Burası Rakımların 4`lü Hanelere Çıktığı; Kiminin Tepelerini Göremediği, Kiminin Hikayelerini Hiç Bilmediği DAĞLAR. Dağlar, Henüz Tam Anlamıyla İfade Edilebilecek bir kavram değildir. Buradaki Ruhlar; Diğer İnsanların Rengarenk Gördüğü Dünyayı Siyah Beyaz Görürler. Renkler burada anlamını yitirmiş, Mesafeler Artmış, Yükseklikler Şiirlerin dizelerine sığdırılmıştır. Buradaki Yaşamın Ruhu Lanetleyişi, Bir O Kadarda Ruhu Besleyişi... Kitapların Çoğu şeyi yazamadığı, Dillerin ise anlatamadığı bir fırtınanın içindedir bu dağlar. Zirveleri Sisleri, Tepeleri Silah Sesleriyle Anılır. Ha Birde Birbirinden Farklı Gülüşleri, Hayat hikayeleri, Sevdikleri, göz renkleri olan Onlarca Ruh`un Aylarını binlerce duygu ve hisleriyle geçirdiği günlerle. Sevgili Dostlar, Dağ`a; Ölümün sıfır noktasına hoşgeldiniz. Buradaki satırlar sizlere güz yağmurlarını değil, mermi yağmurlarını aktaracak. Sizler Güneşin doğuşunu izlediğinizi sanarken, Dağlarda Güneş`in silahlara yansıyışını ve ufukların Cehennem`e cennet gibi doğuşlarını öğreneceksiniz. Doğal Güzelliğin Cennet`i, İnsan Ruhu`nun Cehennemi Olan Bu Dağlara Hoşgeldiniz. Artık Bir Ruh`un Hikayesini Öğrenecek Ve Sıcak Yatağınızda yatmanın bedellerini telefondan okuyarak öğreneceksiniz. Keyifli okumalar. Evvelce Gidenlere Saygı, Sevgi, Minnet Ve Özlemle...

Uluslararası kanlı bir örgütü bitirmek için bir araya gelen ekip. ‘Kök’ümüz gökte, kalplerimiz bir. “Türk, yııldırımdır, kasırgadır, dünyayı aydınIatan güneştir.” Mustafa Kemal Atatürk

Başkarakterimiz Yüzbaşı Asena Çağan, çocukluk hayalini gerçekleştirmiş, cesur ve idealist bir kadın askerdir. Görevi gereği tayin olduğu sınır bölgesindeki kışlada, kendi timine liderlik etmeye başlar. Yeni bir şehir, yeni sorumluluklar ve bir o kadar da ağır geçmişin yüküyle baş başadır. Askerî hayatın zorlukları, timin güvenliğini sağlama görevi ve acı dolu kişisel kayıplar Asena`nın ruhunda derin izler bırakmıştır. Fakat tüm bu karmaşanın içinde, güven ve bağ kurma ihtiyacı ağır basar. Asena, yalnızca bir komutan değil; aynı zamanda timindeki askerlerle güçlü bir kardeşlik bağı kuran bir abla, bir sırdaş olur. Askerî disiplinin katı sınırları içinde, duygular bastırılmak zorundadır. Ancak Asena`nın karşılaştığı kişiler arasında zamanla doğan çekim, gözle görülmeyen ama hissedilen bir bağa dönüşür. Bu ilişki, bir askerî kışlada, hem duygu hem de etik sınavları beraberinde getirir. İçsel çatışmalar, görev ile kalp arasında kalan duygular Asena`yı düşündürmeye başlar. Aşk, bu dünyada bir zaaf mı yoksa güç mü olacaktır?

Bazı yeminler vatan için edilir… Bazı sözler ise sevilen insan için verilir. Ama en zor savaş, ikisi arasında seçim yapmak zorunda kaldığında başlar.

Yüzbaşı Yaman`ın liderliğindeki Balkar Timi, vatan topraklarında hainlere göz açtırmıyor. Kıdemli Üsteğmen Asena (Anka) ve Yüzbaşı Yaman (Pars) cephede yan yana çarpışırken; hayat onları hem askeri hem de sivil dünyada görünmez bağlarla birbirine bağlıyor.Sınır hatlarında ve en zorlu coğrafyalarda amansız bir mücadele veren bu ekip, vatan savunması için her an canını ortaya koyuyor. Cephede patlayan her mermiyle beraber, sivil hayatın getirdiği sorumluluklar ve omuzlarındaki askeri görevler arasında sarsılmaz bir denge kurmaya çalışıyorlar.Görev emirleri geldikçe ve operasyonlar zorlaştıkça, bu güçlü askerlerin omuz omuza vererek sergilediği sarsılmaz duruş en büyük güçleri haline gelecek. Namlular ısınırken, sadakat ve fedakarlıkla dolu, tamamen aksiyon ve mücadele odaklı bir dönem başlıyor.

Asker sadece vatan uğruna feda edilen bir can mıdır? Arka planda taşıdığı yükler, kayıplar ve özlemler yok mudur? Sert bakışlarının ve disiplinli duruşunun altında hiç mi duygu saklı değildir? Urungu; Kurt Timi, Turan Timi, onları bekleyenler ve karşılarındaki terör örgütünün gözünden anlatılan bir hikayedir. Dostluğun, fedakarlığın, kayıpların, sadakatin ve mücadelenin iç içe geçtiği bu yolculukta her karakter kendi sınavını verecektir. Temelinde ise iki timin bir terör örgütüne karşı verdiği mücadele yer almaktadır. ✅Bu eserde geçen tüm askerî unsurlar, taktikler, operasyonlar, mekânlar, örgütler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan hiçbir örgüt, kurum, kuruluş, kişi veya şehir sahnelerindeki kurgu gerçeklikle ilişkilendirilemez!

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ? Yayın: 25.01.2025

Bir tutulma aynı anda kaç hayatı etkileyebilir?. 💕 Gerçek miydi herşey yoksa yalan mı? Bir araç mıydım onun için yoksa gerçekten sevmişmiydi beni? 🖤 Vatan mı Aşk mı? Hangisini seçersem seçeyim kahrolan ben olacaktım..

"Ey kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın." -Gazi Mustafa Kemal Atatürk Albeyaz Yeminler Ceylan Savaş, 28 yaşında bir terörle mücadele savcısı ve geçmişin acılarıyla şekillenen bir kadındır. 1998`de terkedilen küçük bir kız olarak, Türk konsolosluğunun yardımıyla ülkesine döner ve onu büyüten kişi, evlat edindiği babası Albay Kaan Savaş`tır. Albay Kaan, sevgiyle büyüttüğü kızının ülkesine adanmış bir kadına dönüşmesine tanıklık eder. Alpkan Aslan, 29 yaşında Özel Kuvvetler Kıdemli Üsteğmeni, küçük yaşta ailesini kaybetmiş ve devletin kollarında büyümüştür. Zorlu görevleriyle tanınan Alpkan, Cizre`deki "Savaşçı" timinin komutanıdır. 2018`de bir kaza sonucu tanışan Alpkan ve Ceylan, yıllar sonra, 2025`te Cizre`de tekrar karşılaşır. Ceylan, babasının komutanlık yaptığı timle çalışmak için Cizre`ye gelir ve burada Alpkan ile yolları kesişir. "Albeyaz Yeminler", bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda bir kahramanlık destanıdır. Cesaret, kayıplar ve yeminlerle dolu bu yolculuk, onları yalnızca birbirlerine değil, ülkenin geleceğine ve büyük bir savaşa da sürükleyecektir. Eğer hoşunuza gitmişse kitabıma göz atmayı unutmayınn ❤️

“Ömür, geçip giden sonu belli olmayan bir yoldur.” derdi annem. Küçükken bilmediğim hiçbir şeyi yapmazdım. Ne bilmediğim bir yola girerdim ne de bilmediğim bir şeyi yerdim. Ama şimdi buradayım. Bilmediği hiçbir yola girmeyen o kız şimdi bilmediği o yolun tam ortasında… Bilmediğim insanların yanındayım. Ne bildiğim bir dille konuşuyorlar ne de bildiğim yemekleri yiyorlar. Tek gayem buradan çıkmak ama burada geçirdiğim üç yılın bana öğrettiği şeylerden birisi de buraya giren yıpranmadan çıkamıyor. Eskiden bilmediği şeylerden korkan çocuk şimdi yok. Neden mi? Çünkü… Bu sefer korkuya yer yok! Tek hedef:Görevi tamamlamak.

Ravza dışarıdan bakınca sakin ve zarif biri gibi görünüyor. Şalı düzgün, duruşu ciddi… Ama aslında o çok güçlü bir kız. Elindeki bilgisayar onun için sıradan bir şey değil. O bilgisayarla insanların göremediği şeyleri görüyor, gizli olanları ortaya çıkarıyor. O bir yazılım mühendisi ama aynı zamanda vatanı için çalışan biri. Silah yerine zekâsını kullanıyor. Kodların ardından savaşıyor. Gözleri ekrana bakarken aslında çok büyük bir sorumluluğu taşıyor. Hem inancına bağlı hem de cesur. İçinde korkuları olsa da belli etmiyor. Ravza’nın hikayesi biraz mücadele, biraz sabır ve biraz da güçlü durmaya çalışmanın hikayesi.

Aynı yetimhanenin soğuk koridorlarında büyüyen, aynı kutsal yeminle devlete bağlanan ve parmaklarında aynı nişan yüzüğünü taşıyan GÖKTUĞ Teşkilatı’nın en sıra dışı, en ölümcül iki ajanı: Barlas ve Ayliz. Sınır hattının sıfır noktasındaki o dondurucu, fırtınalı dağlarda vatanı savunmak için çıktıkları gizli operasyon, aslında hayatlarının en büyük kırılma noktasıydı. Görev başarıyla tamamlanmış, kripto veriler kurtarılmıştı; ta ki o helikopter havalanıp, saniyeler sonra gelen o yıkıcı telefon sesine kadar... Kalbinizin çarptığı tek yer o enkazın altında cayır cayır yanarken, bir ajanı hayatta tutan şey vatan aşkı mıdır, yoksa küllerinden doğan amansız bir intikam mı? "Dünya sustu, fırtına dindi ama parmağımdaki bu yüzük artık bir aşkın değil, seni benden alan tüm hainlerin ölüm fermanıdır Ayliz. Bu dünyayı onların başına yıkmaya yemin ederim."

Altay: Geçtin mi eve güzelim? Tamam, netleştirdim. Bu adam beni sinir etmek için bunu yapıyordu. Gıcık işte, gıcık. Tuna: Geçtim gıcık komutan. Tuna: Hem de ne hikmetse geçeli bir dakika bile olmadı. Sen telefonumu mu takip ediyorsun? Altay: Yok güzelim, canlı takip varken telefonla falan uğraşamam. Tuna: Çüşş Altayyyyyy, neredesin? Ayağa kalkıp sağa sola baktım ama bir şey göremedim. Tuna: Neredesin yahu? Altay: Senin göreceğin konumda olsaydım zaten bu takip olmazdı güzelim. Tuna: Beni nereden takip ettiğinizi bilebilir miyim komutan? Altay: Bu nasıl istek be güzelim? Bu bilgiyi takip ettiğim kişiyle paylaşamam. Ama başka sorun varsa yanıtlarım hemşire hanım. Tuna: Ne gibi? Altay: Rütbemi merak etmen gibi. O adamın nereye kaybolduğunu bilmek istemen gibi. Tuna: Yoo, niye merak edeyim? Biliyorum zaten rütbeni. O adam da gitmiştir bir yere. Altay: Neymiş rütbem? Tuna: Marketteki adamı nasıl öyle korkuttuysan tuğgeneral falansındır herhalde. Altay: 😎😁😂 Canım yanlış biliyorsun, ben cumhurbaşkanıyım. Beni bu kadar düşük bir seviyede görmene üzüldüm. Tuna: Altay dalga geçme lütfen. Ne bileyim ben? Adam öyle korkunca general falan sanmıştım. Altay: Ama tuğgenerali değil mi güzelim? Tuna: Gıcıkkkkkkkk. Seninle konuşmayacağım bir daha habeş maymunu. Altay: Tamam ya güzelim kızma, ilk tribi de yedim hadi hayırlısı. Tuna: Güzelim demeeeeeeeeee 😠☠️ Trip falan da atmıyorum. Altay: Tamamdır, demiyorum bir şey. Tuna: Ben gidiyorum. Altay: Nereye? Tuna: Uyuyacağım, çok uykum var. Altay: Tamam güzelim, iyi uykular. Rüyanda beni gör. Tuna: İnşallah öyle bir şey olmaz, yoksa gulyabani görmüş gibi kalkarım yataktan. Altay: Kalbimi kırıyorsunuz hemşire hanım. Bu kalbi iyileştirin diye geldik ama daha kötü ettiniz şimdi. Tuna: Bir de bana der trip atıyor diye. Altay: 😁 Trip atmıyorum. Nerede görülmüş komutanların trip attığı? Tuna: Ben de hiç bilmiyordum da sende görmüş olduk komutan.

Beni ailem bile sevmemişti başkası mı sevecekti?.. Hiç sanmıyorum. Ben Vatan için doğmuş gibiyim. Kaybedecek hiçbirşeyi olmayan, varsın canını iste verecek olan bir askerim. Evet, duydunuz kaybedecek hiçbir şeyim yok , olmayacakta... Bir abim vardı elbette. Canım gibi sevdim. Ama yok oldu. Herkes gibi...

İnsan yedisinde ne ise yetmişinde de odur,diye bir söz vardır.Kimileri bunu harfi harfine kabullenirken kimileri de hayatın bunun tam tersi olduğunu,insanın zevk ve huylarının bir süre sonra değişkenlik gösterebileceğini savunur. Fakat kimse bu iki grup dışında olan grubu düşünmez. Peki,düşünülmeyen o grup neydi? Sizler düşünmeden ben söyleyeyim. Onlar,kendini tanımayanlar,kısaca kim olduğunu bilmeyenlerdi.Aynaya bakınca yalnızca dışını gören ve herkese yalnızca o dışı göstermeye çalışanlar. İşte ben de tam olarak böyleydim. Ta ki beni benden iyi tanıyan yedi insan ile tanışana kadar. Bana sen kendini tanıyor musun,diye soran insanlar ile karşılaşana kadar. İçimde bir şeyler yer değiştirmişti sanki.Duygularım sanırım ilk defa su üstüne çıkmıştı. Sevgi,dostluk,arkadaşlık,mutluluk... Ve aşk. İçimi kıpır kıpır ettirecek,beni hiçbir zaman rahat bırakmayacak o duygu. İlk başlarda güzeldi ama sanki benlik değildi. Fakat onun sayesinde her duygu gibi aşk da tam benlik hatta tam bizlik oldu. Hani saatler çarkları dönünce çalışmaya başlar ya.Benim de çarklarım işte bu zaman dönmeye başlamıştı. Bunları sizlere anlatırken kendimi tanıtmayı unuttum sanırım.Merak edilmedi hiçbir zaman ama olsun,ben gene de demek isterim. Ben Kamer Keskin. Adında ay,geçmişinde kan,geleceğinde aşk olan. Şimdi sizler de bizimle misiniz?

"Gece karanlıktı, Kurşun hızlıydı… kader onları aynı yolda buluşturdu..." ​"Dağların koynunda, gecenin sırrında bir çiçek açar adı Kadupul... Bir de yiğitler durur sınır boyunda, adı vatan sevdası. İkisi de şafağın şahididir."

**Aşkın en zor hali , bir askerin yüreğine düşmesidir.** Şahin için görev kutsaldı, ta ki o görevin içinde Aslı`nın gözlerini görene kadar. Aslı için ise hayat bir mücadeleden ibaretti, ta ki o mücadelenin merkezine Şahin oturana kadar. Kendi evreninde, kendi kurallarıyla yazılan; vatan sevgisiyle harmanlanmış zorlu bir aşk kurgusu.

Ülkenin başına geçmiş bir çete vatanın gücünü zayıflatmak için elinden geleni yapmaktadır .Bu işe ise askeri gücü zayıflatmak ve adaleti yok etmekle başlarlar . Adaleti çökertirler artık insanların özelikle kadınların ve çocukların hiçbir hakkı kalmamıştır. Askeri gücü ise piskolojik olarak yıkmak isterler . İçinde vatan sevdası olan gençlerin asker olmasını engeleyerek. Cemre ve arkadaşları asker olmak isteyen vatanım için canımı diyenlerden dir . Ne var ki böyle kişiler asker olamıyordur .Bu grubumuz ise bu durum yüzünden asker olamayacaklarını da bilmektedir .Yine de şanslarını denerler tabi ki olamazlar .Bu sebeple bu çeteden olanları öldürmeye başlarlar fakat bu çete binlerce kişiye ulaşmıştır. Çetenin ise bilmediği şey grubun daha lise yıllarında bunu yapmaya başlamasıdır .

Gerçekleri öğrenmek isteyenlerin yeri. Müfreze ne mi? Gel bak içeriye. Zaten ilk kısım çok kısa... Bakmazsan da yolun açık olsun. Benim işim kendini geliştirmek isteyenlerle. Askerini, tarihini merak edenlerle. Ülkesini ileri taşımak isteyenlerle

Bütün benliğini vatanına adayan, onun aşkıyla tutuşan bir asker için ay yıldızdan başka sevda olamazdı. Kanının son damlası, bayrağının dalgalanması, son nefesi, milletinin istikbâli için feda edilirdi. Gönüle kor gibi düşen bir yaren bile, şehidin son örtüsüne el bastıran o kutlu yemini bozdurmazdı. Üsteğmen Selçuk Atagün`ün hayatı, kendisini vatan yemini ve sevdası arasında bıraktıracak bir kadınla tanıştığında tamamen değişecekti.

Bu "konuşmanı istemiyorum", aslında yıllar önce de konuşmadın" demenin başka bir yoluydu.. ... Hayat onlara yeni bir yol çizmişti,İki yaralı kalp.Babası tarafından geri planda tutulan hayatı boyunca yanlız kalacağını düşünüp erkeklere güvenemeyen bir hemşire. ‎ ‎Annesinin Şehit olmasının ardından soğuk duygusuz gözüken birine dönüşen Asker. ‎İkili için yeni bir hayat yeni bir kader çizilmişti. ‎Yolları kesişen ikili birbirinin yaralarını sarıp kendilerine bir masal yaratmışlardı. ‎ ‎Birde bu masalın en önemli çizgisine yıllar sonra sahip olmuşlardı. . ‎ ‎Bu yolun sonunda ikilinin sonu nasıl olur bilemeyiz ama bir birine olan sevgilerini en içten bir şekilde okuyacağızz. ‎ Hayat onlara yeni bir yol çizmişti,İki yaralı kalp.Babası tarafından geri planda tutulan hayatı boyunca yanlız kalacağını düşünüp erkeklere güvenemeyen bir hemşire. ‎ ‎Annesinin Şehit olmasının ardından soğuk duygusuz gözüken birine dönüşen Asker. ‎İkili için yeni bir hayat yeni bir kader çizilmişti. ‎Yolları kesişen ikili birbirinin yaralarını sarıp kendilerine bir masal yaratmışlardı. ‎Bu yolun sonunda ikilinin sonu nasıl olur bilemeyiz ama bir birine olan sevgilerini en içten bir şekilde okuyacağızz. ‎

📢 BU HİKAYEDE GEÇEN KURUM, KURULUŞ VE OLAYLARIN GERÇEK HAYATLA BAĞLANTISI YOKTUR! "Bazı yaralar silahlarla değil, gerçeklerle açılır. Gerçek, daha derin bir yara açar insanda ama bedende değil, yürekte. Yüreği yaralı olanlar belki de bu yüzden gerçekleri duymaktan hep kaçarlar." Kod adı, Sangre Roja Cinsiyet, bilinmiyor. Ad, bilinmiyor. Doğum yılı, bilinmiyor. Rütbe, bilinmiyor. Türk Silahlı Kuvvetleri`nin en seçkin timlerinden olan Ecel Timi`nin üyeleri, yalnızca asker değil; aynı zamanda birbirine yürekten bağlı bir ailedir. Ecel Timinin komutanı, cesaretiyle efsaneleşmiş bir subaydır: Kıdemli Üsteğmen Armina Kırşan. Kod adıyla: Sangre Roja Geçmişleri ve gelecekleri arasında sıkışıp kalan, birbirine kan bağıyla değil can bağıyla bağlı olan Ecel Timinin kardeşliği ve sonsuz sevgi bağları. Açığa çıkmayı bekleyen gerçekler, geçmişin acı dolu izleri, gözyaşlarıyla yazılmış sayfalar, ve videolar. Çok yara almış ama asla düşmemiş yedi asker, yedi yoldaş, yedi sırdaş... Ama hepsinden önce, yedi kardeş. Ecel Timi. Akıllarından, kalplerinden geçen tek bir cümle var; Vatan uğruna, canım feda. ~~~ *Bu platformda "Sangre Roja" adıyla yayımlanan ilk kurgudur.

**Wattpad`de 1 Milyonu geçmişti. Uygulama kısıtlamasından sonra kaldırıldı. *1. Kitap tamamlandı 2. Kitap yazılıyor.. Gökyüzü, hayalini kuranları kabul eder ama her zaman bağrına basmaz. Eflin, maviye uzanırken kaderin en sert rüzgârına kapıldı. Kanatlarını kaybetti ama savaşmayı bırakmadı. Şimdi gökyüzü ona ait değil belki, ama vatan hâlâ onun nefesi, mücadelesi ve yeminidir. Geçmişin gölgelerinde çocukluk aşkı Eren vardı. Ona inandığı, güvendiği, kalbini açtığı Eren... Ama Eren’in ihaneti, sadece kalbini değil, ruhunu da yaraladı. Tam her şey bitti derken, yanında her zaman sessiz bir güç vardı: Yağız. Gözlerinde sadakat, kalbinde karşılıksız bir sevgi taşıyan Yağız, Eflin’in en büyük dayanağı oldu. Artık Eflin’in savaşı sadece vatan için değil, kendi yaralarını sarmak için de. Karanlık geçmişiyle, yeni görevine adım atan bir asker olarak hem kendi hikâyesini hem de intikamını yazmaya hazır. İhanetin yaraladığı bir yürek, sevginin gücüyle yeniden yükselir. Gökyüzünden yere inen Eflin’in azim, ihanet ve sadakatle örülü hikâyesine tanıklık edin. "Bazen hayallerin gökyüzünde kalır, ama yüreğin savaşmaya devam eder." ‼️ Kitabıma profilime yönelik çalınma/kopyalanma olaylarında hukukî süreci başlatmaktan çekinmem, o şahısla mahkemede yüz yüze görüşürüz. ☑️ Düzenlendi

♧♧♧ "Komutanım..." diye söze girdi Aras, bakışlarını o Kurter`in üzerindeydi. "Kolunuz." Kurter, başını bile kaldırmadı ama o tok ve tahammülsüz sesiyle, "Sus," diye homurdandı. "Biliyorum." "Bayağı kötü duruyor." "Laren beni mahvedecek," diye mırıldandı dişlerinin arasından. Aras, "Komutanım," dedi hayretle karışık bir alayla. "Kolunuza saplı bir kurşunla duruyorsunuz, bundan korkmuyorsunuz..." Gülmemek için dudaklarını birbirine daha sert bastırdı. "Ama yengenin size çekeceği azardan mı korkuyorsunuz?" "Sus lan artık." "Hastaneye gidelim mi Komutanım? Sınır hastanesine çekeriz aracı, acilde hemen çıkarırlar kurşunu." Kurter, Eymen`in bu pratik ama Laren`in öfkesinin boyutunu kavrayamamış önerisine alayla güldü. Hastaneye gittikleri an rapor direkt Laren`in sistemine düşerdi ve Laren`i biraz tanıyorsa eğer, o hastaneyi basar, her yeri birbirine katardı. "Aynen," dedi alaycı bir sesle. "Hastaneye gidelim de Laren hastaneyi bassın." "Komutanım..." diye size girdi Aras. "Ayıptır söylemesi ama siz naneyi yediniz gibi duruyor." Kaşları anında çatıldı Kurter`in. "Ayıpsa söyleme lan o zaman!" "Lan sus artık çenesinin yayını kardığımın Aras`ı. Sen sabah yürek mi yedin de geldin buraya?" Atilla dirseğinin kenarıyla öfkeli bir şekilde dürttü Aras`ı. "Komutan zaten sinirli, sinirinini bizden çıkaracak şimdi." "Susun lan!" Bağırırken sol kolu tehlikeli bir şekilde sızladı Kurterin. "Benim derdim bana yeter zaten." Kurter sessizliğe dayanamayıp başını içlerinden aklı başında olan Eymen`e çevirdi. "Eymen çok mu kötü duruyor?" Eymen umutsuzca iki yana salladı başını. "Çok kötü duruyor. Komutanım." "Atilla?" "Durum vahim, Komutanım." Aras kendisine sorulmamış olmasına rağmen söze girdi. "Bayağı da kötü duruyor Komutanım. Yenge kesin mahvedecek sizi. O kadar da uyarmıştı operasyona gitmeyin diye." Ardından aklına gelen ihtimalle korkuyla yerine sindi. "İnşallah yenge size azar çekerken biz de arada kaynayıp dayak yemeyiz." Kurter sağ eliyle yüzünü sıvazladı. "Laren beni kesin mahvedecek ya...." "Komutanım..." Hafifçe gülümsedi Eymen. "Kolunuza saplı bir kurşunla duruyorsunuz, kan kaybediyorsunuz, ölümlere kafa attınız, bütün bunlardan korkmuyorsunuz... Yengeden mi korkuyorsunuz?" İki yana salladı başını Kurter. "Laren kurşundan daha tehlikeli. Bu kurşun bana bir şey yapamaz ama Laren yapar." "Bu kadar gerilmeyin Komutanım ya," Güldü Atilla. "Doktor Hanım ne yapabilir ki en fazla?" Bu sefer sinirle Atilla`yı dürten Aras`tı. "Ağzımıza sıçar, görürsün." Atilla hälä duyduğuna inanmıyordu. "Bence abartıyorsunuz.` Koyu yeşilleriyle ters ters karşısındakilere baktı Kurter. "Sen hiç hayatındaki kadından azar yedin mi Atilla?" "Yemedim Komutanım." "O zaman kes sesini." Aras tekrar araya girdi. "Allah bizi Laren yengenin şerrinden korusun, Komutanım." "Amin!" dediler hep bir ağızdan. Çektiği sessiz amin`in ardından Kurter daha da sinirlenmişti. "Yenge deyip durmayın lan Laren`e! O benim doktorum sadece." "Yalnız Komutanım..." Eymen ciddi bir ifadeyle baktı. "İnsan doktorundan bu kadar korkmaz." Atilla devam ettirdi. "Korksa korksa..." "Hatunundan korkar," diye tamamladı Aras. Bu cümleden sonra aralarında gizli gizli gülmeye başladıklarında Kurter onlara ters bir bakış attı. "Kesin lan gülmeyi!" ♣︎♣︎♣︎ NOT: kitap bana ait değildir. Wattpadden (@YAZALVEN) Adlı kullanıcının kitabıdır.

Asker/istihbaratçı kurgusu ALYA’NIN YOLU SERİSİ: GÖK TİM VE İSİMSİZLERDEN KILIÇ`A KİTABININ DEVAMIDIR.⚔️⚔️⚔️ SON KİTAP OLUP YOLLAR VE SONLARINI GÖRECEĞİMİZ BİR YOLCULUK! ( Tüm kitaplardan daha uzun olacak😁) HADİ SENDE HİKAYENİ SEÇ! BİR VARMIŞ... BİR YOKMUŞ MU? EVVEL ZAMAN İÇİNDE Mİ? ALYA`NIN HAYATI HİÇ OLMADIĞI KADAR DEĞİŞECEK, KARŞISINA ÇIKAN YOLLARDAN HANGİSİNİ SEÇECEK? HANGİ SONU SEÇİP KADERİNİ ÇİZECEK? PEKİ GEÇMİŞ TEKRAR MI TEKERRÜR EDECEK? BELKİDE ALYA HİÇ UMMADIĞI BİR HAYATI SIRTLANACAK... SONLAR NE OLACAK PEKİ... HADİ BU YOLU BİZ SEÇELİM. SONU DA BİZ YAZALIM.