Zeynep: Neriman ben Zeynep ablan. Annem sahur i�in yufka ?slatm??, ak?am onlar? almaya gelir misin?
Zeynep: Ben u?rad?m ama evde de?ilsiniz galiba.
Kuzennero: Neriman de?ilim ama yufkaya hay?r demem.
Zeynep: Of Nihat ver ?u telefonu ablana da u?ra?t?rma bizi.
Kuzennero: Bence mesaj? atmadan �nce numaray? tekrar kontrol etmeni �neririm.
Zeynep: Bak m�barek Ramazan�a girerken tepenin tas?n? att?rma!
Zeynep: Neyse senle u?ra?amayaca??m Nihat. Teravihe ge� kal?yorum.
Kuzennero: Merak etme tek ge� kalan sen de?ilsin.
�evrimd???
......
Kuzeni yerine mahallenin yeni imam?na mesaj atan Zeynep...
Ve...
Birka� ayl???na ge�ici g�revlendirme ile mahalleye yeni ta??nan �mer...
Yanl?? numara y�z�nden ba?layan bir �m�rl�k hikaye...
.....
Merhabalar yeni bir seriye ba?lad?m. Ba?lang?c? ramazan olsa da ?uan normal bir ?ekilde devam etmektedir. Kitab?ma ?ans veren herkese te?ekk�rler...

0552: Yalancı. İdil: Yalancı sensin. 0552: İki yalancı bir doğru eder. İdil: Bizden doğru mu çıkacak? 0552: Belli olmaz. Her şey aptalca bir iddiayla başladı. İdil, sarhoş olmayacağını iddia etti. Kaybetti. Cezası mı? Rehberinde kayıtlı olmayan rastgele bir numaraya mesaj atmak. Ama attığı o mesajın hayatını tamamen değiştireceğinden haberi yoktu.

Ege Aksoy insanların anlattıklarından çok, sakladıkları şeylerle ilgilenirdi. Bu yüzden gece yarısı gelen o mesaj dikkatini çekti. Bir fotoğraf. İki kelime. Ve kim olduğunu söylemeyen bir kız. Süveyda. Aynı okulda olduklarını söylüyordu. Onu uzun zamandır tanıyormuş gibi konuşuyordu. Ama Ege onu tanımıyordu. En azından öyle sanıyordu. Her gece biraz daha uzayan mesajlar... Paylaşılan şarkılar... Saklanan gerçekler... Ve cevabı giderek daha tehlikeli hâle gelen bir soru: Bir insanı hiç tanımadan sevebilir misin? Yoksa bazen en büyük sır, her gün yanından geçip giden kişidir? Belki tekrar konuşurlar. Belki de hiçbir şey eskisi gibi olmaz

0 5** *** ** **: Bu gün gördüm seni seyircilerin arasında, çok güzel gözüktün gözüme. Bi’ merhaba demek istedim.

@ege_akr24: Çok güzelsin. Siz: Bunu gölgemden mi çıkardın? @ege_akr24: Gölgen güzelse bence sen de güzelsindir ya. Siz: Teşekkür ederim de, kimsiniz? @ege_akr24: Ege Akır.

Siz: Bakın sizden rica ediyorum lütfen 547*: Kimsiniz? Siz: Yan komşunuzum ᯽ Wattpad ilk yayın tarihi: 1 Mart 2026 Kitappad ilk yayın tarihi: 19 Temmuz 2026

Eflin,iş ve ev arasında gidip hayatını geçindirmeye çalışan bir kızdır. Bir gün sessiz sakin bir şekilde telefonuna düşen bildirimle hayatı değişir. +90***: Üzerini sıkı giyin küçük hanım. +90***: Biliyorsun ki bu mevsim senin hastalık zamanların.

Olacaklardan habersiz yaşayan Rabia sanki sevdiklerini hiç kaybetmiyecekmiş gibi yaşıyordu ve dersini ağır bir şekilde aldı.

Ve her şey… benim attığım o ilk mesajla başladı: "Komşu Komşu Hu Hu…" Her masal kötü cadının lanetiyle başlamaz. Bazıları bir prenses tarafından yazılır ve sonsuzluğa kadar yaşar. Fakat bu masalda her şey tek bir şeye bağlı: Önce prens, prensesi hatırlamalı... · · ─ ·𖥸· ─ · · O küçük mesaj, yıllardır kalbimin bir köşesinde bekleyen heyecanı uyandırdı. Küçükken yalnızca arkadaşım olan Miraç’la yollarımız ayrı düşmüştü; ama işte şimdi, hayatımın en tatlı karmaşası olarak geri dönmüştü. Her bakışı, her sessiz mesajı kalbimi hızla çarptırıyor, hem gülümsetiyor hem de içimdeki heyecanı kabartıyordu. Kim derdi ki “hu hu” ile başlayan bir mesaj, yılların özlemini ve gençliğin bütün renklerini tekrar getirecek? Ve ben, her anında hem neşeyi hem de kalp çarpıntısını hissederek, bu hikâyeye adım attım.

Bazı insanlar unutulur... Bazıları ise efsaneye dönüşür. Onun adını hiç kimse bilmez, herkes onu tek bir isimle tanır. YASA. Çünkü onun dünyasında kurallar bellidir. Verilen sözler tutulur, yapılan hataların bedeli ödenir ve hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmaz. Zifir arkadaşları tarafından yapılan şakadan sonra bütün hayatı değişir. Hayatı boyunca eksikliğini gidermek için çaba sarf eden Zifir artık çaba sarf etmeyi bırakmıştır. AŞK İÇİN BİRBİRİNİ TANIMAK GEREKMEZ. BAZEN KADER, İKİ YABANCIYI TEK BİR HİKAYEDE BULUŞTURUR...

Sosyal medyadan tanımadığın birisine yazarsan ve bu kişi okuldaki zorban çıkarsa n`olur? ★ Duruşumu düzeltip sırıtarak Eymen`e bakmaya başladım. Aynı şekilde oda sırıtarak bana bakıyordu. Sonra boşta kalan eli ile elimi tutup, elimi bırakmadan kolunu omzuma koydu. Yandan bir bakış attığımda şakalarımda hissettiğim sıcak dudakları ile gözlerimi kapattım. "Sevgilin olmayan bir kızı böyle güzel ve sürekli öpemezsin Eymen Aslan" ★ (KISA SÜRELİĞİNE ARA VERİLMİŞTİR)

"Kızım okulun popüler çocuğunu aşık etmekte zor. Sen nasıl tavladın bu çocuğu?" dedi gülerek. "Sahte hesapla." Kitabımı okuyanlara sesleniyorum. Bir tık değişimler yaptım.

Bazı hikâyeler bir bakışla başlar, bazılarıysa yanlışlıkla atılan bir topla. Söylenemeyen duygular bazen en güvenli yolu seçer: anonim kelimeleri. Bir ekranın arkasına saklanan cümleler, gerçekte söylenemeyenleri fısıldar. Masum bir bahane, beklenmedik bir yakınlığa dönüşürken; kelimeler, cesaretin yerini tutabilir mi? Yoksa gerçekler, er ya da geç kendi yolunu mu bulur? BASKET, kalp atışlarının mesaj bildirimlerine karıştığı, gençliğin en sessiz ama en gürültülü duygularına dokunan bir hikâye.

Yaz günü başladı herşey benim için

Suzan’a gelen ilk zarf bir tesadüf değildi. İçinde bir isim, bir tarih ve açılmayı bekleyen kilitli bir kayıt vardı. Ama bu kayıt sıradan dosyalar gibi açılmıyordu. Zamanla kilitlenmişti; ve bazı kayıtların çözülmesi için önce bir başka parçanın bulunması gerekiyordu. Ve her parça, yeni bir gerçeği gizliyordu. Bir şehir… Bir katil… Ve birbirine dolanmış onlarca kayıt. Suzan, kendisine gönderilen bu sistemin bir oyun mu yoksa planlanmış bir av mı olduğunu anlamaya çalışırken, her yeni açılan dosya onu aynı noktaya getiriyordu: bir sonraki ölümün izine. Zaman ilerlemiyordu. Saniyeler bile sıraya dizilmişti. Ve Sarmaşık büyüyordu. Her çözüm, bir cevaptan çok daha fazlasını açıyordu: daha derin bir yalanı, daha karmaşık bir planı ve daha yakın bir katili. Suzan artık sadece dosyaları çözmüyordu. Kendi geçmişiyle, zamanın kendisiyle ve onu izleyen bir zekâyla savaşıyordu. Çünkü bazı kayıtlar okunmaz veya dinlemilmez. Aynı zamanda yaşanılır.

Hiç tanımadığınız bir insanla fake hesaptan konuşursanız en fazla ne olabilir ki?

Bir boksöre aşık olmak hiç kolay değildi. Üstelik o bu denli sert ve soğukken. Peki ya nasıl durduracaktım o yoğun istekleri? Bilinmeyen Numara:Seni ilk kez gördüğüm an... ismime ihtiyacım kalmadı. Bilinmeyen Numara:Merak etme Kartal. Kartal:Neyi? Bilinmeyen Numara:Çok yakında...beni gördüğünde anlayacaksın. Bilinmeyen Numara:En güçlü olduğun yerde değil. Bilinmeyen Numara:En yalnız olduğun yerde. Kartal: Benimle açık konuş. Bilinmeyen Numara:Ve o gün...seni kimse kurtaramayacak. Kartal: Kimsin lan sen? Bilinmeyen Numara:Çünkü seni darmaduman edecek kişi...benim.

Voleybol takım kaptanı Ceylin, aynı okulda olduğu ve nefret ettiği basketbol takım kaptanı Barış`a bir gün mesaj atar. Sürekli birbirlerine karşı hamle yapan Ceylin ve Barış kaçınılmaz sona adım adım yaklaştığının farkında değildir... Birbirlerine duydukları nefret mi daha ağır basacaktı yoksa yüreklerine düşen kor mu? ~ Ayarsız: sen nasıl bir belasın Ayarsız: düş yakamdan Ayarsız: LİMON TİKİM OLDUĞUNU NEREDEN ÖĞRENDİN SEN Ayarsız: senin yüzünden gün boyu kaşındım sinirden artık kırıp dökmediğim yer kalmadı Ayarsız: masanın altında file limon var Ayarsız: masanın üstünde limon kaplaması var Ayarsız: akıllı tahtanın arka planı YİNE KOCA BİR LİMON Ayarsız: milleti nasıl örgütledin Ayarsız: sabahtan akşama kadar durmadan birileri limon dedi Ayarsız: öğle arasında limon yeme videosu açan çocuğu dövdüm az daha disiplinlik oluyordum Ayarsız: panoya bile limon fotoğrafları asmışsın Ayarsız: sen ne çeşit bir manyaksın Siz: işte tam olarak bu çeşit bir manyağım ~ Kitabın tüm hakları bana aittir. (Küfür içerir!)

0530: Pişt gizemli… Bir şey soracağım. 0530: İnsanlardan niye böyle köşe bucak kaçıyorsun? Sanki biri sana baksa yere çökeceksin. 0530: Bir kere bile kafanı kaldırıp etrafına bakmıyorsun. Dünya sadece önündeki kaldırımdan ibaret değil yani… haberin olsun. 0530: Kendini korumaya mı çalışıyorsun gerçekten? Yoksa milleti fazla mı abartıyorsun? 0530: Kafana taktığın şey… Tamam, iyi hoş da… seni bu kadar mı içine kapatıyor? İnsan bir bakar etrafına, iki saniye bir nefes alır. 0530: Zaten cevap vermezsin biliyorum. Sessizlik oyununu çok iyi oynuyorsun. 0530: Ama bil istedim… Bu kadar görünmez olmaya çalışan biri, fark edilmek için fazla iz bırakıyor.

Siz: Hey, naber insanoğlu? (17.08) Siz: İddiayı kaybettim. Siz: Cezam da birine yazmak oldu. Siz: Şansıma sen çıktın. Dediler: “Al bu numarayı, olmayan aşkını ilan et.” “Bu yolun sonu ya veda ya sevda… ama benim adımlarım hep sana doğru, Doktor.”

Yeni kitabımı çıkarıyorum iyi okumalar herkeze🫶💖

Kitabın telif hakları bana aittir. Kopyalanması halinda dava açarım. Bilginize. Baştan söyliyeyim. 40.bölüme kadar texting sonra düz yazı. Bunu bilerek okuyun. Sonrasında olumsuz inceleme bırakmayın lütfen. Sıradan bir abi- kardeş ilişkisinden aşka ilerleyen bir tutku. En fazla ne olabilir ki? Sizi içeriye bekliyoruz. Alaz Kara: Giymişsin kısacık elbiseyi.(00:07) Baldırlar çırılçıplak meydanda.(00:08) Göğüsler açıkta(00:08) Sonra niye sinirlerin zıpladı diyorsun.(00:09) Al işte sana asıl nedenlerini yukarıda sıraladım.(00:10) Siz: Sen beni mi süzdün?(00:10) Alaz Kara: Ben seni niye süzeyim kızım?(00:11) Kendine gel.(00:11) Kendin çırılçıplak giyiniyorsun.(00:11) Sonra tüm suç Alazın oluyor.(00:12) Yok öyle yağma.(00:13) Böyle yaparak mahallelinin de ağzına laf verdiğinin farkında mısın?(00:14) İster istemez insanın gözü kayıyor yani.(00:15) Bilerek yaptığım bir durum değil.(00:16) Siz: Giydiğim kıyafet gayet zevkliydi bir kere.(00:17) Sen modadan ne anlarsın ki.(00:18) Ayrıca mahalle ne düşünürse düşünsün.(00:19) Alaz Kara: Dediğim dedik çaldığım düdük.(00:19) Kendi bildiğimi okumaya devam edeceğim diyorsun yani.(00:20)

Gece yalnızca karanlığı değil, istekleri de getirir. Bir anonim mesajla başlayan oyun, zamanla onu dönüştürdü: İtaatkâr bir sevgiliye, bağımlı bir kadına... Kimliği bilinmeyen bir adamla girilen erotik metinleşmeler, Duru`nun hayatını altüst ediyor. Ruhunu teslim ettiği bu adamın yüzünü hiç görmedi ama bedenine her gece sahip oluyor. Ve artık bu karanlık bağımlılıktan geri dönüş yok. Gece: Diz çöktüm... Ellerim dizlerimde, gözlerim ekranında... Senin için hazırım. Ekrandaki mesajı yazdıktan sonra bir süre bekledi. Kalbi hızla atıyor, ekrandaki üç nokta belirip kayboldukça nefesi sıklaşıyordu. Anonim: Aferin küçük oyuncağım. İtaat etmek sana yakışıyor. Şimdi... parmaklarınla en çok nerene dokunmak istiyorsun?

Akka Talas, 17 yaşında. Panik bozukluk ve anksiyete ile yaşayan, duygularını çoğu zaman bedeninde hisseden bir kız. Kalbi hızlanır, nefesi daralır, düşünceleri kontrolünden çıkar ama kimseye anlatmaz. Konuşmak yerine yazar. Günlüğü onun tek güvenli alanıdır. Milan, müzik bölümünde okuyan, Akka’nın varlığından haberi bile olmayan bir çocuk. Aynı sınıfı, aynı sırayı paylaşırlar ama aynı dünyada yaşamazlar. Milan için sıradan bir sınav günü, Akka için unutulmayacak bir ana dönüşür. Akka’nın Milan’a dair her şeyi, onun asla okumayacağı bir günlükte saklıdır. "Ben şey,ben Akka Talas adım bu ama unutursun garip isme sahibim zaten" dedim sesimi kontrol etmeye çalışırken. Milan dikkatle dinlerken "Pek unutulacak bir isme benzemiyor Çilli Talas" yüzünde bir gülümse oluşmuştu.

Bilinmeyen numara: Seviyorum seni. Bilinmeyen numara: Deliler gibi. Bilinmeyen numara: Geçer diye bekledim. Bilinmeyen Numara: Geçmiyor. Sana olan sevgim gün geçtikçe artıyor. Bilinmeyen Numara: Elimden hiçbir şey gelmiyor. Bilinmeyen Numara: Bembeyaz saçlarını, küçük ela gözlerini her gördüğümde aklım bulanıyor. Bilinmeyen Numara: Sevsene beni, Ayda.