenirsiniz.

Birbirlerine zıt, iki inatçı... Biri duygularıyla karar veren, iç sesini bastıramayan bir kalp; diğeri mantığına sığınan, her şeyi kontrol etmeye çalışan keskin bir zihin. Aynı cümlede buluşmaları bile kolay değilken, hayat onları aynı hikâyenin içine kilitlemiştir. Binnur Çakır & Gökhan Er Bu bir Karadeniz de yaz kurgusudur 🫶

Abla, o içeri kaçtı, bana görünmedi sanıyor ama onun sürprizi içeride. Aaaaaa diye bir çığlık geldi. Ne yaptınız kız Zeynebime?. ~Abla, o artık kurtulamaz. Nasıl kurtulamaz, ne yaptınız kıza yav? Geliyorum içeri, aç kapıyı. ~Açık kapı abla, gel artık. Geliyorum kızım. İçeri yürümeye başladım ,Bu da ne? Yok artık, gerçek olamaz bu! Şoku atlatıp, “Lan siz gerçekten kaçırdınız mı karşı mahalledeki Mert’in çetesini?”

Ilgın mahallesi...Taşları zamana meydan okuyan, kokusu ise hep aynı kalan o nadir yerlerden biri. Burası, hızla akıp giden dünyaya inat, kendi ritminde yaşayam bir kalp atışı. Bu kitap, size sadece o kalp atışını dinletmekle kalmayacak; aynı zamanda her köşe başında biriktirilen sessiz hayalleri, yıkılmayan bağları ve zamanla küllenen, sonra aniden parlayan o eski acıları gösterecek. Ne kadar değişirse değişsin, Ilgın mahallesinin ruhu hep aynı kalır ve şimdi o ruh, kapısını size aralıyor. Sakın unutmayın, Bir mahallenin kaderi, orada yaşayanların sakladığı sırlardan ibarettir. Ve bu sırlar, sizi bekliyor.

Külhanbeyi kitabının 2.`si. Kadir ve Şirin`in hikayesi... Mahallenin çiçekçisi, işlettiği dükkan gibi bahar kokulu cıvıl cıvıl genç, adı gibi bir kadın... Şirin. Boynunda muska, elinde tesbihin eksik olmadığı mahallenin kahvecisi ve aynı zamanda ağır abilerinden olan bir adam... Kadir. Şirin ve Kadir`in zaman zaman saç baş yolduracak zıtlıklarla dolu aşk hikayesine hazır mısınız? "Biz seninle aynı olamayacak kadar ayrı dünyaların insanlarıyız ve yine biz seninle ayrı olamayacak kadar aynı dünyanın insanıyız Şirin." Hazırsanız Şirin ve yıllardır kalbine bela olan, mahallenin kaba saba kahvehanecisi Kadir`in hikayesine başlayalım ✨❤️ Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020 TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINMA VEYA KOPYALANMA DURUMUNDA LÜTFEN BENİ HABERDAR EDİN ZİRA O KİŞİ VEYA KİŞİLERE YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

0542***: Bir varmış, bir yokmuş. 0542***: Evvel zaman içinde kalbur saman içinde 0542***: Çok güzel ve sakin bir mahalleye taşınan bir genç adam, yürürken bir kıza çarpmış. 0542***: Ama ne çarpış... (Görüldü ✓) Siz: Ee devamı? Adama bir şey mi olmuş? 0542***: Olmuş tabii Siz: Yihh! Yoksa düşüp kafasını vurmuşta beyin kanaması mı geçirmiş? 0542***: Yok devenin nalı! Tüm hakları saklıdır. Kopyalanması ve (ç)alınması durumunda gerekli işlemler yapılacaktır.

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... • ÇOCUKLUK AŞKI •YAŞ FARKI •POLİS/HUKUKÇU •ABİMİN ARKADAŞI •YAŞ FARKI (6) Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara`ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara`da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza`nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara`ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

Aşk dolu eski zaman mahalle kitabı♡ Zincir Mahallesi`nde hayat sadece bir sokak adı değildir. Aşkla, dostlukla ve sarsılmaz bir bağ ile örülmüş her bir halkası yürekten gelen bir hikayenin adıdır. Zincir Mahallesi`nin kapıları sizin için açık. Bu kopmaz bağın, bu sarsılmaz hikayenin yeni bir halkası olmaya hazır olun. Tüm haklar şahsıma aittir (ç)alınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Biri, yıllardır adımladığı mahallenin her sokağını huzurla dolduran, geleneklerine ve inancına bağlı, sakin bir liman... Diğer ise çocukluğunun sadece birkaç ayını geçirdiği bu sokaklara yıllar sonra bir yabancı gibi geri dönen, anıların gölgesinde yolunu bulmaya çalışan ürkek bir kardelen. Yakub, doğup büyüdüğü, herkesin birbirini tanıdığı o samimi aile apartmanının ve tanıdık yüzlerin arasında kendi huzurlu dünyasında yaşamaktadır. Ancak bir akşamüstü, evinin dar merdivenlerinde daha önce hiç görmediği o kızla karşılaştığında, zamanın ritmi birden yön değiştirir. Birkaç saniyelik o utangaç bakışma, sessiz bir fırtınanın ilk kıvılcımı olur. Açelya, sadece misafir gibi uğrayıp gittiği bu eski mahalleye tamamen yerleşme fikrinin getirdiği yabancılıkla ne hissedeceğini bilemez haldedir. Ta ki elindeki tabağı teslim edip tam merdivenlerden dönecekken, o dar alanda karşı karşıya geldiği 23-25 yaşlarındaki o delikanlıyla göz göze gelene kadar. O an donup kalan zaman, aralarındaki görünmez mesafeleri çoktan eritmeye başlamıştır bile. Yakub, karşı apartmanın penceresinde kendi kendine söylenerek temizlik yapan ve tehlikeli bir şekilde aşağı sarkan Açelya’yı gördüğünde, içindeki o korumacı reflekse engel olamaz ve balkondan seslenir: “Çok fazla sarkıyorsun, dikkat et!” Bu ani çıkış, iki farklı pencereden birbirine bakan iki hayatın, artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının ilk kanıtıdır. “Bazen tek bir bakış, iki yabancı kalbin arasındaki en kısa mesafedir. Ve bazen hayat, tam da göz ucuyla baktığın o yerde yeniden başlar.”

Herkes gibi odamın içine giren Güneş ışıklarıyla uyanıyorum demeyi çok isterdim ama maalesef abimin odama yüksek sesle şarkı açıp girmesiyle uyanmıştım "Abi kapat şunu uyuyamıyorum" abim beni umursamamış olacak ki daha çok açtı müziğin sesini. "Kızım uyan artık saat 13.30 Efe gelecek daha kafeye gideceğiz bizimkilerle" demişti nee 13.30 mu nasıl hazırlanacağım şimdi hızlıca yatağımdan kalkıp abimi odadan kovdum ve hazırlanmaya başladım. Umarım beğenirsinizzz

Her şey ödevini yetiştirmek isteyen Şebnem`in yanlış numaraya mesaj atmasıyla başlamıştı.

"Aramızdaki tek sınır şu korkuluk olsun be." Dedi balkon korkuluğunu göstererek. "Aramızda bize engel o ladar çok şey varki. Evren bize karşı Karan sen beni unut."

Bir gün gökçe yeni bir siteye taşınır ve sonrasında o sitede herkesin kendine ait bahçesi vardır boran fazla sesli müzik dinler o müzikte komşu kızıdır sonrasında gökçe gıcık olur ertesi gün camı izlerken onun ortak bahçede olduğunu görür ve iner kavga ederler sonrasında boran sakın bahçeme gelme der sonraki gün gökçe topu erkeğin bahçesine kaçar gene kavga sonra kızın abisi (Ali) kızdan habersiz o kişiyle arkadaş olur bu yüzden de samimmi olurlar ve büyüdüklerinde bir mahalle düğününde boran...

Geçmişin gölgesinde büyüyen Suna, ait olmadığı bir hayata sıkışmışken; görevle, disiplinle ve suskunlukla yoğrulmuş Arslan’la yolları kesişir. Arslan’ın mesleği kadar ağır olan duyguları, Suna’nın özgürlük arzusuyla çarpışır. Ayrılıklar, bekleyişler ve yanlış kararlar arasında ikisi de sevmekle kaçmak arasında kalır. Bu hikâye; aşkın bazen bir sığınak, bazen de en büyük sınav olduğunu anlatan, yaralı iki ruhun mücadelesidir.