0530: Pişt gizemli… Bir şey soracağım. 0530: İnsanlardan niye böyle köşe bucak kaçıyorsun? Sanki biri sana baksa yere çökeceksin. 0530: Bir kere bile kafanı kaldırıp etrafına bakmıyorsun. Dünya sadece önündeki kaldırımdan ibaret değil yani… haberin olsun. 0530: Kendini korumaya mı çalışıyorsun gerçekten? Yoksa milleti fazla mı abartıyorsun? 0530: Kafana taktığın şey… Tamam, iyi hoş da… seni bu kadar mı içine kapatıyor? İnsan bir bakar etrafına, iki saniye bir nefes alır. 0530: Zaten cevap vermezsin biliyorum. Sessizlik oyununu çok iyi oynuyorsun. 0530: Ama bil istedim… Bu kadar görünmez olmaya çalışan biri, fark edilmek için fazla iz bırakıyor.

Bu kitabi okuyan bir daha gece 3`de yastığının altına can yaman posteri koymadan uyursa boxer satıcısı y/n onlara boxer satmak için yola çıkar ve onlar ishal olduğunda evlerindeki tüm boxerlari çalar ve can Yaman`ın kirli boxerlariyla değiştirir...

Ailesini kaybeden Ravza yıkılmış,adeta yaşayan bir cansız gibiydi. Fakat tam o esnada yaşadığı şey, hayatının tamamen değişmesine sebep olacaktı.

"Bir Demet Papatya" İmtihanlar, en beklemediğimiz anda karşımıza çıkar. Mihri’nin yolu, hayalleri ve kalbinin en derin köşesinde sakladığı umutlarla doludur. Ancak genç bir hafizenin sessiz dünyası, istemediği bir nişan ve aldatıcı bir insan olan Cengiz’in karanlık gölgesiyle sarsılır. Mihri, kendi ailesinin bile ona sırtını döndüğü bir anda, hayatının en zor kararını vererek kendini yeniden bulmak için uzaklara gider.. Ama papatyalar yalnızca bir kaçış değil, aynı zamanda kaderin bir davetidir. Mihri, Tarık’la – Geçmişinden ve inançsızlığından kaçan bir yabancıyla – burada tanışır. Ancak bu masalsı karşılaşma, beklenmedik engellerle sınanır. Aşk, inanç ve sabrın sınandığı bir hikaye. Mihri ve Tarık’ın yıldızlarla yazılmış kaderlerini okumaya hazır mısınız? "Bir Demet Papatya", bir papatyanın narin yapraklarında filizlenen büyük bir aşk hikayesini anlatıyor. Ay ve güneşin eşit olduğu gün, kalpler de eşitlenebilir mi?

Hayatın ne denli değiştiğini ve Allah`ın karşına neler çıkaracağını bilemezsin. Şer zannettiğin olayın hayırlı olduğunu(olacağını) bilemezsin.

Babaları askerlik arkadaşı olan, çocukluklarını birlikte geçirmiş Betül ve Samet... Samet talihsiz bir kazayla babasını toprağa verip eski neşesini yitirdiğinde Betül`ün desteğiyle ayakta kalır. Ortaokul ve lise yıllarını aynı sınıflarda tamamlayan ikili, zaman ilerledikçe bağlarını yavaş yavaş koparmaya başlar. Bu durumdan oldukça hoşnutsuz olan Betül bir gün Samet`in karşısına geçip bunu yüzüne vurur. Samet`se artık çocuk olmadıklarını, görüşmelerinin dini açıdan uygun olmadığını söyler. Bazı gerçeklerin farkına varan Betül de kendini ondan uzak tutmaya başlar. Üniversiteye geçip ikisi de serpilip büyüdüğü vakitse, artık Samet için zor zamanlar başlamıştır. Bir yandan okulu, bir yandan çalışması gereken bir işi varken gönlünün sesine bir müddet daha kulak veremeyecektir.

Nergisşah Ramazan ayında ailesi ile birlikte yeni bir mahalleye taşınır. Yatsı vakti teravihe gittiği sırada mahallenin genç delikanlısı imam Melikşah ile yolları kesişir. Bu karşılaşma zamanla derin bir bağ`a dönüşür.

Düşünsenize dedenizin aşiret ağası olduğunu ve kız çocuklarından nefret ettiğini kendi oğlunun bir kız evladı olduğunu onu kaçırıp tehtid etse bir daha bu kız sevilmiyicek dese ne yapardınız ben size söyleyeyim mi hiçbir şey Tıpkı kurbanlık koyunlar gibi olurdunuz abiniz yalakalık için dedenize sizi şikayet etse ne yapardınız gene diyeyimmi hiçbir şey çünkü nereye kaçmaya çalışırsan o kadar dibe batarsın her yere kaç her yerde bulurlar İşte ben tamda böyle bir ailede doğdum hiç bir şey bilmeden dedemin zamanında kan davası olduğu Karabey konağına gelin gideceğimden habersiz yaşadım anne ve baba sevgisizliğinden tam 15 yıl boş yaşadım İşte şimdi ben asıl hayatımın mahkümiyetini yaşayacaktım - Cihangir diye bağırdı babam lan sen ne halt ettin - Zeynep`in evleneceği yok o görevi ben üstlendim Baba demesiyle yanağına tokat yemesi bir oldu

"Buğra sabrımı taşırma benim!" "Taşarsa ne olur? Bu tehditkâr hallerin sıradan bir kız için öyle mi? Hakan kendine gel kardeşim. Sana göre mi o kız? Bu kız Camiden çıkmıyor, sen ise bardan çıkmıyorsun. Bu kız hiçbir yabancı erkeğin gözlerine bile bakmıyor, sen daldan dala konuyorsun. Bu kızın elinden Kur`an-ı Kerim düşmüyor, senin elinden içki kadehi... O kadar çok ortak yönünüz var ki sayayım mı daha?" ** Gülsima eğik başını birden kaldırarak gülümsedi. Buğulu gözleri gülüşüyle birlikte ışıl ışıl oldu. Şaşkınlığın ve sevincin verdiği değişik bir ifade vardı yüzünde. "Camiye mi gidiyorsun? Namaz kılmaya mı başladın sen?" ** "Bu asansörden mi çıkıyorum katlara? Kaçıncı katta Hakan`ın odası?" dedi sevinçle. Hakan`ı görme ümidi kalbini öyle çok heyecanlandırmıştı ki yerinde duramıyordu. Onu görmek ve ona bir bebekleri olacağının müjdesini vermek için adeta can atıyordu. "Ne diyorsunuz siz hanımefendi? Hiçbir yere gitmiyorsunuz. Hakan Bey sizinle görüşmek istemiyor. Ve sizi derhal şirketten kovmamı emrettiler..."

Yaman, geceleri ışıkların altında yaşayan bir adamdı. Paranın satın alamayacağı hiçbir şey olmadığına inanıyordu. Tesettürlü kadınlar mı? Onun dünyasında asla yeri yoktu. Mira ise kalbini saklamayan, inancını saklamayan bir kadındı. Tesettürü onun için bir zorunluluk değil, bir aşktı. Neşesiyle hayata tutunan, sınırlarını kimse için bozmayan biri... Ve kader, bu iki zıt hayatı aynı çatı altında birleştirdi. Zoraki bir evlilik. Önyargılarla örülü bir başlangıç. Aynı evde atılan ama birbirine uzak adımlar... Peki nefret, zamanla meraka dönüşür mü? Merak, yerini kabullenişe bırakır mı? Ve bir adam, nefret ettiği kadına aşık olabilir mi? _____ "Seni önemsediğimi mi sandın?" dedi. Ama sesi o kadar kısık, o kadar doluydu ki... Başını hafif yana eğdi. Gözlerini yüzümde gezdirdi. Ve dudaklarının kenarında o tanıdık, sinir bozucu, alaycı gülümseme belirdi. "Ne oldu?" dedi yavaşça. "Neden konuşmuyorsun karıcığım?" Ses tonu... Resmen içime işledi. Ne kadar rahat, ne kadar emin, ne kadar kışkırtıcı... Gözlerimi kaçırmadım.Ama içimde bir şey titredi. Söyleyecek onca şey varken sadece dudaklarımı büzdüm. "Utanıyor musun benden" dedim, sesimi düşürüp, " Yoksa korkuyor musun herkesin öğrenmesinden?" O bir an durdu. Yüzündeki gülümseme silindi. Ama sadece bir saniyeliğine. Sonra o kendini beğenmiş haline büründü tekrar. "Kimseye evlendiğimizi söylemeyeceksin!" dedi, sesi keskinleşerek. Son bir kez daha bana baktı, Ve ardından sert adımlarla terastan çıktı. Ayak sesleri uzaklaşırken, İçimde hem bir boşluk, hem de bir kararlılık büyüyordu. ________ بِسْــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيـمِ Öncelikle selamün aleyküm bu benim ilk kitabım ve kusurlarım olabilir inşaAllah mazur görürsünüz. Biraz kitabımdan bahsedeyim. Kitabımda dinine düşkün sonradan İslam ile müşerreflenmiş bir kadın karakteri ve imanı olan fakat dininden pekte haberdar olmayan bir adamın hayatlarını birleştirmesini okuyacaksınız kimi zaman güleceğiz kimi zaman ağlayacağız ama her imtihanın bir mükâfatı olduğunu da unutmayacağız... Bence bir şansı hak ediyor. Sen de böyle düşünüyorsan. Hoşgeldin 🫧

Kaçmak istiyordu. Kendisine yaklaşan kişinin tehlikeli biri olma ihtimaline az önce duyduğu gök gürültüsünden daha fazla korkuyor ve bir an önce kaçmak istiyordu. Ama ellerini yere bastırıp kalkmaya çalıştığında son derece güçsüzleşen bedeninin koşmaya takati kalmadığını anladı. "Hanımefendi?" Kulaklarına ulaşan sesin ardından görüş alanına kocaman siyah botlar girdi. Güçlükle ayağa kalkıp başını ağır ağır kaldırdı. Genç bir adam, yağmurda ıslanıp ıslanmadığına aldırmadan endişeli sayılabilecek bir yüz ifadesiyle kendisine bakıyordu. Çatık kaşların altındaki ela gözler, araba farının ışığı altında parlarken; hayatına kabus gibi çöken başka bir adamın mavi gözlerini anımsayıp yeniden yırtıcı bir korkuyla bağırmak istedi. Fakat sanki sesini bile yitirmişti. Önce genç adamın montundan akıp giden su damlalarına ardından da  kendisine tereddütlü adımlarla yaklaşan iri botlarına baktı. Sadece tek bir adım geriye gidebildi. Vücudundaki uyuşukluk artıyor, başında nabız atması gibi zonklayıp duran o ağrı şiddetleniyordu. O, bir adım geriye gider gitmez adamın botları son kez çamura batmış, başka bir adım atmaktan çekinmişti. Duraksayan adımlara bakıp bu adamın kötü biri olmadığına hükmetmek istedi. Ama karşısındaki bir yabancıydı ve ona ne kadar güvenebileceğini; doğrusu güvenip güvenmemesi gerektiğini kestiremiyordu.

KALPLERDE ALLAH`IN AŞKI OLDUĞU MÜDDETÇE HUZUR BULUR KAPLERİMİZ.

Hikayemiz aynı üniversitede Birbirinden oldukça farklı beş kişinin onlarla aynı görüşte olmayan Esra`yı okuldan göndermek için kurdukları tuzakla başlar. Bu tuzaklar en çok kendilerini etkileyecek ve zamanla içlerinde ki gerçek kimlikleri ortaya çıkaracaktır. Oyunlarla gerçeklerin iç içe olduğu... Kendileriyle ve birbirleriyle hesaplaşmaların yaşandığı... Duyguların Bazen siyah bazen beyaz bazense gri olduğu bir hikaye. Onların dünyasına hoşgeldin :)

Ecmel, İstanbul`daki zorlu hayatını geride bırakıp Hakkâri`deki bir askeri hastaneye tayin edilir. Geçmişinden kaçarken hiç beklemediği birine takılır gözü. Ancak ona yaklaşmak sandığı kadar kolay olmayacaktır. Arkadaşı Gül`ün aklına sokmasıyla Ecmel, eski ve kullanılmayan bir hattı eline alır ve Yüzbaşı`ya mesaj atmaya başlar. Yüzbaşı,bu gizemli mesajların arkasındaki kişiyi bulmak için her yolu denerken, Ecmel için de işler kontrolden çıkmaya başlar. Oyun sınırlarını aşarken, sırlar açığa çıkacak, dengeler değişecek ve belki de en tehlikelisi, kalpler hiç hesapta olmayan duygularla yüzleşecektir. Bir mesajla başlayan gizemli bir hikâye… { Kapak tasarımı: @inciliinur0 }

Kaya kardeşler her kitapta aşk, aile, inanç ve kendi kalpleriyle sınanacaklar.

“Efnan, gözlerini Alp’e dikti. ‘Peki… burası yolun sonu mu?’ Alp başını iki yana salladı, yavaşça elini tuttu. ‘Hayır. Bu… ilk kez gerçekten başladığımız yer.’ Yaralar iyileşebilir. Ama bazı kalpler, ancak birbirine dokunduğunda yeniden atar. Bir kazayla başlayan; geçmiş, aile, hastalık ve aşkla yoğrulan bir iyileşme hikâyesi. Bir kadının kendi benliğine, bir adamın ise kalbine yaptığı derin bir yolculuk... Doktor ile hastası arasında silikleşen sınırlar, güvenin ve duyguların iyileştirici gücüne dönüşüyor. Bu hikâye, sadece fiziksel bir uyanış değil; ruhun, kalbin ve aşkın yeniden dirilişi.

"Biz savaşın ortasında ölmek için doğan çocuklardık... Yaralarımızı sarmaya vaktimiz olmadı.."

İnsanların hatası yüzünden ödenen bir bedel olabilir miydi insan? ... "Sen benim için bedel değil şükür sebemimsin." Adam bunları dışından söylemeyi isterdi. ...

Özgür dirseklerin mutfak masasına yaslayıp öne doğru eğildi. "Seninle koşup oynamayı özledim." dedi Özgür. Burnunun ucuna doğru düşmüş olan gözlüğünü işaret parmağıyla eski yerine iterken. "Bende özledim" dedi Mutfak tezgahında uğraşırken. Başını yana çevirip kendisini izleyen Özgür`e bakarak. Özgür hafifçe tebessüm edip önünde ki bisküvili pastadan bir çatal aldı. Her zaman ki gibi bu tatlı da genç kızın yanındayken lezzetliydi. Yoksa, genç kız yanında yoksa bal, baklava olsa dahi tadını alamıyordu. "Şimdi de oyun oynayabiliriz" dedi Özgür hafif muzip sesiyle. Her zaman ki gibi, bir kaşını kaldırmış yüzünde hafif tebessümü vardı. "Ne?" Nükte`nin yüzünden şaşkınlık ve bir o kadar da anlayamamazlık okunuyordu. "Diyorum ki, eskisi gibi oyun oynaya biliriz. " "Ne oynayacakmışız? Nasıl olacak o?" Nükte`nin sesi alay doluydu. "Evcilik oynayabilriz. Sen anne olursun, ben baba." [Nükte: dikkat edince anlaşılabilen ince mâna. ] [Kapak tasarımı kendi şahsıma aittir. ]

Kız ve erkeğin haramlara bakmamaya çalışıp karşılaştıkları ve helal yoldan birbirlerini sevmeye başladıklarının hikayesi bi erkeğin kırıcı konuşmadığı hikayemi okumaya hazır mısınız?

Yüsra, karanlıklarla dolu bir hayatın içinde sıkışıp kalmış genç bir kadın. Babasının otoriter ve acımasız tavırlarıyla geçen yıllar, onu hayallerinden ve özgürlüğünden uzaklaştırmıştır. Ancak bir gün hayatına Abdullah Ali girer. Abdullah, sadece bir imam değil; aynı zamanda kalpleri aydınlatan, güven veren bir ışık gibidir. Fakat Yüsra`nın babası, onu istemediği bir adamla zorla evlendirmek için harekete geçtiğinde, Abdullah cesur bir karar alır. Bu karar, sadece Yusra`nın kaderini değil, kendi hayatlarını da değiştirecek bir dönüm noktasıdır. Yüsra ve Abdullah`ın yolları, inanç, sevgi ve kararlılıkla örülmüş bir hikâyede kesişir. Karanlık bir geçmişin ardından doğan umut dolu bir geleceğe şahitlik etmek ister misiniz? "Karanlıktaki Işık", sevginin, inancın ve cesaretin karanlığı nasıl aydınlatabileceğini gösteren etkileyici bir roman! "İnnâ Lillâhi ve İnnâ İleyhi Râciûn: Biz Allah`tan Geldik, Allah`a Döneceğiz"

Yaratılan cinlerden biri olan Azazil, ilahi hakikate en yakın duranlardan biriydi. Bir zamanlar “ışığın hizmetkârı”, makam sahibi ve sözle yeminliydi. Fakat verilen bir söz, gururla birleştiğinde; merhametin içindeki kibir, iman görüntüsündeki haset… onu yavaşça İblis makamından laine düşürdü. Ve düşüşü, yalnızca bir varlığın değil; iyilik ile kötülüğün, kader ile iradenin, merhamet ile fesadın yeryüzündeki savaşını başlattı. ARŞ’IN KATİPLERİ, şeytanın ortaya çıkışını anlatan basit bir hikâye değildir. Bu roman; ✔ kötülüğün doğduğu anı değil, ✔ iyiliğin ne zaman gevşediğini, ✔ merhametin sınırını unuttuğunda nasıl zarara dönüştüğünü, ✔ insanın iyilik uğruna bile kendi içinde nasıl savrulduğunu sorgular. Her bölümde, insan ve cinlerin kaderi iç içe geçerken okur; kaybettiği değerleri, koruyamadığı sınırları, affın içindeki zehri ve fedakârlığın ağırlığını kendi iç dünyasında yeniden tartar. Sürreal anlatım ile gerçek dünyanın acımasız doğruları; mitolojik sahneler ile modern insanın psikolojisi; epik savaşlar ile içsel yüzleşmeler yan yana durur. Bu kitap: — Kimseye öğüt veren bir kutsal kitap gibi değildir… — Ama her satırı, insanın içindeki karanlıkla yüzleşmesine kapı açar. Çünkü kötülük çoğu zaman dışarıdan gelmez; iyiliğin zayıfladığı bir anda içimizden doğar. ARŞ’IN KATİPLERİ, büyük savaşların gölgesinde aslında tek bir savaşı anlatır: İnsanın kendi içindeki savaşı. Ve okura şu soruyu fısıldar: “Işığın yanında durmak mı istiyorsun, yoksa gölgenin büyümesine sessiz mi kalacaksın?”

Bu roman, birnirine aşık olarak evlenen fakat zamanla evlilikleri sarsıntıya uğrayan yirmili yaşlarda bir çifti anlatıyor.Genç kız çok sevdiği eşi tarafından sevgisizliğe ve ilgisizliğe maruz kalır.Eşinin bu hallerine anlam veremez hatta onu artık sevmediğini düşünür çünkü ikiside birbirini tanımayan aynı evin yabancıları olmuşlardır.Genç kız, içine düştüğü yalnızlık kuyusunda çırpınıp durur.Eşiyle bu durumu konuşmaya çalışır fakat eşi kendini işine o kadar odaklamıştır ki genç kızla aralarına koyduğu uçurumu farketmez.Genç kızın yalnızlığını bastırdığı tek yer kendine ait olan çiçek serasıdır.Bitkilerini asla ihmal etmez ve gününü serasında geçirir. "Yükledin tüm yalnızlığı omuzlarıma!Bu dört duvar arasında bir başıma yalnız bıraktın beni.Sen hiç gözlerinin bana nasıl bu kadar yabancı baktığını gördün mü?Görsen dayanamazdın zaten çünkü ben sana hiç öyle bakmadım, tüm sevgimle baktım gözünün içine.Benim annem de babam da sendin, senden başkasını aile bilmedim ben!Biliyor musun bence biz iki evli insan değiliz, biz aynı evin yabancılarıyız." Genç adam tiryakisi olduğu gözlere baktı, ilk günki gibi güzeldi eşinin gözleri.Yaptığı yanlışın farkındaydı.Oysa her şeyi eşini korumak için yapmıştı kendince fakat onu yanında tutamamıştı.Eşi elinde valiziyle evi terk ediyordu.Bu evliliği kurtarabilecek miydi?

Edirnede kendi halinde yaşayan ,din kültürü öğretmeni Efnal canından çok sevdiği nişanlısının ölüm haberi ile yıkılır kalbi küle döner adeta.Fakat laptopuna gelen tayin mesajı ile kalbi yeniden filizlenmeye başlar. Fakat Efnal bu mesajdan sonra hayatını düzene sokabilecek mi?

Gazel, kurtuluş sandığı bir sevdaya sığındı. Ama vardığı yerde sevda yoktu; sadece başkasına ait bir kalp vardı. -***- Zeyd, rüyalarına giren yeşil gözlü kızı bulma umudu ile askeriye de yüzbaşı olmuştu. Her seferinde bulduğu yeşil gözlü kızların rüyasında olan kızın ki ile aynı olmadığının hayal kırıklığı içinde buluyordu kendini. Onu bulamayacağı gerçeğini kabul ederek aramaktan vazgeçti... Tam vazgeçtiği anda o yeşil gözlü kız karşısına çıktı.